Liczenie Omeru – Sefirat HaOmer

Gdy wyprowadzisz ten lud z Egiptu” – powiedział Bóg do Mojżesza, gdy objawił się mu w krzewie gorejącym, u podnóża góry Synaj, – „będziesz oddawać cześć Bogu na tej górze.

Dotarcie do TEJ góry zajęło siedem tygodni.  Lud Izraela wyruszył z Egitpu 15 dnia miesiąca Nissan (pierwszego dnia święta Pesach,) a 6 dnia miesiąca Siwan  (który to dzień obchodzimy od tamtego czasu jako święto Szawuot) zebrał się u podnóża góry Synaj i otrzymał Torę od B-ga.

Znawcy kabały wyjaśniają, że te 49 dni, które łączy ze sobą Pesach z Szawuot, odpowiada 49 przymiotom serca .  Każdego dnia widzimy proces udoskonalania jednej z tych sefirot.  To stopniowe udoskonalanie się przywodzi lud Izraela coraz bliżej do momentu wybrania ich przez B-ga i przyjęcia Jego porozumienia z ludzkością.

Każdego roku ponownie odbywamy tę podróż poprzez „liczenie omeru”.  Począwszy od drugiej nocy święta Pesach liczymy dni i tygodnie: „Dzisiaj mamy jeden dzień omeru,”  „Dzisiaj mamy dwa dni omeru”. „Dzisiaj mamy siedem dni, co odpowiada jednemu tygodniowi omeru” i tak dalej, aż do „Dzisiaj mamy czterdzieści dziewięć dni, co odpowiada siedmiu tygodniom omeru.  Szawuot, „święto tygodni” jest rezultatem tego liczenia, napędzanym przez cuda i objawienia związane z wyjściem z Egiptu, ale osiągniętym poprzez metodyczny, 49-stopniowy proces udoskonalania, zachodzący w ludzkiej duszy.

Kolel Tora – 12.03.2018

Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z shiurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy
W nagraniu omawiany traktat Talmudu Bava Mecyja, m.in. wartość zastawu, ważność przysięgi – ciąg dalszy tematu:http:/

Kolel Tora – 16.07.2019

W jaki sposób nabywa się zwierzę …? Różne poglądy.
Omawiany jest rozdział Bava Mecja 9A.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

13 Tammuz

Rabin Szalom Dow Ber Stambler o ważnym wydarzeniu w historii Chabad Lubawicz – 13 Tammuz jest dniem, w którym Rabin Josef Jicchak został uwolniony z wygnania do radzieckiego gułagu.
chabad.org.pl/vi-rebbe/

http://

Post 17 Tammuz

W 17 dniu żydowskiego miesiąca Tammuz, Żydzi na całym świecie poszczą  i lamentują w pamięć o licznych katastrofach, jakie dotknęły nasz naród w ten  złowieszczy dzień.

Celem, dla którego żydowski kalendarz zawiera takie dni postu, według Rabina Eliyahu Kitov’a – “Księga Naszego Dziedzictwa”,  jest “przebudzenie w naszych sercach pokuty poprzez przypomnienie nam o grzechach naszych przodków, które doprowadziły do katastrof…”

(więcej…)

10 Tammuz – Król Zedekiasz i Prorok Jeremiasz

Król Sedekiasz schwytany (423r. p.n.e.)
Kiedy Babilończycy przekroczyli mury Jerozolimy dnia 9 Tammuz, wówczas panujący Król Sedekiasz opuścił miasto.
Został schwytany przez wojska babilońskie na równinach Jerycha dnia 10 Tamuz i zaprowadzony do Króla Nabuchodonozora, który zmusił go do oglądania rzezi jego synów, a następnie kazał wyłupić mu oczy.

Sedekiasz miał dwadzieścia jeden lat, kiedy wstąpił na tron  Judei, był rok 3327 od stworzenia świata, niepewne czasy dla Judei. Właściwie osadził go na tronie Nabuchodonozor, Król Babiloński, którego potęga po jego zwycięstwie nad Faraonem Egiptu Necho, rozciągała się w owych czasach ponad Judeję i wszystkie inne sąsiadujące państwa. 

Sedekiasz (który nazywał się Mattaniasz zanim Nabuchodonozor nie nadał mu nowe “swoje” imię) zastąpił na tronie Judei swojego bratanka, Króla Jejaszyna, który podporządkował się Nabuchodonozorowi, aby ocalić Jerozolimę. 

Po zrabowaniu Swiątyni i królewskiego pałacu, Nebuchodonozor zażądał od ludu przysięgi lojalności wobec nowego króla i powrócił do swej ziemi, wyruszając z Jerozolimy “zagarnął” dziesięć tysięcy żydowskich jeńców, w tym króla i jego rodzinę, przedstawicieli szlachty Judei oraz przywódców wojskowych.

Sedekiasz został schwytany po nieudanej próbie ucieczki do doliny rzeki Jordanu, oślepiony i uwięziony w Babilonie, gdzie zmarł.

W małym żydowskim królestwie na Ziemi Świętej panował wielki smutek i rozpacz, jeszcze gorsze nastroje były wśród żydowskich wygnańców w Babilonie. Fałszywi prorocy  mamili ludzi fałszywymi nadziejami, że moc Babilonu wkrótce zostanie złamana, a wygnani wkrótce powrócą do domu, nawoływali do buntów. 

Prawdziwy prorok od Haszem, Jeremiasz był zdecydowany przeciwdziałać temu wpływowi, wygłosił wówczas następujące słowa:

„Budujcie domy i mieszkajcie w nich. Uprawiajcie ogrody, sadźcie drzewa i spożywajcie ich owoce. Zakładajcie rodziny, wychowujcie synów i córki; żony dla synów waszych, wychowujcie mężów dla córek waszych, aby rodziły synów i córki. Aby naród nasz zwielokrotnił, a nie umniejszał. I starajcie się o rozwój i dobrobyt miasta, gdzie zamieszkaliście, bo w dobrobycie leży wasz dobrobyt. I módlcie się do Boga. Bo to są słowa Boga: “Nie wierzcie fałszywym prorokom…”

Po upadku Jerozolimy Jeremiasz został najpierw włączony do grupy Judejczyków przeznaczonych do deportacji, a następnie ułaskawiony na osobisty rozkaz Nabuchodonozora. 

Prorok miał do wyboru: albo udać się do Babilonu, albo pozostać w Judei z nieliczną grupą ludności pozostawioną na miejscu. Wybrał opcję drugą. Udał się do Godoliasza, administratora kraju, aby czuwać nad życiem religijnym mieszkańców. Wkrótce jednak Godoliasz został zamordowany, a niedobitki Judejczyków po krótkiej wojnie domowej w obawie przed zemstą Babilończyków uciekli do Egiptu, zabierając przemocą Jeremiasza i jego sekretarza Barucha. Również w Egipcie Prorok poświęcał wiele wysiłku, by zwalczać wśród uchodźców synkretyzm religijny i bałwochwalstwo, co spotykało się ze sprzeciwem.

Podczas niewoli babilońskiej, Jeremiasz był zwolennikiem zachowania spokoju i uległości wobec Babilończyków. Uważał, że tylko za taką cenę można uratować Jerozolimę i Świątynię. Takie poglądy były przyczyną oskarżenia go o defetyzm i zdradę, co doprowadziło do jego uwięzienia. 

Prorok Jeremiasz, יִרְמְיָהוּ, Yirməyāhū jest twórca biblijnej księgi Jeremiasza, należącej do zbioru ksiąg Tanachu. Pochodził z rodziny kapłańskiej z Anatot na pn.-wsch. od Jerozolimy. Nie jest znany rok jego urodzenia, ale z dużą dokładnością można wskazać rok powołania go na Proroka. Stało się to w trzynastym roku panowania króla judzkiego Jozjasza, czyli w r. 627/626 p.n.e.

Prorok Jeremiasz działał przez 40 lata. Spisywanie swojej księgi, w której zawarł napomnienia i groźby dla Izraelitów, zapowiedzi upadku państwa i niewoli oraz proroctwa głoszące oswobodzenie z niewoli i ostateczne zbawienie, zakończył w 585 r. p.n.e.

Prorok Jeremiasz jest jednym z czterech Wielkich Proroków.

9 Tammuz

Jerozolimskie mury runęły (423 p.n.e.)
Babilońskie armie Króla Nabuchodonozora wysadziły mury Jerozolimy w dniu 9 Tammuz w roku 3338 od stworzenia świata (423 p.n.e.); Król Zyddikiahu z Judy został schwytany i przewieziony do Babilonu (Jeremiasz 39: 5. Miesiąc później, zajęcie Jerozolimy zostało zakończone zniszczeniem Świętej Świątyni i wygnaniem wszystkich, z wyjątkiem niewielkiej liczby Żydów do Babilonu). Dzień 9 miesiąca Tammuz był dniem postu aż do drugiego zbużenia murów Jerozolimy (przez Rzymian) w dniu 17 Tammuz, 3829 (69 n.e.), kiedy to post został przeniesiony do tej daty. (Talmud, Rosz Haszana i Tur Orach Chaim 549)

8 Tammuz – Żydzi wygnani z Genui

Żydzi wygnani z Genui (1567)
Stając się rzeczywistym wasalem Hiszpanii, Republika Genui wypędziła Żydów na rozkaz hiszpańskich władców.

8 Tammuz – hiszpańska inkwizycja

Hiszpańska inkwizycja zniesiona (1834)
15 lipca 1834 r. Urząd Hiszpańskiej Inkwizycji został zlikwidowany przez królową Matkę Marię Krystynę po prawie trzech i pół wieku.

Jednakże prawo do publicznego kultu (w tym prawo do oznaczania miejsc kultu i reklamowania usług religijnych) nie zostało przyznane Żydom do 1967 r.

Kolel Tora – 09.07.2019

Kto właściwie nabywa zwierzę czy nabywa zwierzę, czy…?…..
Omawiany jest rozdział Bava Mecja 9A.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

Tammuz 6

Tammuz 6
Nauka Tory: Chumasz: Chukat, Sziszi z komentarzem Rasziego.
Tehilim: 35-38
Tanja: Na przykład, (str. 331)… w ogóle atrybuty. (str. 333).
(Efekt) każdego wykonywania poszczególnej micwy określamy jako dalej poprzez (wykonywanie) tych innych micw – są one makif – ogólne zawierające całą przyrodę. Taką na przyład wszechogarniającą (makif) jest micwa cdaki.  Wynika to z faktu, że wszystkie micwy nazywamy “cdaką” i dlatego dobrze jest dać monetę na cdakę przed każdą micwą bowiem ta czynność tworzy  wewnętrzną (pnimi) wszechogarniającą aurę – makif wokół każdej poszczególnej micwy. Tym niemniej tego rodzaju makif tworzy “bliską aurę” natomiast makif Tory jest aurą “oddaloną” i o wiele ważniejszą

6 Tammuz

Operacja Entebbe (zwana równieżOperacja Piorun”operacja odbicia pasażerów porwanego samolotu, przeprowadzona w Ugandzie w nocy z 3 na 4 lipca 1976  = 6 Tammuz 5736 . Misja ta została później też nazwana Operacją Jonatan (hebr.: מבצע יונתן, Miwca Jonatan), od imienia dowódcy, płk. Jonatana „Joniego” Netanjahu (brata późniejszego premiera Biniamina Netanjahu), który był jedyną śmiertelną ofiarą wśród oddziałów izraelskich[2].

Co się zdarzyło:

27 czerwca 1976 z lotniska w Tel Awiwie wystartował francuski samolot pasażerski. O godz. 12:20, po międzylądowaniu w Atenach wystartował do Paryża[3] z 248 pasażerami i 12 członkami załogi na pokładzie. Osiem minut po starcie samolot został uprowadzony i zmuszony do lądowania na lotnisku w Bengazi w Libii o godz. 14:58. Nikomu nie pozwolono wysiąść z wyjątkiem młodej kobiety w ciąży, którą zbadał libijski lekarz i stwierdził, że zachodzi ryzyko poronienia. Kobiecie, lecącej na pogrzeb matki do Manchesteru, pozwolono wsiąść na pokład samolotu do Anglii. 

Po długim oczekiwaniu na położonym na pustyni lotnisku w Benghazi, Airbus zatankował 42 tony paliwa, i wieczorem, o 21:50 wystartował do Entebbe, w Ugandzie (Afryka). Wylądował tam o 03:15 z pustym zbiornikiem, z zapasem paliwa na zaledwie jeszcze kilka minut, rankiem 28 czerwca[4].

Porywaczami byli dwoje członków Ludowego Frontu Wyzwolenia Palestyny oraz dwoje przywódców niemieckiej organizacji terrorystycznej Komórki Rewolucyjne – Wilfried Böse i Brigitte Kuhlmann. 

W Entebbe do czterech porywaczy dołączyło jeszcze trzech. Na miejscu okazało się, że ugandyjski dyktator Idi Amin jest jawnym współpracownikiem terrorystów.

Pasażerowie (wielu narodowości, głównie żydowskiej) przetrzymywani byli w starym terminalu lotniska w Entebbe. Terroryści żądali uwolnienia 40 palestyńskich bojowników więzionych przez Izrael, oraz 13 innych więźniów przetrzymywanych we Francji, Niemczech, Szwajcarii i Kenii. Zagrożono wysadzeniem samolotu w powietrze wraz z pasażerami, jeśli Izrael nie spełni żądań do 1 lipca do godz. 14:00. 

W tej sytuacji rząd izraelski, pod przywództwem ówczesnego premiera Icchaka Rabina, wstępnie zgodził się na spełnienie żądań bandytów. Emerytowany oficer izraelski, Baruch „Burka” Bar-Lev, były szef 470-osobowej misji izraelskiej w Ugandzie i przyjaciel Amina (ten ostatni uzyskał patent spadochroniarza w armii izraelskiej jeszcze w 1966; odznakę tę dumnie nosił zawsze ), na prośbę rządu wielokrotnie kontaktował się z nim telefonicznie namawiając (bez pozytywnej odpowiedzi rozmówcy) do zwolnienia zakładników.

Równocześnie, w ścisłej tajemnicy, Izrael przygotowywał akcję ratunkową. Misja ta wydawała się być niemożliwa do realizacji: odległość z Izraela do Ugandy wynosi 4000 km, ponadto władze tego kraju stały po stronie terrorystów. Dowództwo Izraelskich Sił Powietrznych stwierdziło jednak, że przerzucenie koniecznej liczby żołnierzy jest wykonalne.

W odpowiedzi na zgodę Izraela na spełnienie żądań, terroryści przedłużyli termin ultimatum do 4 lipca do godz. 14:00. Zdecydowali również, że uwolnią załogę i nieżydowskich pasażerów. Dowódca samolotu Michel Bacos ogłosił, że jako kapitan odpowiada za wszystkich pasażerów i odmówił opuszczenia ich. Cała jego załoga z własnej woli postąpiła tak, jak jej kapitan (po powrocie do Paryża Bacos spotkał się z upomnieniem ze strony kierownictwa Air France i został na pewien czas zawieszony). Francuska pielęgniarka domagała się, aby jej miejsce w samolocie zajął jeden z zakładników, jednak została zmuszona przez ugandyjskich żołnierzy do odlotu. Zwolnieni zakładnicy zostali załadowani do francuskiego samolotu, który przybył specjalnie w tym celu do Entebbe, a następnie odwiezieni do Paryża.

Zostało wówczas przetrzymywanych 105 zakładników – obywatele Izraela, obywatele żydowskiego pochodzenia innych państw oraz członkowie załogi samolotu.

Zwolnienie części zakładników uczyniło operację odbicia porwanych łatwiejszą do zrealizowania. Zwolnieni pasażerowie zostali przepytani przez agentów izraelskiego wywiadu. Pomiędzy nimi był oficer francuski żydowskiego pochodzenia z fenomenalną pamięcią, któremu pokazano plany portu lotniczego i który określił dokładnie, gdzie przetrzymywano zakładników, liczbę terrorystów, ich uzbrojenie, ubiór, zaniepokojenie perspektywą operacji wojskowej, ilu żołnierzy ugandyjskich było w pobliżu i jak się zachowywali[6]. Dostarczyło to wiedzy planistom akcji ratunkowej. Izraelczycy mieli plany i znali lotnisko w Entebbe, które (w okresie dobrej współpracy z Aminem) rozbudowywali na początku lat 70. Modernizowali też armię ugandyjską i szkolili jej oficerów.

Sztab operacyjny pod kierunkiem „Mukiego” Betsera z Mosadu (wcześniej członka misji w Ugandzie) opracował cztery propozycje opanowania lotniska, m.in. przez komandosów przebranych za rzekomo uwolnionych więźniów dzięki spełnieniu żądań terrorystów, spadochroniarzy lądujących w Jeziorze Wiktorii, komandosów-żeglarzy jachtowych z Nairobi oraz szturmu dużą grupą uderzeniową[6].

Wybrano czwarty wariant. W operacji „Piorun” miało uczestniczyć pięć samolotów transportowych C-130 Hercules (jeden był rezerwowy) i dwa samoloty Boeing 707 Sił Powietrznych Izraela. Jeden Boeing został zamieniony w centrum medyczne, drugi miał służyć jako centrum łączności.

Termin wygaśnięcia ultimatum zbliżał się, a rząd izraelski odwlekał wydanie zgody na rozpoczęcie akcji ratunkowej. W takiej sytuacji wydano samolotom rozkaz startu w kierunku Ugandy zastrzegając, że jeśli do określonej godziny nie otrzymają umówionego sygnału, mają zawrócić do Izraela. Dało to rządowi więcej czasu do namysłu. Samoloty wystartowały z bazy Ophira International Airport (dziś port lotniczy Szarm el-Szejk)[4] na południowym krańcu Półwyspu Synaj, będącego wówczas pod okupacją Izraela. Baza ta była najdalej na południe wysuniętym miejscem, z którego mógł odbyć się start.

Cud w Entebbe – Operacja Piorun – 

3 lipca o godz. 13:20 wszystkie Herculesy znajdowały się w powietrzu zmierzając w kierunku Entebbe. Samoloty po przelocie nad Szarm el-Szejk leciały nad Morzem Czerwonym na wysokości nieprzekraczającej 30 m, aby zapobiec wykryciu przez radary sił powietrznych państw arabskich: Egiptu, Sudanu i Arabii Saudyjskiej. Na południe od Dżibuti, przez Somalię i Ogaden wykorzystując potem także Wielki Rów Wschodni, pod osłoną nocy skierowały się w stronę Entebbe przelatując w końcu nad Jeziorem Wiktorii, nad brzegiem którego leży to lotnisko. Boeingi wystartowały z Izraela później od Herculesów, ze względu na większą prędkość przelotową. Na ziemi w wydarzeniach na lotnisku w Entebbe wzięły udział cztery Herculesy. Medyczny Boeing wylądował o godz. 22:25 w Nairobi, stolicy Kenii i tam oczekiwał na powrót grupy uderzeniowej. Drugi Boeing w trakcie całej akcji krążył nad lotniskiem Entebbe. Na jego pokładzie znajdował się dowódca operacji, generał-major Kuti Adam. Jego zastępcą był generał Mattan Wilnaj.

Grupa uderzeniowa pod dowództwem gen. bryg. Dana Shomrona liczyła około 100 żołnierzy i składała się z komandosów z 35 Brygady Spadochronowej oraz Brygady Piechoty Golani. Trzon grupy stanowili komandosi z Jednostki 269 (Sajjeret Matkal).

3 lipca o godz. 23:01 pierwszy Hercules z otwartą wcześniej rampą ładowni wylądował w Entebbe. Z samolotu wyjechał oddział uderzeniowy, który przypuścił atak na stary terminal – miejsce przetrzymywania zakładników. W celu dezorientacji żołnierzy ugandyjskich, Izraelczycy zastosowali ciekawy fortel. Jako pierwszy samochód z ładowni wyjechała czarna limuzyna Mercedesa, taka sama, jakiej używał Amin. Wprowadziło to chwilową konsternację, dzięki czemu Izraelczycy zyskali efekt zaskoczenia. Rajd ten trwał 3 minuty, licząc od chwili lądowania samolotu. Do godz. 23:08 cztery Herculesy znajdowały się już na ziemi. Kolejne oddziały izraelskich komandosów stoczyły bitwę z żołnierzami ugandyjskimi i zajęły kluczowe pozycje na terenie lotniska.

W ataku zginęło dwóch zakładników (w tym jeden zastrzelony omyłkowo przez komandosów, którzy wzięli go za porywacza, gdy wstał po komendzie „padnij!”), a 7 zostało rannych. Śmierć poniósł dowódca izraelskich komandosów Jonatan Netanjahu, a inny z żołnierzy został ciężko ranny i sparaliżowany. Zabito 6 terrorystów, w tym Niemców. W trakcie walki zginęło też 45 żołnierzy ugandyjskich.

Uratowani zakładnicy zostali załadowani do jednego z Herculesów. Trwało to siedem minut. Samolot z pasażerami wystartował (jako pierwszy) o godz. 23:52. Następnie komandosi ogniem karabinów maszynowych zniszczyli 11 ugandyjskich myśliwców MiG-17, stojących na lotnisku oraz lotniskowy radar. Miało to uniemożliwić ewentualny pościg. Ostatni Hercules wystartował o godz. 0:40. Następnym punktem planu było lądowanie w Nairobi.

4 lipca o godz. 0:43 pierwszy Hercules i drugi Boeing (koordynujący akcję) były już w Nairobi. Ranni pasażerowie i żołnierze zostali przeniesieni do oczekującego medycznego Boeinga. Dwoje ciężko rannych zakładników wymagało jednak hospitalizacji – zostali zabrani do szpitala w Nairobi. Jeden z nich później zmarł – była to trzecia ofiara wśród zakładników. Na lotnisku w Nairobi samoloty zostały zatankowane – było to niezbędne, aby mogły one wrócić do Izraela. Rząd izraelski postanowił nie udzielać władzom Kenii żadnych informacji o planach. Samoloty izraelskie zostały potraktowane jak zwykłe loty komercyjne. Kenijczycy na lotnisku nie zadawali pytań, a Izraelczycy nie udzielali żadnych informacji.

Po krótkim pobycie w Nairobi samoloty wyruszyły w drogę powrotną do Izraela. Hercules z uwolnionymi zakładnikami wystartował o godz. 2:04. Rankiem 4 lipca wylądował on na lotnisku Ben Guriona w Tel Awiwie, gdzie na uwolnionych czekały rodziny i bliscy.

Jeszcze jedną śmiertelną ofiarą była 75-letnia Dora Bloch, która ze względu na stan zdrowia została wcześniej przewieziona do szpitala w Kampali. W 1987 r. Henry Kyemba, minister zdrowia Ugandy w czasie tych wypadków, ujawnił, że Dora Bloch została po ataku wyciągnięta ze szpitala i zamordowana na rozkaz Amina przez jego dwóch oficerów. Po operacji dyktator zagroził, że w ramach odwetu wyśle do Izraela „pierwszą samobójczą dywizję pancerną”. Groźby nie zrealizował.

Prorocy – proroctwa

Czym jest prorok?

Prorok jest osobą, która odbiera sygnały/przekazy bezpośrednio od B-ga, aby dalej przekazać je ludziom. Majmonides uważa to za jedną z 13 podstaw żydowskiej wiary, że „B-g kontaktuje się ludzkości poprzez proroctwo”.

Co zawierają te przekazy ?

Celem sygnałów przekazywanych poszczególnym prorokom nie jest ustanawianie praw życia czy nakazów. To jest zawarte w Torze i jej 613 micwot (przykazaniach), które Haszem przekazał nam wszystkim na Górze Synaj, abyśmy studiowali i spełniali. Talmud opisuje nawet przypadek, w którym mędrcy Tory debatowali nad jednym punktem w prawie Tory a niebiański głos zabrzmiał na poparcie poglądu mniejszości; mędrcy byli nieco zdegustowani i…. uciszyli głos, wypowiadając w swoim imieniu: „Któż wstąpi dla nas do nieba, aby go nam dostał (*przykazanie) i obwieścił je, byśmy je pełnili?” ( Dwarim, 30:12)

Celem proroctwa jest ‚uściślenie’ przykazań z uwzględnieniem społeczeństwa żydowskiego lub w kierunku społeczeństwa ogólnie. 

Czasem zjawia się prorok, aby przepowiedzieć przyszłość, gdy B-g uzna to za konieczne, abyśmy wiedzieli, co ma nadejść, aby zmobilizować nas do spełnienia naszej misji życiowej. Innym razem ma nam przypominać, że oddalamy się od tego, czego On od nas oczekuje, i ostrzega nas przed strasznymi konsekwencjami oddalenia się…

Czasami B-g „posługiwał się” prorokiem, aby przekazywać komuś osobiste wiadomości (szczególnie ważnej osobie, której działania miałyby społeczne skutki, na przykład królowi). 

Prorok może również przekazać konkretną instrukcję, która nie jest zawarta w Torze jako polecenie jednorazowe z Wysokości; w takich przypadkach należy przestrzegać tej instrukcji, nawet jeśli jest sprzeczna z uniwersalnym nakazem Tory. Jednak proroctwo nigdy nie będzie zawierało nowej micwy ani anulowania micwy; prorok twierdzący o takim przekazie od B-ga okazuje się zawsze fałszywym prorokiem.

Tak Izajasz został wysłany, aby nakreślić erę mesjańską, która jest kulminacją i nagrodą naszych wysiłków. Jeremiasz przepowiedział zniszczenie Świątyni. Jonasz został wysłany do Ninveh, aby ostrzec jego mieszkańców, że miasto zostanie zniszczone, chyba że odpokutują zło. Samuel niósł przesłanie B-ga do króla Saula, aby toczyć wojnę z Amalekiem , podczas gdy Eliasz został wysłany, aby sprostać słynnemu wyzwaniu dwóch wołów na Górze Karmel (chociaż to chwilowo naruszyło zakaz Tory składania ofiar poza Świątynią). Ale żaden prorok nigdy nie powiedział niczego, co było by owocem jego własnego umysłu. Rozmawiali i działali tylko na polecenie B-ga Jedynego.

Kim byli prorocy?

W żydowskiej historii było tysiące proroków (znamy również przynajmniej jednego nieżydowskiego proroka – Belaama). Przeważająca większość z nich przekazywała jednak wiadomości specyficzne dla czasu i okoliczności, w których zostały wysłane przez Haszem. Dlatego ich proroctwa nie zostały zapisane dla potomności, a nawet ich imiona są nam nieznane. Wielu z tych proroków byli zwykłymi obywatelami – studentami, rzemieślnikami, rolnikami – którzy dzięki swojej prawości i wyjątkowej wrażliwości na duchowość zostali wybrani przez Najwyższego na proroctwo. Często nie nawet wiedzieli, co ich”nawiedziło”, dopiero później zdawali sobie sprawę…. Zawsze to byli ludzie o nienagannej uczciwości, prawości. 

Talmud liczy 55 „historycznych” proroków, których proroctwa zostały zapisane w Tanach (Biblii), ponieważ zawierają przesłania istotne dla wszystkich pokoleń. Większość z nich byli osobami publicznymi, które często przepowiadały i stały się przywódcami swojego narodu przez całe życie. Należą do nich 15 proroków, których słowa zostały zapisane w poszczególnych księgach, które noszą ich imiona: Izajasz, Jeremiasz, Ezechiel i dwanaście mniejszych, w tym Amos , Ozeasz , Nahum i inni.  40 proroków („mniejszych”) wymienia w różnych miejscach Tanach, takich jak Natan (Księgi Samuela) i Ido (Kroniki). Poza nimi była niezbadana liczba niezapisanych proroczych przypowieści. Król Saul przez jakiś czas „bawił się” w proroctwa, ale czy i jakie przekazy z Niebios otrzymywał, jest nieznane.

Proroctwo zdaje się być przeważnie „męskim zajęciem” – 48 z 55 „historycznych” proroków byli mężczyznami, aczkolwiek są to dane bardzo szacunkowe i nie wiadomo, czy odzwierciedlają ogólny stosunek proroka / prorokini. Siedem głównych prorokiń to: Sara (żona Abrahama , pramatka Żydów; nawiasem mówiąc, B-g powiedział Abrahamowi, że „ona jest twoją przełożoną w proroctwie”), Miriam (siostra Mojżesza), Debora (jedyna kobieta wśród Sędziów ), Chana (matka Samuela), Avigayil , Chuldah i Esther (pamiętamy Purim ).

Czy proroctwo istnieje dzisiaj?

Era proroctw oficjalnie dobiegła końca około 23 wieków temu. Ostatnim pokoleniem proroków było pokolenie tych, którzy zaczęli prorokować, zanim Pierwsza Świątynia została zniszczona w 423 r.p.n.e, aczkolwiek wielu przeżyło 70-letnie wygnanie babilońskie i doczekało się budowy Drugiej Świątyni. Najbardziej wybitnym był prorok Ezechiel w Babilonii, a trzej prorocy: Chaggaj , Zachariasz i Malachiasz byli członkami „Wielkiego Zgromadzenia”, które prowadziło lud w pierwszych latach powrotu z Babilonu. Mordechaj i Esther byli również członkami długowiecznego pokolenia, które opłakiwało zniszczenie Pierwszej Świątyni i było świadkiem budowy Drugiej Świątyni. 

Wraz z upadkiem tego pokolenia „proroctwo odeszło z Izraela”.

Niemniej jednak zasada, że „B-g przekazuje ludzkości za pośrednictwem proroków”, pozostaje fundamentem wiary żydowskiej. Mniejsza forma proroctwa, znana jako ruach hakodesh (boska inspiracja), pozostaje sferą cadyków , sprawiedliwych mężczyzn i kobiet wszystkich pokoleń. 

Zgodnie z tradycją, jeden z największych proroków, Eliasz, nigdy nie umarł, i będzie zwiastował nadejście Mesjasza. 

Sam Mesjasz jest prorokiem („zbliżając się do proroctwa Mojżesza” według Majmonidesa), zaś w epoce mesjańskiej proroctwo stanie się powszechnym fenomenem – słowami proroka Joela : „I stanie się potem, że będę wylewał Ducha mego na wszelkie ciało, a wasi synowie i córki będą prorokować, starsi wasi będą śnić sny, wasi młodzieńcy będą widzieć wizje”. A w liście do Żydów w Jemenie Maimonides opowiada o wielowiekowej tradycji, że „na krótko przed erą mesjańską proroctwo powróci do narodu żydowskiego”.

(na podstawie tekstu By Mendy Hecht; ilustarcja: obraz “Eliyahu Hanavi” – Zalmana Kleinmana)

5 Tammuz

• Wizja Ezechiela „Rydwanu” (429 p.n.e.)
W dniu 5 Tammuz roku 3332 od stworzenia świata Prorok Ezechiel, jako jedyny prorok, który prorokował poza Ziemią Świętą, ujrzał wizję Boskiego „Rydwanu” reprezentującego spiritualną infrastrukturę stworzenia…..

Więcej o prorokach: https://chabad.org.pl/prorocy-proroctwa/

VI Rebbe – zwolnienie z więzienia – 3 Tammuz

Rabin Josef Jicchak – zwolniony z więzienia dnia 3 Tammuz (1927)
Szósty Lubawiczer Rebbe, Rabin Josef Icchak Schneersohn (1880-1950), który został aresztowany 15 stycznia 1927 r. przez agentów GPU (tajna policja sowiecka) i Jewrsekcję („sekcja żydowska” partii komunistycznej) za swoją pracę na rzecz zachowania i rozpowszechnienia żydowskich tradycji i nauk w całym imperium sowieckim. Był więziony w słynnym więzieniu Spalerno w Leningradzie, był wielokrotnie przesłuchiwany i bity. Początkowo skazany na śmierć. Jednak międzynarodowa presja zmusiła reżim radziecki, by wyrok został zamieniony: najpierw to były dziesięć lat ciężkiej pracy na Syberii, a następnie na trzyletnie wygnanie do miasta Kostrama, na prowincji Rosji.

Trzeciego dnia Tammuz, 18 dni po aresztowaniu, został zwolniony z więzienia i pozwolono mu spędzić sześć godzin w domu, przed wyjazdem na wygnanie. Wiele osób przyszło na stacji, żeby go pożegnać. Chociaż wiedział, że wśród zebranych są obecni są agenci GPU, przemówił do zgromadzonego tłumu, zachęcając wszystkich do wytrwania w działaniach, za które został aresztowany.  Powiedział wówczas: „Wszystkie narody świata muszą wiedzieć:  zostały zesłane na wygnanie jedynie nasze ciała, podporządkowane rządom obcych; nasze dusze nie zostały zniewolone, nie podporządkowały się obcej władzy. Musimy otwarcie, wobec wszystkich głosić, że nasza żydowska wiara i tradycja, Tora i jej micwot oraz zwyczaje nie podlegają przymusowi innych. Nikt nie może nam narzucić swojej wiary, ani zmusić nas do postępowania wbrew naszym przekonaniom! ”

(12 dnia Tammuz, po odbyciu zaledwie dziewięciu dni swojej trzyletniego wyroku, Rabin Josef Icchak został poinformowany, że może wrócić do domu. Wkrótce potem pozwolono mu opuścić Związek Radziecki i przesiedlić się do Rygi na Łotwie).

(ilustarcja z archiwum Chabad.org)

Egipskie ciemności

Parsza bieżącego tygodnia “Bo” (Szmot, 10:1-13:16) opowiada m.in. o jednej z dziesięciu plag zesłanych przez B-ga na Faraona i cały Egipt za nieposłuszeństwo – ciemności, które ogarnęły ziemię egipską przez siedem dni.      
Tora mówi nam, że w ciągu pierwszych trzech dni było tak ciemno, że “ludzie nie widzieli się nawzajem.”
Znana jest opowieść o tym, jak pewnego późnego wieczoru, młody rabin siedział pogrążony głęboko w studiowanie Tory. Jego malutkie dziecko obudzone, próbując wyjść z łóżeczka, wypadło. Maleństwo głośno płakało. Jednak pomimo tego, że młody rabin – tata dziecka był w pokoju obok, on nic nie słyszał, pogrążony w swoje studiowanie. Starszy Rabin – ojciec i dziadek maleństwa również był w tym domu, pracował w swoim pokoju na piętrze. Niemniej jednak, usłyszał płacz dziecka i zszedł na dół, aby go uspokoić.  który nawet nie zauważył, co się stało. „”Jak możesz zostawić dziecko płaczące?” – zaniepokojony zwrócił się do syna. Syn odpowiedział, że nawet nie słyszał płacz dziecka. Był pewny, że jest to dość dobry powód – pochłonięty studiowaniem Tory, po prostu nic nie słyszy i nie zauważa, co się dzieje wokół niego. Jego usprawiedliwienie nie zostało zaakceptowane przez Ojca-Rabina: ” “Nie możesz być pochłonięty swoimi własnymi sprawami, nawet duchowymi poszukiwaniami tak, że  nie usłyszysz płacz dziecka” – powiedział ojciec do syna. „Egipskie ciemności” – wyraz, jak najbardziej aktualny – to jest, gdy ludzie nie widzą się nawzajem. Oczywiście, jest to istotne dla naszego codziennego życia w odniesieniu do zaniedbania lub nadmiernego egocentryzmu i musimy uniknąć pojawiania się tych i innych podobnych cech negatywnych. Ale można spojrzeć głębiej. Czasami myślimy, że postępujemy ‘właściwie’ – jesteśmy zaangażowani w jakieś wzniosłe duchowe sprawy i z tego powodu nie widzimy, nie słyszymy, nie jesteśmy świadomi tego, co się dzieje w pokoju obok. Nasze zaangażowanie w duchowe samodoskonalenie i rozwój nigdy nie może być usprawiedliwieniem obojętności lub braku wrażliwości  na wołanie o pomoc tych, którzy są wokół nas.

3 Tammuz

Joszua zatrzymuje Słońce (1273 r. p.n.e.)

Dnia 3 miesiąca Tammuz  roku 2488 od stworzenia (1273 r. p.n.e.) Joshua poprowadził naród żydowski do kolejnej bitwy podboju Ziemi Izrael. Zwycięstwo było bliskie, ale zapadał zmierzch. “Słońce”- zawołał Joszua – zatrzymaj się! księżyc wciąż jest w dolinie Ajalon” (Księga “Joszue”, 10:12). Ciała niebieskie zgodnie powstrzymały swoją wędrówkę po niebie, dopóki wojownicy izraelscy nie doprowadziły walkę do pomyślnego zakończenia, do zwycięstwa. 

Tammuz 2

Alter Rebbe napisał w swoim Siddur: “Warto powiedzieć przed modlitwą: “Niniejszym podejmuję się spełnienia micwy – Kochaj bliźniego jak siebie samego”. Oznacza to, że przykazanie ahavat Jisrael jest bramą wejściową, przez którą człowiek może przejść, aby stanąć przed B-giem by służyć Jemu. Za sprawą tej achawat – miłości akceptowana, wysłuchna jest modlitwa modlącego się.

3 Tammuz – Gimel Tamuz

03 Tamuz – Gimel Tammuz  – to data Jorcajt – rocznicy śmierci Rebbe, Błogosławionej Pamięci Rabina Menachema Mendela Schneersona.
W rocznicę śmierci Cadyka całe światło, które rozprzestrzenił na tym świecie – jego nauki, dobre uczynki i wszystko, czemu poświęcił swoje życie i byt – wszystko to promirniuje jaśniej, aby każdy, kto jest z nim związany, mógł otrzymać błogosławieństwa na życie, szczęście, dostatek i mądrość…..

