• Home
  • KARTKI Z HISTORII BIBLIJNEJ

Kartki z historii biblijnej

manna z nieba

 Dnia 16 Jiar roku 1313 p.n.e. ukazała się na pustyni manna.

 

Manna - "chleb z nieba", który podtrzymał synów Izraela w trudnym okresie  40 lat przejścia przez pustynię, zaczęła spadać w dniu 16 ijar roku 2448 od stworzenia świata - równo miesiąc po Wyjściu z Egiptu.

 

 

 

 

 

Woda ze skały

 Woda ze skały na Rafidym.

Dnia 23 Ijar 1313 roku p.n.e. Dzieci Izraela dotarli do Rafidym. Był to 38 dzień po wyjściu z Egiptu.
Rafidym był pustynnym obszarem, ludzie narzekali z powodu braku wody, zrzędzili, że oni i ich stada były w niebezpieczeństwie śmierci z pragnienia. 
Wówczas Haszem nakazał Mojżeszowi wyznaczyć przedstawicieli spośród starszyzny, by stawili się przed skałą. Wtem Mojżesz uderzył w suche kamienie skały, utworzyła się szczelina, z której trysnął strumień wody. Naród ukoił pragnienie.

 

 

 

Mojżesz Tora

 Mojżesz otrzymuję Torę dnia 13 Siwan

„I wstąpił Mojżesz na górę, i zakrył obłok górę. I przebywał majestat Wiekuistego na górze Synaj, a okrywał ją obłok przez sześć dni; i wezwał On Mojżesza dnia siódmego spośród obłoku. A widok majestatu Wiekuistego, jakoby ogień pożerający na szczycie góry, przed oczyma synów Izraela. I wszedł Mojżesz w środek obłoku, i wstąpił na górę: i przebył Mojżesz na górze czterdzieści dni i czterdzieści nocy” (Szmot, 24:15-18)

Nazajutrz po nadaniu Dekalogu dnia 6 Siwan, Mojżesz wstąpił na górę Synaj, by otrzymać od B-ga całość Tory - wszystkie przykazania (micwot), Prawo Ustne. Po "oczyszczeniu" chmurą przez sześć dni, został  poprowadzony przed oblicze B-ga w dniu 13 Siwan roku 1313 p.n.e. 

 

 

 

 

 

 

 

 

ArkaNoegona Ararat

 Arka Noego spoczęła na górze Ararat dnia 17 Siwan

 

Siedem miesięcy od momentu początku Wielkiego Potopu, po 17 dniach ulewy, gdy woda pokryła cały ląd, ziemia zaczęła się zapadać. 

Arka, w której schronił się Noah wraz z rodziną oraz przedstawicielami wszystkich gatunków zwierząt, spoczęła (wciąż zanurzona w wodzie) na szczycie góry Ararat dnia 17 Siwan roku 2105 p.n.e.

 

 

 

 

 

 

 

josephs dreams1 Tamuz - Dzień urodzin i dzień śmierci Józefa

 

Józef, syna praojca Jakuba, urodzony w Charan (Mezopotamia) w dniu 1 Tamuz roku 2199 od stworzenia świata (1562 p.n.e.). Był pierwszym dzieckim ukochanej żony Jakuba, Rachel - długooczekiwanym dzieckiem, narodził się po 7 bezdzietnych latach małżeństwa. 

 

Zmarł w tym samym dniu 110 lat później, w Egipcie.

 

Kiedy Józef miał sześć lat, Jakub i jego rodzina wróciła do Ziemi Świętej - Kanaan, osiedlili się w Hebronie. Choć był młodszy od dziesięciu ze swoich jedenastu braci, był ulubieńcem ojca. Wielka rywalizacja była między nim a jego starszymi braćmi. Niechęć starszych braci ku niemu nasiliła się, gdy Józef opowiedział im swoje dwa sny brzmiące proroczo, że jego - Józefa przeznaczeniem jest panowanie nad nimi.

 

     Gdy Jozef miał 17 lat, starsi bracia wiarołomnie, podstępem sprzedali do niewoli a w konsekwencji został przewieziony do Micraim (Egiptu) na służbę egipskiego urzędnika wysokiego szczebla. 

 

Był przystojnym mądrym młodzieńcem.  Zauważyła Józefa młoda żona jego pana, lecz gdy odmówił jej zalotów, ona, knując intrygę, spowodowała, by Józefa umieszczono w więzieniu. 

 

W więzieniu Józef pozostawał przez 12 lat. Miał 30 lat, gdy przypadek sprawił, iż trafnie zinterpretował dwa tajemnicze sny Faraona, które nie mogli zinterpretować nadworni mędrcy. Zachwycony Faraon mianował go wówczas doradcą i wicekrólem Egiptu, nadzorcą zbiorów i magazynowania plonów, by odpowiednio przygotować się do siedmiu lat głodu, na które wskazywały sny Faraona według interpretacji Józefa.  

 

Wszystko się sprawdziło, jak przewidział i zorganizował Józef - uratował kraj  przed głodem i zubożeniem. 

