Dwarim

DwarimParsza Dwarim – Księga Dwarim (Księga Powtórzonego Prawa) – rozdz. 1:1 - 3:22

Dwarim (lub też Debarim) -דְּבָרִים — w tłumaczeniu z jęz Hebrajskiego : “słowa” . Jest to 44-ta parsza w rocznym cyklu czytania Tory i zarazem pierwsza Parsza w Księdze Dwarim (Księdga Powtórzonego Prawa). Tekst parszy składa się z ponad 5’972 Hebrajskich liter, 1’548 Hebrajskich słów

„…Teraz tedy, Izraelu słuchaj ustaw i praw, których was nauczam, abyście je spełniali, abyście żyli i poszli, i posiedli ziemię, którą Wiekuisty, Bóg ojców waszych, daje wam….” (4:1)

Krótki opis Parszy Dwarim

Pierwszego dnia jedenastego miesiąca (Szwat), dokładnie 37 dni przed śmiercią, Mojżesz przystępuje, jak mu poruczył Wiekuisty, do powtórzenia praw, ustaw, nakazów Tory danych przez Boga Izraelowi, zwracając się do całego zgromadzenia narodu Izraela. Wymienia wszystko, co się wydarzyło w drodze od momentu wyjścia z Micraim na przestrzeni 40 lat przejścia ludu Izraela, wytyka grzechy i czyny niegodne. Wzywa do pamiętania i ścisłego przestrzegania Boskich nakazów Tory. Wzywa do dbania o Ziemię, którą Wszechmogący daruje im, jak obiecał praojcom – Abrahamowi, Izhakowi, Jakunowi i Ale do Ziemi Obiecanej wejdą nie z Mojżeszem, ale po jego śmierci.

Mojżesz wspomina, jak wyznaczał przywódców oraz sędziów, gdyż naród izraelski na tyle się rozrósł, że do sprawnego zarządzania potrzebował wsparcia ze strony starszych, ludzi mądrych i światłych, którzy też krzewili wiedzę o prawie Bożym wśród ludności.

Wspomina Mojżesz też o ciężkiej wędrówce przez pustynię od góry Synaj. Wspomina o misji wywiadowczej oraz o tym, jak na skutek oszustwa wiarołomnych wysłanników, naród się zbuntował po raz kolejny, odrzucając dar Boży, rezygnując z wejścia do Ziemi Obiecanej. Wtedy rozgniewał się Wszechmocny tak, że orzekł, iż całe pokolenie ‘Wyjścia’ umrze na pustyni, nie przestąpi granicy Ziemi Obiecanej, Ziemi mlekiem i miodem płynącej, żyznej i przyjaznej. Wtedy też Mojżesz powiedział: „I na mnie rozgniewał się Wiekuisty z przyczyny waszej, mówiąc – I ty nie wejdziesz tam…” (1:37)

Mojżesz wspomina też zdarzenia w ostatniego etapu przejścia, gdy rządzący Moawy i Amona nie pozwolili Izraelitom przejść przez ich tereny; wspomina wojny z Sychonem, królem Cheszbonu oraz Ogiem, królem Baszanu, i przekazanie tych ziem pokoleniom Reubena, Gada oraz części pokolenia Menasze.

W tej parszy Mojżesz, wolą Boga, namaszcza Jehoszua na swojego następcę, który poprowadzi naród Żydowski do Ziemi Świętej oraz będzie dowodził w zwycięskich bitwach o jej zajęcie : ”Jechoszua, syn Nuna, który stoi przed tobą, on wejdzie tam, jego utwierdzaj, gdyż on ją odda w posiadanie Izraelowi: (1:38)

Kolejność czytania Parszy Dewarim w cyklu tygodniowym:

Pierwsze czytanie — Dwarim 1:1–13

Drugie czytanie – Dwarim 1:14 - 21

Trzecie czytanie – Dwarim 1:22 - 38

Czwarte czytanie – Dwarim 1:39 – 2:1

Piąte czytanie – Dwarim 2:2 – 2-31

Szóste czytanie – Dwarim 2:32 – 3:17

SiódmeczytanieDwarim 3:18 - 22

DrukujEmail