Wyślij list do Ohelu Rebbe.
Przez całe życie Rebbe otrzymywał codziennie setki listów od ludzi o każdym możliwym pochodzeniu, zawodzie i wierze. Dzisiaj ludzie nadal wysyłają listy, które mają być umieszczone w Ohelu – miejscu pochówku VII Rebbe, Rabina Menachema Mendela Schneersona, aby prosić o wskazówki z Niebios płynące i interwencję na wysokości, w wiekowej tradycji pisanych modlitewnych petycji w naszych najświętszych miejscach. Niezależnie od tego, czy odnosi się do własnego ja, czy też wspomina imię kogoś innego w liście, należy zawsze podać imię i nazwisko matki (np. Izaak, syn Sary) zarówno tych, którzy potrzebują błogosławieństwa, jak i osoby podpisującej. Lepiej jest użyć własnego żydowskiego imienia. (Zwyczajowo nie Żydzi używają nazwiska ich ojca.)

Listy można pisać w dowolnym języku. Wyślij swój list mailem na adres: ohel@ohelchabad.org aby rabini pełniące służbę w Ohelu Chabad Lubawicz osobiście donieśli twoje modlitwy do miejsca odpoczynku Rebbe: Skomponuj swój list (treść zależy od ciebie, o co chcesz poprosić Rebbe’go, co chcesz opowiedzieć…) dodaj następujące dane: Imię: Nazwisko: Adres e-mail (swój): Pamiętaj, aby podać wszystkie nazwiska i imiona matki (lub ojca) dla każdej osoby, zgodnie ze wskazówkami powyżej.

2 Tammuz

2 Tammuz – dzień odejścia z tego świata Rabina Nachmana z Horodenki.

Rabin Nachman z Horodenki był przyjacielem i bliskim współpracownikiem Baala Szem Towa. Jego syn, Rabbi Simcha, ożenił się z wnuczką Baal Szem Towa, Feigą. Ich syn, znany Rabin Nachman z Bresłowa, był założycielem gminy chasydów w Bresłowie. Baal Shem Tow raz zwrócił się do Rabina Nachmana z Horodenki, aby dostarczył list do rabina Dowa Ber z Mezritch (w późniejszym czasie znany jako Dow Ber z Międzyrzecza), w którym próbował przekonać rabina Dow Bera, aby został jego uczniem. Po otrzymaniu listu Rabbi Dow Ber powiedział: “Widzę w studencie, który dostarczył ten list, szczęśliwy znak. Jeśli Rabin Nachman z Horodenki jest tak świętym cadykiem, to o ile bardziej jest świętym jego nauczyciel – Baal Szem Tow “. Rabbi Dow Ber zgodził się spotkać się z Baal Szem Towem, a później dołączyć do ruchu chasydzkiego.

Rabin Nachman z Horodenki zmarł w czerwcu 1765 roku w Tyberii i tamże został pochowany.

1 Tammuz

1 Tammuz – Dzień urodzin i dzień śmierci Józefa

Józef, syn naszego Praojca Jakuba, urodzony w Charan (Mezopotamia) w dniu 1 Tamuz roku 2199 od stworzenia świata (1562 p.n.e.). Był pierwszym dzieckim ukochanej żony Jakuba, Rachel – długooczekiwanym dzieckiem, narodził się po 7 bezdzietnych latach małżeństwa. 

Zmarł w tym samym dniu 110 lat później, w Egipcie.

Gdy Józef miał sześć lat, Jakub i jego rodzina wróciła do Ziemi Świętej – Kanaan, osiedlili się w Hebronie. Choć był młodszy od dziesięciu ze swoich jedenastu braci, był ulubieńcem ojca. Wielka rywalizacja była między nim a jego starszymi braćmi. 

Uprzedzenie do Józefa starszych braci nasiliła się, gdy Józef opowiedział im swoje dwa sny, brzmiące proroczo, według interpretacji braci, Józefa przeznaczeniem jest panowanie nad nimi.

Gdy Jozef miał 17 lat, starsi bracia wiarołomnie, podstępem sprzedali do niewoli a w konsekwencji został przewieziony do Micraim (Egiptu) na służbę egipskiego urzędnika wysokiego szczebla. 

Jozef wyrósł na przystojnego mądrego młodzieńca, mężczyznę.  

Zauważyła Józefa młoda żona jego pracodawcy. Młoda kobieta na wszelkie sposoby wykazywała swoją sympatię i chęć zbliżenia się, lecz gdy Józef odmówił jej zalotów, ona, knując intrygę, spowodowała, by Józefa umieszczono w więzieniu. 

W więzieniu Józef pozostawał przez 12 lat. Miał 30 lat, gdy przypadek sprawił, iż trafnie zinterpretował dwa tajemnicze sny Faraona, które nie mogli zinterpretować nadworni mędrcy. Zdumiony a zarazem zachwycony mądrością Józefa Faraon mianował go doradcą i wicekrólem Egiptu, miał nadzorować zbiory i magazynowanie plonów, by odpowiednio przygotować się do siedmiu lat głodu, na które wskazywały sny Faraona według interpretacji Józefa.  

Wszystko się sprawdziło, jak przewidział i zorganizował – Józef  uratował Egipt i jego mieszkańców  przed głodem i zubożeniem. 

Józef poślubił Asnat i miał dwoje dzieci, Menasze i Efraima.

Wielki głód w całej okolicy, który również przewidział Józef, który dotknął również  Kanaan, spowodował, że starsi bracia Józefa, na polecenie ich ojca Jakuba, przywędrowali do Egiptu, by zakupić zboże. 

Józef poznał braci, ale oni jego nie poznali. Widzieli w nim wielkiego wicekróla Egiptu. Józef, chcąc upewnić się czy nie kłamią i czy żałują swoich dawnych czynów, poddał ich serii prób.  

Ostatecznie Józef ujawnił się i pogodził się z braćmi. Sprowadził całą swoją rodzinę, by osiedlili się razem z ojcem – razem 70 dusz – w Egipcie, na najlepszych ziemiach, gdzie wiedli dostatnie życie.

Józef zmarł w Egipcie w dzień swoich 110 urodzin. Wówczas sytuacja narodu żydowskiego zasadniczo się pogorszyła, z wolnych ludzi stawali się niewolnikami egipskich panów. Wtedy usłyszeli o Boskim przyrzeczeniu danemu Jakubowi, że jego dzieci będą wyprowadzone egipskiej niewoli, zostaną wolnym narodem na własnej ziemi – Świętej Ziemi Izrael. 

Szczątki Józefa, zgodnie z jego życzeniem za życia, zostały wyniesione przez synów Izraela, gdy Bóg ich wyprowadzał z Micraim, synowie Izraela zabrali je, by spoczęły w Świętej Ziemi.

 

Kolel Tora – 03.07.2019

“Mosera” – rozważanie mędrców
Omawiany jest rozdział Bava Mecja 8B, m.in. jak nabyć zwierzę.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

29 Siwan – Szpiedzy

“I oświadczył Wiekuisty Mojżeszowi:„Wyszli sobie mężów, aby wypatrzyli ziemię Kanaan….”.

Historia opisana w Parszy Tory “Szlach” zdarzyła się dnia 29 Siwan roku 1312 p.n.e.

Mojżesz wysłał 12 szpiegów by zwiedzili Ziemię Świętą. Była to operacja przygotowawcza do wejścia i podbicia ziemi obiecanej na polecenie Haszem.

(ilustracja: chbad.org)

Kolel Tora – 02.07.2019

“Mosera” to jest przekazanie…
Omawiany jest rozdział Bava Mecja 8B, m.in. jak nabyć zwierzę.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

Kolel Tora – 01.07.2019

Omawiany jest rozdział Bava Mecja 8B, m.in. jak nabyć zwierzę.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

Komentarz Rabina

Komentarz do Parszy Szlach przedstawia Rabin Szalom Dow Stambler:

http://

Szlach, Szelach, Sz’lah, Szlach Lecha lub Szh’lah L’kha ( w tłumaczeniu z języka hebrajskiego oznacza “wyślij”, “wyślij do ciebie” lub ” wyślij do siebie “. Ta parsza stanowi 37-me cotygodniowe czytanie kolejnego rozdziału Tory w cyklu rocznym i czwarte w czwartej Księdze Bamidbar. Tekst Parszy Szlach zawiera 5’820 hebrajskich liter, 1’540 hebrajskich słów i mieści się na ok. 119-ch wierszy w zwoju Tory.Krótki opis Parszy Szlach. Parsza Szlach jest jedną z najistotniejszych parsz zbioru Chumasz, które pomagają zrozumieć historie i teraźniejszość narodu izraelskiego. (13:!-2) I oświadczył Wiekuisty Mojżeszowi:„Wyszli sobie mężów, aby wypatrzyli ziemię Kanaan….”.
więcej tu: chabad.org.pl/szlach/

Kolel Tora – 27.06.2019

“Jeden nabywa, drugi nie nabywa…”
Rozważania mędrców o zgubach i znaleziskach.
Omawiany jest rozdział Talmudu Bava Mecija 8B.
Ciąg dalszy tematu
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

Kolel Tora – 25.06.2019

Rami bar Hama a Rava – dwóch mędrców – dwie opinie – ciąg dalszy tematu.
Rozważania mędrców o zgubach i znaleziskach
Omawiany jest rozdział Talmudu Bava Mecija 8B.
Ciąg dalszy tematu
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

25 Siwan – Dziesięciu Męczenników

Trzech zabitych z „dziesięciu męczenników” (II wiek n.e.)
Wśród milionów Żydów okrutnie zabitych przez Rzymian było „Dziesięciu Męczenników” – wszyscy wielcy mędrcy i przywódcy Izraela – upamiętnieni w specjalnej modlitwie odmawianej w Jom Kippur. Trzech z nich – Rabin Szymon ben Gamliel, Rabin Jiszmael ben Elizeusz i Rabin Chanina S’gan Hakohanim – zginęło w dniu 25 miesiąca Siwanie.

Dziesięciu męczenników:
Dziesięciu Misznaickich Mędrców, którzy zostali zabici przez Rzymian w II wieku n.e. jako pokuta za sprzedaż Józefa.
Są to: Rabban Symeon ben Gamaliel II, Rabin Iszmael ben Elizeusz, Rabin Akiba, Rabin Hananiah ben Teradion, Rabin Hutzpit – tłumacz, Rabin Eleazar ben Samua, Rabin Hananiah ben Hakinai, Rabin Jeszuow – skryba, Rabin Juda ben Dama i rabin Juda ben Bava.
W Jom Kippur i Tisza B’Av czyta się elegię, która omawia męczeństwo tych wspaniałych ludzi. (w niektórych źródłach wymienia się nazwiska Rabina Hananiaszem – zastępca arcykapłana, Rabina Judy ben Teima, Rabinem Judą-piekarza i Rabina Tarfona).

23 Siwan – Dekret Hamana

Dekret Hamana zneutralizowany (357 r.p.n.e.)
Nawet po powieszeniu Hamana dnia 17 Nissana w 357 roku p.n.e. jego okrutny dekret: „zniszczyć, zabić i unicestwić wszystkich Żydów, od młodych do starych, niemowląt i kobiet, jednego dnia, 13 dnia 12 miesiąca (Adar ) ” nadal pozostawał w mocy. Królowa Esther błagała Króla Achaszwerosha, aby anulował dekret, ale Achaszwerwosz upierał się, że „pisma, które zostało napisane w imieniu Króla i zapieczętowane pieczęcią Króla, nie może zostać anulowane”. Zamiast tego zasugerował Esther i Mordechajowi, aby „wstawili się w imieniu społeczności Żydów, napisali pisemną odezwę, zapieczętowali ją pieczęcią Króla”.
Dnia 23 Siwan Mordechaj sporządził królewski dekret, na mocy którego Żydzi otrzymali pozwolenie na obronę i unicestwienie wszystkich, którzy powstali przeciwko nim, aby ich zabić, i wysłali go do wszystkich 127 prowincji imperium Achaszwerosz’a. (Księga Estery, rozdział 8)

23 Siwan – blokada Jerozolimy

Jeroboam zablokował wejście do Jerozolimy (797 r.p.n.e.)
Po śmierci króla Salomona w 797 r.p.n.e. dziesięć z dwunastu pokoleń Izraela, dowodzonych przez Jeroboama ben Nebata z plemienia Efraima, zbuntowało się przeciwko synowi i dziedzicowi Króla Salomona, Roboamowi. Ziemia Święta podzieliła się na dwa Królestwa: “Królestwo Izraela” na północy, gdzie Jeroboam mianował siebie na Króla i miastem Samarią jako stolicą; i południowe “Królestwo Judy” ze swą stolicą w Jerozolimie, gdzie Roboam panował nad dwoma plemionami (Judą i Beniaminem), które pozostawały wierne królewskiemu domowi Dawida. Duchowym centrum kraju pozostała jednak Jerozolima, gdzie stała Świątynia zbudowana przez Króla Salomona i gdzie każdy Żyd był zobligowany do pielgrzymki trzy razy do roku na święta Paschy, Szawuot i Sukkot. Wypatrując w tym zagrożenie dla swojej suwerenności, Jeroboam ustanowił na dnia 23 Siwan tego roku blokady dróg, aby uniemożliwić ludziom wejście do Jerozolimy. Wystawił na obrzeżach swojego Królestwa “zastępcze rekwizyty dwóch bożków”, w postaci złotych cieląt, które umieścił na północy i południu granic.

Blokady utrzymywały się przez 223 lata, dopóki Hoszea ben Elah, ostatni Król Królestwa Północnego, nie usunął ich w dniu 15 Aw roku 574 p.n.e. Do tego czasu dziesięć plemion, które tam pierwotnie zamieszkiwały, ale zostały wypędzone z kraju w konsekwencji serii inwazji różnych asyryjskich i babilońskich królów. Ostatnia z nich miała miejsce w 556 roku p.n.e., kiedy to Szalamaneser z Asyrii całkowicie podbił Królestwo Izraela, zniszczył jego stolicę, wygnał pozostałych z przebywających tam Izraelitów i zasiedlił ziemię z obcymi ludami z Kutha i Babilonu. Te ludy – później znane jako “Samarytanie” – przyjęły judaizm jako swoją religię, ale nigdy nie zostały zaakceptowane jako takie przez naród żydowski; następnie zbudowali własną świątynię na górze Garizim i stali się zaciekłymi wrogami Żydów.
“Dziesięć Zaginionych Plemion Izraela” już nigdy się nie ujawniły w oczekiwaniuna nadejście Mesjasza, aby ponownie połączyć się z narodem żydowskim.

22 Siwan – Kwarantanna Miriam

Kwarantanna Miriam (1312 r.p.n.e.)
Miriam, starsza siostra Mojżesza i Aarona, cierpiała z powodu trądu (caraat) – była to kara za negatywnie wypowiedzi (plotkowanie – “leszon ha-ra) na temat Mojżesza. Została poddana kwarantannie poza obozem przez siedem dni celem oczyszczenia. Była bardzo lubiana i szanowana przez Żydów, więc czekali na jej powrót z nadzieją i wiarą

20 Siwan

Dzień 20 Siwan to rocznica tragicznej śmierci Żydów z Blois.

Zdarzyło się to ponad 800 lat temu, w miasteczku Blois.
Blois jest miasteczkiem we Francji, nad rzeką Loarą, było przez wiele wieków siedzibą królewską niedaleko Orleanu. To nie jest duże miasto (jego obecna liczba ludności wynosi około 25 000), a jego “wyróżnikiem” jest to, że jest jednym z niewielu miast we Francji, czy też w całej Europie, gdzie nie było społeczności żydowskiej. Przez przeszło 800 lat Żydzi po prostu omijali to okropne miejsce, gdzie Żydzi byli bestialsko wymordowani na skutek fałszywego oskarżenia o mord rytualny w roku 1171.
Było na wskroś fałszywe oskarżenie antysemickie – wrogów Żydów, którzy zazdrościli wszystkiemu, czym Bóg Żydów obdarzył, szukali pretekstu do bezkarnego przeprowadzania pogromów, do zabijania i okradania Żydów. Najdrastyczniejszym krokiem było oskarżenie, że Żydzi potrzebują krwi chrześcijańskiej do wypiekania macy na Święto Paschy oraz innych rytuałów, całkowicie oszczerczo i bezpodstawnie wymyślonych przez nienawistników.
Pierwsze takie oskarżenie padło w Norwich, w Anglii, w 1144 roku. Powtarzano to w kilku innych brytyjskich miastach w późniejszych latach. Stamtąd „przesiąkło” na kontynent – do Europy.
To okrutne oszczerstwo pochłonęło życie setek, może tysięcy, niewinnych Żydów, kobiet i dzieci. Ale nienawiść, którą została „wyhodowana” i utrwalona na skutek tego oszczerstwa wśród chrześcijan wobec Żydów była jedną z głównych przyczyn żydowskich pogromów, cierpienia i prześladowań na chrześcijańskich ziemiach przez stulecia.
Opowieść o spaleniu ponad trzydziestu Żydów (czterdzieści, według niektórych relacji), mężczyzn i kobiet, w Blois została zapisana przez żyjącego w tamtych czasach Rabina Efraima z Bonn, wielkiego uczonego talmudycznego (był jednym z Tosafistów ) i żydowski poeta religijny. Rabin Efraim Ben Yaakow (ur. W 1132 r. / zmarł około roku 1200) był świadkiem straszliwych okrucieństw wobec Żydów popełnianych przez krzyżowców. Zapisywał fakty o wszystkich zasłyszanych lub widzianych tragediach i bohaterstwie męczenników, archiwizował w swoich pamiętnikach, zapisywał pokutne modlitwy i lamenty.
Ta historia o Męczennikach z Blois pochodzi z jego opracowania historycznego.
Stało się to w roku 4931 (1171). W tym czasie mieszkało w Blois około czterdziestu Żydów. Jeden z nich, Isaac ben Eleazar, wracał do domu na paschalny seder, tuż przed Pesach. Stało się tak, że do zajazdu, gdzie się zatrzymał, by odpocząć w długiej podróży, w tym samym czasie podjechał chrześcijanin, aby napoić konia swego pana. Żyd skulił, by się ukryć, ale koń coś wyczuł i spłoszył się.
Chrześcijanin był prostym człowiekim, który często słyszał, jak ksiądz w swoich kazaniach w kościele mówił, że Żydzi używają krew chrześcijańskich dzieci do swego paschalnego pieczenia macy oraz piją zamiast wina (?!) podczas religijnych rytuałów, ostrzegając wszystkich, aby w okresie Paschy mieli czujne oko nad swoimi dziećmi. Teraz, gdy jego koń tak się przestraszył, popędził przestraszony do swego pana i powiedział: “Słuchaj, panie mój, widziałem co pewien Żyd zrobił. Kiedy prowadziłem konia do wodopoju, aby koń się napił, zobaczyłem w chowającego się Żyda, który ukrywał małe chrześcijańskie dziecko, które Żydzi zabili, kiedy to zobaczyłem, byłem przerażony i pośpieszył z miejsca, z obawy, że i mnie też zabije. Nawet koń był tak spłoszony, że nie chciał się napić! Pewnie coś złego wyczuwał”
Sługa wiedział, że jego pan był zagorzałym antysemitą i cieszył się z każdego nieszczęścia Żydów, bo nienawidził pewnej Żydówki, bogatej i wpływowej w mieście i nie mylił się – “Teraz mogę zemścić się na tej kobiecie i reszcie Żydów” – zadowolony wyszeptał.
Następnego ranka Pan ten pojechał do władcy miasta, Theobalda, syna Theobald, Hrabiego z Blois (zięcia króla Louisa VII Francji). Chrześcijanie nazywali go “Dobrym”, ale był złym, mściwym, okrutnym człowiekiem.
Kiedy władca usłyszał oskarżenie, wściekł się i rozkazał wszystkich Żydzów z Blois aresztować, skuć łańcuchami i wrzucić do więzienia. Jedynym wyjątkiem była ta wpływowa Żydówka, Dame Pulcelina, którą Hrabia adorował i podziwiał za jej mądrość i piękno. Często udawało się namówić władcę do pobłażliwości wobec żydowskich kupców z Blois. Ale tym razem żona Hrabiego (Alix, córka króla) wydała ścisłe rozkazy służbie, by za nic nie dopuścili do spotkania i rozmowy Pani Dame Pulcelina z mężem z obawy, że ta może zmusić go do zmiany zdania.
Władca nie miał żadnych dowodów przeciwko Żydom, oprócz niedorzecznego opowiadania sługi, był nawet gotów zawrzeć ugodę z Żydami i uwolnić ich za dużą sumę pieniędzy okupu. Wysłał jednego z uwięzionych do sąsiednich gmin żydowskich i zapytał ich, ile by dali za uwolnienie braci. Jednak uwięzieni w lochu Żydzi, w trakcie spotkań z przedstawicielami sąsiednich społeczności mówili swoim braciom, aby nie płacili wysokiego okupu za swoje życie, aby nie prowokować kolejnych tego typu incydentów, by chrześcijanie nie znajdywali kolejnych pretekstów do poniżania Żydów i zarabiania na ich nieszczęściu. Negocjacje trwały, aż przybył do Blois biskup z wyraźnym poleceniem, aby Żydzi byli skazani na śmierć, gdyż jakoby ma „dowody” winy.
Na rozkaz wrogiego władcy, wszyscy uwięzieni Żydzi zostali zgromadzeni w drewnianym domu, wokół którego rozłożono ciernie i suche gałęzie. Gdy wprowadzano skazanych wewnątrz, każdemu oświadczano: “Możesz ocalić swoje życie, jeśli zrezygnujesz ze swojej religii i przyjmiesz naszą – chrześcijańską”. Żydzi odmówili. Byli bici i torturowani, zmuszani do przejścia na religię chrześcijańską, ale nadal odmawiali, byli jeszcze bardziej niezłomni w swojej decyzji, by umrzeć uświęcając swoim poświęceniem imię Boga Jedynego .
Na rozkaz Hrabiego dwóch przywódców żydowskich: Rabin Yechiel, syn Rabina Dawida HaKohenna oraz Rabin Yekuthiel, syn Rabina Judy HaKohnena, zostali wyprowadzeni i przywiązani do słupa, miała to być “pokazowa” śmierć przez spalenie na oczach wszystkich. Była to kolejna nikczemna próba “nawrócenia” Żydów na chrześcijaństwo.
Potem zabrzmiały fanfary. Wokół domu z uwięzionymi Żydami zapłonął ogień. Trzech Żydów nagle wyszło z płonącego pomieszczenia na zewnątrz i zawołało do chrześcijan, którzy zebrali się, aby obserwować, jak umierają: “Dzięki waszemu prawu, jesteśmy wolni bo widzicie, że wyszliśmy żywymi z ognia!”. Próbowali uciec, jednak zostali schwyceni i wepchnięci do płonącego domu. Wyskoczyli znowu, złapali jednego ze strażników i usiłując wciągnąć go do płonącego domu. Kiedy byli już prawie w środku płomieni, rzucili się na nich żołnierzy straży i zabili mieczami.
Był tam pewien Żyd imieniem Rabbi Baruch ben David HaKohen, widział to wszystko własnymi oczami. Mieszkał we włościach tego hrabiego w sąsiedniej miejscowości, przybył tam, aby umówić się na zwolnienie żydowskich męczenników z Blois, ale niestety nie zdążył. Napisał o tym w swoich pamiętnikach, opowiedział innym.
Ten okrutny mord zdarzył się w środę, 20-go dnia Siwan, w roku 4931 (ok. 26 maja 1171). Przez długi czas ciała męczenników z Blois nie można było pochować, pozostawały na wzgórzu w miejscu tragedii. Dopiero później Żydzi z okolicznych miejscowości mogli przybyć, by pochować szczątki.
Wszystkie fakty zostały spisane przez Żydów z pobliskiego Orleanu, m.in. przez Rabina Yaakowa Ben Rabbi Meira, wnuka Raszi’ego, jednego z największych tamtych czasów.
Wszystkie wspólnoty Francji, Anglii i Nadrenii podjęły decyzję o obchodzeniu dnia 20 Siwan jako dzień żałoby i postu.

18 Siwan

Przywrócenie wolności Żydom w Hiszpanii.

Po prawie półwieczu 475 latach został odwołany w Hiszpanii dekret o całkowitym zakazie praktyk . 

W 1492 za namową  inkwizycji, para królewska wydała dekret o zakazie praktyk religijnych i wygnaniu z Hiszpanii wyznawców judaizmu. 

Dopiero w 1967 roku, dnia 18 Siwan dekret, zakazujący praktyki religijne Żydom, który również dotyczył innych mniejszości narodowych Hiszpanii, został oficjalnie odwołany. 

Hiszpańska komisja zatwierdziła projekt ustawy, który przyznałwał Żydom mieszkającym w tym kraju (też wyznawcom innych mniejszości religijnych) prawo do praktyk religijnych. 

Jednak pomimo całkowitego zakazu, był on nierzadko łamany przez Żydów, którzy nie chcieli, nie mogli zrezygnować ze swojej religii, ze swojej tradycji, ryzykując przy tym sankcjami ze strony kolejnych rządów hiszpańskich.

Nazir i przysięga nazirejska.

Nazir i przysięga nazirejska.

W parszy Naso (rozdział 6: 2-8) Tora mówi o Nazirach 

Są to Żydzi (mężczyźni i kobiety), którzy z jakiegoś powodu przysięgają na pewien czas nie pić wina, nie ciąć włosów i nie dotykać zmarłych, by się zanieczyścić duchowo, Wszechmogący mówi o nich: „….Przez wszystkie dni jego ślubu będzie święty….”.

Właściwie – kto to jest Nazir ?

Nazir ( nazirita ) to osoba, która postanowiła przyjąć na siebie zobowiązanie do życia w ścisłym i świętym stylu życia. Głównymi ślubowanymi ograniczeniami nazirańskimi są, że nazirowi nie wolno pić wina, ścinać włosów ani dotykać  zmarłych. Gdy Nazir kończył okres złożonego ślubowania, składał ofiarę zagrzeszną w Świątyni w Jerozolimie, w tamtej epoce.

Nazir w Biblii

Czytamy w  Księdze Bamidbar, 6:2-8

„ …Jeżeli mężczyzna  albo niwiasta złoży ślubowanie, ślubując naziret, aby być nazirem gwoli Wiekuistemu, wtedy winien powstrzymać się od picia wina i mocnego napoju; nie będzie pić  nawet octu zrobionego z nowego wina lub wina dojrzałego, ani też nie będzie pił niczego, w czym moczono winogrona, i nie będzie jadł ani świeżych winogron, ani suszonych. Przez cały czas naziretu swojego nie będzie jadł żadnego produktu z winorośli, z nasion do skór.

Przez wszystkie dni ślubowania naziretu żadna brzytwa nie przejdzie nad jego głową; aż do zakończenia okresu ślubowania, gwoli Wiekuistemu, będzie świętym i pozwoli, aby wzrost włosów jego głowy dziko wzrastał.

Przez wszystkie dni swojego naziretu do ciała zmarłego nie przystąpi – ani przy ojcu, ani przy matce, bratu lub siostrze nie zanieczyści się, jeśli umrą, gdyż uświęcenie B-ga swojego ma na głowie swojej..…”

Co oznacza „Nazir”?

Słowo nazir oznacza „oddzielić / odseparować”, co ma sens, biorąc pod uwagę, że nazir separuje się od ziemskich przyjemności i trywialnych dążeń społeczeństwa. Dodać trzeba, że hebrajskie litery, z których się składa słowo „nazir” mogą być również czytane jako „neizer”, co oznacza „korona”. Do tego nawiązuje również Tora: „… gdyż uświęcenie B-ga swojego ma na głowie swojej (koronę)..…”

Na czym polega bycie nazirem?

Ogólnie rzecz biorąc, nazir ślubuje separację od uciech życia doczesneggo na określony czas. Jeśli nie określił, zakłada się, że okres trwa 30 dni.

Żydzi płci męskiej lub żeńskiej mogą zostać nazirami.

Śluby nazirejskie mają zastosowanie przez cały czas. Jeśli ktoś decyduje się wziąć ślub nazirejski w obecnej epoce, musi go przestrzegać już na zawsze, ponieważ obecnie nie mamy Świątyni, w której składało się ofiary po zakończeniu ślubowanego okresu. Prawa naziretu są przestrzegane tylko w Ziemi Świętej, a ten, kto podejmuje ślub w diasporze, jest zmuszony przenieść się do Izraela, aby tam przestrzegać naziretu .

Nazirowi zabrania się spożywania czegokolwiek związanego z winem lub produktów pochodnych. Jako dodatkowy środek ostrożności mędrcy zabraniają nazirowi nawet przechodzić w pobliżu winnicy lub siedzieć wśród pijących. Jednakże napoje alkoholowe innego pochodzenia niż z winorośli są dozwolone.

Nazir powinien uważać, aby nie wyrwać ani nie obciąć ani jednego włosa. Nie należy też czesać włosów, tak by nie wyrwać ani włoska podczas czesania (można stosować bardzo rzadkie grzebienie); jednak dopuszczalne jest pocieranie lub drapanie głowy. Gdy przed ślubowaniem większość włosów była usunięta, nazir musi poczekać, aż włosy odrosną (30 dni), a następnie przestrzegać pozostałą część naziretu terminu.

Prawa nazira są zapisane w talmudycznym traktacie „Nazir” i skodyfikowane przez Maimonidesa w “Prawa Naziretu”

Znani nazirowie

Samson był potężnym przywódcą żydowskim, który prowadził wojny przeciwko Filistynom, arcy-wrogom Żydów. Zanim się urodził, anioł B-ga powiedział rodzicom, że przyjdzie na świat szczególne dziecko i powinni pozwolić, aby jego włosy rosły; jego nadludzka siła pochodzi z jego długich włosów. Jego matka została również ostrzeżona, aby nie piła wina ani nie jadła niczego, co było nieczyste w czasie ciąży. Ostatecznie żona Samsona, Delilah , zdradziła ten sekret Filistynom i w ten sposób udało im się go pokonać, obcinając mu jego włosy. Samson zmarł w budowli pełnej Filistynów..…

Samuel , wielki prorok i przywódca narodu żydowskiego, był nazirem od urodzenia. Jego matka, Chanah , początkowo nie została pobłogosławiona dziećmi; żarliwie modliła się do B-ga w Przybytku Przymierza, by urodzić syna, mówiąc: „Jeśli ześlesz Swojej niewolnicy dziecko-mężczyznę, a ja poświęcę go B-gu przez wszystkie dni jego życia i żadna brzytwa nie dotknie jego głowy.”  Samuel był przywódcą Izraelitów do końca życia, mianował Króla Saula, a następnie jego sukcesora – Króla Dawida.

Dzisiaj, gdy nie ma Świątyni (oby została szybko odbudowana), nazir nie może zakończyć okresu naziretu, bowiem nie ma możliwości zakończyć naziretu zgodnie z prawem Tory poprzez złożenie ofiary zagrzesznej. , a zatem rzadko zdarza się, aby ktokolwiek złożył śluby naziretu. Istnieją jednak godne uwagi wyjątki. Jednym z nich był Rabin David Cohen (1884-1972), znany jako Nazir z Jerozolimy. Pochodzący z rabinackiej rodziny wywodzący się z oddziału Kopust w ruchu Chabad , był talmudystą, kabbalistą i filozofem, z unikalnym światopoglądem, z których wiele zostało odnotowane w jego pismach.

(Opracowanie i ilustracja: Chabad.org – https://www.chabad.org/library/article_cdo/aid/287358/jewish/The-Nazir-and-the-Nazirite-Vow.htm)

 

17 faktów o chasydach

17 faktów, które warto wiedzieć o chasydzkich Żydach

1. Ruch chasydzki to ruch społeczności żydowskiej pełen miłości, radości i pokory.

Chasydzi należą do ruchu założonego przez Rabina Izraela Baala Szem Towa, który nauczał miłości, radości i pokory – zarówno w naszej służbie dla B-ga, jak iw naszym traktowaniu innych ludzi.

Na początku XVII wieku, na obszarze znanym dziś jako Ukraina, chłopak, sierota o imieniu Izrael ben Eleazar  lubił  wędrować po okolicznych lasach, nawet nocując tam. Ostatnie słowa jego ojca rozbrzmiewały echem w jego umyśle: „Nie lękaj się niczego, nie bój się nikogo, ale samego B-ga, i kochaj każdego Żyda, tak jak siebie kochasz”.

W końcu trafił i dołączył do grupy ukrytych cadyków, którzy podróżowali po Europie Wschodniej, zachęcając Żydów do  podtrzymywania żydowskich tradycji oraz studiowania Tory, Talmudu i innych ksiąg żydowskiej mądrości. 

Młody Izrael mówił o miłości B-ga do każdego Żyda i o tym, jak Stwórca bardzo ceni ich każdy dobry uczynek. 

Dzięki swoim naukom, nieustannym wędrówkom stał się znanym, zdobył zaufanie społeczności żydowskiej. 

W 1740 r. znany już jako „Baal Szem Tow” („Mistrz Dobrego Imienia”) osiadł w miasteczku Międzybóż, Ukraina. Tam tysiące  Żydów przybywało, aby słuchać jego nauk, porozmawiać, prosić o radę. 

Baal Szem Tow nauczał, że każdy Żyd, uczony i niewykształcony, może łączyć się z B-giem poprzez uczenie się Tory i przestrzeganie micw z miłością, radością i prostotą, gorliwą pokorą.

2. Chasydzcy Żydzi są mistykami

Nauki chasydyzmu są przedłużeniem kabbalistycznych dzieł Rabina Szymona bar Jochai , Rabina Izaaka Lurii i innych. Mistrzowie chasydzcy uczynili te mistyczne nauki dostępnymi i praktycznymi dla każdego.

Chasyd studiuje dogłębnie i zastanawia się nad tym, w jaki sposób te nauki mają wpływ na nasz związek z B-giem, Jego relacją ze światem i tym, jak micwot wzmacniają ten związek. Te studia nazywają się Chassidus.

Chasyd jest zatem tym, który stara się stać się lepszą osobą, bardziej pobożną osobą poprzez studiowanie, kontemplowanie i zgłębianie nauk chasydzkich.

3. Nie wszyscy chasydzi są tacy sami

Każda grupa chasydzka ma swój niepowtarzalny charakter. 

Na przykład grupy chasydzkie  z ruchu mistrzów Pszischy i (zwłaszcza Gur Hasidimów dzisiaj) cenią prostotę, wyrzeczenie i oddanie się surowej, szczerej prawdzie. Chasydzi z Breslawia przywiązują najwyższą wagę do zachowania radosnego usposobienia, „ hitbodedut ” („prywatna rozmowa z B- giem”) i bezgranicznej wierze w B- ga. Jeszcze inni chasydzi skupiają się na życzliwości dla innych jako nadrzędnej jakości.

Wiele grup chasydzkich przyjęło dziś „wyspiarskie” podejście do samozachowawczości – niektóre bardziej inni mniej. Chasydyzm Chabadu bierze osobistą odpowiedzialność za każdego Żyda, z całkowitym lekceważeniem denominacji lub stylu życia.

4. Żydzi chasydzcy używają technologii

Chasydzi używają telefonów komórkowych, jeżdżą samochodami i używają innych technologii. Jednym słowem żyją w pełnie z duchem czasu i współczesności. Dlaczego nie? Przecież mędrcy nauczali, że „Wszystko, co Bóg stworzył w swoim świecie, stworzył dla Swej sławy” ( Awot 6:11)

W Chabadzie się uważa, że dotyczy to zwłaszcza odkryć naukowych ostatnich lat – ich celem jest dodanie czci B-gu dzięki wykorzystaniu ich do studiowania ksiąg, Tory i micwot oraz doprowadzeniu świata do ostatecznego, mesjańskiego Zbawienia. Jednocześnie chasydzi są bardzo ostrożni i uważni w korzystaniu z Internetu, podobnie jak każdy, kto jest zainteresowany swoim moralnym i psychicznym dobrostanem.

W praktycznie wszystkich społecznościach chasydzkich małe dzieci mają zerowy lub bardzo ograniczony dostęp do Internetu. Osoby korzystające z Internetu dla biznesu powinny stosować filtry i inne zabezpieczenia. Główne obawy dotyczą narażenia na pornografię, rozmaitych programów zachęcających do używek, rozwiązłości etc…

W chasydzkiej enklawie Meah Shearim, Jerozolima © Norman Frankel

5. Chasydzi a  wskazówki Rebbe

Wyraz „rebbe” to po prostu wymowa wyrazu „rabin” w języku jidysz. Jednak zaczęło się odnosić do przywódców różnych grup chasydzkich.

Nie ma formalnego opisu stanowiska Rebbe, ani nie istnieje procedura składania wniosków lub selekcji, aby zostać jednym z nich. Czym jest rebe?

Przez cały czas byli ludzie, którzy poświęcili swoje życie zjednoczeniu z B-giem i służbie Jemu. Ale często oddalali się od zwykłego ludu, aby zanurzyć się w nauce, kontemplacji i modlitwie.

Pierwsi przywódcy ruchu chasydzkiego powierzyli takim ludziom zadanie udzielania wskazówek i inspiracji każdemu członkowi swojej społeczności, aby każdy mógł czuć się blisko Boga i służyć Mu z miłością, podziwem i radością.

Związek między chasydem a jego lub jej rebe jest bliski i intymny – o wiele głębszy, niż nauczyciela i ucznia. Chasyd musi podejmować własne decyzje i ciężko pracować, aby osiągnąć swoje cele, ale rebbe zawsze służy pomocą i wsparciem, aby prowadzić i pomagać.

