Bo

MCTBE34Parsza Bo – Księga Szmot  (שְׁמוֹת) – Księga Wyjścia, rozdziały  10:1 – 13:16

Bo (בא) — w tłumaczeniu z języka Hebrajskiego oznacza “Idź”, występuje jako pierwsze  słowo, gdy B-g przemawia w tej parszy (Księga Wyjścia 10:1). Parsza Bo jest 15-m w kolejności tygodniowym odcinkiem czytania w cyklu rocznym czytania Tory i trzecim w Księdze Wyjścia. Tekst Parszy Bo zawiera 6’149 Hebrajskich liter, 1’655 Hebraiskich słów. Parsza Bo opisuje trzy ostatnie z dziesięciu plag wysłanych przez B-ga na Micraim.

Skrót treści Parszy Bo:

Ostatnie trzy plagi, które Bóg zesłał na Egipt za krnąbrość Faraona: (1) roje szarańczy obruszyły się na Egipt pożerając plony i wszystko. co zielone; (2) gęsta, ciężka, wyczuwalna w dotyku ciemność ogarnęła cały kraj oraz (3) śmierć wszystkich pierworodnych synów Egiptu dokładnie o północy dnia 15 Nisan.

Pierwszy nakaz Boga dany synom Izraela: ustanowić kalendarz księżycowy, w którym by były liczone miesiące od ‘narodzin’ nowego kolejnego księżyca. Żydzi otrzymują również nakaz składania ofiary paschalnej dla Boga: młody baranek, poświęcony w oferze Bogu. 

Krwią poświęconego baranka mają być zaznaczone ościeżnice drzwi i nadproża wszystkich żydowskich domów – gdy nadejdzie kara Boska unicestwienia każdego egipskiego pierworodnego, dom żydowski oznaczony krwią będzie pominięty (w języku hebrajskim : "Pesach"). Upieczone na ogniu mięso ofiary powinno być spożyte tej samej nocy razem z macą i gorzkimi ziołami.

Śmierć pierworodnych w końcu przełamuje opór Faraona, on dosłownie wypędza naród Izraelski z Egiptu. Żydzi w dużym pośpiechu muszą opuścić swoje domy, tak że przygotowywane na podróż ciasto chlebowe nie wyrasta, nie jest gotowe do upieczenia, więc zabierają ze sobą chleb przaśny. Egipcjanie z gotowością przekazują im swoje złoto, srebro i drogocenne szaty, tak że Żydzi wychodzą z nie tylko całym swoim dobytkiem, ale też z cennościami Egiptu - tak, jak zapowiadał Haszem.

Izraelici otrzymują kolejne nakazy: (1) nakaz poświęcenia wszystkich pierworodnych: "Tedy odłączysz wszystko, co rozwiera łono, dla Wiekuistego: wszystek pierworodny płód bydła, który będzie u Ciebie, samce, dla Wiekuistego" (Szmot-Bo, 13:12); Kolejny (2) nakaz świętowania każdej kolejnej rocznicy wielkiego Wyjścia z niewoli, mają usuwać przed świętowaniem ze swoich domostw wszystkich produktów spożywczych przygotowanych na zakwasie. W okresie Świąt nie wolno spożywać chleba na zakwasie, powinno się spożywać wyłącznie macę charakterze pieczywa. Rodzice powinni opowiadać swoim dzieciom historię wyzwolenia z niewoli. (3) Kolejny nakaz: zakładanie tefilinu ku pamięci Wyjścia i poświęceniu Bogu: "I niechaj to będzie znakiem na ręku twoim, i zawiązką mędzy oczyma twoimi; gdyż przmożnąręką wywiódł nas Wiekuisty z Egiptu." ( Księga Szmot, rzd13:16)

Bóg wyzwolił Swój Naród – Żydzi wychodzą z Egiptu.

Kolejność czytania Parszy Bo w cyklu tygodniowym:

Pierwsze czytanie —Szmot 10:1–11

Drugie czytanie – Szmot  10:12–23

Trzecie czytanie – Szmot  10:24 – 11:3

Czwarte czytanie – Szmot  11:4 – 12:20

Piąte czytanie – Szmot   12:21–28

Szóste czytanie – Szmot   12:29-51

Siódme czytanie – Szmot  13:1–16

 

Komentarze Rabina Szaloma Stamblera

DrukujEmail