Rosz Haszana

10 dni skruchy

Z wielkiego miłosierdzia Bóg dał nam te specjalne dni, kiedy jest najbliżej nas, aby nasza skrucha mogła trafić tam, do Niego najkrótszą drogą, by przebaczył.

Szukaj Boga, gdy chcesz by On cię spostrzegł, wołaj do Niego, gdy On jest blisko, by usłyszał ciebie. (Izajasz, 55:6)

Nasi mędrcy skomentowali ten werset: „To uczy nas, że są chwile, kiedy Boga można odnaleźć, zaś są czasy, kiedy Boga na próżno szukać, chwile, kiedy On jest blisko i czasy, kiedy nie ma Jego blisko nas. Właśnie jest ten okres dziesięciu dni pomiędzy Rosz HaSzana a Jom Kippur. W ciągu tych dziesięciu dni, które przeżywamy pomiędzy Rosz Haszana a Jom Kippur możemy Jego szukać, by odnaleźć, wołać do Niego, by usłyszał.

W tych dniach, dodatkowe modlitwy są recytowane, a my jesteśmy szczególnie uważni w wypełnianiu micwot. W niektórych społecznościach, recytowana specjalna modlitwa - Slichot - modlitwa pokutna, odmawiana często przed świtem.

Przystoi w tych dniach zmniejszyć swoje zaangażowanie w doczesność, ale przeznaczać więcej czasu na studiowanie Tory, zajęcia charytatywne.

Pobożni zadbają o to, by zlikwidować swoje zobowiązania wobec osób prywatnych jeszcze przed Jom Kippur.

Podczas całego okresu Dziesięciu Dni Pokuty, niektórzy mają w zwyczaju dodawania słów do Kadisz modlitwy: słowa l'Eila ["poza"] są powtarzane, a my mówimy "L'Eila ul'eila.". W społeczności Chabadu, dodaje się słowo tylko podczas modlitwy Neila na Jom Kippur.

DrukujEmail

Post Gedalii

Post Gedalii.JPEG

 

Post Gedalii (צוֹם גְּדַלְיָּה) według tradycji żydowskiej ustanowiony i obchodzony w dniu 3 Tiszrei jako upamiętnienie zabójstwa Gedalii ben Achikama (423 r. p.n.e.), gubernatora Jerozolimy, który został wyznaczony przez Babilończyków namiestnikiem Żydów krótko po zburzeniu Pierwszej Świątyni. Po zabójstwie Gedalii Żydzi, którzy jeszcze pozostawali w Ziemi Świętej po wyjściu z Egiptu zostali wygnani, tysiące zostało zabitych.

DrukujEmail

Klucz generalny

Szofar 1 Według  Rabina S.Y. Zevin


Jednego roku R. Jisrael Baal Szem Tow powiedział do R. Zeewabaal  Kicesa, jednego z jego starszych uczniów: „Będziesz dął w szofar w to święto Rosz Haszana. Chciałbym, abyś przestudiował wszystkie kawanot (kabalistyczne medytacje) odnoszące się do szofaru, abyś o nich myślał, dmąc w szofar.

Czytaj dalej

DrukujEmail

Dźwięk szofaru: dwie przypowieści

Szofar o zachodzieNa podstawie opowiadania Eli Friedmana

Przypowieść R. Jisraela Baal Szem Towa:

Król miał jedynego syna, który był jego oczkiem w głowie. Król chciał, by jego syn poznał różne dziedziny wiedzy i by doświadczył innych kultur, wysłał go więc do dalekiego kraju, wyposażywszy go hojnie w srebro i złoto. Daleko od domu, syn przehulał wszystkie pieniądze, aż pozostał bez środków do życia. Nieszczęśliwy, postanowił powrócić do domu swego ojca i po wielu trudach udało mu się dotrzeć do bram pałacu. Przez ten długi czas syn zapomniał, jak mówi się językiem swego rodzinnego kraju i nie był w stanie powiedzieć strażnikom, kim jest. Załamany, zaczął głośno płakać i Król, który rozpoznał głos swego syna wyszedł do niego i przyprowadził do domu, całując i tuląc.

Czytaj dalej

DrukujEmail