6. Chasidim Value Song.

Nie bez powodu współczesna muzyka żydowska jest często określana jako muzyka chasydzka. Wielki chasydzki mistrz, rabin Schneur Zalman z Liadi , nauczał, że „muzyka jest piórem duszy”. Niektóre utwory chasydzkie budzą i ożywiają, a niektóre są kontemplacyjne i otrzeźwiające, z których każdy wyraża inny aspekt ludzkiego doświadczenia i połączenie man-G-d.

7. Chasydzi lubią opowiadać historie.

Opowieść chasydzka może przybierać różne formy. Często jest to opowieść starannie przygotowana, z puentą. W innych przypadkach historia chasydzka opowiada o czynach, pobożności lub o przygodach lub walce chasydów z poprzednich pokoleń. Pięknie opowiadania i chasydzkie historie stanowią bogatą tradycję ustną i pisemną.

W tym obrazie chasydzki artysta Zalman Kleinman pokazuje „ farbrengen ”, chasydzkie zgromadzenie, które zawiera pieśń, opowieści, nauki Tory i inspirację.

8. Hojność i dobroczynność Chasydzów.

Chasydzi działają w ochotniczych korpusach pogotowia ratunkowego i innych społecznych organizacjach pomocy ludności w swoich krajach. Bikur cholim – odwiedziny chorych w szpitalu społeczności chasydzkiej są legendarne, podobnie jak gemachim – bezpłatne organizacje pożyczkowe na każdą potrzebę: od nauki po suknie ślubne. Chabadnicy mawiają: „ten kawałek chleba jest twój jak mój”, umieszczając „twój” przed „mój”…. Chodzi o pomoc drugiej osobie.

9. Ubrania wyróżniają chasydów.

Nakrycia głowy i ubrania chasydów mogą wskazywać na grupę, do której należy. Szeroki aksamitny kapelusz jest znakiem rozpoznawczym węgierskiego chasyda, wyższy aksamitny kapelusz noszony do tyłu jest  ‚wyróżnikiem’ dla chasydów Vishnitzerów, zaokrąglony filcowy kapelusz wskazuje na chasydów Gur – zwykle (ale nie zawsze) jest noszony na szczycie głowy chasyda z Chabadu.

Jednak ubranie nie zawsze jest bezbłędnym wskaźnikiem.

Naprawdę istnieją dwa sposoby definiowania chasydzkich Żydów: jako grupy socjologicznej lub jako zwolenników określonej ideologii i określonego sposobu życia.

Naprawdę, aby być chasydem, istnieje bardzo prosta formuła: jeśli studiujesz nauki chasydzkich mistrzów i mocno łączysz się z jednym z kierunków, okazujesz miłość każdemu Żydowi, starasz się spełniać micwy B-ga i poznawać Jego Torę z miłością i radością, wtedy jesteś chasydem, niezależnie od tego jak się ubierasz .

10. Chasydzi byli kiedyś prześladowani

Kiedy chasydzi pojawili się w drugiej połowie XVIII wieku, wielu z nich tworzyli nowe grupy, wobec których była nieufność  ze strony społeczności żydowskiej. Czy chasydzcy Żydzi byli naprawdę pobożni? Czy pozostawali wierni przestrzeganiu Tory i micw? Niektórzy nadgorliwi przedstawiciele społeczności powzięli na siebie nękanie i zastraszanie chasydzkich Żydów.

W 1798 r. Rabin Schneur Zalman z Liadi został aresztowany przez władze carskie na podstawie zmyślonych oskarżeń o działalność rewolucyjną wymyśloną przez zazdrosnych przeciwników. Jego uwolnienie z więzienia w dniu 19 Kislew jest obchodzony w Chabadzie jako „Nowy Rok Chasydyzmu”.

Wiele lat później, w komunistycznej Rosji, chasydzi ryzykowali życiem, aby utrzymać żydowskie życie i tradycje w Związku Radzieckim. Podczas gdy wielu chasydów zginęło z rąk władz sowieckich, a inni prze dziesiątki lat w gułagu, ale zwyciężyli, a płomień judaizmu płonął jasno nawet w najciemniejszych czasach caratu i komuny.

11. Chasydzcy Żydzi nie identyfikują się jako „ultra-ortodoksyjni”

Jeśli chodzi o chasydzkich Żydów, to są oni po prostu Żydami, którzy starają się postępować właściwie i zachować żydowską tradycję w najlepszy możliwy sposób. Wielu uważa termin „ultra-ortodoksyjny” za pejoratywny.

Więc jaki jest lepszy termin? Chasydzcy Żydzi lub  Chasydzi ? Lub wspólnoty chasydzkie mogą zostać włączone do większego grona „Hareidim”, terminu odnoszącego się do wszystkich, którzy naprawdę troszczą się o zachowanie Tory B-ga z największą możliwą starannością.

Albo po prostu nazywaj ich Żydami.

12. Chasydzi są najszybciej rozwijającą się grupą w judaizmie

Do połowy XIX wieku co najmniej połowa Żydów wschodnioeuropejskich uważała się za chasydów – a większość światowego żydostwa żyła w Europie Wschodniej.

Ale w XX wieku antyreligijne reżimy komunistyczne, wraz ze zniszczeniami w okresie Holokaustu, niemal całkowicie zmiotły chasydzkie żydostwo z mapy. Jednak dzisiaj wspólnota chasydzka rozwija się w sposób, w jaki ocaleni z Holokaustu, którzy zasiedlili korzenie swoich zrujnowanych młodych Europejczyków w Izraelu i Ameryce Północnej, nie mogliby nawet sobie tego wyobrazić.

Jak doszło do takiego cudu?

Po pierwsze, charyzmatyczni przywódcy o silnej woli ciężko pracowali, aby podnieść na duchu tych uchodźców z Europy, aby budować dzielnice ze szkołami i miejscami pracy.

Po drugie, chasydzcy Żydzi mają tendencję do poślubiania młodych, mają duże rodziny, w których się pielęgnuje tradycje.

Nauki chasydzkie szybko zaczynają nadążać za nowoczesnością. Chociaż nie wszyscy studiujący te nauki dołączają do grupy chasydzkiej, to jednak często przyjmują chasydzki styl życia.

13. Największe grupy chasydzkie

Nie ma oficjalnych wykazów i spisów grup chasydzkich i trudno byłoby w wielu przypadkach je określić. Na przykład szacunki liczby chasydów Chabadu wahają się od 50 000 do 200 000 osób. W sumie, licząc dorosłych i dzieci, liczba chasydów na całym świecie w 2005 r. została oszacowana na 400 000 osób i szybko rosła z powodu wysokiego wskaźnika urodzeń. Prawdopodobnie połowa mieszka w Izraelu, kolejne 30-40% w Ameryce (głównie Brooklyn i New Jersey), a reszta rozciąga się na cały świat, szczególnie w Wielkiej Brytanii, Antwerpii i Montrealu.

Grupy chasydzkie są na ogół nazywane po mieście, w którym ich Rebbe mieli skupione grono zwolenników, uczniów (tzw „dwór”). Niektóre z największych i najbardziej rzucających się w oczy grup dzisiaj (bez szczególnej kolejności) to:

  • Gur (Polska, dziś głównie zamieszkali w Izraelu).
  • Chabad Lubawicz (Litwa i Białoruś, dziś głównie zamieszkali w Crown Heights, Brooklyn USA oraz Kfar Chabad, Izrael, ale również rozprzestrzenił się po całym świecie).
  • Satmar (pochodzący z Satu Mara, Rumunia, dziś skoncentrowani w Williamsburg, Brooklyn, a także Kiryas Yoel , Monsey i in.).
  • Bobow (Galicja, dziś bardzo znani w Borough Park, Brooklyn).
  • Belz (Galicja, dziś głównie w Izraelu ze znaczącymi społecznościami w Nowym Jorku i Montrealu).
  • Visznitz (pochodzący z Ukrainy, głównie w Izraelu i Monsey, NY).
  • Breslow (Ukraina, dziś rozpowszechniony na całym świecie).
  • Czarnobyl (pochodzący z Ukrainy, dziś w New Square, NY i na całym świecie).
  • Sanz-Klausenburg (Galicja, dziś skoncentrowani w Netanji, Izrael).

14. Kobiety zamężne zakrywają włosy

Nie jest to wyjątkowe dla chasydów, ponieważ prawo żydowskie tego wymaga od wszystkich kobiet zamężnych. Podczas gdy niektóre chasydzkie kobiety wolą chustki lub chusty. Lubawiczer Rebbe zachęcał kobiety do używania peruk. Często wykonana z ludzkich włosów dobrej jakości peruka może być elegancka i atrakcyjna.

15. Mężczyźni zapuszczają swoje brody

Pełna broda nie jest „zastrzeżona” wyłącznie dla chasydów, ponieważ Żydzi zapuszczali sobie brody od czasów biblijnych. Bierze się to z przykazań Tory – Tora zabrania mężczyźnie ciąć zarost dwóch różnych miejscach na twarzy. Ponadto Kabbała przywiązuje wielką wagę do brody, nauczając, że „broda odzwierciedla trzynaście niebiańskich atrybutów B-skiego Miłosierdzia”.

16. Jidysz jest „lingua franca” chasydzkich Żydów

Ruch chasydzki rozpoczął się w Europie Wschodniej, gdzie ogromna większość Żydów mówiła w jidysz. Nawet dzisiaj język jidysz jest językiem podstawowym z wyboru wielu chasydzkich Żydów. Ponieważ chasydzi są ruchem otwartym, który stale zdobywa nowych zwolenników, wielu chasydów mówi po hebrajsku , angielsku, francusku, rosyjsku i hiszpańsku.

17. Chasydzi są zwykłymi ludźmi.

Nie zrzucaj stroju. Chasydzi są wyjątkowymi jednostkami z własnymi upodobaniami, skłonnościami, niechęciami, hobby, zainteresowaniami i doświadczeniami życiowymi. Podobnie jak każdy z nas, mają złe dni, dobre dni i dni między nimi. Niektórzy są nieśmiali, inni są hałaśliwi; niektórzy są pracowici, a inni są marzycielami, „fruwającymi w niebie”; niektórzy są liderami, a niektórzy są naśladowcami.

Więc następnym razem, gdy spotkasz chasyda. Pamiętaj, że jest on zwykłym człowiekiem, który stara się jak najlepiej służyć B-gu w świecie, który On stworzył dla nas wszystkich.

(Na dołączonym  obrazie chasydzki artysta Zalman Kleinman pokazuje „ farbrengen ” – chasydzkie zgromadzenie, podczas którego są śpiewy, opowieści, nauki Tory i inspirację…)

(Opracowanie na podstawie tekstu Tzvi Freeman i Menachem Posner, Chabad.org)

17 Siwan – Arka Noego

Arka Noego spoczęła na górze Ararat dnia 17 Siwan

Siedem miesięcy od momentu początku Wielkiego Potopu, po 17 dniach ulewy, gdy woda pokryła cały ląd, ziemia zaczęła się zapadać. 

Arka, w której schronił się Noah wraz z rodziną oraz przedstawicielami wszystkich gatunków zwierząt, spoczęła (wciąż zanurzona w wodzie) na szczycie góry Ararat dnia 17 Siwan roku 2105 p.n.e

Kolel Tora – 19.06.2019

Rami bar Hama a Rava – dwóch mędrców – dwie opinie.
Rozważania mędrców o zgubach i znaleziskach
Omawiany jest rozdział Talmudu Bava Mecija 8A.
Ciąg dalszy tematu
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http:/

Kolel Tora – 18.06.2019

Czyj jest przedmiot znaleziony?….
Rozważania mędrców.
Omawiany jest rozdział Talmudu Bava Mecija 8A.
Ciąg dalszy tematu

Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

Kolel Tora – 17.06.2019

“Nie możesz pozyskać dla kolegi problemu…..”
Mowa o znaleziskach….
Omawiany jest rozdział Talmudu Bava Mecija 8A.

Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

15 Siwan

15 Siwan – data urodzin i śmierci Judy (1565 i 1446 r. p.n.e.)

Juda, czwarty syn Jakuba i Lei, urodził się w Charanie w dniu 15 miesiąca Siwan, w roku 2196 od stworzenia świata (1565 r. p.n.e.). Zmarł w tym samym dniu, 119 lat później, w Egipcie.

Juda odegrał decydującą rolę zarówno przy sprzedaniu Józefa w niewolę, jak i w późniejszych próbach odnalezienia go przez braci, uwolnieniu go i ochronie Benjamina, młodszego ukochanego syna Jakuba..
Na łożu śmierci Jakub pobłogosławił właśnie Judę jako “przywódcę”, głosząc: “Berło nie odejdzie od Judy, ani ustawodawca przed jego stopami, dopóki nie nadejdzie Szilo (Mesjasz) …”.
Ród Króla Dawida, jak i wielu wielkich mędrców i przywódców Izraela w ciągu pokoleń żydowskiej historii pochodzą z rodu Judy.

Juda miał pięciu synów: Era i Onana, którzy zmarli nie mając potomków oraz Szela; oraz bliźniaczki od ukochanej żony Tamar: Peretz i Zerach. Ich potomkowie utworzyli plemię Judy, najbardziej zaludnione i prestiżowe z dwunastu pokoleń Izraela.

Po śmierci króla Salomona w 797 r.p.n.e. lud Izraela podzielił się na dwa królestwa: dziesięć plemion utworzyło Królestwo Izraela na północy, z Szomronem (Samarią) jako stolicą; tylko plemiona Judy i Benjamina pozostały lojalne wobec syna Salomona, Rechawam, i utworzyły Królestwo Judei na południu, w okolicach stolicy Jerozolimy. Ostatecznie Królestwo Północne zostało podbite przez Asyrię, a dziesięć pokoleń tam żyjących zostało zesłanych i w większości straconych dla narodu żydowskiego; mieszkańcy Judei również zostali zesłani (do Babilonii), ale następnie powrócili do Ziemi Świętej i odbudowali Jerozolimę oraz Świątynię.
Z czasem pojęcia “Judejczyk” i “Żyd” – które pierwotnie odnosiły się do członka plemienia Judy – stały się synonimami słowa “Izraelita” i były używane w odniesieniu do potomków wszystkich dwunastu synów Jakuba – tj. naród żydowski.
Godłem rodu Judy jest Lew.

14 Siwan

Żydowskie Księgi uratowane (1510)

W 1509 r. Niemiecki Cesarz Maksymilian nakazał zniszczenie wszystkich żydowskich ksiąg w Kolonii i Frankfurcie nad Menem. Nakaz wydał na prośbę Pfefferkorna, ochrzczonego Żyda, który twierdził, że literatura żydowska obraża chrześcijaństwo.
Cała społeczność żydowska wystąpiła przeciwko temu rozporządzeniu. Żydzi zaapelowali do Cesarza o ponowne rozpatrzenie tego edyktu i Cesarz Maksymilian zgodził się ponownie zbadać tę sprawę. Wyznaczył Johanna Reuchlina, słynnego niemieckiego uczonego, do przeprowadzenia śledztwa. Raport wydany przez Reuchlin’a był bardzo pozytywny – wykazał, że te niektóre księgi, w których są treści otwarcie nieprzychylne wobec chrześcijaństwa były uważane za bezwartościowe i praktycznie nieznane przez większość Żydów. Inne zaś książki były potrzebne i zawierały wiele wartości w dziedzinie teologii i nauki nie tylko judaizmu, lecz dla całej ludzkości.
Cesarz unieważnił edykt dnia 14 dnia Siwan, 1510 r.
 

13 Siwan

Mojżesz wstępuje na szczyt góry Synaj (1313 r. p.n.e.)

“Mojżesz wszedł na górę, a chmura okryła górę… przez sześć dni, dnia siódmego B-g zawołał do Mojżesza z obłoku … i Mojżesz wszedł w obłok, wszedł on na szczyt góry, a Mojżesz przebywał na górze przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy “(II Mojżeszowa – Szmot, 24: 15-18). Następnego dnia po otrzymaniu Dziesięciu Przykazań (było to dnia 6 Siwan), Mojżesz był na Górze Synaj, aby otrzymać od B-ga pozostałą część Prawa Ustnego (Ustnej Tory) – t.j. pozostałe przykazania.
Po oczyszczeniu przez chmurę przez sześć dni, został wprowadzony przed oblicze Stwórcy dnia 13 miesiąca Siwan.
 
(ilustracja: obraz Davida Robertsa Pinora)

6 Siwan – Darowanie Tory

Darowanie Tory (1313 r.p.n.e.)
Dnia 6 Siwan roku 2448 od stworzenia świata (1313 p.n.e.), siedem tygodni po Wyjściu w Egiptu, B-g objawił się na górze Synaj.
Cały lud Izraela (600 000 głów rodzin wraz rodzinami), a także dusze wszystkich przyszłych pokoleń Żydów, usłyszały, że B-g ogłasza pierwsze dwa z Dziesięciu Przykazań. Naród był świadkiem obecności B-ga, gdy przekazywał pozostałe osiem Przykazań poprzez Mojżesza. Po objawieniu Mojżesz wstąpił na górę Synaj na 40 dni, aby otrzymać już całą Tory od B-ga.
Na Synaju Stwórca unieważnił „dekret” i „podział” (gezeirah), które obowiązywały od drugiego dnia stworzenia świata, oddzielając duchowość i fizyczność na dwa hermetyczne światy; od tego momentu „wyższe królestwa mogłyby zejść do niższych wymiarów, a niższe mogły wznieść się do wyższych”. Tak narodziła się „micwa” – fizyczny czyn, który z racji tego, że jest nakazem B-skim, wprowadza B-skość w świat fizyczny.

Rozmowa na temat Święta Szawuot.
Prowadzi Rabin Szalom Ber Stambler

 

://

 

 

4 Siwan

Dnia 4 Siwan – Mojżesz zapisuje pierwszą część Tory.

Dnia 4 miesiąca Siwan roku 2448 od stworzenia świata (1313 p.n.e.) – na dwa dni przed Objawieniem na górze Synaj – Mojżesz spisał pierwsze 68 rozdziałów Tory począwszy od Księgi Rodzaju 1:1 ( “Bereszit bara Elochim et haszamaim we’et ha’arec…” / „Na początku B-g stworzył niebiosa i ziemię… “) do momentu nadania Tory – Smot – Księga Wyjścia, rzd19 (Szmot 24: 4; Rashi ibid.).

Kolel Tora-06.06.2019

“Machlokes oznacza podział pół-na-pół”
O wekslach ciąg dalszy – obie strony “trzymają” weksel…
Jaki jest status i znaczenie weksla?
Rozdział – Bawa Mecja 7B.
Rozstrzygnięcie sporów – propozycje rozwiązań.
Mowa o wekslach oraz stronach – pożyczkobiorca – pożyczkodawca.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

3 Siwan – trzy dni do darowania Tory

Od dnia 3 Siwan roku 1313 p.n.e. Żydzi na pustyni rozpoczynają przygotowania.

Przygotowują się do otrzymania Tory.

* I rzekł Wiekuisty do Mojżesza: ” Idź do ludu, a przygotuj ich dziś i jutro, i niech wypiorą szaty swoje. Aby byli gotowi na dzień trzeci, gdyż dnia trzeciego zstąpi Wiekuisty przed oczyma całego ludu, na górę Synaj, i ograniczysz lud wokoło i powiesz: strzeżcie się wstępować na górę, albo dotykać jej….”  (Szmot/Ks.Wyjścia, 9:10-12)

Od dziś oznaczamy “Trzy dni z Hagbalą” („granice”) – trzy do  momentu nadania Tory w dniu 6 miesiąca Siwan.

2 Siwan

Naród wybrany (1313 r.p.n.e.)
Dzień 2 miesiąca Siwan w kalendarzu żydowskim jest oznaczony jako Jom HaMeyuchas (“Dzień Wyróżnienia”). Tego dnia B-g powiedział do Mojżesza, gdy Mojżesz wstąpił na Górę Synaj po raz pierwszy – aby powiedzieć ludowi Izraela: “….A teraz – jeśli usłuchacie głosu Mojego i będziecie przestrzegać przymierza Mojego, tedy staniecie się skarbem Moim spomiędzy wszystkich ludów, bo Moja cała ziemia, a wy będzie dla mnie królestwem kapłanów i świętym narodem … “(Księga Wyjścia / Szmot, 19: 4-6).

2 Siwan – Wzgórza Golan Zdobyte

Izrael odzyskuje Wzgórza Golan (1967)
Do czasu wojny sześciodniowej armia syryjska była na pozycjach z potężnymi umocnieniami na Wzgórzach Golan, z których wielokrotnie ostrzeliwała izraelskie okoliczne osady znajdujące się poniżej. Piątego dnia wojny armia izraelska przedarła się przez front syryjski. W obliczu bardzo trudnych warunków topograficznych – strome skały strome i nierówne wysokości. Korpus Inżynierski wytyczył drogę poprzez podkop, a następnie buldożery, które wyrównały trasę dla czołgów na skalistej ścianie. Po ponad 24 godzinach ciężkich walk syryjskie oddziały poddały się a syryjskie siły uciekły w odwrocie.

1 Siwan – u podnoża Góry Synaj

Izrael na Synaju (1313 r. p.n.e.)

W dniu 1 Sivan roku 2448 od stworzenia (1313 r.p.n.e.), sześć tygodni po wyjściu z Egiptu, Izraelici przybyli na górę Synaj na pustyni Synaj i rozbili obóz u stóp góry „jako jeden człowiek, jedno serce ”, przygotowując się do przyjęcia Tory od B-ga. W tym dniu jednak „Mojżesz nic im nie powiedział z powodu ich zmęczenia i wyczerpania w podróży”.

 

Dzień, w którym nic się nie wydarzyło.

“Mojżesz nic nie mówił do narodu żydowskiego, ponieważ byli zmęczeni podróżą.” — Talmud, Szabat 86b.
Pierwszego dnia miesiąca Siwan roku 2448 od stworzenia (1313 p.n.e.), sześć tygodni po Exodusie, lud Izraela przybył na górę Synaj. Sześć dni później cały naród stanął u podnóża góry, gdzie B-g ujawnił się im i dał im Torę. Od tego czasu obchodzimy święto Szawuot (6-7 Siwan) jako „TEN CZAS – czas dawania naszej Tory”.
Dziewiętnasty rozdział Księgi Wyjścia opisuje ostatni tydzień przygotowań do objawienia na Synaju. Analizując relację Tory, Talmud (Szabat 86b-88a) łączy następującą kronikę wydarzeń z tych sześciu dni:
1 Sivan: Mojżesz nic nie mówił do narodu żydowskiego, ponieważ byli zmęczeni podróżą.
2 Sivan: O świcie Mojżesz wstępuje na górę Synaj. Przywraca następujące przesłanie z B-ga: „Widzieliście, co uczyniłem Egiptowi, i jak cię uniosłem na skrzydłach orłów i przyprowadziłem cię do Siebie. Teraz, jeśli będziecie posłuszni Mojemu głosowi i zachowacie przymierze ze Mną, będziecie Moim wybranym skarbem spośród wszystkich narodów, gdyż cała ziemia jest Moja. Będziecie dla mnie królestwem kapłanów i narodem świętym ”(II Mojż. 19: 4–6). Tymi słowami B-g wyraził pragnienie, abyśmy stali się Jego ludem wybranym. Dzień ten jest odpowiednio oznaczony w naszym kalendarzu jako Yom HaMeyuchas, „Dzień Desygnacji”.
3 Siwan: B-g nakazuje Mojżeszowi, aby ogrodził górę Synaj, zaznaczając granice, na których każdy ma stanąć, gdy B-g objawia się na górze, by przekazać ludowi Torę. Kohanim (kapłani) mogą zbliżyć się bliżej niż reszta ludzi, Aaron może zbliżyć się bliżej niż kohanim, podczas gdy tylko Mojżesz zostanie wezwany przez B-ga do wejścia. (Ibid., W. 12, 22, 24)
4 Siwan: Naród żydowski jest pouczony, aby oczyścić się i uświęcić w przygotowaniu do nadania Tory, zawieszając stosunki małżeńskie i zanurzając się w mykwie. (Tamże, w. 14)
5 Siwan: Mojżesz buduje ołtarz u stóp góry i pieczętuje przymierze między B-ga a Izraelem. Cały lud głosi: „Wszystko, co nakazuje B-ga, uczynimy i usłuchamy (zrozumiemy)” (tamże 24: 4–8)
6 Siwan: Dawanie Tory. „Gdy nadszedł poranek, rozległ się grzmot i błyskawica, a na górze gęsta chmura. . . Głos szofaru brzmiał coraz silniej. . . B-g zszedł na górę Synaj. . . i wypowiedział następujące słowa, mówiąc: „Ja jestem twoją B-giem, który wyprowadził cię z ziemi egipskiej. . . ” (Tamże 19: 16–20: 2)

Objawienie na Synaju było kulminacją i ostatecznym spełnieniem Wielkiego Wyjścia. Wiele miesięcy wcześniej, także na Synaju, kiedy B-g objawił się po raz pierwszy Mojżeszowi w płonącym krzewie i nakazał mu wyprowadzić naród żydowski z Egiptu, powiedział: „To jest twój znak, który ci posłałem: kiedy wyprowadzisz ten naród z Egiptu, będziecie służyć B-gu na tej górze ” (2 Moj. 3:12). Od chwili, gdy Mojżesz przyniósł im słowo obiecanego wyzwolenia i odkupienia, lud Izraela z niecierpliwością oczekiwał objawienia na Synaju. Mojżesz obiecał im bowiem więcej niż wyjście z Egiptu, ucieczkę od ich ciężkej pracy niewolników; obiecał im najwyższą wolność – wolność od własnej śmiertelności niewolniczej, wolność duchową oraz spełnienie materialnej egzystencji jako ludzi wolnych. Tak więc od dnia, w którym opuścili Egipt, lud Izraela dosłownie liczył dni do rana, w których zbierał się, aby „służyć B-ga na tej górze” i otrzymać wyzwalającą prawdę o prawdach. Po dziś dzień odtwarzamy ich 49-dniową “drogę” za pomocą naszego własnego „Liczenia Omerów”.
Tak więc dzień pierwszy miesiąca Siwan, kiedy “nic się nie wydarzyło” – Mojżesz milczał – jest dniem uciszenia umysłu… Czy to możliwe, że tego samego dnia, w którym przybyli na górę Synaj, nie zrobili niczego w ramach przygotowań do otrzymania Tory? Uciszenie umysłu żydowskiego. Przyjrzyjmy się jednak bliżej, co Tora mówi nam o czynach narodu żydowskiego na pierwszym z Siwan: “W trzecim miesiącu Exodusu Dzieci Izraela z ziemi egipskiej tego dnia przybyli na pustynię Synaj. Wyruszyli z Refidim i przybyli na pustynię Synaj i rozbili obóz na pustyni; i obozował tam Izrael naprzeciw góry” (Szmot, 19:1-2)

 

(Opracowanie na podstawie nauk Rebbe, dzięki uprzejmości MeaningfulLife.com – dnia 1 Siwan)

29 Ijar – wyzwolenie Hebronu

29 Ijar rok 1967

Dzień po wyzwoleniu przez izraelską armię Wschodniej Jerozolimy (co się zdażyło dnia 28 Ijar 5727 roku) w trakcie wojny sześciodniowej, żołnierze sił zbrojnych Izraela wyzwolili także kolejne z czterech najświętszych miast  Erec Israel – święte miasto Hebron, gdzie m.in. w pieczarze Makpela znajdują się groby naszych praojców oraz (według tradycji) szczątki Abrahama.

W Hebronie znajduje się również dąb, zwany Dębem Abrahama, pod którym według tradycji znajdował się namiot Abrahama. 

Hebron jest otoczony murem, wysokim na niemal dwanaście metrów, wzniesionym przez Heroda Wielkiego.

Po utworzeniu państwa Izrael w 1948 r., aż do tego dnia – 29 Ijar 1967 roku (5727r.), Jordan przejął kontrolę nad Hebronem wraz z resztą Zachodniego Brzegu. W tym czasie Izraelczycy nie mogli wejść na Zachodni Brzeg. Dzielnica żydowska została zniszczona, cmentarze żydowskie były zbezczeszczone, zniszczono 58 synagog, na ruinach Synagogi Abrahama zbudowano farmę dla bydła.

Ijar 29, 44 Omer

Wzlot duszy przeżywa się trzykrotnie w ciągu dnia podczas trzech davening (modlitw). Jest to szczególnie prawdziwe w duszach cadyków, którzy “idą na całość.” Pewne jest, że w każdej chwili i w każdym miejscu świętym, oferują oni inwokacje i modlitwę za tych, którzy są związani z nimi i z ich naukami, i którzy przestrzegają przekazań. Oferują oni modlitwę w szczególności za swoich uczniów i uczniów ich uczniów, by B-g im pomógł materialnie i duchowo.

49 dni doskonalenia

Oto kilka (sparafrazowanych) stwierdzeń, które możesz przeciwstawić:
Twierdzenie A: „Żydzi w Egipcie byli na 49 poziomie nieczystości”. (Jeden krok od samego dołu, 50 poziom nieczystości.) [1]
Twierdzenie B: „Żydzi byli na 49 poziomie świętości, kiedy otrzymali Torę”. (Jeden krok od szczytu, 50. poziom świętości). [2]
Twierdzenie C: 49 dni Sefirat HaOmer (Liczenie Omeru) pomaga nam przejść te 49 poziomów, abyśmy byli gotowi przyjąć Torę. Każdego dnia Omeru pracujemy nad udoskonaleniem jednej cechy postaci i podniesieniem poziomu, aż 49 dni – po czym jesteśmy gotowi na przyjęcie Tory. [3]
Dobra, teraz to już prosta matematyka.
Żydzi zaczęli na poziomie -49, a 49 dni później byli już na poziomie 49 – poziomie świętości, prawda?
Jak daleko jest od -49 do + 49?
Pomyślmy/policzmy.
Otóż prawidłowa odpowiedź to 98. 49y poziom świętości/czystości jest o 98 poziomów wyżej od 49 poziomu nieczystości.
Tak więc Żydzi powinni byli przeżyć 98 dni, aby osiągnąć poziom świętości/czystości wymagany do przyjęcia Tory. W czasie nadawania Tory, która trwała zaledwie 49 dni od opuszczenia Egiptu, powinni byli być na poziomie zerowym! Jak dotarli do +49 tylko w połowie czasu?Odpowiedź brzmi: po prostu ‘przerabiali’ dwa poziomy dziennie. Jak oni to zrobili? No cóż, zamiast niszczyć negatywne cechy charakteru, a następnie odbudowywać nowe, pozytywne cechy, które byłyby procesem dwudniowym, w rzeczywistości przekształcali owe negatywne cechy charakteru w pozytywne – proces jednodniowy. Co to dla nas znaczy? Jak cała ta matematyka wpływa na życie człowieka?Oznacza to, że musimy zmienić nasze rozumienie negatywnych cech charakteru. Weźmy cechę gniewu. Gniew to tak naprawdę pasja, która nie została właściwie nakierowana. Jak negatywne jest to, co zależy od okoliczności: co go spowodowało i jakie działania powoduje, że je podejmujesz? Wyobraź sobie oburzenie, gdy niesprawiedliwość jest popełniana przed tobą, i stawanie w obronie uciskanych z powodu tej emocjonalnej reakcji. Czy teraz to juz nie wygląda to na tak negatywną cechę charakteru? To samo dotyczy każdej cechy człowieka. Nie ma złych cech charakteru. Są tylko źle skierowane.
Tak więc każdego dnia liczenia Omeru, zamiast próbować tworzyć zupełnie nowe emocje i cechy, spróbuj dowiedzieć się, gdzie te emocje już istnieją. Następnie przekieruj je do miejsca, do którego naprawdę mają się udać. A już za 49 dni będziesz gotowy przyjąć Torę.

[1]
Zohar Hachadash, Jitro 31a; Och Hachajim, Szemot 3: 8.
[2].
Och Hachajim, Szemot 3: 8.
[3].
Zohar, Parszat Emor p. 36 i 97; Likkutei Torah, Parshat Emor p. 35.
 
(wg Mendel Adelman na podstawie Netivot Shalom, Parshat Emor.)

28 Ijar – Dzień Jerozolimy

28 Ijar – tego dnia Jerozolima została wyzwolona.
Stare Miasto w Jerozolimie i Wzgórze Świątynne zostały wyzwolone w trakcie wojny sześciodniowej z 1967 roku (patrz “Kartki z historii” – 26 Ijar).
Dzień ten jest obchodzony w Izraelu jako “Dzień Jerozolimy”.

 
 
 

Ijar 28, 43 Omer

Pewnej nocy, we śnie Cemach Cedek widział Alter Rebe (jego dziadka), w okresie trzydziestu dni żałoby po śmierci Alter Rebe, później recytował dla niego maamar, Al shlosha dvarim. Pomaamar Alter Rebe powiedział: “Jeśli człowiek emituje nasienie pierwsze, ona urodzi dziewczynkę” – to jest twoja matka; “Jeśli kobieta wydziela nasienie pierwsze, urodzi chłopca” – to jesteś ty.

Ijar 27, 42 Omer

Mój ojciec opowiadał, że usłyszał od swojego ojca, cytując swojego ojca (Cemach Cedek), który słyszał, że Alter Rebe nazywa siebie synem Maggida (jego Rebbe) i wnukiem Baala Szem Tow'a.

26 Ijar

Wojna sześciodniowa (rok 1967)

Wiosną 1967 r. w stolicach arabskich państw były urządzane demonstracje sił zbrojnych, podczas których otwarcie padały hasła o inwazji na Państwo Izrael i wyrzuceniu jego mieszkańców do morza. Praktycznie wszystkie międzynarodowe media powszechnie odnotowując te wydarzenia, wątpiły w to, że niewielkie państwo żydowskie, okrążone przez wrogów, ma szanse na przetrwanie. Wydawało się, że po raz drugi w ciągu jednego pokolenia świat nie zamierzał wyciągnąć rękę pomocy Państwu Izrael, by zapobiec tragedii, by nie pozwolić na zagładę Żydów mieszkających w Izraelu.

Dnia 26 Ijar (5 czerwca 1967 r.) Izrael rozpoczął prewencyjne natarcia sił zbrojnych na swoich południowych i północnych granicach. Miało to być ostrzeżenie wroga. W ciągu zaledwie sześciu dni armia Izraela pokonała pięć armii arabskich na trzech frontach i zjajęła terytorie swojej Żiemi Obiecanej – Erec Israel o powierzchni większej niż cała dotychczasowa powierzchnia Izraela, w tym Stare Miasto Jerozolimy z Wzgórzem Świątynnym włącznie.

Cudowne zwycięstwo Izraela spowodowało globalne przebudzenie duszy żydowskiej i poczucie swojej tożsamości Żydów na całym świecie. Na nowo odżyły, wzmogły się działania w kierunku nawrócenia – TESZUWY oraz odrodzenia prastarych żydowskich tradycji.
Rebbe, Rabin Menachem Mendel Schneerson, B”P, nazwał ten okres momentem biblijnych powrotów, “sposobnością, której nie odnotowano od tysięcy lat”.
Wiele tysięcy Żydów gromadziło się, aby nałożyć tefilin i modlić się przy wyzwolonej Ścianie Płaczu – HaKotel.

Ijar 26, 41 Omer

Nakaz “Będziesz upominać” jest poprzedzony słowami “Nie będziesz nienawidził brata,” bo jest to warunkiem nakazu. Tora kontynuuje: “… i nie będziesz przypisywał grzechu mu,” bo gdyby nakaz nie był przestrzegany, tylko ty będziesz odpowiedzialny za twoje słowa, płynące z serca.

Kolel Tpra – 30.05.2019

“Jeżeli nie jesteś pewny, że nie robisz dobrze, nie rób nic….”
O wekslach ciąg dalszy – obie strony “trzymają” weksel…
Jaki jest status i znaczenie weksla?
Rozdział – Bawa Mecja 7B.
Rozstrzygnięcie sporów – propozycje rozwiązań.
Mowa o wekslach oraz stronach – pożyczkobiorca – pożyczkodawca.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

Ijar 25, 40 Omer

Spośród maamarim Alter Rebego z 5555 (1795) w Lyozna: “nagrodą micwy jest micwa.” Micwa w jej ostatecznej istocie – jest nagrodą. Objawienie tej istoty będzie miało miejsce w nadchodzącym okresie. To jest “trwała dyrektywa micwy”. Aczkolwiek człowiek również “zjada swoje owoce w tym świecie,” każda micwa, odpowiada jej szczególnej naturze, to znaczy, kiedy człowiek ma tę szczególną potrzebę, on odpowiada.

Kolel Tora – 29.05.2019

O wekslach ciąg dalszy – obie strony “trzymają” weksel…
Jaki jest status i znaczenie weksla?
Rozdział – Bawa Mecja 7B.
Rozstrzygnięcie sporów – propozycje rozwiązań.
Mowa o wekslach oraz stronach – pożyczkobiorca – pożyczkodawca.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy

.http://

Ijar 24, 39 Omer

„Jeśli będziesz przestrzegał Moich ustaw”. Nasi mędrcy interpretują słowo “jeśli” jako apel, w znaczeniu, “jeśli tylko chcesz przestrzegać Moich ustaw.” Błaganie B-ga (jak to było) z Izraelem, aby zachować Torę, samo w sobie pomaga człowiekowi i daje mu możliwość pozostania wytrwałym w wyborze dobra. Co więcej, “… przestrzegasz moich ustaw” – dusza staje się mehaleich, ona się rozwija.

****

Wraz z nadejściem Mesjasza, zostaną ujawnione w najwyższej jakości cechy prostoty i całym sercem znalezione w avoda prostych ludzi, którzy daven i recytują z prostą szczerością Tehillim.