 

Josef poślubił Asnat i miał dwoje dzieci, Menasze i Efraima.

 

Wielki głód w całej okolicy, który przewidział Józef, w tym w ziemi Kanan sprowadził jego starszych braci do Egiptu, których ojciec Jakub wysłał tam, by zakupili zboże. 

 

Józef poznał braci, ale oni jego nie poznali. Widzieli w nim wielkiego wicekróla Egiptu. Józef, chcąc upewnić się czy nie kłamią i czy żałują swoich dawnych czynów, poddał ich serii prób.  

 

Ostatecznie Józef ujawnił się i pogodził się z braćmi. Sprowadził całą swoją rodzinę, by osiedlili się razem z ojcem - 70 dusz w sumie - w Egipcie, na najlepszych ziemiach, gdzie wiedli dostatnie życie.

 

 Józef zmarł w Egipcie w dzień swoich 110 urodzin. Wówczas sytuacja narodu żydowskiego istotnie się pogorszyła, z wolnych ludzi stawali się niewolnikami egipskich panów. Wtedy usłyszeli o Boskim przyrzeczeniu danemu Jakubowi, że jego dzieci będą wyprowadzone egipskiej niewoli, zostaną wolnym narodem na własnej ziemi - Świętej Ziemi Izrael. Szczątki Josefa zostały wyniesione przez synów Izraela, gdy Bóg ich wyprowadzał z Micraim, synowie Izraela zabrali je, by spoczęły w Świętej Ziemi.

 

 

Złoty cielecDzień 16 Tamuz  - Wykonanie Złotego cielca ; Zabicie Hur’a .

 

W roku 2448 od stworzenia świata (1313 p.n.e.), dnia 16 Tammuz, był to 40 dzień po nadaniu Tory na górze Synaj, a lud Izraela niecierpliwie oczekiwał powrotu Mojżesza z góry (liczyli, że wróci następnego dnia po tym, jak wszedł). Gdy jednak ich przywódca wciąż nie wracał, ludzie zarządali od Aarona: "Uczyń nam boga, który pójdzie przed nami". Hur (bratanek Mojżesza, syn Miriam i Kaleba) próbował ich powstrzymać, za co został zabity przez rozgniewany tłum. Aaron w obawie przed jeszcze większymi tragicznymi wydarzeniami, zlecił zgromadzenie wykonanie cielca ze stopionego złota dostarczonego przez lud

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Świątynia Pierwsza Inwazja7 Aw rok 423 p.n.e. - inwazja na Pierwszą Świątynię Jerozolimską

 

7 Aw rok 423 p.n.e. - inwazja na Pierwszą Świątynię Jerozolimską

Po prawie miesiącu zaciętych walk wewnątrz Jerozolimy, wojska Nabuchodonozora, króla Babilonii wdarły się na teren kompleksu Świątyni, Barbarzyńskie orgię siejące zniszczenia ciągnęły się aż do dnia 9 Aw. Po południu tegoż dnia - 9 Aw najeźdźcy podpalili Świątynię.

http://www.chabad.org.pl/swieta/trzy-tygodnie

 

Noach i KrukNoach wysyła Kruka

„…I stało się po upływie czterdziestu dni, otworzył Noach okno arki, które był uczynił. I wypuścił kruka, a ten latał wciąż tam i napowrót, póki nie oschły wody na ziemi…” (Księga Tory, Bereszit, 8:6-7)

Stało się to dnia 10 Elul roku 1656 od stworzenia (2105 p.n.e.), gdy wielki potop zbliżał się ku końcowi.  Noach przez okno arki wypuścił kruka „na zwiad”, aby ustalić, czy woda zaczęła się cofać.

 

 

 

 

 

 

Król Dawid

Król DawidDawid, potomek Judy, syn Jakuba i Ruth, Moabitki, która przeszła na Judaizm, został namaszczony na króla Izraela przez proroka i sędziego Samuela w 878 p.n.e. Wszyscy późniejsi namaszczeni królowi Izraela byli potomkami Króla Dawida, jak to będzie z nadejściem Mesjasza, który „przywróci Królestwo Dawidowe na chwałę życia."

Dawid stoczył wiele wojen, pokonując wrogów Izraela, w wyniku czego granice państwa Izrael  poszerzały się. Dawid podbił Jerozolimę, zdobył (prawdopodobnie zapłacił)  dla Izraela Wzgórze Świątynne od jego ówczesnych właścicieli Jebusytów, sprowadził do Jerozolimy Arkę Przymierza i założył podwaliny pod Świątyni (która została zbudowana przez jego syna, króla Salomona). Dawid pełnił urząd naczelnika Sanhedrynu, był czołowym autorytetem wśród uczonych Tory swego pokolenia.

Król Dawid - „nadobny piewca Izraela”- jest autorem Księgi Psalmów, które na przestrzeni 28 wieków są ucieleśnieniem radości, smutków i tęsknoty Narodu Żydowskiego.

