SPISANE DAWNIEJ I DZIŚ

SEUDA SZPOLERA ZAIDE

MiszpachaDoroczna uroczystość - Seuda (uczta) jest organizowana i obchodzona przez całą Rodzinę  (Miszpacha) - potmków Cadyka Rebe Szpolera Zaide na całym Świecie.
Niezwykle rodzinna pełna duchowości uroczystość odbywa się każdego roku dziewiętnastego dnia miesiąca Szwat zgodnie z wolą Rebego Zaide, na pamiątkę cudownego ocalenia jego życia, które się wydarzyło właśnie tego dnia.

Oto co się zdarzyło wiele-wiele lat temu:

W roku 1793 Rebe Szpoler Zaide przybywał w Boguslawie – miasteczko znajdujące się w połowie drogi między Szpolerem a Kijowem. Rzeka Ros przecinała miasteczko Boguslaw.
W osadzie po drugiej stronie rzeki u jednego z mieszkańców urodził się syn. Bris - Obrzezanie miało się odbyć w piątek, dnia dziewiętnastego Szwat. Ojciec dziecka zaprosił Rebe Szpolera Zaide by wypełnił Bris, jako Mohel lub Sandak.
W owych czasach przeprawy przez rzekę odbywały się na saniach w miesiącach zimowych, zaś w miesiącach letnich promem bądź łodziami. Zimowo-wiosenną porą zdarzały się okresy, gdy kra lodowa uniemożliwiała przeprawę łodzią, ale też było wiele miejsc, gdzie lód wciąż się utrzymywał, jednak nie był na tyle mocny, aby wytrzymać obciążenia sani z pasażerami, przez to przeprawa przez rzekę stawała się niebezpieczna. Właśnie w tam tego piątku, dziewiętnastego Szwat, tak się zdarzyło - lód nie wytrzymał....
Szpoler Zajde, podróżując saniami, bezpiecznie przekroczył rzekę Ros by spełnić Bris. Jednak w drodze powrotnej, gdy śpieszył by zdążyć przed Szabatem,  lód pękł. Życie każdego z siedzących w saniach było zagrożone. W tym momencie, Zaide ujrzał, znak z Nieba – straszny wyrok przeciwko niemu. Krzyknął wówczas do wszystkich obecnych przy tym chasydów: "Jeśli ktoś z was chce mnie zastąpić, obiecuję mu "Olam Haba "(Światło na Wieczność)!" Temu kto odda swoje życie zamiast Szpoler Zaide, będzie zagwarantowane miejsce w Przyszłym Świecie.

"Ja chcę zastąpić Zaidę!" - krzyknął jego woźnica - "Gabbai" Jollek. I tak się stało. Jego Gabbai (woźnica) Jollek utonął, zaś Szpoler Zaide został ocalony.
Owego wieczoru w – wieczór szabasowy, Zaide nie rozpoczął wspólnych modlitw na Shabbos o zwykłej porze, jak to bywało – nie podał ‘znaku’. (Było zwyczajem, że Zaide modlił się sam w prywatnym pokoju, ale gdy był już gotowy do modlitw wspólnych, on otwierał drzwi, co było 'znakiem' do rozpoczęcia modlitw z Minjanem). Wszyscy Zgromadzeni byli bardzo zatrwożeni z powodu nietypowej zwłoki, jednak nikt nie śmiał zakłócić modlitw Zaide w samotności. Nikt nawet nie próbował dowiedzieć się, co powoduje tak nietypowe zachowanie. Po kilku godzinach, gdy już czas modlitw na Kabbalat Szabat powoli mijał, kilku starszych w końcu zebrali się na odwagę. Z wielkim szacunkiem, podeszli do pokoju, gdzie Zajde się modlił, delikatnie zapukali do drzwi i zawiadomili go o późnej porze. "Nie zobaczyłem jeszcze, nie byłem pewny, że Jollek jest już w Raju" - odpowiedział Zaide. Po krótkim czasie Zaide otworzył drzwi i powiedział: "Jollek jest już w Gan Eden – rozpocznijmy modlitwy na Kabalat Szabat"
W następnym roku, Zaide polecił, aby wszystkie jego dzieci, wnuki i przyszłe potomstwo co roku organizowali uroczyste przyjęcie - Seuda dziewiętnastego dnia Szwat, dziękując Wszechmogącemu za cudowne uratowanie jego życia. Zaide polecił, by na tę uroczystość nie byli zatrudniane osoby do obsługi, lecz każdy z rodziny na wszystkie pokolenia powinien być osobiście zaangażowany. Rebe zaznaczył również, by na tę ucztę zapraszać bliśkich, przyjacół oraz ludzi biednych, ludzi w potrzebie.

 

DrukujEmail

Rebbecin Szterna Sarah

 

    Rebecin2 2Żona piątego Rebe, Rabina Szolom DowBer Schneerson i matka szóstego Rebe, Rabina Josef Icchak, Rebbecin Szterna Sarah (1860-1942) przetrwała przez wstrząsy pierwszej połowy 20 wieku. Uciekała przed nadciągającym frontem I Wojny Światowej z wioski Lubawicz do Rostowa, gdzie jej mąż zmarł w 1920 roku w wieku lat 59. W 1927 roku była świadkiem aresztowania syna przez popleczników Stalina - nocą został zabrany i skazany na śmierć, B-g uchronił go, nie dopuścił do wykonania wyroki by mógł żyć, pracować, szerzyć wiarę i widzę wśród radzieckich Żydów. Gdy  Rabbi Yosef Icchak został zwolniony z więzienia, cała rodzina przesiedliła się na Łotwę, a później do Polski. W 1940 roku rodzina przetrwała bombardowanie Warszawy, ocaleni z okupowanego miasta,  wyemigrowali do Stanów Zjednoczonych. Rebbecin Szterna Sara zmarła w Nowym Jorku w dniu 13 miesiąca Szwat 1942 roku.