Kolel Tora – 28.05.2019

O wekslach ciąg dalszy – obie strony “trzymają” weksel – do kogo należy?
Rozdział – Bawa Mecja 7B.
Rozstrzygnięcie sporów – propozycje rozwiązań.
Mowa o wekslach oraz stronach – pożyczkobiorca – pożyczkodawca.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

23 Ijar

Zbawienna woda ze skały na Refidym.

Dnia 23 Ijar 1313 roku p.n.e. Dzieci Izraela dotarli do Rafidym. Był to 38 dzień po wyjściu z Egiptu.
Rafidym był pustynnym obszarem, ludzie narzekali z powodu braku wody, zrzędzili, że oni i ich stada były w niebezpieczeństwie śmierci z pragnienia. 
Wówczas Haszem nakazał Mojżeszowi wyznaczyć przedstawicieli spośród starszyzny, by stawili się przed skałą. Wtem Mojżesz uderzył w suche kamienie skały, utworzyła się szczelina, z której trysnął strumień wody. Naród ukoił pragnienie.

Ijar 23, 38 Omer

Na początku naszej porażki, Bóg nas ratuje, jest to brak avoda w davening. Wszystko staje się wyschniętym i zimnym. Nawet micwa wykonywana z przyzwyczajenie staje się uciążliwa. Wszystko jest niedbałe. Człowiek traci poczucie przyjemności ze studiowania Tory. Sama atmosfera staje się rażąca. Nie trzeba dodawać, że człowiek jest całkowicie zdolny do oddziaływania na innych.

22 Ijar, 37 Omer – Lechem Miszneh

Lechem Miszneh

„Szabatów Moich przestrzegajcie…”

Gdy manna – cudowny “Chleb z Niebios” spadła, ratując  Izraelitów na pustyni, Haszem nakazał Dzieciom Izraela Szabatów przestrzegać. Ten pierwszy Szabat wypadł na dzień 22 Ijar roku 2448 od stworzenia świata (1313 r p.n.e.). Tego dnia (wtedy to był piątek) rano z nieba spadła manna w ilości wystarczającej na dwa dni, gdyż w Szabat wszelka praca jest zabroniona, nie wolno było też zbierać mannę. 

“Dwa bochenki chleba” (Lechem Miszneh) tworzą fundament naszego Szabatu, przypominają o podwójnej ilości manny, która spadła nam z nieba w przeddzień pierwszego naszego Szabatu.

Ijar 22, 37 Omer

Niektórzy z wczesnych chasydów mieli farbrengen kiedyś w latach 5544-47 (1784/87) i istotą dyskusji było to: Rebe (Alter Rebe) osiągnął coś nowego – że nie jesteśmy osamotnieni. W pewnym momencie, Master – Rosz Jesziwy lub Talmudyczny mędrzec – był “samotny” i jego uczniowie byli “osamotnieni”. Chasydzki sposób ustanowiony przez Rebe jest ogromnym Boskim osiągnięciem, że Rebe nie jest samotny ani chasydzi nie są osamotnieni.

Ijar 21, 36 Omer

Każdy człowiek powinien wiedzieć, że Bóg, poprzez Jego wyjątkową Opatrzność, daje każdemu człowiekowi możliwość przenieść B-oską Wolę ze stanu potencjalnego w stan rzeczywisty. Odbywa się to poprzez wypełnianie micwot i wzmocnienie judaizmu i naszej świętej Tory w każdej chwili w każdym miejscu. Wszystko zależy wyłącznie od własnej avoda.

20 Ijar

Od Synaju do Ziemi Świętej – 1312 p.n.e.
W dniu 20 Ijara 2449 roku (1312r. p.n.e.) – prawie rok po otrzymaniu Tory na Górze Synaj – Izraelici opuścili swoje obozowisko w pobliżu Góry. Wznowili swoją podróż pod przywództwem Mosze Rabejnu do Ziemi Obiecanej. Wyruszyli, gdy słup obłoku objawił się po raz pierwszy nad “Tabernakulum” – był to B-ski znak, który sygnalizował wznowienie podróży, opuszczenie obozowiska – droga daleka i długa, przez następne 38 lat, aż dotarli do wschodniego brzegu rzeki Jordan w przededniu ich wejścia do Ziemi Świętej.

Ijar 20, 35 Omer

Zwykle człowiek nie jest dumny sam z siebie. Trzeba ciężko pracować . Dzięki cierpliwości i życzliwości, z Bożej pomocą, możemy nad wszystkim zapanować. Natomiast poniżając innych, wywyższając siebie, wszystko tracimy – B-g zabronił.

Ijar 19, 34 Omer

Chassidus jest Boską inteligencją człowieka, pozwala zrozumieć, jak mały jest, i jak wielkim może się stać.

18 Ijar – Plaga ustąpiła

Śmiercionośna zaraza wśród uczniów Rabbi Akiwy (około 120 r.n.e.)
W tygodniach między Pesach a Szawuot plaga zdziesiątkowała 24 000 uczniów wielkiego mędrca Rabbiego Akiwy – był to skutek, jak mówi Talmud, sytuacji że „nie szanowali się nawzajem”.
Śmiercionośna plaga ustąpiła w dniu Ijar 18 – 33 dzień liczenia Omeru inaczej – „Lag B’Omer” – jest jednym z powodów, dla których dzień ten jest obchodzony każdego roku.

18 Ijar – 33 Omer

Rocznica odejścia z tego świata Rabina Szymona bar Jochaj (II w.n.e.)
Rabin Shimon bar Jochai („Rashbi”) był wybitnym uczniem Rabina Akiwy i jednym z najważniejszych tana’im, których nauki prawa Tory zebrano w Misznie. Był także pierwszym, który publicznie nauczał mistycznego wymiaru Tory znanego jako „Kabbała” i jest autorem podstawowego dzieła Kabbały, Zoharu – “księga Blasku”. Przez 13 lat Rabin Szymon ukrywał się w jaskini, aby uciec przed prześladowaniami Rzymian, których rząd Raszbi krytykował.
W dniu jego śmierci – Iyar 18, 33 dzień liczenia Omeru – Rabin Szimon zebrał swoich uczniów i ujawnił wiele najgłębszych tajemnic B-skiej Mądrości i polecił im obchodzić tę datę jako „dzień mojej radości.”

Ijar 18, 33 Omer

Lag Ba’Omer był świętem, zasługującym na szczególną uwagę Mitteler Rebe. On wraz z Chasydami wychodzili tego dnia na zewnątrz, w pole i choć nie obmywali rąk i nie przełamywali chleb, zabierał ze sobą mashkeh (mocny drink), którego z powodów zdrowotnych nie wolno mu było pić. Wiele cudownych momentówl można było zaobserwować w tym czasie, większość z nich dotyczyły błogosławieństw dla par bezdzietnych dzieci – i przez cały rok ludzie czekali na Lag Ba’Omer.

Ijar 17, 32 Omer

Tzidkat’cha się nie wypowiada.

Niektórzy recytują sz’ma rano, przed poranną modlitwą, aby spełnić swój obowiązek odmawiania sz’ma we właściwym czasie; powinni powtarzać (jak to należy czynić według tradycji przy czytaniu sz’ma poza wspólnotą) trzy wyrazy Ani Haszem Elokeichem oraz na zakończenie wyraz Emet. Gdy recytuje się sz’ma według tefilinu RabeinuTam lub Szimusza Raby, trzy słowa nie są powtarzane, ale jeden wyraz na zakończenie: Emet należy powiedzieć.

Na Lag Ba’Omer, około roku 5604 (1844), według nauczania Cemach Cedek Baal Szem Tow: Jest napisane: “Dla ciebie (Izrael) ma być lądem pożądanym, powiedział Pan Zastępów”. Podobnie jak najwięksi naukowcy nigdy nie poznają wielkości ogromnych zasobów naturalnych, którymi Wszemogący obdarzył ziemię (“wszystko pochodzi z ziemi”), nie jest w stanie człowiek kiedykolwiek poznać granice wielkich skarbów, które kryje ziemia Izraela – B-ga “ziemia pragnienia.

Baal Szem Tow podsumował: „Chcę, aby ziemia Izraela rodziła takie płony, które tylko B-ska “ziemia pożądania” jest zdolna rodzić.

 

16 Ijar – Zburzenie ściany jerozolimskiej

W roku 70 n.e. (rok 3830 od stworzenia świata) Tytus wraz ze swoją armią oblegli Jerozolimę. Ciągłymi atakami znacznie nadwerężyli siły obrońców. Dnia 16 Ijar Rzymianom udało się zrównać z ziemią środkową ścianę Jerozolimy. Później miasto Według Józefa Flawiusza przed wojną około pół miliona ludzi mieszkało w Jerozolimie oraz prawie tyle samo tylu pielgrzymów przybyło z okazji Pesach. Bardziej wiarygodne szacunki wskazują liczbę mieszkańców od 50 000 do 75 000 osób. W przeddzień oblężenia miasto było również pełne uciekinierów, którzy przybywali do niego ze spustoszonych obszarów Rzymu; z czego 23 400 było żołnierzami.zostało spalone, jego mieszkańcy sponiewierani.
Przez długi czas trwało oblężenie Świętego Miasta. Świątynia została całkowicie zniszczona w dniu 9 Aw.

Ijar 16, 31 Omer

Gdy mój ojciec podcinał paznokcie, umieszczał mały kawałek drewna między nimi przed ich spalaniem.

Z punktu widzenia umiejętności i zdolności Chasyd Reb Elyeh Abeler był prostym człowiekiem. Pewnego razu, kiedy wszedł do yechidus, mój dziadek powiedział do niego: “Elyeh, zazdroszczę ci. Podróżujesz po różnych do różnych targach, gdzie można spotkać wielu ludzi. Zdaża się, że w trakcie biznesowej transakcji, zaczynacie przyjemną dyskusję o żydowskich obyczajach, zaczynając od z Ein Jakowa itp. To wzbudza zainteresowanie kolegów do studiowania nigleh (Talmud, halacha etc.) i Chassidus. To wywołuje radość Na Wysokości i B-ską nagrodę, taki “handel” – błogosławieństwo dla dzieci, zdrowie i życiowe powodzenie; im większy, uczciwszy jest wysiłek pracy, tym bardziej obfita jest nagroda “.

Kolel Tora – 20.05.2019

O wekslach ciąg dalszy – obie strony “trzymają” weksel.
Rozdział – Bawa Mecja 7B.
Rozstrzygnięcie sporów – propozycje rozwiązań.
Mowa o wekslach oraz stronach – pożyczkobiorca – pożyczkodawca.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

15-16 Ijar – “Manna z nieba”

Manna z Nieba (1313r. p.n.e.)
Dnia 15 miesiąca Ijar roku 1313 p.n.e. wyczerpały się zapasy macy, którą Żydzi zdołali zabrać ze sobą w pośpiechu wychodząć z Egiptu. Zapasów starczyło dla każdego tylko na 60 posiłków, zostały wyczerpane po 30 dniach po Wiekim Wyjściu.

Ludzie skarżyli się Mojżeszowi, że nie mają nic do jedzenia, że skazani na śmierć głodową na pustyni.

Haszem przemówił do Mojżesza, by uspokoił naród żydowski, by się ludzie nie martwili, że nie dopuści do ich śmierci głodowej na pustyni – będą mieli “chleb z nieba”
Manna, “chleb z nieba”, który podtrzymywał Dzieci Izraela przez 40 lat ich przejścia przez pustynię, zaczął spadać 16 dnia miesiąca Ijar 2448 roku od stworzenia świata – miesiąc po wyjściu z Egiptu.

Ijar 15, 30 Omer

W czasach Alter Rebbe wśród Chasydów znane było powiedzenie: „Kawałek chleba, który mam, jest twój, tak samo, jak jest mój”. Przy tym pierwszym było słowo „twój”, dopiero potem „… twój, tak samo jak mój”.

14 Ijar – Palenie ksiąg żydowskich

Po powstaniu partii nazistowskiej w Niemczech w 1933 r. Naziści spalili tysiące książek napisanych przez Żydów – i innych uznanych za “nie-niemieckich” – na 14 Ijar tego roku.

Ijar 14, Pesach Szeini, 29 Omer

Treścią Pesach Szeini jest to, że nigdy nie jest za późno. Zawsze jest możliwość naprawy sytuacji. Nawet jeśli ktoś był tamei (rytualnie nieczysty), lub był daleko, a nawet w przypadku, gdy lachem (nieczystość etc.) była z powodów zamierzonych – mimo to naprawa jest możliwa.

Ijar 13, 28 Omer

Podczas Minchi, odmawia się tachanun.

Pewnego razu Alter Rebe powiedział (w ciągu tam tych lat, kiedy wygłaszał krótkie maamarim): “Trzeba wiedzieć, co jest nad tobą.”  Musisz wiedzieć, że wszystko co “ponad” jest z Niebiańskich Sfirot i Parcufim (Święte emanacje i konfiguracje), wszystko pochodzi “od ciebie “; wszystko zależy od tego, jak się poświęcasz.

12 Ijar

Rzymskim Żydom przyznano przywileje.
W dniu 12 Ijar, 1402 r., rzymscy Żydzi otrzymali “przywileje” od papieża Bonifacego IX.

Żydzi otrzymali  prawo do przestrzegania Szabatu, prawo ochrony przed miejscowymi opresyjnymi urzędnikami, zmniejszono ich podatki i wydano rozkazy traktowania Żydów jako pełnoprawnych obywateli Rzymu.

Ijar 12, 27 Omer

Oto poprawne czytanie modlitewnika siddur:

Menu ma’amar z samogłoską kamatz. K’yom…ne’emar, z patach. (“do naszego błagania … i jest powiedziane: ” strona 62).

Zachur (ki afar znachnu) z samogłoską m’lupam. (“Jest świadomy, że jesteśmy, ale pył…” strona 68).

Un’tal’tani z samogłoskami patach, sh’va, patach. (“I wiatr poderwał mnie…”; strona 72).

Ve’ahavatecha lo tassur, nie al tassir. (“Niech Twoja miłość nigdy nie przeminie…”; strona 107).

11 Ijar – Pogromy w Rosji

Zamieszki w Wasilkowie i Konotopie (1881)
Antyżydowskie zamieszki (pogromy) wciąż nasilały się w Rosji. Dnia 11 Ijar (1881 r.) fala pogromów ogarnęła miasta Wasłkow i Konotopa. Pretekstem było oskarżenie Żydów o zamordowanie cara Aleksandra II, który w rzeczywistości został zamordowany przez rewolucjonistów.
Przez kolejne trzy lata fala niekończących się pogromów ogarnęła całą carską Rosję.

11 Ijar – Konfiskacja ksiąg żydowskich

Konfiskacja ksiąg żydowskich (1510 r.).
Dnia 11 Ijar we Frankfurcie nad Menem w Niemczech, za namową apostata (Meshumada) została przeprowadzona brutalna akcja konfiskacji 1 500 żydowskich ksiąg

Ijar 11, 26 Omer

Oto poprawne czytanie z modlitewnika – siddur:

V’chain (sz’nei ch’tuvim), z  samogłoską tsayreh, nie patach. (“Przy dwóch ustępach…”; strona 26).

Chiyitani (miyardi vor) z samogłoską kamatz, nie patach. (“Musisz zostawić mnie przy życiu”; strona 30).

Zecher (rav tuv’cha), z samogłoską segol, nie tsayreh. (“Bedą pamiętać…”; strona 33).

Maszlich karcho (k’fitim) z samogłoską patach, nie kamatz. (“On rzuca Jego lód jak kąski …”, strona 35).Umalchuto ve’emunato la’ad kayemet. (“…i Jego prawdy i Jego suwerenność wiecznie trwać będą.” strona 48).

Kolel Tora – 15.05.2019

Omawiany jest traktat Bawa Mecja 7B – powtórzenie materiału
Rozstrzygnięcie sporów
Mowa o wekslach oraz stronach – pożyczkobiorca – pożyczkodawca.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.https://soundcloud.com/chabad-lubawicz/kolel-tora-15052019

Kolel Tora – 14.05.2019

Omawiany jest traktat Bawa Mecja 7A – powtórzenie materiału
Rozstrzygnięcie sporów
Rola świadków przy rozstrzyganiu sporów oraz rola przysięgi – opinię mędrców, ciąg dalszy tematu
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.https://soundcloud.com/chabad-lubawicz/kolel-tora-14-maj-2019

Ijar 10, 25 Omer

Mamy taki zwyczaj – zanurzać kawałek chleba (dla „chamoci”) w sól trzy razy, ale nie posypywać solą chleb.

W trakcie uroczystego posiłku na drugi dzień Szawuot 5621 (1861) Cemach Cedek opowiadał: 

„W trakcie posiłku drugiego dnia Szawuot 5555 (1795) mój dziadek (Alter Rebe) powiedział:

W trakcie uroczystego posiłku na drugi dzień Szawuot 5528 (1768) mój uświęcony mistrz i nauczyciel (Maggid z Mezritch) powiedział:

“Będziesz recytował samodzielnie,” us’fartem lachem. Słowo us’fartem, , które będziesz wymawiał – ma korzeń sapirut, – blask i jasność. Us’fartem lachem, – twój lachem, sam w sobie, ma być jasne.”

Cemach Cedek kontynuował opowiadanie: Mój dziadek (Alter Rebe), a następnie oparł głowę na rękach i zaśpiewał Niggun (melodie) Czterech Stanzas z głęboką d’veikut. Potem podniósł głowę i powiedział tonem pytającym, “A tym da się rozjaśnić lachem?” – I nie przerywając, kontynuował tonem odpowiedzi “Z siedmiu pełnych tygodni ( dokładnie: … „siedmiu … szabatów “), gdy się recytuje siedem atrybutów emocji, każdy po kolei atrybut podłącza się do wszystkich siedmiu atrybutów. Siedem atrybutów same w sobie stają się “siedmioma tygodniami, Szabat nie potrzebuje udoskonaleń”

Ijar 9, 24 Omer

Nasz nauczyciel Baal Szem Tow powiedział: Wszystko, co człowiek widzi lub słyszy jest dla niego wskazówką postępowania dla służby B-gu. To jest idea “avoda”, służenia – zrozumieć i dostrzec we wszystkim możliwość służenia B-gu

Ijar 8, 23 Omer

Emisariusz stanowi jedną całość z tym, kto go wysłał. Teza ta jest zbieżna z tezą o działaniu anioła jako wysłannika B-ga, gdyż ma w sobie Boską nazwę. Jeśli tak jest z aniołem, na pewno jest to prawdą duszy (patrz Ijar 6); w rzeczywistości, jakość tej jedności jest wyższego stopnia, jak wyjaśniono w innym miejscu (patrz Tamuz 10)

Teraz chasydzi są wysłannikami Rebe, Alter Rebe. Więc jeśli chasyd jest aktywnie zaangażowany w swoje misyjne działania , jest powiązany z jego Rebe, związany całą swoją istotą – chodzi chasyd, je chasyd, śpi chasyd.

8 Ijar

 

Pierwsze krucjaty, pogromy – początek (1096)

Na początku lat 70-tych muzułmańscy Turcy rozpoczęli ofensywę przeciwko chrześcijańskim pielgrzymom w Jerozolimie. Papież Grzegorz VII ofiarował swoją pomoc w obronie greckich chrześcijan, ale obietnica stworzenia armii nigdy się nie zmaterializowała.

W 1095 jego następca Urban II zaczął wołać o świętą wojnę, aby wyzwolić chrześcijan w Jerozolimie. W następnym roku ponad 100 000 ludzi zebrało się na jego wezwanie, tworząc pierwszą krucjatę. Miejscy i miejscowi duchowni w Europie uważali, że Krucjata ma również inny cel – unicestwić wszystkich niechrześcijan w Europie, którzy odmówili przejścia na chrześcijaństwo.

W drodze do Ziemi Świętej, tłum krzyżowców zaatakował wiele żydowskich społeczności. Dnia 8 miesiąca Ijar (wtedy był dzień Szabatu), Żydzi z Speyer (Nadrenia-Palatynat, Niemcy) zostali zmasakrowani. Wielu Żydów z Worms (Niemcy) również zostało zmasakrowanych w tym dniu; niektórzy z nich schronili się w miejscowym zamku na tydzień przed pogromem, odmawiając poranne modlitwy (patrz “Historia judaizmu, 1 Siwan).

7 Ijar – Poświęcenie murów Jerozolimy

Dnia 7 Ijar roku 335 p.n.e. był dniem radosnym w Świętym Mieście Jerozolimie. Tego dnia odbyło się uroczyste poświęcenie murów jerozolimskich, które zostały odbudowane po prawie 88 latach po ich zniszczeniu przez Nabuchodonozora w Babilonii.

7 Ijar – Weneckie Getto

 

Siódmego dnia żydowskiego miesiąca Ijar 1516 r. Wenecka Rada Miejska zarządziła, że wszyscy Żydzi będą ulokowani w jerdnym konkretnym obszarze miasta. Tak w Wenecji powstało Getto. Weneckie getto było otoczone rowem z wodą. Nocą “chrześcijańscy strażnicy” patrolowali na zewnątrz getta, pilnując, by nocna godzina policyjna nie była naruszona. Równocześnie z ustanowieniem tego getta wprowadzono wiele innych poniżających ustaw i rozporządzeń, w tym wymóg, aby wszyscy Żydzi nosili żółte gwiazdy, jako identyfikatory.
Pomimo tych wszystkich restrykcji społeczność żydowska przybierała na mocy, Żydzi funkcjonowali można powiedzieć noermalnie normalnie.
W 1797 r. Weneckie getto zostało zniesione przez Napoleona w czasie rewolucji francuskiej. W miejscu wybranym do ulokowania Żydów mieściły niegdyś odlewnie monet, co w języku włoskim oznacza “getta” . Stąd ta nazwa rozpowszchniła się w całej Europie – “getto”, jako miesce przymusowago zasiedlenia, oddzielające społeczność żydowską od reszty lokalnej populacji.

Ijar 7, 22 Omer

Gdy człowiek owija się w tallit gadol (duży talit), nie jest konieczne zakładanie na głowę okrycia i pochylanie głowy; jest to zaznaczone w przepisach cicit w siddur. Naszym zwyczajem jest, jednak osłaniać oczy z górną częścią Talit.

W dniach sefiry jest zwyczaj studiować traktat Sota – jedna strona każdego dnia, jest to dodatkowo do zwykłego codziennego studiowania.

Ijar 6, 21 Omer

Nasi mędrcy mówili: “Nie należy żegnać się z przyjacielem inaczej, niż słowem pożegnania z Tory, w halacha d’var” . Nasi przodkowie, świętej pamięci Rabini, wyjaśniali: Słowo pożegnania powinno być w rodzaju nauki Tory, która przekształca słuchacza w mehaleich. “Postęp”, hiluch, oznacza przejście wyżej z poziomu na poziom, wspinaczkę etap po etapie. Taki postęp uosabia wyższość ludzkiej duszy nad aniołami, to wzniesienie jest największym poprzez akt dobroci – rozszerzenie przysługi dla drugiego, materialna przysługa w ogóle i duchowa przysługa, w szczególności.

Ijar 5, 20 Omer

Alter Rebe usłyszał następującą mądrość od cadyka Reb Mordechaja, który z kolei usłyszał to od Baal Szem Towa: Dusza może zejść z tego świata i żyć siedemdziesiąt czy osiemdziesiąt lat, po to by Żydowi wyświadczyć materialną przysługę  oraz przysługę w istocie duchową.

Ijar 4, 19 Omer

Żydowską tradycją jest, by nie podgalać ani obcinać włosów chłopcom do trzeciego roku życia. Pierwsze cięcie włosów, czyli upszerin chłopca jest żydowską tradycją wielkiej  wagi. Istotą tradycji jest akt edukacyjny, pozostają przy tym nie obcięte peyot (pejsy). Od dnia postrzyżyn, gdy pozostają nieobcięte peyot, jest zwyczaj zachować szczególną dbałość w przyzwyczajaniu chłopca do noszenia talit katan, recytowania Brachot – błogosławieństwa wczesnym rankiem, podziękowania po posiłku (birkat hamazon) oraz recytowania przed snem sh’ma

Dlaczego Omer liczymy nocą?..

Pamiętamy, że Omer był w rzeczywistości ofiarą przynoszoną w do Świątyni drugiego dnia Pesach, zawierającą ‚omerową’ miarę jęczmienia z nowej uprawy bieżącego roku. Jęczmień był zebrany poprzedniej nocy i ofiarowany tegoż samego dnia na ołtarzu. Nie wolno było spożywać z tego nowego urodzaju roku, dopóki ofiara Omeru nie  była złożona  na ołtarzu.

Tora precyzuje, że liczenie powinno być „kompletne”: „I będziecie liczyć sobie, od od drugiego dnia święta – od dnia, w którym dostarczycie Omer dla przedstawienia siedem tygodni – pełnych być powinno” (Wajikra, 23:15)

Jedynym sposobem na „pełnych być powinno” jest rozpoczęcie liczenia w poprzednią noc, ponieważ dzień zaczyna się nocą w prawie żydowskim (Talmud, Menachot 66a.). W historii stworzenia Tora mówi nam: „ I  było wieczór i był poranek – jeden dzień. ” (Bereszit, 1:5)

Sefirat HaOmer jest w rzeczywistości czymś w rodzaju anomalii. W przeciwieństwie do wszystkich innych obszarów Tory, jeśli chodzi o ofiary świątynne, „dzień” jest uważany za dzień i następna po nim noc. Ponieważ Tora koreluje Sefirat HaOmer z oferowaniem Omeru, sensowne byłoby rozpoczęcie liczenia w ciągu dnia. Jednak, aby mieć „pełną liczbę”, zaczynamy liczyć w poprzednią noc.

A ponieważ Tora ma na celu rozpoczęcie liczenia Omerów w nocy, należy rozumieć, że powinniśmy nadal wykonywać tę micwę w nocy, abyśmy mieli „pełną liczbę” dla wszystkich 49 dni Omeru (Szulchan Aruch Harav, Orech Chaim 489:3.)

Na głębszym poziomie Lubawiczer Rebbe wyjaśnia, że ​​koncepcja Sefirat HaOmer to 49-dniowy proces udoskonalania ciemności świata; dlatego właściwe jest, przyjęte aby liczenie odbywało się w nocy. Jednocześnie liczenie koreluje z ofiarą z Omeru, przy której dzień poprzedza noc. Symbolizuje to światło i B-skość, która przenika świat poprzez micwę Sefirat HaOmer.(Likutei Sichot, vol. 3, p. 976-979.)

 

(na podstawie opr.  Yehuda Shurpin , Chabad.org(

Ijar 3, 18 Omer

Nie powinno się pić wodę przed Hawdalą.

Według Tory, dopuszcza się w służbie B-gu wykorzystanie wszystkich behawioralnych cech. Obejmuje to też cechy, które są patologiczne, a nawet te, które są złe, ze względu na to, co wskazują same ich nazwy, opisy.
Na przykład, Cadyk, błogosławionej pamięci Rabin Meszulam Zusza z Anipoli, poznał wiele możliwości służenia B-ogu od złodzieja: a). Pracuje cicho, by inni nie wiedzieli; b). Jest gotów, na niebezpieczeństwa; c). Najmniejszy szczegół jest bardzo ważny dla niego; d). Pracuje z wielkim oddaniem; e) Entuzjazm; f) Jest pewny siebie i pełen optymizmu; g) Jeżeli nie udało mu się za pierwszym razem, próbuje jeszcze raz i jeszcze raz.

Ijar 2, 17 Omer

Mój dziadek (Rebe Maharash) urodził się tego dnia w 5593 (1833).
Pewnego razu, gdy miał siedem lat, miał sprawdzian wiedzy z tego, czego nauczał go jego ojciec – Cemach Cedek. Mój dziadek wypadł na tyle dobrze w teście, że jego nauczyciel był pod ogromnym wrażeniem. Nie mogąc się powstrzymać, powiedział do Cemach Cedek “No, co ty na to? Czyż nie zrobione wspaniale?” Cemach Cedek odpowiedział: “Co tu się dziwić, gdy tiferet-pośród -tiferet robi się dobrze?” .

2 Ijar (17 Omer)

Dzień 2 Ijar roku 5594 (1834) – dzień urodzin IV Rebbe Chabad Lubawicz, Rabina Shmuela Schneersohna.

Czwarty Rebbe Chabad-Lubawicz, Rabin Szmuel Schneersohn (1834-1882), znany pod akronimem “Maharash”, urodził się w miejscowości Lubawicz (Białoruś) dnia 2 Ijar roku 5594 od stworzenia świata (1834) . 

Jego ojciec, Rabin Menachem Mendel z Lubawicz (III Rebbe Chabadu, znany jako “Cemach Ceddek”) zauważył kiedyś, że urodziny Rabina Szmuela, zbiegają się z dniem 17 liczenia Omeru, które określane są przez mistrzów kabbalistycznych jako Tifferet sheb’Tifferet. (“Piękno Piękna”)
Rabbin Szmuel był najmłodszym z siedmiu synów Rabina Menachema Mendla, mimo to został wybrany przez ojca, by zastąpić go jako “Rebbe” i Przywódca Chabadu w centrum ruchu – Lubawicze (czterej jego bracia utworzyli oddziały chasydzkie Chabadu w innych miastach Białorusi i Ukrainy). Oprócz prowadzenia chasydów, prowadzenia i doradzania w sprawach ich duchowego i materialnego życia oraz tworzenia wielu maamarim (dyskursy chasydzkiego nauczania), Rabin Szmuel dużo podróżował po Europie, spotykając się z przywódcami rządów i biznesmanami, by wywierać presję na carskim reżimie, aby powstrzymać podżeganie władz Rosji do pogromów przeciwko Żydom Rosji. Był szanowanym a zaraem wpływowym przedstawicielem społeczności żydowskiej.

Rabi Szmuel zmarł w wieku 48 lat w dniu 13 Tiszrei, 5643 (1882).

1 Ijar – Spis ludności na pustyni

„I oświadczył Wiekuisty Mojżeszowi na pustyni Synaj… pierwszego dnia drugiego miesiąca [Ijar] drugiego roku po wyjściu ich z ziemi Egiptu, i rzekł: ”’ Sporządźcie spis całego zboru synów Izrael, podług rodzin ich, podług domów ich rodowych.… od wieku lt dwudziestu i wyżej… ”(Ks. Bamidbar /Liczb 1: 1-3).
Spis ludności odbył się dnia 1 Ijar 1312 roku p.n.e.

1 Ijar – Rozpoczęcie budowy Drugiej Świątyni

Przed zniszczeniem Pierwszej Świątyni Jerozolimskiej, Jeremiasz głośnie prorokował (Jeremiasz 29:10): „Tak bowiem powiedział Bóg: Albowiem po ukończeniu siedemdziesięciu lat Babilonu będę was wspominał i spełnię moje dobre słowo wobec was , aby przywrócić cię do tego miejsca.”  I rzeczywiście tak się stało…

Nieco ponad pięćdziesiąt lat po zniszczeniu Pierwszej Świątyni Babilończycy, którzy zniszczyli Pierwszą Świątynię, zostali pokonani przez wschodzące imperium perskie. Król perski Cyrus Wielki wkrótce zezwolił Żydom na odbudowę Świątyni.

Dnia 1 Ijar roku 370 p.n.e rozpoczęła się budowa Drugiej Świątyni Jerozolimskiej – pięćdziesiąt trzy lata po zniszczeniu Pierwszej Świątyni. Stało się to z inicjatywy Zerubabela i Joshua Najwyższego Kapłana za zgodą panującego Perskiego Króla Cyrusa.

Przynoszenie ofiar poświęcenia budowy rozpoczęło się kilka miesięcy wcześniej w miejscu jeszcze zupełnie pustym, gdzie dopiero była planowana budowa, gdzie w przeszłości stała Pierwsza Świątynia. Tuż po rozpoczęciu budowy w miesiącu Ijar Lewici przystąpili do służby w oprawie muzycznej i śpiewu.

Budowa została wkrótce zatrzymana, po tym jak wrogo nastawieni Samarytanie dostarczyli Cyrusowi fałszywe oszczercze informacje o jakoby wiarołomnych zamierzeniach Żydów. 

Dopiero wiele lat później prace budowlane zostały wznowione, by po 21 latach, dnia 3 Adar 349 roku p.n.e., za panowania Króla Dariusza II Druga Świątynia Jerozolimska powstała w całej okazałości.

(ilustracja – Chabad.org)

Ijar 1, Rosz Chodesz 2, 16 Omer

Na farbrengen podczas dni sefiry (w pewnego razu, w okresie lat 5651-5653, 1891/93), ktoś powiedział do ojca: “Chasydzi Alter Rebe zawsze liczyli.” Mój ojciec z dużym zadowoleniem przyjął to stwierdzenie i powiedział: “Ta idea charakteryzuje avoda człowieka. Godziny muszą być “liczone godzinami”, wówczas dni będą “liczone dniami”. Gdy mija dzień powinno się wiedzieć, co człowiek osiągnął i co pozostaje jeszcze do zrobienia … W ogóle, należy zawsze dbać o to, by jutro było znacznie lepsze niż dziś”.

Information in English

for DONATIONS

please click link below:

https://www.paypal.me/CHABADWARSAW

**********************

For the coming weeks

Shabbath Date – Candle Lighting Times – Shabbath end/ Parashat 

17 Tammuz – 20:28 (Ffriday) – 21:55 / Balak

21.o7.2019 – Fast 17 Tammuz

24 Tammuz – 20:19 (26 July) –          21:42 / Pinchas

2 Av –          20:08 (02 August) –     21:27 / Matot-Masei

9 Av –          19:55 (09 August) –     21:12 / Devarim

16 Av –        19:41 (16 August) –     20:55 / Vaetchanan

23 Av –        19:26 (23 August) –     20:38 / Eikev

30 Av –        19:11 (30 August). –    20:21 / Re’eh

7 Elul –        18:55 (6 Septemb) –   20:03 / Shoftim

14 Elul –      18:39 (13 Septemb) – 19:46 / Ki Tetze

21 Elul –      18:22 (20 Septemb) –  19:29 / Ki Tavo

28 Elul –      18:06 (27 Septemb) –  19:12 /  Nitzavim

**********************************************************

  Hours of services in the Chabad-Lubavitch Synagogue Shaharit:

  • Monday to Friday – 8:00 am
  • Shabbath Morning  (Saturday) – 10:00 am  followed by Shabbat lunch
  • Sunday – 9:00 am

Kabbalat Shabbath  –  Friday – 19:30  (7:30 pm) followed by Friday night dinner.                                

Dear Guests !                                                                                                                                                                      You’re most welcome to join our unique Shabbat meals with a warm and Jewish atmosphere in the center of Warsaw, Capital of Poland. At Beit Chabad we do all we possibly can to give every Jew the opportunity to experience Shabbat, as at home away from home! Our Chabad House provides high quality Shabbat Glat Kosher meals – both in terms of food and in terms of Kashrut. Needless to say, we have many expenses and payment doesn’t cover all the costs. Therefore, we kindly ask you to participate in these costs to enable us to continue our activities.                                                                                                  

 Every meal is charged – USD 18 per person   (at least).

 Here is link to pay: 

https://www.paypal.me/CHABADWARSAW

Any additional supporting donation will be very much appreciated!  Thank you!

Useful contacts

Chabad Lubavitch Warsaw
address: 19 Słomińskiego str./ appart.508A on the ground floor
00-195 Warsaw
tel: (+48 22) 637 53 52
fax: (+48 22) 637 57 98
e-mail: office@chabad.org.pl 

Hotels nearby Chabad Lubavitch Warsaw: 

Hotel „Czarny Kot” – 7 min. by walk http://czarny-kot.hotelswarsaw.net/pl/;

address: Okopowa 65. Warszawa

tel.: +48 22 838 09 38

 – Hotel “Maria” – 5 min. by walk

www.hotelmaria.pl

address: Al. Jana Pawła II 71, 01-038 Warszawa

tel.: +48 22 838 40 62

tel.: +48 22 838 40 63

mobile: +48 507 102 448

fax: +48 22 838 38 40

 – Hotel „Ibis Stare Miasto” – 12 min. by walk

http://www.accorhotels.com/gb/hotel-3714-ibis-warszawa-stare-miasto-old-town/index.shtml

address: Muranowska 2, 00-209 Warszawa 

 tel.: +48 22 310 10 00

 – „Babka Tower” Apart Hotel – 5 min. by walk

www.babkatower.com

address: Aleja Jana Pawła II 80, 00-175 Warszawa

tel.: +48 22 637 32 73

Mamaison Hotel Le Regina Warsaw  – 18 mins walk

address: 12 Kościelna str., 00-218 Warsaw; 

tel.: : +48 22 531 60 00;

e-mail: reservations.leregina@mamaison.com;

http://www.mamaison.com/pl/warsaw-leregina-hotel-special-offers.html?gclid=CIe6jKOOu74CFaXHtAodxAYAQ

– Hotel JM Warsaw – about 20 min. driving from Beit Chabad Warsaw

address: 45 Grzybowska str., 00-844 Warsaw;

tel.: +48 22 278 88 88;

e-mail: rezerwacja@jmhotels.pl;

http://www.jmhotels.pl/

– Capital Apartments – 5-10 min. by walk from Beit Chabad Warsaw

adress: 2.Pokornatreet str. – Room U19, Warsaw

tel.: +48 22 635 38 38; + 48  608 09 35 10;  e-mail: info@capitalapart.pl

http://www.capitalapart.pl/en

 NOTE: On Shabat make sure to get a lower floor and that there are no electric 

sensors of light on the from entrance to building till the apartment

Apartments in Beit Chabad Building – 19 Slominskiego, Warsaw (the same place as Beit Chabad); zamowienia.confirmo@gmail.com;  +48693108539.