Król Dawid zmarł w dniu 6 Siwan w roku 837 p.n.e.

Miał zaledwie 70 lat.

 

DrukujEmail

Juda syn Jakuba

joseph brothers1Juda, czwarty syn  Jakuba i Lei, urodził się w Charan dniu 15 Siwan, w roku 2196 od stworzenia Świata (1565 pne). Zmarł również dnia 15 Siwan 119 później, Egipcie.
Juda odegrał wiodącą rolę zarówno w życiu swojego brata - Josefa, gdy sprzedał go w niewolę, a w późniejszych latach szukając go razem ze pozostałymi swoimi braćmi, aby go odnaleźć i uwolnić. Juda dbał i chronił swojego młodszego brata Benjamina. 
Na łożu śmierci, Jakub przyznał Judzie przywódc...zą rolę w dziejach Izraela .
Juda miał pięciu synów: Er i Onan, którzy zginęli bez dzieci; Szela; i jego bliźniaki z Tamar, Pereca i Zerach. Ich potomkowie tworzą pokolenia Judy, najbardziej liczne i prestiżowe rody z dwunastu plemion Izraela.
Po śmierci króla Salomona w 797 roku pne, lud Izraela został podzielony na dwa królestwa: dziesięć pokoleń tworzą królestwo Izraela na północy, z Shomron (Samarią) jako stolicą. Tylko pokolenia Judy i Beniamina pozostały wierne synowi Salomona, Rechawamowi, i utworzyły królestwo Judei, na południu, na obszarach wokół Jerozolimy. Ostatecznie Północnej Brytania została podbita przez Asyrii i dziesięć pokoleń mieszkających tam zostali wygnani; mieszkańcy Judei byłi również wygnani (do Babilonii), ale później powrócili do Ziemi Świętej i przebudowali Jerozolimę i jej Świątynię  Z biegiem lat, pojęcia "Judea" i "Żyd" - które pierwotnie określały przynależność do plemienia Judy - stały się synonimem "Izraelity" i były używane w odniesieniu do potomków wszystkich dwunastu synów Jakuba - czyli przynależność do Narodu Żydowskiego.

DrukujEmail

Miriam - siostra Mojżesza

Miriam

 

 

Dnia 10 Nissan roku 2487 od stworzenia (1274 pne) , w wieku 126 zmarła Miriam, siostra Mojżesza, zmarła  - 39 lat po wyjściu z Egiptu, a dokładnie rok przed wejściem  narodu Izraela do Ziemi Świętej.
Miriam pilnowała swojego brata – Mojżesza, gdy płynął w koszyczku z sitowia po wodach Nilu. Kiedy córka faraona, Termutis, ujrzała niemowlę, wzruszył ją  widok płaczącego niemowlaka.  Właśnie wtedy Miriam, ukryta w brzegowych zaroślach, zjawiła się przed obl...icze księżniczki i odważnie zaproponowała znalezienie kobiety, która wykarmi maleństwo. Córka faraona zgodziła się, a siostra Mojżesza przyprowadziła swoją (i jego) matkę Jokebed. I potem, gdy jej brat wrócił z kraju Madianitów, aby na rozkaz B-ga, wyprowadzić naród Izraela z niewoli egipskiej, wspierała go i opiekowała się Izraelitami na czas jego bycia wraz z Aaronem u faraona.

DrukujEmail

Abram i Lot

abraham-intercedesAbram udaje się do Egiptu

Gdy Abram był w podróży, zapanował głód na jego ziemi, a ponieważ Egipt, w tym czasie znany był jako spichlerz świata, więc stał się celem wędrówki Abrama. Znając złe ścieżki postępowania i moralność Egipcjan, Abram starał się ukryć swoją żonę Saraj. Lecz celnicy odkryli i zabrali ją do pałacu Faraona, wierząc, że jest siostrą, a nie żoną Abrama. W nocy Bóg objawił się Saraj i zapewnił, że nic sie jej nie stanie. I dotknął Bóg Faraona i jego ludzi plagami, by nie mogli dotknąć Saraj. Gdy odkryli powód kłopotów, które ich spotkały, Faraon przywołał Abrama i skarcił go za to, że nie wyjawił mu, iż Saraj jest jego żoną. Wtedy odesłał Abrama i Sarai daleko, dając im uprzednio w podarku wiele bydła i sług.
Spory pasterzy
Głód się zakończył, więc Abram i jego domostwo, wraz z bratankiem Lotem, powrócili na swoje stare miejsce w Kanaanie, pomiędzy Bet-El i Aj. Abram był teraz bardzo bogaty. Posiadał stada, srebro, i złoto pod dostatkiem. Lot również miał dużą ilość owiec i bydła. Podczas gdy pasterze Abrama restrykcyjnie przestrzegali wskazanych przez ich pobożnego pana zasad dotyczących naruszania własności innych – pasterze Lota byli nieprzyjemnymi ludźmi nierespektującymi zasad sprawiedliwości.

Czytaj dalej

DrukujEmail