Gdy Rebbe został powiadomiony o odejściu matki płakał obficie. On powiedział: "kiedy Żyd umiera to jest bardzo bolesne, szczególnie względem i oczywiście matki, zwłaszcza matka jedynaka Ale to nie jest powód, dlaczego płaczę, bo nie.. zasługują na przybycie Mosziach. "

Rebecin2 1

 

DrukujEmail

Egipskie ciemności - opowieści chasydzkie

Parsza Bo

Parsza  "Bo" (Szmot, 10:1 - 13:16) opowiada m.in. o 9-ej z dziesięciu plag zesłanych przez B-ga na Faraona i cały Egipt za nieposłuszeństwo - ciemności, które ogarnęły ziemię egipską przez siedem dni.      

Tora mówi nam, że w ciągu pierwszych trzech dni było tak ciemno, że "nie widział jeden drugiego...." ... (10:22-23)

Znana jest chasydzka opowieść o tym, jak pewnego późnego wieczoru, młody rabin siedział pogrążony głęboko w studiowanie Tory. Jego malutkie dziecko obudzone, próbując wyjść z łóżeczka, wypadło. Maleństwo głośno płakało. Jednak pomimo tego, że młody rabin – tata dziecka był w pokoju obok, on nic nie słyszał, pogrążony w swoje studiowanie. Starszy Rabin - ojciec i dziadek maleństwa również był w tym domu, pracował w swoim pokoju na piętrze. Niemniej jednak, usłyszał płacz dziecka i zszedł na dół, aby go uspokoić.  który nawet nie zauważył, co się stało. „"Jak możesz zostawić dziecko płaczące?" – zaniepokojony zwrócił się do syna. Syn odpowiedział, że nawet nie słyszał płacz dziecka. Był pewny, że jest to dość dobry powód – pochłonięty studiowaniem Tory, po prostu nic nie słyszy i nie zauważa, co się dzieje wokół niego. Jego usprawiedliwienie nie zostało zaakceptowane przez Ojca-Rabina: " "Nie możesz być pochłonięty swoimi własnymi sprawami, nawet duchowymi poszukiwaniami tak, że  nie usłyszysz płacz dziecka" - powiedział ojciec do syna. „Egipskie ciemności” – wyraz, jak najbardziej aktualny - to jest, gdy ludzie nie widzą się nawzajem. Oczywiście, jest to istotne dla naszego codziennego życia w odniesieniu do zaniedbania lub nadmiernego egocentryzmu i musimy uniknąć pojawiania się tych i innych podobnych cech negatywnych. Ale można spojrzeć głębiej. Czasami myślimy, że postępujemy ‘właściwie’ - jesteśmy zaangażowani w jakieś wzniosłe duchowe sprawy i z tego powodu nie widzimy, nie słyszymy, nie jesteśmy świadomi tego, co się dzieje w pokoju obok. Nasze zaangażowanie w duchowe samodoskonalenie i rozwój nigdy nie może być usprawiedliwieniem obojętności lub braku wrażliwości  na wołanie o pomoc tych, którzy są wokół nas.

DrukujEmail

Yom HaShoah / יום השואה

JomHaShoachYom HaZikaron laShoah ve-laG'vurah - יום הזיכרון לשואה ולגבורה; "Holokaust i bohaterstwo dzień pamięci"), znany potocznie w Izraelu i za granicą, jak Yom HaShoah (יום השואה) lub też jako dzień pamięci Holocaustu / dzień Holokaustu. Międzynarodowo uznana data za dzień pamięci o Holokaustu przypada na dzień 27 miesiąca Nissan kalendarza żydowskiego. 

Gdy Yom HaShoah wypada w piątek, jest obchodzony w poprzedzający czwartek. Gdy Yom HaShoach wypada w niedzielę, obchodzony jest w następny poniedziałek.

    2014 -  poniedziałek, 28 kwietnia (28 Nissan, 5774)
    2015 -  czwartek, 16 kwietnia (27 Nissan, 5775)
    2016 -  czwartek,  5 maja (27 Nissan, 5776)
    2017 -  poniedziałek, 24 kwietnia (28 Nissan, 5777)
    2018  - czwartek, 12 kwietnia (27 Nissan, 5778)
    2019  - czwartek,  2 maja (27 Nissan, 5779)
    2020 -  wtorek,   21 kwietnia (27 Nissan, 5780)

DrukujEmail

Rabbi Elimelech z Leżajska

ElimelechRocznica  śmierci (Jorcajt) Rabbi Eliemelecha   21 dnia miesiąca Adar , kiedy tysiące Chasydow z całego świata przyjeżdżają na jego grób w Leżajsku

Czytaj dalej

DrukujEmail

Więcej artykułów…