HotelsApartment Piaskowa” – about 10 min. by walk to/from Beit Chabad Warsaw;

addresses – 3 places: 6,Piaskowa str., Warsaw and 2,Pokorna str.; and 7/9, Freta str. (18 min. by walk from Beit Chabad Warsaw)

e-mail: daniel.podpora@gmail.com ; tel. +48 511465033

– PRESS HOSTEL – about15 min. by walk to/from Beit Chabad Warsaw; adress: str.Smocza 27 (entrance – from Niska str. see www); reservation: +48 507807232 or hello@presshostel.comhttp://www.presshostel.com

– GREEN WOOD HOSTEL – about15 min. by walk to/from Beit Chabad Warsaw; adress: str. Zakroczymska 13; reservation: +48 570883388 or greenwood.centrum@gmail.com; we also have another place near aerport ; see http://www.greenwoodhostel.pl/en/zakroczymska-copy/?ch=1 and http://www.greenwoodhostel.pl/en/lechicka-23/?ch=1

How to get from the Warsaw Okęcie–Chopin Airport to the Chabad Lubawicz Center  by the public transport:

– Buses line No 188 or 175 – walk 1–4 min – change to tram line No 37 or 1 or 33 or 17  go to the RONDO RADOSLAWA – stop  and further about 3 min on foot reach – it takes together about 40-50 min  Tickets price : PLN 4,4

– Train line No S2 or S3 – walk about 4 min – change to tram line No 1 or 33 or 17   go to the RONDO RADOSLAWA – stop  and further about 3 min foot reach; it takes together about 30-40 min.

– Night bus (after 23:00) line No 32 – walk 1- 4 min – change on bus night line No 12 or 62  go  to the RONDO RADOSLAWA – stop and further about 3 min foot reach; it takes together about 40-50 min

For rent a car contact – “RENT a CAR CENTER” http://centrum-rentacar.pl/en/; e-mail: info@centrum-rentacar.pl; mob: +48 530 88 77 77

Kosher food and kosher store in Warsaw (some places):

– טעים – http://koshercateringtaim.com.pl/about/ 

Meals for groups of many persons and the few persons in Warsaw – sit down or stand-up reception?  Canapés or food stations or both? Classic kosher or regional kosher food?  Let us create your kosher menu according your wishes. For more information and/or placing an order please, contact  Mrs. Izabela Guttman  -e-mail address: confirmo@gmail.com and/or reservations.catering@gmail.com; phone nr +48 22 637 50 73  and/or  +48 693 108 539.

–  Restaurant “Galil”: Kosher Café & Bar in Warsaw: http://www.galil-restaurant.pl/about-us/

– Kosher Delight in Poland: Glatt Kosher Restaurants & Catering in Warsaw, Krakov and Lodz – http://www.kosherdelightpoland.com/about-us.html

– Kosher store: http://kosher.com.pl/; phone: +48226523432; mob: +48602466554; e-mail: phuassa@gmail.com; adress: Str. Twarda 6, Warsaw.  (Please check on your own if the kosher grade of the product you are buying matches your expectations)

When you need a driver:  

  • Kristof Kurman – drives in Warsaw and throughout the country – Mercedes for 4 person + 1.English speaker. Day fare: USD 0,5 /km; mob. +48  782 122 199;  e-mail: kris.kurman@gmail.com     
  • Stefan – driver in Warsaw and throughout the country. English speaker.Owns Mercedes E.  Day fare: USD 0,5 /km.   mob. +48 601 203 007    
  • Antek – driver from the region of Lihensk – for the entire country.  English speaker. Day fare negotiable.  mob. +48 504 500 847;   e-mail: monca@o2.pl
  • Andrzej Krolak – driver in Warsaw and throughout the country;  owns Mercedes E; English & Russian speaker. Day fare: within Warsaw – PLN 50 /h;  out of Warsaw – PLN 1,5/h + for waiting PLN 30/h;  mob. +48 602 753 626;   e-mail: grigo1@onet.eu
  • Witek – licensed driver in Warsaw and throughout the country, great experience in driving.English speaker. Owns new car – Toyota Sienna for 7 passengers.Knowledge of multiple memory locations and specifics of the site, also good  knowledge about Jews cemeteries in Poland.   Day fare: USD 0.5 / km; mobile. +48 601 331 539; e-mail: witswi@wp.pl
  • Grzegorz Przygoda – BUS for 20 person; mob. +48 501293328 or office +4822 6155168; e-mail: grzegorz.przygoda@wp.pl
  • Wojtek – Taxi Doge for 6 persons; mob. +48602273119
  • Mariusz – different vans  sizes, mob. +48505285518; e-mail: mariuszczar@onet.eu;
  • Different cars with drivers English speakers from  Agency  „ZUBRZYCKI” – as below: 
  • * Renault Trafic    1.6 DCI for 9 persons,  col. white, 2015  , 
  • * Renault Trafic   1.6 DCI  for 9 miejsc persons , col. white, 2015 ,
  • * Skoda Superb Combi  2.0 TDI  for 5 persons , col. black-met., 2013 ,  
  • * Toyota Land Cruiser  2.0 Disel  for 7 persons, col grey-met., 2003* Mercedes – Benz  V – 250 CDI for 7 persons , col. grey-met., 2014,
  • * Audi Q 7 – 4,2 TDI for 5 persons, col. white, 2010,
  • * Audi Q 7 – 3.0 TDI for 5 persons, col. grey-met., 2010All cars with air-conditioningContact: Mrs Agnieszka Duda tel. +48 602233946;                     e-mail: marketing@zubrzycki.com.pl 
  • Trips, transport across Poland and Europe – סיורים, טיולים בפולין ובאירופה  https://www.travelpolin.com
  • Michał Strzelecki – taxi driver:  Chrysler, 6 passengers; transport from airport Warsaw, driving around Warsaw and outside of Warsaw; mob. +48 602 649 568 ,    +48 500 075 899; e-mail: strzeleckim45@gmail.com
  • Piotr Sobolewski – taxi driver *VOLVO S 60* – trips, transport across Poland and Europe; mob. +48 504721238; sobolejew@gmail.com                                

When you need a guide:

  • Andrzej Jakubowski – tourist guide in Poland: Warsaw&other. Own car.Hebrew and English speaker –

  • Niv Riven – speaks Hebrew; English; high skills and knowledge – tourist guide in Poland;  ניב ריבן – סיורים מודרכים בעבר׳ת אנגלית בפולין https://www.warsawangletours.com;  contact:  +48 796 193 794; e-mail: niven100@hotmail.com
  • Malgorzata Binkowska – mob. +48 601246652;  e-mail:  malgosiabink@gmail.com   speaks English, Spanish, Russian; owns several elegant cars both for individual tourists and for little groups (up to   8 people);  specializes in the Jewish Heritage – not only the Holocaust but also Jewish culture, art and rituals;
    able to arrange tours for guests looking for their roots – in Poland, Belarus and Ukraine.
  • Tomash – high skills and knowlege; English speaker; mob.+48 607830603;  e-mail: anetravel@vp.pl;
  • Erez – mob. +48 733 341 496; e-mail: erez.ilan1@gmail.com; speaks Hebrew; English; high skills and knowledge;
  • Waclaw Wojciechowski – mob +48 601 815 735; e-mail: waclaw.wojciechowski@gazeta.pl;   English speaker;  high skills and knowledge;
  • Gorge Malenczyk – mob +48 501 236 117;  e-mail: our-roots@jewish.org.pl; speaks English; high skills and knowledge;
  • Tomasz Kacer – mob:  +48 601 327 544; e-mail: tomkacer@poczta.onet.pl; English speaker; high skills and knowledge- Andrzej /ANDY/ Bakalarski – mob.: +48 606 835 22;  andrew1946@wp.pl; Speaks English. High skills and knowledge, including tours in Lublin and the surrounding area; owns Peugeot type 807 (can takes  up to 6 passengers and for longer trips with luggage 4 passengers); Has contacts to persons who have the keys to the cemeteries and this makes shortens the time of the trip.
  • Avi Herbin – mob. +48 502 754 345;                                                                  e-mail: a.her2710@gmail.com; speaks Hebrew; English
  • Aharon Eshed – licensed guid, Hebrew speaker; www.eshetours.pl; abale42@gmail.com; mob. +48 606 855 505; phone: +48 22 815 64 14
  • Ruvi Guide Cohen – high skills and knowledge, Hebrew and English speaker; e-mail: ru297@walla.co.il ; mob. +48 697 886 389
  • Moshe Hejman – high skills and knowledge guide in Warsaw, Hebrew and English speaker; e-mail: moshehayman@gmail.com;                           mob.: +48 531 226 385  or you can take a guided bus tour for 60 PLN per person all day ticket you can go off in every point you like and go on again when next bus comes – http://www.city-tour.com.pl/en/
  • Leon Guiede Sznajder – professional guide, contact: mob. +48 736245688; e-mail: leonel@op.pl- Dina Guide Drori – mob. +48505484480; +972 52-890-1633; dinadrori@gmail.com- Jed Guide – mob.  +48 697815735; English speaker
  •  Rats Idan – tourist guide in Warsaw, Krakow, Lodz eg . All tourist services – rent a cars, transfers, travel route planning . Hebrew and Russian speaker. (+972)-528023600 , (+48) 533 100 636 , idan.caliber@gmail.com.  Internet sites with useful information about Poland – https://www.trip2poland.co.il, www.hipl.co.il                                                                  in Hebrew for Rats Idan:  השכרת רכב בפולין  אנו סוכנים מורשים של אחד החברות להשכרת רכב הגדולות בפולין. פריסה רחבה של הסניפים, מסלולי השכרה גמישים ומחירים נוחים מאוד. מבחר גדול של רכבים מכל הסוגים . אפשרות  לקבלה או החזרה של רכב בבית הלקוח – רכבים חדשים, עם ביטוח מלא וביטול השתתפות עצמית. 11 קבוצות של רכבים – החל מרכבים קטנים ועד למיניבוסים שמתאמים להסעה של עד 9 נוסעים.- פיקדון מופחת – רק 500 זלוטי ( כ 125 $ בלבד) משמש להבטחת החזרת רכב מתודלק מלא בלבד- לא נדרש לחשוף פרטי כרטיס האשראי ברשת – תשלום מתבצע בעת לקיחת הרכב- ישנה אפשרות להחזרת רכב בעיר אחרת בפולין  EU  בתוספת תשלום- שירות בעברית \ אנגלית \ רוסית  להזמנות או קבלת הצעת מחיר פנו במאייל info@trip2poland.co.il   או בטלפון – WhatsApp , Viber   +972-528023600  
  •  Shmuel Shpringer –  tourist guide in Poland. Hebrew speaker. Kontakt: +48 789 067 132;e-mail: ashpringer@gmail.com 
  • Sason Oz – tourist guide in Poland. Hebrew speaker – mob: +48 607 504 503; e-mail: meg@supermedia.pl 
  • Tomi – tourist guide in Poland. Hebrew speaker – mob : +48 798 255 831  
  • Maayan Rachamim –  tourist guide in Poland. Hebrew speaker – mob: +48 577 3888 791;e-mail: triada.mg@gmail.com  – Tomek – tourist guide in Poland. Hebrew speaker – mob: +48 516 650 718; e-mai: golani@interia.pl  
  • David Wajntraub – tourist guide in Poland. Hebrew and English speaker – mob: +48 517 403 732;e-mail: david.wajntraub@gmail.com 

  For the citizenship and / or  property documents:

  • Grzegorz Kuczyński – lawyer Attorney The law firm Gotkowicz Kosmus Kuczyński i Partnerzy – Adwokaci [hereinafter referred to as the Law firm]  has vast experience in reprivatisation cases, i.e. legal actions aimed at restoring to its former owners properties seized by the Polish State due to military operations as well as during Stalinist times and at a subsequent time.The Law firm is i.a. involved in performing the following legal services:
  • Legal Audit heading to evaluate the claims and present the probability of regaining property or obtaining compensation;
  • reselling claims;                                                              
  • comprehensive legal representation before Courts and public authorities in potential proceedings conducted in order to regain ownership of the properties or obtain compensation.
  • providing ongoing legal advisory, including legal advisory of business activities conducted in Poland;  www.gkkadwokaci.pl ;                                         mob. +48 608420248 and/or +48 58 300 04 73; e-mail: k.gotkowicz@gkkadwokaci.pl; g.kuczynski@gkkadwokaci.pl
  • Adam Penkul – matters of  Polish citizenship only;     mob. +48 508 086 466; adam_pekul@adk.ins.pl
  • Oded Karmi  –  helping in getting documents in Polish governmental offices; help to find Graves and Estate; mob: +48 504 649 777; +48 660 381 161
  • Rogério Angoneze Jr. – helping in getting documents in Polish governmental offices.  mob.: +48 662 907 839; rogerioangoneze@yahoo.com.br;  http://procuradorpolonia.blogspot.com                                                                                 

When you need translators:

  • Agnieszka Yavor – Hebrew (certified for legal documents); mail: hebraja@poczta.internetdsl.pl
  • Richard Rabes – English (certified for legal documents); mail:ryszardwrabs@wp.pl , mob: +48 601 333 777
  • Borys Gerus – Hebrew (certified for legal documents); tel: +48 22 891 03 23 ; mob: +48 519 770 792 , mail: borisgerus@gmail.com
  • Oded Karmi  – Hebrew, English – for translating conversation and for all kinds of documents from Polish to Hebrew and from Hebrew to Polish (not sworn); lesson in Hebrew and English; helping in getting documents in Polish governmental offices; help to find Graves and Estate; sightseeing in LODZ and finding cheap accommodation, tourist groups organization to Israel and Poland – mob: +48 504 649 777; +48 660 381 161  

 

28 Nissan

Mury Jerycha runęły (1273 r.p.n.e.)
Siódmego dnia oblężenia Jerycha (Kartki historii 22. Nissan), lud Izraela, okrążyli mury miasto siedem razy. Święta Arka Przymierza przez cały czas była przy nich. Zabrzmiał dźwięk szofaru i w tym że momencie mury (cudownie) runęły, pozostały gruzy, tak że miasto było już całkowicie otwarte i niezabezpieczone. Jerycho zostało podbite. Był to milowy krok w drodze podboju Ziemi Obiecanej.

Nissan 27. 12 Omer

Jest możliwe, że sprawiona komuś przyjemność będzie całkowicie nietrafiona, jak pisze Alter Rebe w rozdziale 7 Tanii: „Tak nam nakazano – “uświęcić sobą tym, co jest Tobie dozwolone”. 

Człowiek powinien wnosić świętość tam, gdzie jest to dopuszczalne tak, by służyć jednemu przeznaczeniu – zgłębieniu jego wiedzy Tory, micw oraz strach przed B-giem i dobrych cech charakteru.

Nissan 26, 11 Omer

Z Šícha mojego ojca: „Chassidus wymaga jednego…… Umyj swoje ciało (po hebrajskiu „i b’ssaro”) wodą i ubierz się w kapłańskie szaty”.  Element intelektualny Chassidus: należy dokładnie oczyścić ciało i usunąć nawyki ciała. Nawyki są określone słowem et (“i”) w cytowanym wersecie, co oznacza “to, co jest przypadkowe w ciele” – nawyki wyrobione przez organizm. Tylko wtedy można ubrać się w “święte szaty.”
Rozważając Chassidus, omawiając Chassidus oraz praktykę chasydów medytowania przed davening – są to “święte szaty,” szaty, które zostały przesłane z wyżyn świętości. Ale każdy powinien osobiście zmyć nieczystości “ze swojego ciała wodą …”. Szaty duszy dane są każdemu z wysokości. Ale zmywając nieczystości “nieprzewidziane”, które powstają  z natury ciała i przewracając ciału “ciało świętości” co jest do osiągnięcia wyłącznie poprzez własne wysiłki człowieka. To, czego wymaga Chassidus, jest ideałem, dla którego nasz wielki nauczyciel (Alter Rebe) poświęcił się całkowicie i bezinteresownie. Otworzył przewód całkowitego poświęcenia, ofiarowania siebie służbie Bożej poprzez modlitwę, związane się z samą istotą En Sof, nieskończonej Boskości. Chassidus umieszcza chassida twarzą w twarz z esencją En Sof.

Nissan 25, 10 Omer

Awoda (służba Bogu) człowieka powinna być w zgodzie z jego charakterem i wrodzonymi atrybutami.

Ktoś potrafi obrabiać perły lub polerować kamienie szlachetne, ale pracuje przy pieczeniu chleba (analogia, by wyraz avoda był  bardziej zrozumiały).

Aczkolwiek pieczenie chleba jest rzemiosłem i trudem bardzo pożytecznym, uważa się, że ten człowiek popełnienia “grzech”.

24 Nissan

Pierwszy Szabat na pustyni:
Dwa dni po tym, jak Żydzi przekroczyli Morze Czerwone (21 Nissan), przybyli do Marah. Tam otrzymali szereg przykazań B-skich, a jedno z nich był nakaz przestrzegania Szabatów. 
Po raz pierwszy ten nakaz naród żydowski spełnił dnia 24 miesiąca Nissan roku 1313 p.n.e.

Nissan 24, 9 Omer

Zwyczajem jest, aby nie odmawiać sze’he’che’janu b’racha w dniach liczenia Omer’u.

W każdym z nas tkwi pierwiastek „nie-dobra”. Ale kozioł ofiarny (reprezentujący zło, był wygnany do Azazeil’i)*  faktycznie pełnił służbę w Bejt Hamikdasz!**

Fizycznie stworzona istota  nieuchronnie posiada negatywny pierwiastek, ale musimy wypędzić to zło na „pustynną ziemię”.

  • Patrz Wajikra 16. To był rytuał na Jom Kippur. Dwa kozły były wybierane w drodze losowania, jeden „na ofiarę dla B-ga”, na ofiarnym ołtarzu, drugi, kozioł, był zrzucany z Azazeil’i, skalista góra w „opustoszałej ziemi”, pustyni ich grzechy.
  • *To zdanie (jak poprzedzające go i następujące po nim) kładzie nacisk na wszechobecność zła na tym świecie, stwierdza, że procedura obejmująca wygnanie zła była w istocie częścią świętej służby w Świętej Jerozolimie!

Isru Chag

Isru Chag – אסרו חג

W judaizmie określenie ISRU CHAG odnosi się do dnia po każdym z trzech świąt pielgrzymich: Pesach, Szawuot i Sukkot, kiedy za czasów świątynnych Żydzi odbywali pielgrzymki do Jerozolimy.
Wyrażenie pochodzi z wersetu Techilim 118: 27 : “Pan jest B-giem: niech nas oświeci! Ścieśnijcie szeregi, z gałęziami w rękach, aż do rogów ołtarza.”…. Słowa te, zgodnie z interpretacją naszych mędrców należy rozumieć jako „Ktokolwiek czyni ‘dodatek’ do Święta poprzez jedzenie i picie jest traktowany przez Pismo Święte tak, jakby zbudował ołtarz i złożył na nim ofiarę ”.
W responsach dla tych, którzy zapytali o uzasadnienie przestrzegania Isru Chag, Rabin Yosef Hajiim (1832 – 1909), znany jako Ben Isz Chai, cytował wielkiego uczonego Kabbalistę Rabina Izaaka Lurię (1534 – 1572) znanego jako “ARI”, tak że my [Żydzi] łączymy dzień po świętach z samym świętem z powodu pozostałego Światła Święta – innymi słowy, aby Świętość Święta została przedłużona.

Nissan 23, 8 Omer

Obecność Mesjasza objawia się w dniu Aharon Szel Pesach, a to objawienie ma znaczenie dla całego Izraela: Pesach jest ‘medaleg’ – “pomijanie” (zamiast prawidłowego toku), a Leil szimurim, “chronioną noc”.  W ogóle duch Pesach jest duchem wolności. Pesach się kończy, a my znajdujemy się jak oślepieni w świecie zewnętrznym. To jest, gdy Mesjasz przejawił obecność i “wchodzi do gry” – podtrzymuje nas z wielkim zdecydowaniem, które pozwala nam utrzymać się w tym świecie.

Nissan 22, 7 Omer

Ostatni dzień Pesach

W ciągu dnia dbamy o następujący porządek: Kiddush, potem daven Mincha, a po nim –  świąteczny Jom Tow posiłek.
Baal Szem Tow zwykł był mieć trzy świąteczne posiłki w dniu Aharon Szel Pesach.
Trzeci posiłek tego dnia Baal Szem Tow nazywał Masziach S’uda jest  (“Posiłek Mesjasza”). Aharon Szel Pesach jest dniem Mesjasza S’uda, ponieważ w tym dniu blask światła Mesjasza jest odsłonięty całkowicie.

W 5666 (1906) w jesziwie Tomchei Tmimim w Lubawicz przyjęto nowy zwyczaj na Pesach: Studenci spożywali posiłki pesachowe wszyscy razem, w sali studyjnej. Zbierało się 310 studentów siedzących przy osiemnastu stołach. Mój ojciec Rebbe jadał uroczysty posiłek w dniu Aharon Szel Pesach razem z uczniami jesziwy. Do posiłku zarządził by dodano cztery kieliszki wina dla każdego ucznia, a następnie oznajmił: “To jest S’uda MASZIJACH.”

Nissan 21, 6 Omer

To był zwyczaj w Lubawicz, aby nie zasypiać w nocy dnia siódmego Pesach, jak również na Szawuot i Hoszana Raba. W wieku dziewięciu lat nie poszedłem spać siódmego dnia Pesach.

Trzeba studiować Torę przez całą noc.

20 Nissan

Faraon zapędza Żydów do brzegu Morza Czerwonego (1313 p.n.e.)

Pogoń Faraona za Żydami (patrz historia dla 18 Nissan) zakończyła się dnia 20 Nissan, nad brzegiem Morza Czerwonego. Przerażony naród żydowski dzieli się na kilka frakcji. Niektórzy opowiadali się za masowym samobójstwem, inni chcieli się poddać i wrócić do Egiptu, odważniejsi, gotowi do bitwy z Egipcjanami, podczas gdy inni radzili narodowi modlić się. B-g miał inny zamiar. Poinstruował Żydów, aby po prostu szli dalej – nie lękając się, że morze przed nimi. Żydzi spełnili polecenie – w ciągu nocy przeszli przez morze, którego wody rostąpiły się przed nimi.

Nissan 19, 4 Omer

Mój ojciec pewnego razu rozwinął “Ma nishtana” (te “cztery pytania” na Seder):

Jak to ta noc, czyli to przedstawia, ostateczne wygnanie Izraela (wygnania będącego analogią do nocy) różni się od wszystkich innych nocy, czyli wszystkich wcześniejszych emigracji?

1) We wszystkie inne noce nie zanurzamy się w kąpieli celem oczyszczenia (hebrajskie słowo matbilin oznacza zanurzenie się we własnej Mykwie oczyszczającej), wyrażaj czyszczenie, oczyszczanie, oczyszczanie …

inaczej mówiąc, rytuał oczyszczenia nie obowiązywał dla wcześniejszych emigrantów, dopiero dla następnych przy kolejnych banicjach;

ale dzisiaj możemy zanurzyć dwa razy, to ostateczne wygnanie sprowokuje oczyszczenie ciała i odrodzenie duszy

2) We wszystkie inne noce jemy Chamec lub Macę. Po każdym z wcześniejszych wygnaniu nasza avoda angażowała naszą B-ską duszę (wskazana przez macę, metafora unieważnienie siebie), a także nasza dusza zwierzęca (wskazana przez Chamec, metafora ego, świadomości);

Ale tej nocy, po ostatecznym wygnaniu …

……Jemy tylko Macę, dla pełnego oczyszczenia ducha.

3) We wszystkie inne noce jemy różne zielone warzywa. Twarz zazdrosnej osoby zmienia kolor na zielony, kolor symbolizujący zazdrość. Podczas wcześniejszych banicji były różne formy zazdrości; na przykład, konkurencyjne zazdrości wśród studiujących Torę:

Ale tej nocy, po ostatecznym wygnaniu …

Tylko maror – gorzkie zioła, najbardziej intensywny rodzaj zazdrości, powiedziane w Talmudzie, że w życiu ostatecznym “każdy cadyk obruci się w popiół wobec ‘osłony’ z jego kolegów.”

4) We wszystkie inne noce spędzamy przy jedzeniu albo siedzeniu lub pokładaniu się … “Jedzenie” wskazuje na duchową radość, ta’anug, w objawieniach, które wynikają z wyjścia. Istnieje wzrost lub manifestowanie ta’anug, a tam jest (jeszcze wyżej) istotą ta’anug. Niektórzy poprzez swoją avoda osiągają wzrostu ta’anug, podczas gdy inni osiągają istotę ta’anug.

Ale dzisiaj wszyscy się rozsiądą. Po tej ostatniej emigracji, cały Izrael osiągnie rozkwitu ta’anug.

19 Nissan

Rabin Zemba zginął w Warszwskim Getcie 19 Nissan 1943, był siłą duchową i moralną dla swoich braci w niewoli….

Rabin Menachem Zemba urodził się na przedmieściach Warszawy w 1883 r. Był wielkim geniuszem i uczonym Tory.  

Wstąpił do warszawskiego rabinatu w 1935 roku i został uznany za czołową postać rabiniczną w przedwojennej Europie Wschodniej.

Rabin Zemba był siłą duchową i moralną w getcie warszawskim, zawsze starając się dodać ludzim optymizm, tchnąć ducha nadziei. Zorganizował tajne lokale w piwnicach i schronach, gdzie dziewczęta i chłopcy studiowali Torę. Chociaż miał możliwość ucieczki z Getta, odmówił, czuł, wiedział, że jego obecność była potrzebna Żydom w Getcie.

Rabin Zemba był zdecydowanym zwolennikiem powstania w Getcie Warszawskim, przekazywał środki osobiste na amunicję, modlił się za powstańców, błogosławiąc całym sercem ten bohaterski zryw. Pięć dni po rozpoczęciu walk, w Szabat dnia 19 Nissana, dom, w którym ukrywał się Rabin Zemba, został podpalony przez SS. Podczas próby ucieczki Rabin Zemba został zastrzelony przez nazistów. Niech B-g pomści jego krew i krew ofiar nazizmu. 

Rabin został pochowany w Getcie, a w 1958 roku jego ciało zostało przetransportowane do Izraela. Został pochowany w Jerozolimie, gdzie też odbyła się wielka uroczysta pogrzebowa procesja.

Rabin Zemba dużo pisał na tematy duchowe, religijne, opracowywał m.in. studia Tory. Niestety większość jego rękopisów naukowych spalono w Getcie Warszawskim. Jego nieliczne prace, które powstały przed wojną, wciąż są badane przez uczonych Tory na całym świecie.

Nissan 20, 5 Omer

Pewnego razu w Pesach, Reb Chayim Abraham (syn Alter Rebbe) udał się do swego brata (Mitteler Rebbe) z życzeniami „dobrego Jom-Tow”.

Reb Chayim Abraham nawiązał do tego, co kiedyś powiedział Alter Rebbe:  “Na Pesach nie oferuje się jedzenia ani napojów dla gości, ale gość sam może sobie poradzić.”

Nissan 18, 3 Omer

Patach Eliasz powiedział przed Mincha, ale nie Hodu (str. 124/125).

W 5608 (1848) Cemach Cedek wygłosił maamar od wersetu Jeśli pożyczysz pieniądze Hebrajskie słowo kessef (“pieniądze”) kojarzy się z duszą, bo dusza ma pragnienie i tęsknotę (kosseff) wzniesienia się na wyżyny. Jest to wyrażone w przejściu, To jest duch człowieka, który wznosi się w górę, do niebiańskich wyżyn.” “Człowiek” (adam w tym wersecie) odnosi się do dusz w Izraelu, jak w oświadczeniu: “Ty (Izrael) nazywasz się Adam.

Dusza dana człowiekowi w kredycie” i jak to jest napisane – Dni są tworzone“, czyli nie ma stałej liczby dni, które każdy człowiek ma przeżyć, a jeśli jednego dnia brakuje zabraknie jednego okrycia.

18 Nissan

Faraon uświadomił sobie – Żydzi wyszli na dobre… (1313 r.p.n.e.)
Po wielkim exodusie narodu żydowskiego z Egiptu (15 Nissan), Faraon, który udzielił Żydom oficjalnego pozwolenia wyjścia poza granice Egiptu na trzy dni, został poinformowany przez tajnych agentów, których wysłał wraz z Żydami, że nie naród nie ma zamiaru wracać. Faraon postanowił zmobilizować swoją armię i ścigać Żydów, z zamiarem sprowadzenia ich z powrotem do Egiptu. 
Doprowadziło to do utonięcia Egipcjan w Morzu Czerwonym (dnia 21 Nissana).

Ilustracja – Chabad.org

Czytanie Tory w Święto Pesach

Czytanie Tory w okresie Święta Pesach.
Każdego kolejnego dnia Pesach czytamy inny fragment Tory. Wspólny mianownik tych wszystkich fragmentów stanowi temat wyjścia z Egiptu, prawa dotyczące “chamecu” oraz macy, jak również ofiar pesachowych oraz obowiązku pielgrzymowania do Świątyni. Trzeba zaznaczyć, że kolejność tych fragmentów nie odpowiada kolejności, w której następują w Torze. Dlaczego? Poniżej znajduje się odpowiedź. I tak, pierwszego dnia Pesach czytamy rozdział 12 z Księgi Szmot (Wyjścia). Drugiego dnia czytamy fragment z Księgi Wajikra (Kapłańska), rzd 23, w którym mowa o prawach związanych ze świętami. Fragment ten znajduje się w trzeciej Księdze Tory, natomiast w dni kolejne Pesach czytamy fragmenty z Księgi Szmot, czyli z drugiej Księgi Tory. Jest to dlatego, że w tym fragmencie Księgi Wajikra wymienione są prawa dotyczące Omeru – przynoszenia oraz liczenia, zaś wykonanie tych obowiązków rozpoczyna się właśnie drugiego dnia Święta Pesach, dokładniej – drugiej nocy. Trzeciego dnia Święta czytamy rozdział 13 z Księgi Szmot: “…Poświęc Mi wszystko pierworodne….”. Czwartego dnia – również czytamy z Księgi Szmot, ale rozdział 22. Piątego dnia -rzd. 34, Ks. Szmot, ale tego dnia czytanie zaczyna się od ostatnich zdań rozdziału 33. Szóstego dnia czytamy fragment z Księgi Bamidbar (Liczb), rzd 9. Siódmego dnia, gdy wydarzył się cud rozstąpienia się morza – fragment z Księgi Szmot, rzd 13-15. Natomiast poza granicami Izraela – fragment z Księgi Dwarim (Powtórzonego Prawa), rzd 15-16.
Tak więc w dniach drugim i siódmym czytamy w “nie po kolei”, tu codzi o tematy, a nie kolejność “porządkowa”.
Każdego dnia Święta Pesach w Synagodze z “Aron Kodesz” wyjmowane są dwa zwoje Tory a do czytania są wzywane odpowiednie ilości mężczyzn.

Nissan 17, 2 Omer

“Ktokolwiek szeroko przedstawia o wyjściu z Egiptu, taka osoba (harei Zeh) ma być czczona” (Haggada). Hebrajskie słowo zeh (“to”) wskazuje stan świętości, tak jak w zdaniu: “Tutaj, w tym (zeh) jest B-g” (s. 336). Ten kto wzbogaca narrację o exodusie, jest Zeh, jego pierwiastek świętości, jest wzbogacony.

Nissan 16, 1 Omer

Nawet ten, kto, uchowaj Boże, pochował ojca, wypowiada przed rozpoczęciem ma nishtana tateh Ich Vell ba reż freggen FEER kashess(“Ojcze, mam zamiar zadać tobie cztery pytania“). W podobnym duchu, nawet ten, kogo , uchowaj Boże, matka i ojciec już nie żyją, jednak mówi się birkat hamazon (błogosławieństwo dziękczynne po posiłkach) Niech Miłosierny Jednym błogosławi ojca, mój nauczyciel, itp, matka mojego nauczyciela, itp “.

Nissan 15

Podczas pierwszego sederu mój ojciec wypowiadał się krótko, tak, by zdążyć na afikoman przed północą. Na drugi dzień, jednak  on mówił znacznie dłużej: Seder zaczynał się przed 9 wieczorem i kończył się około 3 lub 4 nad ranem, trwał tak długo, jak trwało wyjaśnienie Haggady.

Alter Rebbe powiedział: maca pierwszego wieczoru Pesach jest nazywanaŻywność Wiary”; maca drugiego wieczoru nazywa się “Posiłkiem Żdrowia”, gdy leczenie przynosi wiarę (“Dziękuję, B-ga, o uzdrowienie mnie“) to z pewnością nie chodziło o choroby. Gdy wiara uzdrawia, nie ma ma miejsce na chorobę.

Nissan 14

Co się tyczy sprzedaży chamec’a jest  zwyczaj w rodzinie Rebego, by nie wyznaczać rabina jako pośrednika (upoważnionego do sprzedania chamec’a nie-Żydom), ale by sprzedawać chamec wprost do rabina z kablan areiv, jako do trzeciej strony – gwaranta.

Mój ojciec osobiście nadzorował pieczenie macy sz’mura na Erew Pesach. On też recytował Hallel, ale przerywał nawet w środku rozdziału – by wydawać instrukcje dotyczące ugniatania, pieczenia i tak dalej.

Pesach – 5779 – Seder 1

To był udany uroczysty wieczór – Seder – początek Święta Pesach.

Partnerem wydarzenia był Bank Pekao S.A.

Serdeczne podziękowania!

14 Nissan – Dzień urodzin Majmonides’a

Dzień urodzin Maimonides’a (1135)
Rabin Moses ben Maimon, talmudysta, halachista, lekarz, filozof i przywódca społeczności, znany w świecie żydowskim pod skrótem „Rambam” i na całym świecie jako „Majmonides”, urodził się w Cordova, Hiszpania, 14 dnia Nissana roku 4895 od stworzenia – 1135 r.n.e.

Rabin Mosze ben Maimon, szeroko znany w świecie żydowskim pod akronimem „Rambam” i na całym świecie jako „Majmonides”, jest jedną z najważniejszych postaci wśród uczonych Tory ; na jego nagrobku widniały słowa: „Od Mosze (Mojżesza) do Mosze nikt nie pojawił się jako Mosze”.
Obecnie wiele szpitali i szkół na całym świecie nosi imię Majmonidesa; i do dziś studenci na całym świecie pochylają się się nad jego pracami naukowymi.

Nissan 13

Jarzeit z Rebbe Cemach Cedek. Zmarł w roku 5626 (1866) w Lubawiczach i został tam pochowany.

Mój dziadek opowiadał:

W wieku 12 lat Cemach Cedek zaczął pisać rozprawy naukowe w dziedzinie Talmudu i Halachy, jak również w chasydzkich filozofii

13 Nissan

Obrzezanie Abrahama (1714 r.p.n.e.)
Według Midraszu, dnia 13 miesiąca Nissan roku 2048 od stworzenia świata (1714 p.n.e.), B-g ukazał się Abramowi, zmienił jego imię na Abraham („ojciec wielu narodów”) i nakazał jemu oraz wszystkim domownikom płci męskiej obrzezać się; nakaz ten obowiązuje wszystkich synów narodu Żydowskiego = potomków Abrahama, by w wieku ośmiu dni od urodzenia – aby „Moje przymierze (brit) było w waszym ciele, jako wieczne przymierze”. Abraham miał wówczas 99 lat, a jego syn Ismael 13 lat. 
Jicchak, który urodził się rok później, był pierwszym Żydem, który został obrzezany w wieku ośmiu dni od urodzenia.

Nissan 12

Od czasu wyjścia z Egiptu Żydzi są nazywani: “Armia B-ga.”. Również są nazywani “sługi”. Różnica jest taka: służący wykonuje pracę dla swego pana , które mogą być na różnych poziomach; może on pracować w delikatnej pracowni obróbki pereł, może wykonywać inne rodzaje prac specjalistycznych lub może wykonywać proste zadania. Jego służba wymaga wielkiego trudu i pracy, ale to nie stanowi mesirat Nefesh – gotowość do poświęcenia siebie, poświęcenia swojego życia. Żołnierze są sługami, którzy służą pomocą, oddaniem z poświęceniem siebie w bitwach broniąc lub atakując. Żołnierze stoją na swoich posterunkach dzielnie, z wielką determinacją, niezłomni wobec wroga; ich służba nie ma nic wspólnego ze zrozumieniem, bo działają zgodnie z rozkazami dowódcy.

 

Żydzi w Egipcie zostały całkowicie zdegradowani w czasach ich ciężkiej i gorzkiej niewoli. Jednak, mimo wszystko, nie zmienili ani swoich imion ani języka, ani wyróżniających ich ubiorów. Z całą determinacją trzymali się swojego, bo wiedzieli, że B-g obiecał im wyzwolenie.

 

Ten, kto zachowuje się tak jak oni w takich okolicznościach jest żołnierzem w armii B-ga, a Wszepotężny przyjdzie mu z pomocą tak, jak się dzieje w naturze, a nawet przekraczając naturę.

12 Nissan – Król Ezechiasz

Choroba i cudowne wyzdrowienie Króla Ezechiasza Ill (548 r.p.n.e.)
W tym dniu Król Ezechiasz, największy ze wszystkich królów Judei, poważnie zachorował i został poinformowany przez proroka Izajasza, że umrze, ponieważ B-g był niezadowolony z faktu, że Ezechiasz nigdy się nie ożenił. Ezechiasz jednak odmówił zawarcia związku małżeńskiego, ponieważ proroczo przewidział, że jego dzieci poprowadzą naród żydowski do grzechu. Popełnił błąd, ponieważ zadaniem człowieka jest słuchanie przykazania prokreacji, a reszta jest w rękach B-żych. Ezechiasz poprosił proroka o modlitwę w jego intencji, ale ten odmówił, twierdząc, że niebiański dekret jest ostateczny. Król poprosił proroka o odejście, mówiąc, że ma tradycję od swoich przodków, że nigdy nie należy rozpaczać, nawet jeśli ostry miecz zostanie przeciągnięty przez gardło. Król modlił się do B-ga, a jego modlitwa została przyjęta. B-g wysłał Izajasza, aby powiedział mu, że wyzdrowieje i że jego życie zostanie przedłużone o piętnaście lat. Ezechiasz wyzdrowiał trzy dni później, to był pierwszy dzień Pesach.
Później Król poślubił córkę proroka Izajasza.

12 Nissan

Ezra wraz ze swoimi sprzymierzeńcami wyruszają z Babilonu (rok 348 p.n.e.).

W rok po wybudowaniu drugiej Świątyni w Jerozolimie, Ezra zwołał wielu ze społeczności żydowskiej, którzy wciąż pozostawali w Babilonie i rozpoczął podróż do Ziemi Izraela. Chociaż właściwie wcześniej do takiej wyprawy szykował się jego nauczyciel, Baruch ben Neriah, jednak był zbyt słaby, aby wyruszyć w wyczerpującą podróż. Ezra nie zdecydował się na wyjście z Babilonu i opuszczenie swojego nauczyciela aż do jego śmierci. 

Ezra był głową Sanhedrynu, z którego pozostali członkowie udali się w podróż razem z nim.

Dwunastego dnia miesiąca Nissan Ezra wyruszył z brzegu rzeki Ahawy – miejsca początku długiej podróży do Ziemi Izraela, która potrwa prawie pięć miesięcy.

(Ilustarcja: “Powrót z wygnania” przedstawia ten drzeworyt dla Die Bibel in Bildern, 1860, autorstwa Juliusa Schnorra von Carolsfeld.)

11 Nissan – Brit Mila na pustyni

Brit Mila synów Israela (1273 r. p.n.e.)
Po przejściu narodu żydowskiego przez rzekę Jordan do ziemi Kanaan (patrz wpis „Nissan 10”) i w ramach przygotowań do złożenia Ofiary Pesachowej, wszyscy mężczyźni przystąpili do spełnienia B-żego Przykazania obrzezania, na czele z ich Przywódcą Joszua.
Ze względu na warunki pogodowe na pustyni, które nie sprzyjały gojeniu się ran, w ciągu czterdziestu lat pobytu na pustyni tylko Plemię Lewiego obrzezało swoich synów.

Nissan 11

Jakiś czas w dniu swoich urodzin, należy spędzić w odosobnieniu. Powinno się przywołać swoje doświadczenia i myślami zagłębić się w nich. Następnie powinno się odprawić pokutę i naprawić te (z przeszłych czynów), które potrzebują naprawy i nawrócenia.

10 Nissan – przejście przez Jordan

Izraelici przeszli przez rzekę Jordan (1273 r. p.n.e.).

Izraelici głęboko opłakiwali swego zmarłego przywódcę Mojżesza.  Trzydzieści dni poświęcili na specjalne midlitwy na cześć jego pamięci.

Gdy czas żłoby minął, trzy dni po tym, jak dwaj ‘szpiedzy’ wysłani przez Joszua – następcę Mojżesza zebrali informacje w mieście Jerycho i wrócili do obozu, Synowie i Córy Izraela byli gotowi by wejść do Ziemi, którą Haszem obiecał ich Praojcom przekazać narodowi żydowskiemu w wieczne dziedzictwo. Gdy zbliżyli się do Jordanii, niosąc Świętą Arkę Przymierza, prowadzeni przez Kohanim (kapłanów) ich czele, rzeka rozstąpiła się dla nich, jak kiedyś wody Morza Czerwonego rozdzieliły się, gdy ich ojcowie i matki wychodzili z Egiptu 40 lat wcześniej.

10 Nissan

Miriam – starsza siostra Mojżesza

Dnia 10 Nissan roku 2487 od stworzenia świata (1274 r.p.n.e.) , w wieku 126 zmarła Miriam, siostra Mojżesza, zmarła  – 39 lat po wyjściu z Egiptu, a dokładnie rok przed wejściem  narodu Izraela do Ziemi Świętej.
Miriam pilnowała swojego brata – Mojżesza, gdy płynął w koszyczku z sitowia w wodach Nilu. Gdy córka Faraona, Termutis, ujrzała niemowlę, wzruszył ją  widok płaczącego niemowlaka.  Właśnie wtedy Miriam, ukryta się w brzegowych zaroślach, zjawiła się przed oblicze księżniczki i odważnie zaproponowała znalezienie kobiety, która wykarmi maleństwo. Córka Faraona zgodziła się, a siostra Mojżesza przyprowadziła swoją (i jego) matkę Johewed. I potem, gdy jej brat wrócił do Egiptu z kraju Madianitów, aby na rozkaz B-ga, wyprowadzić naród Izraela z niewoli egipskiej, wspierała go i opiekowała się Izraelitami na czas jego bycia wraz z Aaronem u Faraona.

Nissan 9

Bogactwo Żyda nie jest w jego domach i złocie. Wieczne bogactwo Żyda jest w tym, by być Żydem w zgodzie z Torą i Micwot oraz wprowadzenie dzieci i wnuków do świata Tory i Micwot.

Nissan 8

Każda dusza ma swoją szczególną pracę, w obszarze intelektu i emocji, zgodnie z jej naturą i charakterem. Napisane jest: „Od moich wrogów dałeś mi mądrość” * ze złych skłonności człowiek może wydobyć naturalne pozytywne cechy, może stać się mądry i wiedzieć, jak radzić sobie z poprawianiem tych cech i jak podporządkować swoje moce, w służeniu B-gu.

  • Techilim 119:98

Nissan 7

Tekst Vay’hi binsoa (str 185, par Al..): V’chirtzon kol amcha Beit Izrael.

 

Nazwisko Alter RebbeBaruchovitch.

 

Nazwisko rodziny Rebbe MittelerSchneuri.

 

Nazwisko rodziny Cemach CedekSchneersohn.

7 Nissan

Żydzi przygotowują się do ostatniego etapu swojej wędrówki przez pustynię – wejścia  do ziemi Kanaan (rok 1273 p.n.e.)

Przez trzydzieści dni naród żydowski opłakiwał odejście z tego świata swojego przywódcy – Mojżesza. (W tym czasie Joszua, nowy przywódca narodu żydowskiego, wysłał zwiadowców do ziemi Kanaanu, by rozeznali, jak tam jest)

Dnia 7 miesiąca Nissan, pierwszego dnia po zakończeniu okresu żałoby, Joszua poinstruował Żydów, by przygotowali się do dalszego, ostatniego przemarszu, do przekroczenia rzeki Jordan i zajęcia Ziemi Obiecanej. To był pierwszy raz, kiedy Joszua przemówił do narodu. Naród Żydowski bezwarunkowo i jednogłośnie zaakceptował go jako swojego nowego przywódcę.

Kolel Tora – 10.04.2019

Omawiany jest traktat Bawa Mecja 6B – powtórzenie materiału
Rozstrzygnięcie sporów
Rola świadków przy rozstrzyganiu sporów oraz rola przysięgi – opinię mędrców, ciąg dalszy tematu
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

Kolel Tora – 09.04.2019

Omawiany jest traktat Bawa Mecja 6B. 
Rozstrzygnięcie sporów
Rola świadków przy rozstrzyganiu sporów oraz rola przysięgi – opinię mędrców, ciąg dalszy tematu
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

Nissan 6

Doświadczenie pokazuje, że mniej dywagacji, ale praca uporządkowana i sumienna, jak to – “przyjemności” Tory (z “prawicy przynosząc blisko i lewą ręką odrzucającą“) jedno jest pewne, aby osiągnąć wyniki, zwłaszcza w sprawach dotyczących podstaw naszej religii.

5 Nissan

Szpiedzy Jerycha (1273 r.p.n.e.)

Na dwa dni przed zakończeniem trzydziestodniowego okresu żałoby po odejściu z tego świata Mojżesza, 7 Adar, Joszue wysłał dwóch zwiadowców – Caleba i Pinchasa – przez rzekę Jordan do Jerycha, aby zbierali dokładne informacje o ziemi, gdzie podąża naród żydowski. To był okres przygotowań do walki Izraelitów z pierwszym miastem w podboju Ziemi Świętej. W Jerychu pomagała im i pomaga ukryć się Rahab, kobieta, która mieszkała w murach miejskich. (Rahab została później żoną Joszua).

Nissan 5

W Birkat Hamazon w Recei (str. 91), mówi się Baal hayeshuot (“b” w pierwszym słowie) u’vaal hanechamot (“v” w drugim słowie).

Mój dziadek skomentował mówiąc: “Miejsce człowieka nie jest po to, by go uhonorować, ale raczej człowiek ma uhonorować miejsce, które zajmuje. ” Termin „kavod” – “honor”, ma dwa znaczenia. Jednym z nich jest „kaveid”- “wątroba”, jak mówi Tora – “Serce faraona jest kaveid (ciężkie ) oraz komentarz Mędrców: “Jego serce stało się jak wątroba, “(zimne, nieczułe). Drugie znaczenie jest „kavod”, to “honor” i oznacza objawienie w boskiej iluminacji.

“Miejsce nie honoruje człowieka”: Miejsce (i okoliczności) nie powodują, że się staje oziębłym i nieczułym. Raczej “Człowiek honoruje jego miejsce,” człowiek ma zdolność i moc rozjaśnić otoczenie (miejsce), gdzie się znajduje światłem Tory i avod’ą.Kiedy dusza wstępuje do ciała, daje przysięgę być cadykiem. Przysięga, sz’wua, oznacza “sytość”; osoba jest hojnie obdarzona wybitną mocą, aby spełnić zamiar B-ga – posiadanie duszy (zstąpienie do świata materialnego). I jak to jest ze wstąpieniem duszy, tak jest także z każdą osobą, niezależnie od miejsca, gdzie się znajduje.

 

Nissan 4

Dwa rodzaje „Awody” (tł.: służby Bogu) dla osób nie praktykujących regularnie:

1) Awoda „sam na sam”: gdy, na przykład, się jest w pracy, masz wolną chwilę gdziekolwiek jesteś etc, trzeba zwyczajnie studiować Misznę lub dwie, ewentualnie rozdział Tanji. Lub też można przywołać w pamięci Torę – na przykład Humasz, Misznę, Tehillim, Tanję, w ten sposób pojawi się możliwość przeanalizowania przywołanych źródeł w miejscu, gdzie się znajdue – Tu i teraz  na rynku, na ulicy lub gdziekolwiek.

2) Awoda, gdy się jest wśród innych: rozmawiając na przykład o sprawach biznesowych, trzeba naprowadzić rozmowę tak, aby móc uzupełnić tok rozmowy pożądanymi treściami, też poszukać jakiegoś powodu lub okazji, aby zachęcić rozmówcę / rozmówców do nauki Tory i innych źródeł.

3 Nissan

Zgodnie z nakazem Bożym, dnia 3 Nissan roku 1312 p.n.e. Lewici – potomkowie Lewego (jednego z dwunastu synów  Jakuba) przystąpili do pełnienia służby swojej w Tabernakulum – Przybytku Zboru narodu Izraela, przed Aaaronem – Kapłanem i jego synami. Przed tym odbyła się ceremonia inauguracji – „jako rozkazał Wiekuisty Mojżeszowi o Lewitach, tak postąpili” (Bamidbar, rzd 8: 5-22). 

Mojżesz wprowadził Lewitów do służby w Świątyni. 

Lewici zajmowali się głównie pilnowaniem i sprzątaniem Świątyni, przygotowywaniem całej liturgii modlitewnej (muzyka, śpiew etc) oraz innymi pracami, zleconymi im przez kapłanów. 

W późniejszych czasach Król Dawid niektórych lewitów wyznaczał do służby urzędniczej i sędziowskiej. Zdarzało się, że Lewici byli wzywani przez kapłanów  do pomocy przy wyjaśnianiu ludowi Prawa Mojżeszowego. Pozostawali w służbie od 25 do 50 roku życia. Jednak pomimo wysokiej i arcyważnej funkcji, jaką pełnili Lewici, nie mieli prawa zbliżać się do Miejsca Najświętszego ani do Ołtarza.

Nissan 3

Poprzez regularne sesje studiowania Tory ojca: Parsza Chumasz’a z Raszi codziennie; recytując Tanach z pamięci – każdy rozdział Tory, rozdziały Nevi’im i Ketuvim; rozdział Misznajot; regularne dogłębne studiowanie Gemary – dwie rozkładówki tygodniowo; sesja studiowania Gemary – trzy strony dziennie; sesja badania Talmudu Jerozolimskiego; regularne studiowanie Kodów, ale nie codziennie. W ciągu roku mógłby skończyć cały Midrasz Raba, “pożyczki” z długim sedrot i “spłaty” na krótsze okresy.

Nissan 2

Yahrzeit mojego ojca Rebe, (R. Sholom Dovber), który zmarł w sobotę, 2 Nissan 5680 (1920), w Rostowie i jest pochowany tam.

Pierwszy maamar on (R. Sholom Dovber) wydany po śmierci ojca (Rebe Maharash) był drugiego dnia Chol Hamoed Sukot 5643 (1882), począwszy Keter yitnu l’cha itp Ostatnia publikacja maamar’a za jego życia została wydana na Purim 5680, począwszy Reishit Goje Amaleka … keitz sam, lachoshech.

Nissan 1, Rosh Chodesh

Mój ojciec polecił swojemu szwagrowi – R. Mosze Horenstein, kochen, powiedzieć Yehi Ratzon po Nassi, zauważając, że nawet Kohein lub Leivi musi to powiedzieć, bo jest to związane ibur.

1 Nissan – NASI

“NASI” – termin pochodzący z czasów biblijnych, z czasów Wielkiego Wyjścia. W tamtych czasach każde z dwunastu pokoleń Izraelitów miał swojego “Nasim”, był on głową swojego plemienia. W późniejszych pokoleniach, aż do dziś Nasi to lider/przywódca/mistrz “cywilny” i / lub duchowy żydowskiej społeczności.
W okresie pierwszych dni miesiąca Nissan, „Nasi” – każdy z przywódców plemiennych, składał inauguracyjne ofiary w Miszkanie – każdego dnia kolejny “Nasi”.
Przenośne Sanktuarium zbudowane przez Izraelitów na pustyni Synaj – Miszkan zostało zainaugurowane pierwszego dnia hebrajskiego miesiąca Nissan roku 2449 od stworzenia świata (1312 r. p.n.e.). Począwszy od tego dnia i kontynuując przez pierwsze dwanaście dni miesiąca Nissan, “Nasi” każdego z dwunastu plemion Izraela przynosił ofiary inauguracyjne jako przedstawiciel swojego plemienia.
Naszym zwyczajem jest upamiętnianie inauguracji Miszkanu każdego roku, czytając w każdym z tych dwunastu dni wersety z Tory, które opisują ofiary tego dnia. Wersety te są tradycyjnie czytane po porannych modlitwach (szacharit), ale mogą być recytowane w każdej chwili przez cały dzień.
Po czytaniu następuje krótka modlitwa, w której mówimy: „Niech to będzie Twoja wola, mój Boże i Boże moich ojców. . . że jeśli ja, Twój sługa, pochodzę z plemienia…
Trzynastego Nisan czytamy podsumowanie wszystkich ofiar, a następnie czytamy o rozpaleniu menory w Przybytku Przymierza – wkładu lewitów – plemienia Lewiego (które nie zostało zaliczone do tego celu wśród 12 plemion). 
Tego dnia modlitwa nie jest recytowana.

NASI – dzień pierwszy:

Czytanie Tory: “I złożył pierwszego dnia dar swój Nachszon, syn Aminadawa, z pokolenia Jehudy. Złożył on w darze swoim: misę srebrną jedną, sto trzydzieści szekli wagi, jedna srebrna misa [o wadze] siedemdziesięciu szekli według szekla świątynnego – oba wypełnione wyborną mąką wymieszaną z oliwą na ofiarę hołdowniczą; jeden złoty puchar [o wadze] dziesięciu szekli napełniony kadzidłem. Jeden młody byk, jeden baran, jedno jednoroczne jagnię na ofiarę całopalną; jeden kozioł na ofiarę za grzech; a na ofiarę pokojową: dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. Oto dar Nachszona, syna Aminadawa.” (Bamidbar, 7:12-17)
Modlitwa dnia pierwszego: Niech będzie Twoją wolą, HaSzem, mój B-że i B-że moich ojców, że za sprawą Twej wielkiej dobroci oświetlisz święte dusze, które odnawiają się jako „ptaki” i śpiewają i chwalą, i modlą się w imieniu świętego ludu Israela. Panie świata, zgromadź i zabierz te święte „ptaki” do świętego miejsca, o którym powiedziano: Żadne oko – z wyjątkiem Ciebie, o B-że – go nie widziało. Niech będzie Twoją wolą, HaSzem, mój B-że i B-że moich ojców, że jeśli ja, Twój sługa, jestem z pokolenia Isachara, ustęp Tory o przywódcy, który dziś odmawiałem, niech oświeci mnie wszystkimi świętymi „iskrami” i wszystkimi świętymi światłami, które są zawarte w świętości tego pokolenia, abym zrozumiał i pojął Twą Torę i lękał się Ciebie, abym czynił Twoją wolę przez wszystkie dni mojego życia – ja i moje dzieci i dzieci moich dzieci, od teraz i na zawsze. Amen.

NASI – dzień drugi.

Czytanie Tory: “Dnia drugiego złożył dar Netanel, syn Cuara, naczelnik pokolenia Isachara. Złożył on w darze swoim: misę srebrną jedną, sto trzydzieści szekli wagi, jedna srebrna misa [o wadze] siedemdziesięciu szekli według szekla świątynnego – oba wypełnione wyborną mąką wymieszaną z oliwą na ofiarę hołdowniczą; jeden złoty puchar [o wadze] dziesięciu szekli napełniony kadzidłem. Jeden młody byk, jeden baran, jedno jednoroczne jagnię na ofiarę całopalną; jeden kozioł na ofiarę za grzech; a na ofiarę pokojową: dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. Oto dar Netanela, syna Cuara.” (Bamidbar, 7:18-23)
Modlitwa dnia drugiego: Niech będzie Twoją wolą, HaSzem, mój B-że i B-że moich ojców, że za sprawą Twej wielkiej dobroci oświetlisz święte dusze, które odnawiają się jako „ptaki” i śpiewają i chwalą, i modlą się w imieniu świętego ludu Israela. Panie świata, zgromadź i zabierz te święte „ptaki” do świętego miejsca, o którym powiedziano: Żadne oko – z wyjątkiem Ciebie, o B-że – go nie widziało. Niech będzie Twoją wolą, HaSzem, mój Boże i Boże moich ojców, że jeśli ja, Twój sługa, jestem z pokolenia Isachara, ustęp Tory o przywódcy, który dziś odmawiałem, niech oświeci mnie wszystkimi świętymi „iskrami” i wszystkimi świętymi światłami, które są zawarte w świętości tego pokolenia, abym zrozumiał i pojął Twą Torę i lękał się Ciebie, abym czynił Twoją wolę przez wszystkie dni mojego życia – ja i moje dzieci i dzieci moich dzieci, od teraz i na zawsze. Amen.

Nasi – dzień trzeci.

Czytanie Tory: ” Trzeciego dnia przywódca potomków Zewuluna, Eliaw syn Chelona [złożył ofiarę]. Jego ofiarowaniem było: jedno srebrne naczynie o wadze stu trzydziestu szekli, jedna srebrna misa [o wadze] siedemdziesięciu szekli według szekla świątynnego – oba wypełnione wyborną mąką wymieszaną z oliwą na ofiarę hołdowniczą; jeden złoty puchar [o wadze] dziesięciu szekli napełniony kadzidłem. Jeden młody byk, jeden baran, jedno jednoroczne jagnię na ofiarę całopalną; jeden kozioł na ofiarę za grzech; a na ofiarę pokojową: dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To było ofiarowanie Eliawa syna Chelona. ” (Bamidbar, 7:24-29).
Modlitwa dnia trzeciego: Niech będzie Twoją wolą, HaSzem, mój B-że i B-że moich ojców, że za sprawą Twej wielkiej dobroci oświetlisz święte dusze, które odnawiają się jako „ptaki” i śpiewają i chwalą, i modlą się w imieniu świętego ludu Israela. Panie świata, zgromadź i zabierz te święte „ptaki” do świętego miejsca, o którym powiedziano: Żadne oko – z wyjątkiem Ciebie, o B-że – go nie widziało. Niech będzie Twoją wolą, HaSzem, mój B-że i B-że moich ojców, że jeśli ja, Twój sługa, jestem z pokolenia Zewuluna, ustęp Tory o przywódcy, który dziś odmawiałem, niech oświeci mnie wszystkimi świętymi „iskrami” i wszystkimi świętymi światłami, które są zawarte w świętości tego pokolenia, abym zrozumiał i pojął Twą Torę i lękał się Ciebie, abym czynił Twoją wolę przez wszystkie dni mojego życia – ja i moje dzieci i dzieci moich dzieci, od teraz i na zawsze. Amen.

NASI – dzień czwarty.

Czytanie Tory: “Czwartego dnia przywódca potomków Reuwena, Elicur syn Szdeura [złożył ofiarę]. Jego ofiarowaniem było: jedno srebrne naczynie o wadze stu trzydziestu szekli, jedna srebrna misa [o wadze] siedemdziesięciu szekli według szekla świątynnego – oba wypełnione wyborną mąką wymieszaną z oliwą na ofiarę hołdowniczą; jeden złoty puchar [o wadze] dziesięciu szekli napełniony kadzidłem. Jeden młody byk, jeden baran, jedno jednoroczne jagnię na ofiarę całopalną; jeden kozioł na ofiarę za grzech; a na ofiarę pokojową: dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To było ofiarowanie Elicura syna Szdeura. Modlitwa dnia czwartego: Niech będzie Twoją wolą, Wieczny, mój Boże i Boże moich ojców, że za sprawą Twej wielkiej dobroci oświetlisz święte dusze, które odnawiają się jako „ptaki” i śpiewają i chwalą, i modlą się w imieniu świętego ludu Israela. Panie świata, zgromadź i zabierz te święte „ptaki” do świętego miejsca, o którym powiedziano: Żadne oko – z wyjątkiem Ciebie, o Boże – go nie widziało. Niech będzie Twoją wolą, Ha-Szem, mój Boże i Boże moich ojców, że jeśli ja, Twój sługa, jestem z plemienia Reuwena, to wówczas ustęp Tory o przywódcy, który dziś odmawiałem, niech oświeci mnie wszystkimi świętymi „iskrami” i wszystkimi świętymi światłami, które są zawarte w świętości tego plemienia, abym zrozumiał i pojął Twą Torę i lękał się Ciebie, abym czynił Twoją wolę przez wszystkie dni mojego życia – ja i moje dzieci, i dzieci moich dzieci, od teraz i na zawsze. Amen.

Nasi – dzień piąty

Czytanie Tory: Piątego dnia przywódca potomków Szimona, Szlumiel syn Curiszadaja [złożył ofiarę]. Jego ofiarowaniem było: jedno srebrne naczynie o wadze stu trzydziestu szekli, jedna srebrna misa [o wadze] siedemdziesięciu szekli według szekla świątynnego – oba wypełnione wyborną mąką wymieszaną z oliwą na ofiarę hołdowniczą; jeden złoty puchar [o wadze] dziesięciu szekli napełniony kadzidłem. Jeden młody byk, jeden baran, jedno jednoroczne jagnię na ofiarę całopalną; jeden kozioł na ofiarę za grzech; a na ofiarę pokojową: dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To było ofiarowanie Szlumiela syna Curiszadaja.” (Bamidbar, rzd 7:36-41)

Modlitwa dnia piątego: Niech będzie Twoją wolą, Wieczny, mój Boże i Boże moich ojców, że za sprawą Twej wielkiej dobroci oświetlisz święte dusze, które odnawiają się jako „ptaki” i śpiewają i chwalą, i modlą się w imieniu świętego ludu Israela. Panie świata, zgromadź i zabierz te święte „ptaki” do świętego miejsca, o którym powiedziano: Żadne oko – z wyjątkiem Ciebie, o Boże – go nie widziało. Niech będzie Twoją wolą, Wieczny, mój Boże i Boże moich ojców, że jeśli ja, Twój sługa, jestem z plemienia Szimona, to wówczas ustęp Tory o przywódcy, który dziś odmawiałem, niech oświeci mnie wszystkimi świętymi „iskrami” i wszystkimi świętymi światłami, które są zawarte w świętości tego plemienia, abym zrozumiał i pojął Twą Torę i lękał się Ciebie, abym czynił Twoją wolę przez wszystkie dni mojego życia – ja i moje dzieci, i dzieci moich dzieci, od teraz i na zawsze. Amen.

NASI – dzień szósty

Cztanie Tory: “Szóstego dnia przywódca potomków Gada, Eliasaf syn Deuela [złożył ofiarę]. Jego ofiarowaniem było: jedno srebrne naczynie o wadze stu trzydziestu szekli, jedna srebrna misa [o wadze] siedemdziesięciu szekli według szekla świątynnego – oba wypełnione wyborną mąką wymieszaną z oliwą na ofiarę hołdowniczą; jeden złoty puchar [o wadze] dziesięciu szekli napełniony kadzidłem. Jeden młody byk, jeden baran, jedno jednoroczne jagnię na ofiarę całopalną; jeden kozioł na ofiarę za grzech; a na ofiarę pokojową: dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To było ofiarowanie Eliasafa syna Deuela.” (Bamidbar, rzd 7:4247)

Modlitwa dnia szóstego: Niech będzie Twoją wolą, Wieczny, mój Boże i Boże moich ojców, że za sprawą Twej wielkiej dobroci oświetlisz święte dusze, które odnawiają się jako „ptaki” i śpiewają i chwalą, i modlą się w imieniu świętego ludu Israela. Panie świata, zgromadź i zabierz te święte „ptaki” do świętego miejsca, o którym powiedziano: Żadne oko – z wyjątkiem Ciebie, o Boże – go nie widziało. Niech będzie Twoją wolą, Wieczny, mój Boże i Boże moich ojców, że jeśli ja, Twój sługa, jestem z plemienia Gada, to wówczas ustęp Tory o przywódcy, który dziś odmawiałem, niech oświeci mnie wszystkimi świętymi „iskrami” i wszystkimi świętymi światłami, które są zawarte w świętości tego plemienia, abym zrozumiał i pojął Twą Torę i lękał się Ciebie, abym czynił Twoją wolę przez wszystkie dni mojego życia – ja i moje dzieci, i dzieci moich dzieci, od teraz i na zawsze. Amen.

NASI – dzień siódmy:

Czytanie Tory: “Siódmego dnia przywódca potomków Efraima, Eliszama syn Amihuda [złożył ofiarę]. Jego ofiarowaniem było: jedno srebrne naczynie o wadze stu trzydziestu szekli, jedna srebrna misa [o wadze] siedemdziesięciu szekli według szekla świątynnego – oba wypełnione wyborną mąką wymieszaną z oliwą na ofiarę hołdowniczą; jeden złoty puchar [o wadze] dziesięciu szekli napełniony kadzidłem. Jeden młody byk, jeden baran, jedno jednoroczne jagnię na ofiarę całopalną; jeden kozioł na ofiarę za grzech; a na ofiarę pokojową: dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To było ofiarowanie Eliszamy syna Amihuda.” (Bamidbar, rzd 7:48-53)

Modlitwa dnia siódmego: Niech będzie Twoją wolą, Wieczny, mój Boże i Boże moich ojców, że za sprawą Twej wielkiej dobroci oświetlisz święte dusze, które odnawiają się jako „ptaki” i śpiewają i chwalą, i modlą się w imieniu świętego ludu Israela. Panie świata, zgromadź i zabierz te święte „ptaki” do świętego miejsca, o którym powiedziano: Żadne oko – z wyjątkiem Ciebie, o Boże – go nie widziało. Niech będzie Twoją wolą, Wieczny, mój Boże i Boże moich ojców, że jeśli ja, Twój sługa, jestem z plemienia Efraima, to wówczas ustęp Tory o przywódcy, który dziś odmawiałem, niech oświeci mnie wszystkimi świętymi „iskrami” i wszystkimi świętymi światłami, które są zawarte w świętości tego plemienia, abym zrozumiał i pojął Twą Torę i lękał się Ciebie, abym czynił Twoją wolę przez wszystkie dni mojego życia – ja i moje dzieci, i dzieci moich dzieci, od teraz i na zawsze. Amen.

NASI – dzień ósmy.

Czytanie Tory: “Ósmego dnia przywódca potomków Menaszego, Gamliel syn Pedacura [złożył ofiarę]. Jego ofiarowaniem było: jedno srebrne naczynie o wadze stu trzydziestu szekli, jedna srebrna misa [o wadze] siedemdziesięciu szekli według szekla świątynnego – oba wypełnione wyborną mąką wymieszaną z oliwą na ofiarę hołdowniczą; jeden złoty puchar [o wadze] dziesięciu szekli napełniony kadzidłem. Jeden młody byk, jeden baran, jedno jednoroczne jagnię na ofiarę całopalną; jeden kozioł na ofiarę za grzech; a na ofiarę pokojową: dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To było ofiarowanie Gamliela syna Pedacura.” (Bamidbar, rzd 7:55-59)

Modlitwa dnia ósmego: Niech będzie Twoją wolą, Wieczny, mój Boże i Boże moich ojców, że za sprawą Twej wielkiej dobroci oświetlisz święte dusze, które odnawiają się jako „ptaki” i śpiewają i chwalą, i modlą się w imieniu świętego ludu Israela. Panie świata, zgromadź i zabierz te święte „ptaki” do świętego miejsca, o którym powiedziano: Żadne oko – z wyjątkiem Ciebie, o Boże – go nie widziało. Niech będzie Twoją wolą, Wieczny, mój Boże i Boże moich ojców, że jeśli ja, Twój sługa, jestem z plemienia Menaszego, to wówczas ustęp Tory o przywódcy, który dziś odmawiałem, niech oświeci mnie wszystkimi świętymi „iskrami” i wszystkimi świętymi światłami, które są zawarte w świętości tego plemienia, abym zrozumiał i pojął Twą Torę i lękał się Ciebie, abym czynił Twoją wolę przez wszystkie dni mojego życia – ja i moje dzieci, i dzieci moich dzieci, od teraz i na zawsze. Amen.

NASI – dzień dziewiąty.

Czytanie Tory: “Dziewiątego dnia przywódca potomków Biniamina, Awidan syn Gidoniego [złożył ofiarę]. Jego ofiarowaniem było: jedno srebrne naczynie o wadze stu trzydziestu szekli, jedna srebrna misa [o wadze] siedemdziesięciu szekli według szekla świątynnego – oba wypełnione wyborną mąką wymieszaną z oliwą na ofiarę hołdowniczą; jeden złoty puchar [o wadze] dziesięciu szekli napełniony kadzidłem. Jeden młody byk, jeden baran, jedno jednoroczne jagnię na ofiarę całopalną; jeden kozioł na ofiarę za grzech; a na ofiarę pokojową: dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To było ofiarowanie Awidana syna Gidoniego.” (Bamidbar, rzd 7:60-65).

Modlitwa dnia dziewiątego: Niech będzie Twoją wolą, Wieczny, mój Boże i Boże moich ojców, że za sprawą Twej wielkiej dobroci oświetlisz święte dusze, które odnawiają się jako „ptaki” i śpiewają i chwalą, i modlą się w imieniu świętego ludu Israela. Panie świata, zgromadź i zabierz te święte „ptaki” do świętego miejsca, o którym powiedziano: Żadne oko – z wyjątkiem Ciebie, o Boże – go nie widziało. Niech będzie Twoją wolą, Wieczny, mój Boże i Boże moich ojców, że jeśli ja, Twój sługa, jestem z plemienia Biniamina, to wówczas ustęp Tory o przywódcy, który dziś odmawiałem, niech oświeci mnie wszystkimi świętymi „iskrami” i wszystkimi świętymi światłami, które są zawarte w świętości tego plemienia, abym zrozumiał i pojął Twą Torę i lękał się Ciebie, abym czynił Twoją wolę przez wszystkie dni mojego życia – ja i moje dzieci, i dzieci moich dzieci, od teraz i na zawsze. Amen.

NASI – dzień dziesiąty.

Czytanie Tory: “Dziesiątego dnia przywódca potomków Dana, Achiezer syn Amiszadaja [złożył ofiarę]. Jego ofiarowaniem było: jedno srebrne naczynie o wadze stu trzydziestu szekli, jedna srebrna misa [o wadze] siedemdziesięciu szekli według szekla świątynnego – oba wypełnione wyborną mąką wymieszaną z oliwą na ofiarę hołdowniczą; jeden złoty puchar [o wadze] dziesięciu szekli napełniony kadzidłem. Jeden młody byk, jeden baran, jedno jednoroczne jagnię na ofiarę całopalną; jeden kozioł na ofiarę za grzech; a na ofiarę pokojową: dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To było ofiarowanie Achiezera syna Amiszadaja.” (Bamidbar, rzd 7:66-71).

Modlitwa dnia dziesiątego: Niech będzie Twoją wolą, Wieczny, mój Boże i Boże moich ojców, że za sprawą Twej wielkiej dobroci oświetlisz święte dusze, które odnawiają się jako „ptaki” i śpiewają i chwalą, i modlą się w imieniu świętego ludu Israela. Panie świata, zgromadź i zabierz te święte „ptaki” do świętego miejsca, o którym powiedziano: Żadne oko – z wyjątkiem Ciebie, o Boże – go nie widziało. Niech będzie Twoją wolą, Wieczny, mój Boże i Boże moich ojców, że jeśli ja, Twój sługa, jestem z plemienia Biniamina, to wówczas ustęp Tory o przywódcy, który dziś odmawiałem, niech oświeci mnie wszystkimi świętymi „iskrami” i wszystkimi świętymi światłami, które są zawarte w świętości tego plemienia, abym zrozumiał i pojął Twą Torę i lękał się Ciebie, abym czynił Twoją wolę przez wszystkie dni mojego życia – ja i moje dzieci, i dzieci moich dzieci, od teraz i na zawsze. Amen.

NASI – dzień jedenasty.

Czytanie Tory: ” Jedenastego dnia przywódca potomków Aszera, Pagiel syn Ochrana [złożył ofiarę]. Jego ofiarowaniem było: jedno srebrne naczynie o wadze stu trzydziestu szekli, jedna srebrna misa [o wadze] siedemdziesięciu szekli według szekla świątynnego – oba wypełnione wyborną mąką wymieszaną z oliwą na ofiarę hołdowniczą; jeden złoty puchar [o wadze] dziesięciu szekli napełniony kadzidłem. Jeden młody byk, jeden baran, jedno jednoroczne jagnię na ofiarę całopalną; jeden kozioł na ofiarę za grzech; a na ofiarę pokojową: dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To było ofiarowanie Pagiela syna Ochrana.” (Bamidbar, rzd 7:72-77).

Modlitwa dnia jedenastego: Niech będzie Twoją wolą, Wieczny, mój Boże i Boże moich ojców, że za sprawą Twej wielkiej dobroci oświetlisz święte dusze, które odnawiają się jako „ptaki” i śpiewają i chwalą, i modlą się w imieniu świętego ludu Israela. Panie świata, zgromadź i zabierz te święte „ptaki” do świętego miejsca, o którym powiedziano: Żadne oko – z wyjątkiem Ciebie, o Boże – go nie widziało. Niech będzie Twoją wolą, Wieczny, mój Boże i Boże moich ojców, że jeśli ja, Twój sługa, jestem z plemienia Biniamina, to wówczas ustęp Tory o przywódcy, który dziś odmawiałem, niech oświeci mnie wszystkimi świętymi „iskrami” i wszystkimi świętymi światłami, które są zawarte w świętości tego plemienia, abym zrozumiał i pojął Twą Torę i lękał się Ciebie, abym czynił Twoją wolę przez wszystkie dni mojego życia – ja i moje dzieci, i dzieci moich dzieci, od teraz i na zawsze. Amen.

NASI – dzień dwunasty.

Czytanie Tory: ” Dwunastego dnia przywódca potomków Naftalego, Achira syn Einana [złożył ofiarę]. Jego ofiarowaniem było: jedno srebrne naczynie o wadze stu trzydziestu szekli, jedna srebrna misa [o wadze] siedemdziesięciu szekli według szekla świątynnego – oba wypełnione wyborną mąką wymieszaną z oliwą na ofiarę hołdowniczą; jeden złoty puchar [o wadze] dziesięciu szekli napełniony kadzidłem. Jeden młody byk, jeden baran, jedno jednoroczne jagnię na ofiarę całopalną; jeden kozioł na ofiarę za grzech; a na ofiarę pokojową: dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To było ofiarowanie Achiry syna Einana” (Bamidbar, rzd 7:78-83).

Modlitwa dnia dwunastego: Niech będzie Twoją wolą, Wieczny, mój Boże i Boże moich ojców, że za sprawą Twej wielkiej dobroci oświetlisz święte dusze, które odnawiają się jako „ptaki” i śpiewają i chwalą, i modlą się w imieniu świętego ludu Israela. Panie świata, zgromadź i zabierz te święte „ptaki” do świętego miejsca, o którym powiedziano: Żadne oko – z wyjątkiem Ciebie, o Boże – go nie widziało. Niech będzie Twoją wolą, Wieczny, mój Boże i Boże moich ojców, że jeśli ja, Twój sługa, jestem z plemienia Biniamina, to wówczas ustęp Tory o przywódcy, który dziś odmawiałem, niech oświeci mnie wszystkimi świętymi „iskrami” i wszystkimi świętymi światłami, które są zawarte w świętości tego plemienia, abym zrozumiał i pojął Twą Torę i lękał się Ciebie, abym czynił Twoją wolę przez wszystkie dni mojego życia – ja i moje dzieci, i dzieci moich dzieci, od teraz i na zawsze. Amen.

Trzynastego Nisan czytamy podsumowanie wszystkich ofiar, a następnie czytamy o rozpaleniu menory w Przybytku Przymierza  – wkładu lewitów – plemienia Lewiego (które nie zostało zaliczone do tego celu wśród 12 plemion).  

Tego dnia modlitwa nie jest recytowana.

„Oto poświęcenie ołtarza w dzień namaszczenia jego, ze strony naczelników Izraela: dwanaście srebrnych naczyń o wadze stu trzydziestu szekli, srebrnych mis [o wadze] siedemdziesięciu szekli według szekla świątynnego dwanaście – wszystkie wypełnione wyborną mąką wymieszaną z oliwą na ofiarę hołdowniczą; złotych pucharów [o wadze] dziesięciu szekli napełnionych kadzidłem dwanaście. Młodych byków, dwanaście baranów, dwanaście jednorocznych jagniąt na ofiarę całopalną; dwanaście kozłów na ofiarę za grzech. Wszystkiego zaś bydła na ofiarę pojednania: wołów dwadzieścia cztery, baranów sześćdziesiąt, kozłów sześćdziesiąt, jagniąt rocznych sześćdziesiąt: Oto poświęcenie ołtarza po namaszczeniu jego…. A gdy wchodził Mojżesz do Przybytku Zbioru, aby rozmawiać z nim, słyszał wtedy głos przemawiający doń sponad wieka, co ponad arką świadectwa, spod dwu cherubów; i przemawiał do niego” (Bamidbar, rzd 7:84-89)



29 Adar

Pierwsza micwa dla narodu żydowskiego od Stwórcy (1313 r.p.n.e.)
Krótko przed zachodem słońca dnia 29 miesiąca Adar, B-g micwę Mojżeszowi micwę dotyczącą uświęcenia księżyca i ustanowieniu księżycowego kalendarza. To pierwsza micwa, którą Żydzi otrzymali jako naród. Mojżesz miał trudności z wyobrażeniem sobie wyglądu księżyca w dokładnym momencie jego miesięcznego odrodzenia. Po zachodzie słońca Stwórca pokazał Mojżeszowi sierp księżyca nowego miesiąca Nissana, pokazując mu dokładne wymiary księżyca w chwili, gdy nowy miesiąc ma być uświęcony. Dla następnych pokoleń, każdy nowy miesiąc był wprowadzany, gdy dwóch świadków zeznawało przed Sanhedrynem (najwyższy sąd rabiniczny), że widzieli księżyc w nowiu. W IV wieku n.e. Hillel II przewidział, że Żydzi nie będą już mogli przestrzegać kalendarza opartego na stwierdzeniach Sanhedrynu. Tak więc Hillel i jego sąd rabinacki ustanowili wieczny kalendarz, który jest przestrzegany również dziś – aż do czasu, gdy Mosiach przyjdzie i ponownie ustanowi Sanhedryn.

28 Adar – Purim w Kairze

Purim w Kairze (1524)
Ahmed Pasza był gubernatorem Egiptu pod rządami Selima II „Wspaniałego”, Sułtana Imperium Osmańskiego. Ahmed zamierzał odłączyć się od Imperium Osmańskiego i ogłosić się Sułtanem Egiptu. Poprosił swojego żydowskiego mincerza Abrahama de Castro o wybicie nowej egipskiej waluty ostemplowanej jego wizerunkiem. Zamiast tego De Castro udał się do Konstantynopola i poinformował Selima II o spisku Ahmeda. Ahmed postanowił zemścić się na społeczności żydowskiej w Kairze. Uwięził wielu żydowskich przywódców, grożąc ich egzekucją, chyba że otrzyma ogromną kwotę jako okup. Żydzi z Kairu pościli i modlili się do B-ga. Udało się im też uzbierać dużą sumę pieniędzy, ale kwota ta nawet nie zbliżyła się ona do kwoty żądanej przez Ahmeda. Przed planowanymi egzekucjami Ahmed odwiedził swoją łaźnię. Wychodząc z łaźni został zaatakowany i ciężko ranny przez grupę własnych doradców i gubernatorów. Ahmed uciekł, ale później został schwytany i ścięty.
Od tego czasu Żydzi z Kairu obchodzili 28 dzień Adaru jako dzień świąteczny. Specjalny megillah (zwój) został napisany dla upamiętnienia cudu, który był czytany w Kairze każdego dnia tego dnia.

(ilustarcja: kairskie dziewczyny świętują)

28 Adar

Unieważnienie dekretu zakazującego brit mila (II wiek)
W czasach talmudycznych dzień 28 miesiąca Adar był obchodzony w celu upamiętnienia unieważnienia dekretu rzymskiego imperatora, na którego mocy był zakaz rytualnego obrzezania nowonarodzonych chłopców, studiowania Tory i przestrzegania Szabatu. Dekret został odwołany dzięki staraniom Rabina Jehudy ben Szamua i jego kolegów Rabinów. (Megillat Taanit, Rosz Haszana 19a).

Ilustarcja: Obrzezanie Abrahama syna Isaaca. Regensburg Pentateuch, Izrael Muzeum, Jerozolima (c. 1300).

27 Adar

Rocznica śmierci Króla Sedekiasza (397 p.n.e.)
Sedekiasz był ostatnim Królem królewskiego domu Dawida, który panował na Ziemi Świętej. Wstąpił na tron w roku 434 pne, potym jak Król Nabuchodonozor z Babilonii (który panował w królestwie Judy) wygnanł Króla Jekoniasza (bratanka Sedekiasza) do Babilonii. W 425 r.p.n.e. Sedekiasz zbuntował się przeciwko rządom babilońskim, gdy wojska Nabuchodonozora otoczyły Jerozolimę (w dniu 10 Tewet tamtego roku); latem 423 r.p.n.e. mury Jerozolimy zostały zburzone, miasto podbite, zniszczona Pierwsza Świątynia, a lud Judy został wygnany do Babilonii. Sedekiasz próbował uciec przez tunel prowadzący z miasta, ale został schwytany; jego synowie zostali zabici na jego oczach, a on sam następnie został oślepiony.
Sedekiasz zmarł w królewskim lochu w Babilonii, gdzie był więziony aż do śmierci Nabuchodonozora w 397 r.p.n.e.
Zły Meroduch – syn i następca Nabuchodonozora – uwolnił go (i jego siostrzeńca Jeconiasza) 27 dnia miesiąca Adar, ale Sedikiasz zmarł tego samego dnia, gdy został uwolniony.

Kolel Tora – 02.04.2019

http://

Omawiany jest traktat Bawa Mecja 6B.
Rozstrzygnięcie sporów
Rola świadków przy rozstrzyganiu sporów oraz rola przysięgi – opinię mędrców, ciąg dalszy tematu
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

Kolel Tora – 01.04.2019

http://

Omawiany jest traktat Bawa Mecja 6B.
O przysięgach – ciąg dalszy ….. Nie kłamać w obliczu B-ga!….
Co na to Miszna i Gemara?
Rola świadków przy rozstrzyganiu sporów oraz rola przysięgi – opinię mędrców, ciąg dalszy tematu
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

25 Adar 2

Dzień śmierci Nabuchodonozora, Cesarza Babilońskiego.

Zmarł 25 dnia miesiąca Adar w roku 3364 od stworzenia świata (397 r p.n.e.), 26 lat wcześniej podbił Jerozolimę i zniszczył Pierwszą Świątynię. (wg Ks. Jeremiasza, 52:31).

25 Adar 2 – dzień urodzin Rebecin Chaji Muszki

25 Adar 2 jest dniem urodzin Rebbecin Chaji Muszki Schneerson (1901)
Rebecin B”P Chaja Muszka Schneerson (1901-1988), żona Lubawiczer Rebbe, B”P Menachema M. Schneersona, urodziła się w Szabat, dnia 25 Adar, w Babinowiczach, mieścowości leżącej niedaleko rosyjskiego miasta Lubawicz, w roku 5661 od stworzenia świata (1901).
W przemówieniu wygłoszonym z okazji 87 urodzin Rebecin, ok. miesiąca od dnia jej śmierci, dnia 25 Adar w 1988 r. Rebbe zainicjował międzynarodową “kampanię urodzinową” ku pamięci Rebecin, zachęcając ludzi do świętowania urodzin i wykorzystywania dnia jako czasu introspekcji i przyjmowania postanowień dotyczących zwiększenia dobrych uczynków.

Kolel Tora – 28.03.2019

http://

O przysięgach – ciąg dalszy – jak się dowiedzieć prawdy?….
Co na to Miszna i Gemara?
Omawiany jest traktat Bawa Mecja 6B.
Rola świadków przy rozstrzyganiu sporów oraz rola przysięgi – opinię mędrców, ciąg dalszy tematu
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

22 Adar

Trzęsienie ziemi ratuje rzymskich Żydów przed przymusową konwersją (1430)
Kościół i rząd Rzymu wydały wspólny dekret, który ustanawiał dzień  6 marca 1430 r (to była środa), dniem, w którym wszyscy Żydzi rzymscy musieli przejść na chrześciaństwo. Sprzeciwiającym się groziła kara śmierci. Tego dnia – 6 marca 1430 roku – wielkie trzęsienie ziemi nawiedziło Rzym i wielu arcybiskupów i księży, którzy wymyślili dekret, zostało zabitych.  Po trzęsieniu ziemi papież Martin V unieważnił dekret.

Adar (2) 22

Birkat kohanim (s. 268) aktywuje B-ski Intelekt. „Uniesienie rąk” (przez kohanim) to podniesienie atrybutów emocjonalnych (midot). Ich błogosławieństwo Izraela, „dzieci królów” (1), oznacza malchut. Mamy więc pełną konfigurację Dziesięciu Sefirot. (2)

PRZYPISY
1. Porównaj Szabat 67a.
2. Dziesięć Sefirot, dziesięć atrybutów G-d, przybywa w zasięgu pojmowania człowieka przez Torę i micwot. Każda micwa ma swoją rolę, a tutaj Rebe opisuje wpływ błogosławieństwa kohanim znalezionego w dzisiejszej lekcji Chumash.

Kolel Tora – 27.03.2019

http://

O fałszywych przysięgach – jak się dowiedzieć prawdy?….
Co na to Miszna i Gemara?
Omawiany jest traktat Bawa Mecja 6A.
Rola świadków przy rozstrzyganiu sporów oraz rola przysięgi – opinię mędrców, ciąg dalszy tematu
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

Kolel Tora – 26.03.2019

http://

O fałszywych przysięgach – jak się dowiedzieć prawdy?….
Co na to Miszna i Gemara?
Omawiany jest traktat Bawa Mecja 6A.
Rola świadków przy rozstrzyganiu sporów oraz rola przysięgi – opinię mędrców, ciąg dalszy tematu
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

Kolel Tora – 25.03.2019

http://

Czy przysięga w ogóle jest potrzebna? Kiedy ma pomóc w rozstrzygnięciach bejt din’u?
O fałszywych przysięgach – jak się dowiedzieć prawdy?….
Co na to Miszna i Gemara?
Omawiany jest traktat Bawa Mecja 6A.
Rola świadków przy rozstrzyganiu sporów oraz rola przysięgi – opinię mędrców, ciąg dalszy tematu
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

21 Adar – Purim Narbonne

21 Adar – dzień “Purim Narbonne”

Zdarzyło się to w 1236 roku.

Rybak-chrześcijanin obraźliwie zaczepił Żyda. Żyd nie pozostał dłużny. W walce z chrześcijaninem Żyd zadaje mu śmiertelny cios. Rozwścieczeni chrześcijanie z miasta Narbonne, Francja, wszczęli pogrom przeciwko społeczności żydowskiej tego miasta, bestialsko atakując ludność, w tym dzieci, kobiety, starców, niszcząc mienie żydowskie.

Gubernator Narbonne, Don Aymeric, szybko interweniował i wysłał oddział żołnierzy by ochronić społeczność żydowską. Zamieszki zostały dość szybko powstrzymane, a żydowskie mienie skradzione podczas zamieszek zostało zwrócone do właścicielom.

Od tamtego czasu 21 Adar jest odnotowywany jako “Purim Narbonne,” dzień czczony co roku przez społeczność żydowską w pamięć tego historycznego wydarzenia.

(ilustracja: obraz Marca Chagalla “Upadły anioł”)

21 Adar – Rabbi Elimelech z Leżajska

Elimelech

Rocznica  śmierci (Jorcajt) Rabbi Eliemelecha   21 dnia miesiąca Adar , kiedy tysiące Chasydow z całego świata przyjeżdżają na jego grób w Leżajsku

(więcej…)

20 Adar 2 – Choni ha-M’agel (Choni Twórca Kręgu)

Zdarzyło się to dnia 20 Adar2 ok. 1 p.n.e, że zwrócili się do Choni Twórcy Kręgu (*): „Módl się, aby padał deszcz”, ponieważ przez cały miesiąc Adar nie było deszczu, ziemia wyschła.
Powiedział wtedy do nich Choni: „Idźcie, zabierzcie swoje piece Paschalne do środka, aby nie rozpuściły się w ulewnym deszczu”.
Choni modlił się, ale deszcz wciąż nie nadchodził. Co on zrobił? Narysował okrąg, stanął w nim i powiedział do B-ga: „Mistrzu Wszechświata! Twoje dzieci zwróciły się do mnie, bo jestem jak poseł z Twojego domu. Przysięgam na Twoje Wielkie Imię, że nie ruszę się stąd, dopóki nie zlitujesz się nad Swoimi dziećmi i nie zeszlesz deszcz na ich ziemię !” (Talmud, Taanit 23a)
Wtem zaczął padać deszczyk.
Powiedział Choni: „Nie o to prosiłem. Prosiłem o deszcze, aby wypełniły cysterny, rowy, jeziora i wszystkie zbiorniki! ”
Ulewne deszcze zaczęły padać wielkimi potokami.
Powiedział Choni: „Nie o to prosiłem. Prosiłem o deszcze dobrej woli, błogosławieństwa i hojności ”.
Wtem zaczął padać deszcz właściwy. Padał, dopóki Żydzi nie wyszli z Jerozolimy na Wzgórze Świątynne z powodu powodzi spowodowanych przez deszcze. Przyszli wtedy do Choni i powiedzieli: „Tak jak modliłeś się, aby zaczęły padać deszcze, teraz módl się, aby przestały.”
Powiedział im: „Idźcie i zobaczcie, czy Kamień Roszczeń (**) jeszcze się nierozpuścił. . . ”
Szimon ben Szetach wysłał wiadomość do Choni: „Gdyby nie fakt, że jesteś Choni, wydałbym dekret ekskomuniki przeciwko tobie. Ale cóż mogę uczynić przeciwko tobie – ty droczysz się (מתחטא לפני) z Wszechmogącym a On spełnia twoje życzenie, jak dziecko, które dręczy swego ojca, a jego ojciec spełnia jego życzenie. . . ” (Talmud, Taanit 19a)

(*) Choni Twórca Kręgu był żydowskim uczonym z I wieku p.n.e., przed wiekiem tannaim, uczonych, z których nauk wywodzi się Miszna. W I wieku p.n.e. wśród Żydów w Judei rozwinęły się różne ruchy religijne i grupy odłamów. Wiele osób twierdziło, że są cudotwórcami w tradycji Eliasza i Elizeusza, starożytnych żydowskich proroków. Talmud podaje kilka przykładów takich żydowskich cudotwórców, wśród nich – Choni Twórca Kręgu

(**) W Jerozolimie był„ Kamień roszczeń ”; gdy ktokolwiek zgubił przedmiot, szedł tam, a ktokolwiek znalazł tę przedmiot, też się tam udawał. Ten ostatni stawał i głosił o znalezisku, a ten pierwszy przedstawiał cechy charakterystyczne zguby i jeżeli się zgadzało otrzymał ją z powrotem. . . ” (Talmud, Bava Mecia 28a)
Na zdjęciu: Grób Choni ha-M’agel (Choni Twórca Kręgu) w Hacor HaGlilit, Galilee (Gal, from Eschar, Israel – https://commons.wikimedia.org/wiki/User:Almog)

18 Adar 2

Pierwszy żydowski periodyk w USA (1823)
Inauguracyjne wydanie „The Jew”, pierwszego żydowskiego periodyku w Stanach Zjednoczonych, zostało opublikowane w marcu 1823 roku. Gazeta była wydana w Nowym Jorku przez Solomona H. Jacksona.
Podtytuł artykułu brzmiał: „Obrona judaizmu przed wszystkimi przeciwnikami, a zwłaszcza przed podstępnymi atakami “Rzecznika Izraela”.
Głównym celem gazety było zwalczanie misjonarzy, a w szczególności „Rzecznika Izraela”, chrześcijańskiego czasopisma nawracającego, który był opublikowany w tym samym czasie czas.
“The Jew” był wydawany do marca 1825 roku.

12 Adar

Świątynia Heroda

Poświęcenie Odnowionej Świątyni Heroda (11 p.n.e.).

 

Po 334 latach Druga Świątynia w Jerozolimie  była w opłakanym stanie. 

W roku 19 p.n.e. Król Herod I zdecydował przeprowadzić generalną renowację, a właściwie odbudowę Świątyni. Choć wielu Żydów miała wątpliwości co do intencji Heroda, renowacja została przeprowadzona, trwała osiem. Odnowiona Świątynia była wspaniała,  tak, że nawet w Talmudzie zaistniał zapis: “Kto nie widział budowli Heroda nie wie, jak może wyglądać wspaniała budowla”

 

Adar (2) 11

Chassidus składa się z dwóch podstawowych zasad:
(a) Zrozumienie każdej halachy (prawa Tory) na jej duchowym poziomie, w jej korzeniach i ostatecznym źródle, a mianowicie w Sefirot i pozimie w każdym Świecie, zgodnie z tym charakterem Świata, jak wyjaśniono w Chassidus’ie.
(b) pojmowanie tematu każdej halachy w awoda; znaczeniu, chociaż halacha jest wyrazem mądrości i inteligencji B-skiej i jest prawem Tory, niemniej jednak należy odkryć w niej koncepcję ‘awoda’ (służba B-gu), aby kierować zachowaniem człowieka w jego życiu tutaj, w tym świecie.

Purim w pigułce

Święto Purim celebruje zbawienie narodu żydowskiego od spisku Hamana, który miał na celu „zniszczyć, zabić i unicestwić wszystkich Żydów, młodych i starych, niemowląt i kobiet w ciągu jednego dnia”.

Wydarzenia Purim trwały kilka lat, a kulminacją były obchody zwycięstwa 14-15 Adar 14-15  356 roku p.n.e. 

Poniżej harmonogram najważniejszych wydarzeń a szczegółowa historia znajduje się w Księdze Estery i Historii Purim

Zdarzenie – Data

 * Achaszweirosz wstępuje na tron ​​Persji – 369 p.n.e.

 * 180-dniowa uczta Achaszweirosha; Królowa Waszti stracona – 366 p.n.e.

* Żydówka Esther zostaje Królową – miesiąc Tewet, 362 p.n.e.

* Haman (minister Króla) knuje plan, rzuca losy, aby wybrać datę zagłady Żydów – miesiąc Nissan, 357 p.n.e.

* Dekret królewski nakazujący zabijanie wszystkich Żydów – miesiąc Nissan 13, 357p.n.e.

* Mordechaj wzywa Żydów do pokuty i modlitw; 3-dniowy post zainicjowany przez Królową Ester –  14-16 miesiąca Nissan, 357 p.n.e. 

* Ester idzie do Achaszweirosza; organizuje przyjęcie pierwsze mocno zakrapiane  na które zaprasza Achaszweirosza i Hamana – 13 Nissan, 357 p.n.e,

* Druge zakrapiane winem przyjęcie Królowej Ester; Upadek Hamana i stracenie przez powieszenie – 17 Nissan, 357 p.n.e.

* Drugi królewski dekret wydany przez Achaszweirosza, upoważniający Żydów do   samoobrony  – 23 Siwan, 357 p.n.e.

* Wówczas w całym imperium wytoczono bitwy przeciwko tym, którzy chcieli zabić Żydów; Zabito dziesięciu synów Hamana, Żydzi odnoszą zwycięstwo  – 13 Adar, 356 p.n.e.

* Wszędzie odbywają się radosne świętowania Purim, z wyjątkiem miasta Szuszan, gdzie w dalszym ciągu toczy się bitwa (drugi dzień) – 14 Adar, 356 p.n.e.

* Święto Purim w mieście Szuszan – Adar 15, 356 p.n.e.

* Megillah (Księga) – zapis dziejów – została napisana przez Ester i Mordechaja; 

* Święto Purim ustanowiono dla wszystkich pokoleń – 355 rok p.n.e.

8 Adar

Żyd by Chagall

Z historii judaizmu – wiele wiele lat temu naszym braciom w wierze się udało – dnia 8 Adar I roku 5434 dopięli swego:

W 1660 roku oficjalnie ukonstytuowała się gmina żydowska Barbadosu, przyznano jej oficjalny status w strukturach państwowych. Miało to duże znaczenie dla tamtejszej społeczności żydowskiej, ich życia codziennego.
Żydzi jednak dopatrzyli się bardzo istotnej wady w dokumencie wydanym przez władze państwowe, a mianowicie, w sądach (w trakcie zeznań sądowych) musieli by składać przysięgę – świadectwo prawdy na chrześcijańską Biblię. Na to Żydzi stanowczo nie mogli wyrazić zgody. W październiku 1669 roku społeczność żydowska przedstawiła królowi petycję z prośbą o pozwolenie na składanie przysięgi na Humasz Mojżeszowy (Pięcioksiąg Mojżesza) – Żydowską Biblię.

Kilka lat później, w środę, 14 lutego 1674 – dnia 8 Adar I roku 5434, Barbados uchwalił ustawę przyznającą społeczności żydowskiej prawo, którego się domagali.

Adar (I) 30 Rosz Chodez

Mój ojciec powiedział: chasyd kształtuje środowisko. Jeśli tego nie zrobi, to lepiej powinien sprawdzić swój bagaż starannie, aby zobaczyć, czy jego własne sprawy są w porządku. Sam fakt, że nie uda mu się kształtować środowisko, czyni go nie pełnowartościowym, jak drzazga. Powinien domagać się od siebie samego: Co ja robię na tym świecie? Nissan 1, Rosh Chodesh Mój ojciec polecił swojemu szwagrowi – R. Mosze Horenstein, kochen, powiedzieć Yehi Ratzon po Nassi, zauważając, że nawet Kohein lub Leivi musi to powiedzieć, bo jest to związane ibur.

Świętość i świetność Miszkanu

Midrasz opowiada:

W pierwszym wersecie parszy Pekudei Miszkan nazywany jest – “Miszkan Aedut”, ci z języka hebrajskiego oznacza – Przybytek Świadectwa. Nazwano go tak, ponieważ służył on wszystkim narodom jako dowód, że Najwyższy wybaczył Żydom grzech złotego cielca.
Okazałość i świetność Miszkanu przejawia się m.in. został wyposażony w rzeczy święte należące do Żydów, których B-g wywiódł z egipskiej niewoli a którzy przynosili najdroższe swoje rzeczy, nie skąpiąc, by Miszkan był zbudowany i był wspaniały. Kiedy król Salomon wzniósł [stałą] Śiwątynię i wszystkie akcesoria z Miszkanu zostały tam przeniesione. A po wielu latach – przed zniszczeniem Świątyni – te drogie naczynia i inne wyposażenie były ukryte głęboko w podziemiach Świątyni.
Budowa “Miszkan Aszimu” – Przybytku Świadectwa była dla Haszem droższa niż stworzenie całego wszechświata. Wszechświat powstał tylko przez słowa z ust Haszem, zaś Miszkan powstał w wyniku dzieła wielkich prawych, Mosze, Bezalela, Aholiawa i całej Wspólnoty Izraela.
Ale Hashem również uczestniczył w budowie Miszkanu, jak jest napisane: “Zaprowadzisz ich i zasadzisz na górze dziedzictwa Twego, na miejscu, które urządzisz na siedzibę Twą, Wiekuisty, w świątyni, Panie, którą założą ręce Twoje!” (Szmot/Ks. Wyjścia 15:17).
Obłok chwały spoczywał nad Miszkanem w dzień, a Chmura Ognia w nocy. Widział to cały naród Izraela na pustyni:Były widoczne dla całej społeczności Izraela podczas całej podróży na pustyni.” Szczęśliwy lud, któremu tak się powodzi, szczęśliwy lud, którego B-giem jest Pan.” (Techilim, 144: 15).

27 Adar 1

Dnia 27 Adar1 5752 (poniedziałek, 2.03.1992), Lubawiczer Rebbe, Rabin Menachem Mendel Schneerson, doznał ciężkiego wylewu, podczas modlitwy się przy grobie swojego porzednika Rebbe, Rabina Josefa Icchaka z Lubawicza. Tego samego dnia dwa lata później Rebbe stracił przytomność po kolejnym wylewie; trzy miesiące później, dnia 3 Tammuz 5754 (12 czerwca 1994 r.), dusza Rebego wstąpiła w Niebiosa, osierocając wiele milionów czczących go.

Cisza głośniejsza niż słowa.
(ze wspomnień Naftali Silberberg’a)
Dzień 27 Adar jest smutną datą w kalendarzu zdarzeń Chabad Lubawicz. Tego dnia w roku 1992 Rebbe, Rabin Menachem Mendel Schneerson doznał ciężkiego udaru, który pozbawił go siły mówienia, skutkiem była też ciężka choroba, po której już nigdy w pełni nie wyzdrowiał. To był dzień, w którym jego głos słyszany na całym świecie, inspirujący i pobudzający do pozytywnych działań miliony Żydów oraz ludzi innych wyznań i narodowości, ucichł.
Rebbe zawsze nas uczył, że studiujemy kolejną tygodniową część Tory (parszę), aby uzyskać wgląd i perspektywę czasu. Niewiarygodne, akurat tego tygodnia czytanie Tory Wajakel podaje jasny komunikat dotyczący tej rocznicy, jak również sytuację Chabadu “bez przywódcy”.
Wówczas lektura była „złożona” – czytane były dwie parsze Tory – połączone części Wajakel i Pekudei. Rebbe wspominał przy wielu okazjach, że te dwie nazwy parsz Tory przekazują ważną wiadomość. Wajakel oznacza “gromadzić się” i “gromadzić”. Mojżesz zebrał naród w kahał , zgromadzenie. „Całość” jest większa niż suma jej części. Zgromadzenie to nowy byt, który, podobnie jak małżeństwo, jest większy niż suma jego członków. Każdy z nas jest częścią tego większego ciała, narodu żydowskiego, zjednoczonego, wymieszanego i zmieszanego ze sobą. Po tym stwierdzeniu, przystępujemy do Pekudei , ” liczb”: numerowania i liczenia każdej pojedynczej jednostki w Sanktuarium. Tak, całość jest większa niż suma jej części, ale Mojżesz liczy poszczególne jednostki, ponieważ każda jest niezależna i znacząca znaczący.
W 1950 r. Rebbe został wybrany na Siódmego Przywódcę Ruchu Chabad-Lubawicz . W tym momencie Chabad już miał szanowaną cenioną historię swoich dziejów, jednak ta historia wcale nie gwarantowała ‚świetlanej przyszłości’. Ten poważany szacowny ruch, który niegdyś obejmował setki tysięcy zwolenników w całej Europie Wschodniej, został prawie całkowicie zdziesiątkowany przez nazistowskie gestapo i sowieckie KGB.
“Wielka” Synagoga Lubawicz na Brooklynie, której przewodniczył Rebbe, mogła wygodnie pomieścić jedynie około 150 osób!
W ciągu następnych dziesięcioleci Rebbe rozwijał działalność Chabadu, przekształcając go w jeden z największych ruchów żydowskich w czasach nowożytnych. Czynił to, jak to w parszy Wajakel, poprzez zjednoczenie wszystkich Żydów poprzez ‚rozmowę’ z kolektywną żydowską duszą. Rebbe przemawiał językiem duszy, a dusze na całym świecie usłyszały wezwanie i tysiące ludzi przybywały do stale powiększającej się Synagogi Rebbego. Rebbe usuwał „warstwy rdzy i zanieczyszczeń”, odsłaniając olśniewająco piękne żydowskie dusze.
Doskonale pamiętam, jak stałem w trakcie publicznych zgromadzeń Rebbego. Moje serce wciąż boli, gdy przypominam sobie uczucie „wajakelu”, będące pośród morza tysięcy Żydów, którzy „zagubili” swoją indywidualną tożsamość, ego, talenty, pragnienia itd. I zostali pochłonięci w atmosferze świętości i czystości, która przewyższała ich własne istnienie. To nie są historie, które usłyszałem od mojego ojca lub nauczyciela, opowieści z innego pokolenia lub dalekiego kraju. . . Przekazuję to, co widziały moje własne oczy i dusza moja doświadczyła.
Było to tak piękne i podnoszące na duchu, jak by B-ska obecność została objawiona.
Teraz należy przejść do trybu pekudei . Następnym krokiem jest dla nas przyjęcie uduchowionego przesłania Rebbego, zacząć używać go, by przekroczyć nasze wybujałe ego, aby stać się częścią zbiorowej Całości, aby pozwolić temu przekazowi przeniknąć i wydobyć nasze niepowtarzalne mocne strony i możliwości.
Pasja i ogień Rebbego mają być teraz światłem, które powoduje, że miliony niepowtarzalnych kolorów kalejdoskopu naszego narodu błyszczą i wirują.
Niewiarygodne, ostatnie przemówienie Rebbego było w Szabat Wajakel. W tygodniu, w Szabat w Pekudei, głos Rebbego był już cichy, ledwo fizycznie słyszalny.
Zapewne można powiedzieć, że teraz możemy go usłyszeć głosami każdego z jego niezliczonych zwolenników i czcicieli, którzy żyją jego przesłaniem i z niecierpliwością czekają na moment przyjścia Mesjasza, moment całkowitego zjednoczenia.
(na zdjęciu autorstwa Naftali Silberberg, B”P Rebbe porankiem, gdy doznał wylewu)

Rabin Naftali Silberberg jest pisarzem, redaktorem i dyrektorem działu nauczania w Rohr Jewish Learning Institute, mieszka w Brooklynie w Nowym Jorku wraz z żoną Chaya Mushka i trójką ich dzieci.

Kolel Tora – 01.03.2019

http://

Czy przysięga w ogóle jest potrzebna? Kiedy ma pomóc w rozstrzygnięciach bejt din’u?
O fałszywych przysięgach – jak się dowiedzieć prawdy?….
Co na to Miszna i Gemara?
Omawiany jest traktat Bawa Mecja 6A.
Rola świadków przy rozstrzyganiu sporów oraz rola przysięgi – opinię mędrców, ciąg dalszy tematu
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

Kolel Tora – 28.02.2019

http://

“Nie kłam! Nie wzywaj imię B-ga nadaremnie!”
O fałszywych przysięgach – jak się dowiedzieć prawdy?….
Rozważania mędrców.
Omawiany jest traktat Bawa Mecja 5B.
Rola świadków przy rozstrzyganiu sporów oraz rola przysięgi – opinię mędrców, ciąg dalszy tematu
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

Kolel Tora – 27.02.2019

http://

“…Przysięga dwóch świadków ma tę większą wagę, niż przysięga oponenta…”
Rozważania mędrców.
Omawiany jest traktat Bawa Mecja 5B.
Rola świadków przy rozstrzyganiu sporów oraz rola przysięgi – opinię mędrców, ciąg dalszy tematu
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

Kolel Tora -25.02.2019

Omawiany jest traktat Bawa Mecja 5B, m.in:
Rola świadków przy rozstrzyganiu sporów oraz rola przysięgi – opinię mędrców, ciąg dalszy tematu.

http://

Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

 
 
 

 

 
 

 

 
 

16 Adar

Dnia 16 Adar ok. 41 n.e. rozpoczęto przebudowę Ściany Świątyni Jerozolimskiej.

Agryppa I, mianowany przez Cesarza Rzymskiego namiestnikiem Judei był bardzo pobożnym i dobrym dla swoich poddanych. Podczas jego panowania, nastąpił rozwój i polepszenie bytu narodu żydowskiego. Współcześni mu żydowscy mędrcy darzyli Agryppę I dużym szacunkiem.
Właśnie za decyzją Agryppy I rozpoczęto rekonstrukcję, a nawet przebudowę, poszerzenie i wzmocnienie murów wokół Jerozolimy. Rzymianie, obawiający się rosnącej zamożności Żydów, stawiali rozmaite liczne przeszkody na drodze realizacji tego przedsięwzięcia. Niemniej jednak, przebudowa ściany została zakończona, jednak wygląd finalny odnowionej ściany nie był tak wspaniały, jak pierwotnie założenia Agryppy I.
Dzień 16 miesiąca Adar, kiedy wielka przebudowa została rozpoczęta, ustanowiono dniem radości.

Kolel Tora – 20.02.2019

http://

Omawiany jest traktat Bawa Mecja 5B.
Rola świadków przy rozstrzyganiu sporów oraz rola przysięgi – opinię mędrców.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

 

Pidyon Haben – wykupienie pierworodnego syna

Pidyon Haben

Micwa wynikająca bezpośrednio z przykazań Tory: Księgi Wyjścia, Liczb oraz Kapłańskiej – dotyczy odkupienia pierworodnego syna. 

(„…A każdego pierworodnego człowieka,  z synów twoich wykupisz…”  Szmot, 13:13)

Pidyon haben, czyli “wykupienie pierworodnego syna”, to ceremonia, podczas której ojciec pierworodnego wykupuje swojego syna, trzydzieści dni po jego narodzinach, dając kohenowi (z kapłańskiego rodu Aarona) pięć srebrnych monet.

Pełna procedura i ceremonia Pidyon Haben:

Jak:

Najważniejszymi uczestnikami ceremonii Pidyon Haben (“wykupienia pierworodnego”) są: ojciec, jego pierworodny syn, oraz kohen (kapłan). Zwyczajowo zaprasza się rodzinę i przyjaciół by razem celebrować tę specjalna micwę i cieszyć się uroczystym posiłkiem. Idealnie byłoby, gdyby posiłek zawierał wino i mięso oraz by był obecny minjan, czyli wśród zebranych – quorum dziesięciu dorosłych mężczyzn.

Rodzice ubierają się sami oraz swojego syna w świąteczne stroje (z szacunku dla micwy). By podkreślić miłość dla micwy, zwyczajowo przyozdabia się dziecko biżuterią i kładzie się je na srebrnej tacy.

Po rytualnym umyciu rąk przez zebranych, recytuje się błogosławieństwo Hamoci i łamie się chleb. Ojciec przynosi dziecko przed kohena wraz z pięcioma srebrnymi monetami – szekli (lub ich równowartość).

Ojciec: “Moja żydowska żona urodziła mi tego pierworodnego syna.”

Kohen: “Co wolisz mieć — swojego pierworodnego syna, czy pięć monet, które jesteś zobligowany mi dać jako zapłatę za tego pierworodnego syna?”

Ojciec: “Chcę mojego pierworodnego syna i oto jest dla ciebie pięć monet wymaganych od mnie jako wykupienie.”

“Co wolisz mieć — swojego pierworodnego syna, czy pięć monet, które jesteś zobligowany mi dać?”

Ojciec wyciąga ręce z pieniędzmi na wykupienie i recytuje następujące błogosławieństwa:

Błogosławiony jesteś, Panie, Boże nasz, Królu wszechświata, który uświęciłeś nas Swoimi przykazaniami i nakazałeś nam wykupienie syna.

Błogosławiony jesteś, Panie, Boże nasz, Królu wszechświata, który utrzymałeś nas przy życiu i doprowadziłeś nas do tej chwili.

Wtedy przekazuje pieniądze kohenowi, który unosi kielich z winem mówiąc:

Błogosławiony jesteś, Panie, Boże nasz, Królu wszechświata, Stwórca owocu winorośli.

Kohen pije wino.

(Powyższy tekst jest zgodny z tradycją Chabadu)

Uroczystemu posiłkowi, który następuje po ceremonii, towarzyszą radosne śpiewy i inspirujące słowa Tory. Zwyczajem jest, by dzielić się jedzeniem pozostałym z tego posiłku z tymi, którzy nie mogli w nim uczestniczyć.

Recytuje się Błogosławieństwo po posiłku.

( W przypadku, gdy ojciec dziecka nie jest Żydem, jeśli nie może on zorganizować ceremonii z jakiegokolwiek powodu, lub jeżeli dorosły pierworodny wykupuje się sam, należy porozmawiać z kompetentnym rabinem )

Kiedy

Wskazówki – na kiedy zaplanować  Pidyon Haben, oraz specjalne zasady na specjalne dni są zapisane w Torze:

  “Jego wykupienie [odbędzie się] po osiągnięciu miesiąca życia” — Lb 18,16.

Oznacza to, że Pidyon Haben (ceremonia wykupu pierworodnego) powinna odbyć się trzydziestego pierwszego dnia po narodzinach chłopca. (Zarówno dzień urodzin jak i dzień Pidyon Haben wliczone są w owe 31 dnP). Teoretycznie wypełnienie tego obowiązku przypada więc na zmierzch trzydziestego dnia – ponieważ żydowska data rozpoczyna się po zmroku – jednak zwyczajem jest by urządzać Pidyon Haben trzydziestego pierwszego dnia po poludniu. Sefaradyjska tradycja, jednakże, wyznacza Pidyon Haben na pierwszą możliwą sposobność — noc poprzedzającą trzydziesty pierwszy dzień.

Jeżeli trzydziesty pierwszy dzień przypada w Szabat lub święto (inne niż Chanuka, Purim and Chol Hamoed), ceremonia Pidyon Haben powinna odbyć się w następny dzień powszedni.  Jeżeli trzydziesty pierwszy dzień przypada w piątek posiłek powinien być przygotowany na wczesne popołudnie, i powinien w nim uczestniczyć jedynie minjan mężczyzn (wraz z ojcem dziecka oraz kohenem, też przy udziale najbliższych krewnych).  Jeżeli trzydziesty pierwszy dzień przypada w dzień przed Pesach, Pidyon Haben powinno odbyć się o poranku, wystarczająco wcześnie by można było zjeść chleb podczas uroczystego posiłku.

Jeżeli, z jakiegokolwiek powodu, trzydziesty pierwszy dzień minął, a Pidyon Haben nie miało miejsca, ojciec dziecka powinien to uczynić przy najbliższej nadarzającej się okazji.

Jeżeli pierworodny osiąga wiek dojrzałości (Bar Micwa) nie mając Pidyon Haben, jest zobligowany do “wykupienia” samego siebie. 

Kto

Jaka jest definicja z Tory słowa “pierworodny”? Kto jest zobligowany do wykupu?

Narodzony chłopiec musi zostać wykupiony, jeżeli jest pierworodnym dzieckiem rodziców z plemienia Izraela. Przyjrzyjmy się bliżej, coto wszystko dokładnie oznacza.

Pierworodny

Pojęcie “pierworodnego” z Tory oznacza “otwierającego łono”. Oznacza to, że jest to pierwsze dziecko matki, i jeżeli jest ono chłopcem, potrzebuje Pidyon Haben (ceremonii wykupienia), nawet, jeżeli ojciec ma już inne dzieci.

Jeżeli córka jest urodzona jako pierwsza, wtedy wykupienie kolejnego dziecka (syna) nie jest konieczne.

Jeżeli pierwsza ciąża kobiety zakończyła sie porodem martwego dziecka, kolejne dziecko nie potrzebuje ceremonii Pidyon Haben. Jeżeli poroni w ciągu pierwszych czterdziestu dni ciąży, a następnie urodzi syna, wtedy konieczne jest Pidyon Haben. Jeżeli poroni po pierwszych czterdziestu dniach ciąży, należy skonsultować się z rabinem czy następne dziecko jest “otwierającym łono”.

Jeżeli pierworodne dziecko zostało urodzone poprzez “cesarskie cięcie”, wtedy nie potrzebne jest Pidyon Haben — ani dla pierworodnego, ani dla kolejnego dziecka, nawet, jeżeli następne dziecko przyjdzie na świat naturalnie.

W przypadku bliźniaków, jeżeli rodzi sie dwóch synów, tylko pierwszy chłopiec musi być wykupiony; jeżeli rodzi się chłopiec i dziewczynka, syn musi zostać wykupiony tylko w przypadku, kiedy rodzi sie pierwszy.

Plemię Izraela

Obligacja stosuje się tylko wtedy, kiedy oboje rodziców pochodzi z plemienia Izraela. Jeżeli ojciec lub matka jest z rodu Kohenów (kapłanów) lub Lewitów, Pidyon Haben nie jest wymagany.

Jeżeli kobieta robi konwersję na Judaizm (nawet, jeżeli jest w ciąży) jej pierworodny syn wymaga Pidyon Haben. Jeżeli kobieta mająca już dzieci przechodzi konwersję, jej pierwszy syn narodzony jako Żyd nie potrzebuje wykupienia.

Kto wykupuje dziecko?

Obowiązek wykupu pierworodnego syna spoczywa na ojcu. Matka nie musi organizować ceremonii wykupienia. Obowiązek ten ciąży na ojcu od trzydziestego dnia życia dziecka – w przypadku, gdy Pidyon Haben nie został urządzony w odpowiednim czasie aż do bar micwy syna. Kiedy dziecko osiąga wiek dojrzałości, micwa ta przechodzi na niego, i do niego należy wykupienie się od kohena. (Należy skonsultować się z rabinem po dokładną procedurę “samo-wykupienia”).

Jeżeli z jakiegokolwiek powodu ojciec nie jest w stanie dokonać wykupienia – np. zmarł albo nie jest Żydem – teoretycznie nikt nie jest zobligowany do wykupu dziecka do czasu jego bar micwy, kiedy to dziecko zostaje zobowiązane by wykupić samego siebie. Jednakże, matka, dziadek, lub nawet lokalna wspólnota żydowska może wykupić dziecko. (Należy w takiej sytuacji również skonsultować się z rabinem po poradę w związku z procedurą “wykupienia bez ojca”).

Jeżeli ojciec jest chalal (potomkiem Aarona, który został pozbawiony kapłańskiego statusu), lub jeżeli matka jest dzieckiem chalal, Pidyon Haben jest wymagane. Jeżeli matka jest córką kohena i kiedykolwiek miała seksualną relację z nie-Żydem, jej pierworodny syn musi być wykupiony. Posiadanie związków z nie-Żydami powoduje utratę statusu bycia córką kohena. Jednakże, jeżeli matka jest lewitką, która miała związek z nie-Żydem, nie ma zmiany w jej statusie i jej pierworodny syn nadal nie potrzebuje Pidyon Haben.

Co i dalczego

Jaki jest powód takiej procedury?

Pierwotnie, to pierworodni żydowscy synowie stanowili uświęconą kapłańską klasę. Zostali oni powołani do służby B-gu, gdy oszczędzono ich od plagi śmierci pierworodnych, która dotknęła Egipt. Jednakże, kiedy Żydzi – włącznie z pierworodnymi – oddali pokłon złotemu cielcowi, pierworodni utracili swój status. Kapłaństwo zostało powierzone plemieniu, które nie brało udziału w czczeniu złotego cielca – Lewitom, a w szczególności dzieciom Aarona. Odtąd wszyscy pierworodni synowie Izraela muszą wykupić się od kohena podczas ceremonii pidyon haben.

Chinuch 1 dodaje, że to przypomina nam, iż wszystko na świecie należy do B-ga. Kiedy poświęcamy to co mamy pierwsze i najlepsze, uświadamiamy sobie, że rzeczywiście wszystko jest własnością naszego Stwórcy, i zanim czegoś użyjemy musimy najpierw to od Niego “nabyć”.

Maharal (Rabin Pragi Juda Loew, 1525-1609) tłumaczy, że ponieważ B-g jest pierwszym istnieniem, stosownym jest, więc, że pierworodni są Jemu poswięceni.2

Źródła biblijne:

Zaraz przed wyjściem z Egiptu, B-g przekazał Moszemu następujące przykazania:

…Wykupisz każdego pierworodnego spośród twoich synów. I przekażesz to, gdy w przyszłości syn cię zapyta: “Co to jest?”, mówiąc: “B-g ręką mocną wywiódł nas z Egiptu, z domu niewoli. Gdy faraon wzbraniał się nas uwolnić, B-g wybił wszystko, co pierworodne w ziemi egipskiej…

— Exodus, Wj 13,13-16.

Nachmanides (Rabin Mojżesz syn Nachmana, 1195-1270) tłumaczy, że w tym miejscu, dokładna procedura odkupienia pierworodnych, tak samo jak zastępowanie ich kapłanami z potomnych Aarona, nie była jeszcze sprecyzowana.

Dopiero później, kiedy większość Żydów – włącznie z pierworodnymi – zgrzeszyła czcząc złotego cielca, pierworodni stracili swój status. Zaszczyt kapłaństwa został przeniesiony na tych, którzy nie uczestniczyli w kulcie złotego cielca. Wtedy to, B-g przykazał:

Weź lewitów na miejsce wszystkich pierworodnych pośród dzieci Izraela… Weźmiesz po pięć szeklów od głowy według wagi szekla przybytku; szekl po dwadzieścia ger. — Lb 3,45-47.

Powstało przykazanie wykupu pierworodnych.

Dlaczego tylko pierworodni synowie są wykupowani?

Nasi pierworodni osiągnęli specjalny status, gdy – pomimo tego, że nasz naród duchowo upadł w Egipcie i upodobnił się egipskich sąsiadów – B-g oszczędził nas podczas plagi pierworodnych. Lecz, podczas gdy zarówno synowie jak i córki umierali pośród pierworodnych dzieci rdzennych Egipcjan, jedynie pierworodni synowie umierali pośród obcokrajowców. Ponieważ nie byliśmy Egipcjanami, tylko pierworodni synowie – którzy w innym wypadku zginęliby – zostali oszczędzeni. Fakt, że pierworodne córki zostały również ocalone nie był aż tak uderzający i dlatego też nie został upamiętniony.

W dodatku, żydowskie kobiety nigdy nie upodobniły sie do Egipcjanek. Nasi Mędrcy uczą nas, że zostaliśmy ocaleni z Egiptu przez zasługi prawych kobiet.

Kolejny powód, dlaczego nie ma potrzeby wykupu kobiet jest taki, że monety które daje sie kohenowi są w zamian za służbę świątynną, którą kohen odbywa w miejsce pierworodnych (ci służyliby, gdyby nie fakt brania udziału w kulcie złotego cielca). Ponieważ, tak czy inaczej, kobiety nie służyłyby w Świątyni, nie muszą być wykupowane.

PRZYPISY

1.  Micwa 18.

2.  Gewurot HaSzem 38.

Cztery Parsze-Arba Parsziot

Wiosenną porą niedługo przed Świętem Purim następuje okres ‘Specjalnych Szabatów’, który trwa aż do Święta Pesach. Nazywany jest okresem “Arba Parsziot” (Cztery Parsze). Każda nazwa kolejnego (ze specjalnych) Szabatów nawiązuje do określonego dodatkowego czytania Tory (poza podstawowym czytaniem Tory), ustanowionym przez naszych mędrców. Nazwy tych czterech Specjalnych Szabatów to: Szkalim, Zachor, Para, HaChodesz. Szabaty te nie następują bezpośrednio jeden po drugim w kolejnych tygodniach, lecz w określonym porządku.
* Pierwszy Specjalny Szabat (w Szabat Mewarchim przed Miesiącem Adar czy Adar 2 ) – Szabat Szkalim nawiązuje do przykazania Tory, wymagającym od każdego mężczyzny w wieku powyżej 20 lat, aby wnosił pół szekla [rodzaj monety] do Świątyni przed pierwszym dniem miesiąca Nissan (Ks. Szmot, rzd 30:13-15) .
* Drugi Szabat z czterech Specjalnych, Szabat poprzedzający Purim – Zachor ( Szabat pamięci), przygotowuje scenę do opowieści Purim.
* Trzeci z rzędu Specjalnych Szabatów – Szabat Para (Sabat czerwonej jałówki) – wypada w miesiącu Adar (Adar 2) przed Szabatem HaChodesh, w okresie przygotowań do Święta Pesach.
* Ostatni z Specjalnych Szabatów w okresie wiosennym to Szabat HaChodesh (“Szabat miesiąca”) poprzedza pierwszy miesiąc hebrajskiego roku – miesiąc Nissan, miesiąca obchodów Pesach – Księga Szmot (Księga Wyjścia), rozdz.12:1-20.

14 Adar 1 – Purim Kattan

W zwykłych (nie przestępnych) latach, w dniu 14 miesiąca Adar obchodzony jest Purim, Święto, które celebruje ocalenie narodu żydowskiego przed skutkami skazującego dekretu Hamana w roku 3405 od stworzenia świata (356 p.n.e.). Natomiast w roku przestępczym – w którym są dwa miesiące Adar – Purim obchodzony jest w Adar II, natomiast dzień 14 Adar I nazywany jest Purim Kattan = “Mały Purim”. Nie mamy jednak szczególnych obrzędów związanych z Purim Kattan, poza wzmianką w Tachnun podczas codziennych modlitw oraz zakazu postów czy pochówków w tym dniu. Kodeks żydowskiego prawa powołuje się na opinię, że należy ‘zwiększyć radość i dobry nastrój’ (ale stwierdza, że nie ma takiego obowiązku)
“Niemniej jednak, człowiek powinien co-nieco wzmocnić swoją pozytywną energię jak na święta …: “Ten, kto ma dobre serce, jest zawsze otwarty na radość” (Szulchan Aruch, Orach Chaim 697: 1).

Kolel Tora – 13.02.2019

http://

Omawiany jest traktat Bawa Mecja 5A.
Przyznałeś się tylko do części długu, to nie ma długu?! Gdy słowo przeciwko słowu – w świecie przysięgi są różne wyjątki. Różne interpretacje sytuacyjne.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

Netilat jadajim – Obmywanie rąk

Twój stół jest ołtarzem. Jesteś przy nim najwyższym kapłanem. Ten blat z wyśmienitymi ‚kąskami’, potrawami przed tobą, to ofiara. Rytualne mycie rąk, błogosławienie, a następnie spożywanie tych produktów, aby wywyższyć te wszystkie węglowodany i białka etc. Aż do niebiańskich doznań (smaki tu nie mają nic do rzeczy – to duchowość). W tym tkwi istota rytualnego obmywania rąk

Takie obmywanie czynimy tylko przed spożyciem posiłku z chlebem lub macy (halacha również wymaga rytualnego mycia rąk przed spożyciem ciasta, o ile stanowi jest pełny posiłek). Chleb jest uważany za podstawowy pokarm spośród wszystkich produktów spożywczych – nie ziemniaki

Może to zabrzmieć dziwnie, ale przed umyciem rąk, upewnij się, że są one czyste i wolne od wszystkiego, co przeszkodzi w przedostaniu się czystej wody na całą powierzchnię twoich dłoni. Wszak pamiętamy, że jest to jest duchowe doświadczenie 

Zdejmij pierścienie, pierścionki – chyba, że ​​ich nigdy nie zdejmujesz, w takim przypadku są one uważane za „część twojej ręki”. Napełnij kubek wodą i nalej dwa razy na prawą rękę. Powtórz po lewej stronie. (Leworęczni – w odwrotnej kolejności). Zwyczajem Chabad’u jest nalewanie trzy razy do każdej ręki. Upewnij się, że woda zakrywa całą twoją dłoń, aż po nadgarstek. Rozszerz delikatnie palce, aby woda też polała się pomiędzy nimi. Rabbi Chisda mówi: “Napełnijcie ręce wodą, a B-g napełni je Swoją dobrocią”. Po umyciu podnieście ręce do piersi i wyrecytujcie następujące błogosławieństwo:  Błogosławiony jesteś Ty, Panie, nasz B-g, Królu wszechświata, który uświęcił nas swymi przykazaniami i nakazał nam, abyśmy obmywali ręce (Baruch atah A-donay, Elo-hejnał Melech Ha’Olam, asher kideshanu bemitzvotav vetzivanu al netilat jadajim). Powiedz to błogosławieństwo tylko wtedy, gdy masz zamiar zjeść więcej niż dwie uncje chleba

Pocieraj ręce, a następnie je wysusz. Uważaj, aby nie mówić ani nie angażować się w nic innego, dopóki nie odmówisz błogosławieństwa na chlebie i połknąłeś choćby kęs.  (Jeśli będzie przerwa na toaletę podczas posiłku lub w inny sposób zabrudzisz ręce, musisz ponownie się umyć – tym razem bez błogosławieństwa.

7 Adar – Hiszpańska Inkwizycja

Inkwizycja

Inkwizycja – instytucja śledczo-sądownicza Kościoła katolickiego została powołana w XII wieku, której celem było wyszukiwanie znaleźć “chrześcijańskich heretyków”. Tzw “niewierni” byli karani, unicestwiani, skazywani na śmierć. Oczywiście Żydzi przede wszystkim byli narażeni na takie oskarżenia o herezję, po prostu za bycie Żydami; tortury były rutynowo stosowane do wydobywania “zeznań”. Z biegiem lat inkwizycja, która działała za zgodą papieża, rozprzestrzeniła się na wiele krajów. W 1481 roku Inkwizycja zaczęła działać w Hiszpanii, aby odsłonić “tajnych” Żydów, znanych jako Anusim lub Marranos. Ta Inkwizycja była bardziej antyżydowska niż we wszystkich innych krajach. Pierwsze publiczne skazanie i spalenie żywcem sześciu Marranów i jednej kobiety przez hiszpańską inkwizycję odbyło się w w dniu 7 Adar 1481 roku, w Sewilli, w południowej Hiszpanii.
Po rozpoczęciu działań hiszpańskiej inkwizycji wielu Żydów uciekło z Hiszpanii.

7 Adar

Dzień 7 miesiąca Adar jest dniem urodzin i dniem odejścia     z tego świata Mosze Rabejnu – rok 1393 i rok 1273 p.n.e.

Mojżesz urodził się w Egipcie 7 Adar roku 2368 od stworzenia świata i zmarł w dniu swoich 120 urodzin – 7 Adar roku 2488 od stworzenia świata.

Istota Mojżesza.
Dlaczego imię Mojżesza “zniknęło”…?
Tora składa się z pięciu Ksiąg podzielonych na 54 „Parsze” (Rozdziały). Zbór ten zwykle nazywamy „Pięcioksiąg Mojżeszowy ”.
Na pierwszy rzut oka nazwa wydaje się być nieco niewłaściwa.
To prawda, że Mojżesz dokonał jej transkrypcji i prawdą jest, że właśnie on jest głównym postacją narracji; ale czy nie jest to Tora B- ga?
Talmud podobnie zastanawia się nad wezwaniem proroka ( Malachiasza 3:22): „Pamiętajcie o Torze Mojżesza, mego sługi”.
Czy to jest Tora Mojżesza? Tak, mówi Talmud – „Ponieważ poświęcił swoje życie, nazywa się jego imieniem”.
W pierwszej Księdze Bereiszit ( Księga Rodzajów ) nie ma wzmianki o Mojżeszu. To ma sens – jeszcze się nie urodził. Słowo „Mojżesz” pojawia się tylko kilka razy w piątej Księdze Dewarim ( Powtórzonego Prawa ). To również jest zrozumiałe – całe Dewarim jest 37-dniową odezwą, którą Mojżesz wygłosił ludowi Izraela przed swoim odejściem z tego świata.
W jedenastu Parszach Księgi Dwarim ‘słyszymy’ jego głos mówiący: „Wtedy B-g powiedział do mnie …”, „A potem wyruszyliśmy w drogę …” (w przeciwieństwie do reszty Tory napisanej w trzeciej osobie – „I B-g przemówił do Mojżesza …”, „A Mojżesz wstąpił na górę …” itd.)
W pozostałych trzech Księgach imię „Mojżesz” pojawia się wiele razy w każdej Parszy – często dziesiątki razy na jednej stronie. W każdej Parsza, jednak z wyjątkiem jednego: Parsza Tecawe (Szmot/Księga Wyjścia) nie zawiera ani jednej wzmianki o Mojżeszu.
Komentarz Baala HaTurima na temat Tory wyjaśnia ten wyjątek jest konsekwencją, a właściwie spełnieniem słów Mojżesza, które wypowiedział do B-ga w następstwie grzechu Złotego Cielca . Kiedy Izraelici zdradzili swoje przymierze z B-giem zaledwie 40 dni po otrzymaniu Tory na górze Synaj, B-g powiedział Mojżeszowi, że zamierza zniszczyć zbłąkany naród i stworzyć nowy, lepszy ludu, wychodzący z potomków Mojżesza. Mojżesz błagał i nawet „kłócił się” w imieniu ludu, w końcu mówiąc do B-ga: „….Ale jeśli nie przebaczysz swojemu ludowi, wymaż mnie z Księgi, którą napisałeś” ( Szmot/Księga Wyjścia 32: 32) . Oto dlaczego, mędrcy wyjaśniają (m.in. Baal HaTurim) nie ma imienia Mojżesza w Parszy Tecawe.
Pozostaje jednak zrozumieć kilka rzeczy:
a) Ostatecznie, oczywiście, B-g nie zgładził ludu Izraela i nie wymazał imienia Mojżesza z Tory całkowicie. Więc dlaczego imię Mojżesza zostało usunięte akurat z Parszy Tecawe? Czy jest to może kara za jego zuchwałe wypowiedzi do Stwórcy,, gdy błagał o uratowanie Swojego ludu? czy też ma to głębsze znaczenie…..?
b) Co próbował osiągnąć Mojżesz? Czy to było jakiaś „groźba” ? Próba „nacisku” na B-ga? Czy w ogóle było by możliwe, by wymazanie imienia Mojżesza z Tory uratowało lud Izraela?!
c) Dlaczego spośród wszystkich 54 Parsz w Torze Tecawe nie zawiera imię Mojżesza? W rzeczywistości opis grzechu Izraela i „ultimatum” Mojżesza pojawia się w następnej Parszy Ki Tisa!
Zohar mówi o B-gu, o Torze i o narodzie izraelskim jako o „trzech ogniwach, które są ze sobą połaczone, a każde zawiera poziomy – “ukryte i objawione”.
Jakie są te „ukryte” i „objawione” poziomy, o których mówi Zohar? Mędrcy chasydzcy wyjaśniają, że istnieją dwa poziomy, na których B-g, Izrael i Tora są ze sobą powiązane. Na poziomie „objawionym”. Tora jest łącznikiem między B-giem a Izraelem. B-g jest nieskończony i niepoznany wizualnie, a my jesteśmy skończonymi i śmiertelnymi istotami. Ale B-g dał nam Swoją Torę, dekretując, że ma ona być ucieleśnieniem Jego mądrości i woli; kiedy studiujemy Torę i spełniamy jej przykazania, łączymy się z B-giem.
Jednak na głębszym poziomie połączenie przebiega też w drugą stronę: dusze Izraela łączą Torę z B-giem. Na tym poziomie dusza jest iskrą B-skiej esencji, a Tora jest „produktem” tej jedności. B-g, tak jak On jest dla Siebie, jest poza posiadaniem „mądrości” lub „woli”; posiada je wyłącznie jako środek do wyrażenia Jego zewnętrznej relacji z nami.
Innymi słowy, na poziomie „objawionym” naród żydowski, który odrzuca Torę, B-ga, rezygnuje z połączenia z B-giem. Na poziomie ukrytym to Tora „potrzebuje” nas, abyśmy byli połączeni z Wszechmocnym.
(Tak więc są Midrasze, które opisują naród żydowski jako „dzieci” B-ga – związek dziecka z rodzicem wynika z faktu, że jest on przedłużeniem bytu rodzica. Tora jako źródło naszej więzi, jak Midrasz, który opisuje Torę jako „córkę” B-ga, a Izrael jako „zięcia króla”).

Teraz możemy zrozumieć, co osiągnął Mojżesz, gdy mówił o wymazaniu jego imienia z Tory.
„Imię” osoby to jaźń, którą przedstawia światu, poza którą leży głębsze, rdzenne „ja”, które wykracza poza wszelkie przemówienia i opisy. W ten sposób nasi mędrcy mówią nam, że „cała Tora jest imieniem B-ga” – tj. sposobem, w jaki B-g jest nam znany.
„Tora jest moim życiem” – mówił Mojżesz – „Jest ona esencją mojego związku z ludźmi, których kocham: jestem ich nauczycielem, przekaźnikiem Twojej mądrości dla nich…”
Parsza Tecawe jest wspaniałym pomnikiem wielkiego czynu Mojżesza i tego, co osiągnął. Podczas gdy jego „imię” jest rzeczywiście nieobecne w tej Parszy, jego bezimienna istota przenika tym bardziej w przypadku nieobecności jego imienia. Widzimy to w pierwszym zdaniu Tecawe, w słowach B-ga B-ga do Mojżesza: „A ty będziesz dowodził synami Izraela …” W pierwszym słowie Parszy – „v’ata” , „i ty” – Mojżesz tam jest – czujemy to i głęboko rozumiemy.
Dlaczego Tecawe? 7 Adar – urodziny Mojżesza i data jego odejścia z tego świata – zawsze są blisko tego tygodnia, w którym czytana jest Parsza z Tecawe w corocznym cyklu czytania Tory, dzięki czemu jest to najbardziej odpowiedni tydzień, w którym można zapoznać się z istotą i fenomenem Mojżesza.
(na podstawie opracowania Yanki Tauber’a, Chabad.org))

 

3 Adar

The-second-Jewish-Temple-by-Alex-Levin

Budowa Drugiej Świątyni ukończona (349 p.n.e.)

Radosne poświęcenie drugiej Świątyni (Beit HaMikdash) w miejscu, gdzie znajdowała się zburzona Pierwsza Świątynia w Jerozolimie, było obchodzone w dniu 3 Adar roku 3412 zod stworzenia świata (349 p.n.e.) po czterech latach pracy.Pierwsza Świątynia, zbudowana przez króla Salomona w 833 r.p.n.e., została zniszczona przez Babilończyków w 423 r.p.n.e. W tym czasie prorok Jeremiasz prorokował: “Tak mówi Pan: “Po siedemdziesięciu latach dla Babilonu odwiedzę cię … i powrócę do tego miejsca”. W roku 371 perski cesarz Cyrus pozwolił Żydom powrócić do Judy i odbudować Świątynię, ale budowa została wstrzymana w następnym roku, kiedy Samaryjczycy namówili Cyrusa, aby cofnął zgodę. Achaszwerosh II (“sławny” Purim) podtrzymał moratorium. Dopiero w 353 r. – dokładnie 70 lat po zniszczeniu – budowę Świątyni wznowiono pod rządami Dariusza II.

Kolel Tora – 07.02.2019

http://

Omawiamy traktat Bawa Mecja 5A.
M.in. o sprzecznościach w temacie danej przysięgi.

Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

Rabin Jisroel Salanter

Wybitne postacie judaizmu:

Rabin Jisroel ben Ze’ev Wolf Lipkin, znany również jako “Jisroel Salanter” lub “Israel Salanter” (ur. listopad 1809, Zagory, Litwa – zm. luty 1883, Königsberg), był założycielem ruchu ortodoksyjnego judaizmu “Mussar” . Rabin Jisroel był wybitnym talmudystą oraz nauczycielem, prowadził jesziwę. Do jego imienia dodawano przydomek “Salanter”, ponieważ w większości działał w Salant (obecnie litewskie miasto Salantai), gdzie jego mentorem był Rabin Josef Zundel z Salant.

Wyraz “Mussar” oznacza “etyka” lub “wartości”.

Mussar – był to ruch, który swoją działalnością edukacyjną polepszał, doskonalił codzienne życie duchowe Żydów na terenach Litwy i Rosji w latach 1800-ch, wzmacniał tożsamość Żydów, podnosił na duchu w tamtych trudnych czasach, ułatwiał dostęp do edukacji, rozwoju osobistego.

Wybitny matematyk Jom Tow Lipman Lipkin jest synem Rabina Jisroela Salantera.

Kolel Tora – 06.02.2019

http://

Omawiany jest traktat Bawa Mecja 5A.
M.in. o sprzecznościach w temacie danej przysięgi

Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

1 Adar – z historii biblijnej

 Egipskie ciemności  (1313 BCE) – 9 plaga

By ukarać Faraona i Egipcjan za odmowę wypuszczenia Izraelitów z niewoli – Haszem zesłał gęstą ciemność okrywającą ziemię egipską, aby “nikt nie widział swego bliźniego i nikt nie mógł się ruszyć z jego miejsca” (2 Moj. 10:23). ) – rozpoczęło się w dniu 1 Adar – sześć tygodni przed Wielkim Wyjściem.

 

30 Szwat

Tosafot JomTow

Tosafot Jomtow – Rabin Krakowa (1644)

W roku 1644, dnia 30 miesiąca Szwat Rabin Tosafot Jomtow – Rabin Jomtow Lipman Heller (1579-1654) został mianowany Rabinem Krakowa. Jego potomkowie obchodzą ten dzień, jako dzień dziękczynienia za wyzwolenie Rabina i powrót po uwięzieniu w Wiedniu w 1629 roku.
Rabin Jomtov Lipman był jednym z najbardziej znanych i liczących się rabinów z początku XVII wieku. Znany jako “Tosafot Jomtov” z powodu swoich komentarzy do Miszny o tej nazwie, był również autorem ważnych komentarzy na temat Rosz i innych dzieł rabinicznych. Uczeń słynnego Maharala w Pradze, Rabin Jomtov Lipman, został mianowany w wieku 18 lat, aby służyć jako dajan (rabiniczny sędzia) w tym mieście. Później piastował szereg prestiżowych stanowisk rabinackich, w tym był Rabinem Nikolsburga i Wiednia. W 1627 r. Został odwołany do Pragi, by służyć jako główny Rabin miasta.
Ta pozycja przyniosła mu potężnych wrogów, gdy odmówił podążenia za dyktatem bogatych i wpływowych obywateli Pragi i działał na rzecz biedoty, walcząc z restrykcjami podatkowymi (m.in. “podatki koronacyjne”) nałożonymi na Żydów przez rząd. Jego wrogowie fałszywie oskarżyli go przed rządem o zdradę. W 1629 r. Rabin Jomtov Lipman został aresztowany, osądzony i skazany na śmierć. Dzięki działaniom żydowskiej społecznośi w Czechach, wyrok został zamieniony na bardzo wysoką grzywnę. Żydzie wówczas zjednoczyli się i udało się zebrać środki na wypłatę pierwszej raty, która zapewniła mu uwolnienie. Jednak jego wrogowie uzyskali imperialną decyzję, tak że nie mógł on pełnić funkcje rabina w żadnym mieście na terenie imperium, pozostawiając go bezdomnym i pozbawionym środków do życia. Zajęło mu to wiele lat, aby spłacić całość grzywny i przywrócić dawną pozycję. Dopiero zimą 1644 r., Kiedy osiadł w Krakowie, po tym jak został naczelnym rabinem miasta, poczuł, że jest wolny.

Dzień 30 Szwat (1 dzień Rosz Chodesz Adar) – dzień, w którym Rabin Jomtov Lipman przystąpił do służby jako Rabin miasta Kraków. Świętował ten dzień – on sam i jego rodzina jako dzień dziękczynienia B-gu. Rabin Jomtov Lipman poprosił, aby przyszłe pokolenia kontynuowały wyróżnienie tej daty, a zwyczaj ten jest zachowywany przez jego potomków po dziś dzień.

Kolel Tora – 04.02.2019

Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

Omawiany jest traktat Bawa Mecija, rzd 4B
“… Skoro dłużnik przyznaje choćby częściowo swój dług, to…….” Przytaczane są różne opinię mędrców.http://

 

24 Szwat

Proroctwo Zachariasza (351 p.n.e.)
“24 dnia 11 miesiąca, czyli miesiąca Szwata, w drugim roku panowania Dariusza Meda, słowo B-że przyszło do Zachariasza, syna Berechiasza, syna proroka Ido, mówiąc:”Wrócę do Jerozolimy w miłosierdziu, Mój Dom zostanie w nim zbudowany … a Pan jeszcze pocieszy Syjon, a jeszcze wybiorę Jeruzalem” (Zachariasz, 1: 7-17)
Było to na dwa lata przed ukończeniem Drudiej Świątyni w dniu 3 Adar roku 3412 (349 p.n.e.).•

Kolel Tora – 30.01.2109

Omawiany jest traktat Bawa Mecija, rzd 4B
“… To co nie było zapłacone – nie jest zapłacone…”
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

Kolel Tora – 29.01.2019

http://

Omawiany jest traktat Bawa Mecija, rzd 4B
Kiedy słowo przeciwko słowu….
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

Główne prawa żałoby w judaizmie

Wszechmogący ukoi smutek wasz, tych wszystkich, którzy w żałobie są po Syjonie i Jerozolimie.

Z pierwszego wrażenia, nie zrozumiały jest związek pomiędzy tymi dwoma aspektami.

Jednak jak się podkreśla, właśnie w tym jest główne ukojenie, w jego głębokiej istocie…. Zarówno względem Syjonu, jak i Jerozolimy – nad nimi panowali Rzymianie, przed Rzymianami Babilończycy, ale tylko w Świątyni zbudowanej z drewna i kamienia, srebra i złota.

Lecz Świątynia wewnętrzna, która jest w głęboko sercu każdego Żyda – nad nią nie mogą panować zaborcy świata, ona jest wieczna. 

Podobnie z żałobą po człowieku: śmierć ma władzę jedynie nad ciałem, bytem materialnym, ale dusza jest wieczna, tylko uniosła się wysoko do świata prawdy.

ANINUT – od momentu zgonu do pogrzebu:

Jest to najbardziej spotęgowany etap w okresie żałoby. Podczas tego etapu nie próbujemy pocieszać opłakujących. W tym okresie rodzina zmarłego jest zwolniona od wszystkich nakazujących micw Tory (przykazania nakazujące jakieś czynności, jak na przykład, modlić się bądź zakładać tfilin). Nie wolno pomniejszać lub spłycać ból po stracie bliskiej osoby lub  skupienia się na przygotowaniach do pogrzebu. Na pewnym etapie aninut’u opłakujący bliscy zmarłego  rozrywają na sobie ubranie wierzchnie na znak żałoby.

______________________________________________________

7 DNI – SIWA– siedmiodniowa żałoba od momentu pogrzebu.

Opłakujący pozostają w domu zmarłego, nie pracują. Siedzą na niskich siedziskach, zakładają rozdarte ubranie oraz nie zakładają skórzanego obuwia. W ciągu tego tygodnia obowiązuje micwa odwiedzania opłakujących bliskich zmarłego  celem pocieszenia.

_______________________________________________________

30 DNI-SZLOSIM – 30-dniowy okres od dnia pogrzebu.

Po okresie siwy, gdy opłakujący przestają siedzieć na niskich siedziskach, w okresie kolejnych dni kontynuują spełnienie określonych praw żałoby – ten okres trwa 30 dni od dnia pogrzebu. Prawa te obejmują m.in. zakaz zakładania nowych ubrań, strzyżenia włosów oraz golenia się. Nie wolno uczestniczyć w wesołych imprezach.

________________________________________________________

12 MIESIĘCY – 12 miesięcy żałoby od dnia pogrzebu.

W tym okresie, przez 12 miesięcy od dnia pogrzebu po śmierci rodziców w dalszym ciągu częściowo obowiązują prawa „30 dni-szlosim” (na przykład zakaz imprezowania)

Szwat 22

Istnieją dwa rodzaje ustaw prawa: a) ustawy, które tworzą życie oraz b) ustawy stworzone przez życie.

Prawa tworzone przez człowieka są prawami życiowymi, więc zależą od okoliczności: od kraju, od państwa.

Tora to prawo ustanowione przez Najwyższego, które tworzy życie. Tora B-ga to Tora prawdy, takiej samej we wszystkich miejscach, niezależnie od czasów.

Tora jest wieczna.

Szwat 21

Obowiązkiem chasydzkich żon i córek (niech zdrowie i powodzenie im dopisuje w życiu) jest objąć przywództwo w każdej działalności poświęconej umocnieniu religii i ogólnie tradycji judaizmu, szczególnie w odniesieniu do taharat hamishpacha (“Czystość rodzinna” – dzieło poświęcone zagadnieniom życia rodzinnego, mykwie i rytuałom z nią związanym etc). Powinny zorganizować Towarzystwo Chasydzkich Córek, aby wzmocnić wszystkie chasydzkie praktyki wychowawcze i edukacjne dzieci – tak powszechne od niepamiętnych czasów w domach chasydzkich.

Szpoler Zejde – ku pamięci

Dnia 19 Szwat każdego roku chasydzi Chabad Lubawicz wspominają Rabina Arie-Lajba znanego jako „Szpoler Zejde (z jidisz: „Dziadek ze Szpoły”). Urodził się w Szpole (Carska Rosja) w 1725 roku, zmarł w 1812 roku również w Szpole. Wielki Cadyk, Sprawiedliwy, Nauczyciel, Kabbalista. Głęboko wierzący i oddany tradycjom żydowskim. 

Rabin Arie-Lejb – “Szpoler Zejde”  zanim stał się Cadykiem – sławnym prawym człowiekiem i cudotwórcą, spędził siedem lat wędrując od miasta do miasta i od wsi do wsi. Miał wiele trudności i żył w strasznej nędzy. To był jeden ze sposobów oczyszczenia jego duszy, który sobie wybrał. Miał jednak kolejny powód, by wybrać tak trudne życie: chciał zobaczyć Żydów, jak żyją, jak sobie radzą w małych miasteczkach i wioskach i starał się przynajmniej w jakiś sposób, na miarę swoich możliwości im pomóc. 

Pewnego razu, przybywszy do jakiejś wioski, zbliżył się do tawerny, ale ta była zamknięta. Od sąsiada nie od Żyda dowiedział się, że właściciel ziemski uwięził karczmarza w swojej piwnicy, gdy tamten spóźnił się ze spłatą kolejnego czynszu. Rabin Arie-Leib dowiedział się, że w tej wiosce mieszka jeszcze jedna żydowska rodzina. Nie marnując czasu, pośpieszył do nich, aby dowiedzieć się więcej o biednym karczmarze. Kiedy zbliżył się do domu miejscowego Żyda, ten zaprosił Rabina-wędrowcę i bardzo serdecznie go przyjął. Rabin Arie-Leib zobaczył dom pełen dzieci i zaoferował właścicielowi , któremu na imię było Szmuel, że jeżeli pozwoli mu zostać z nimi jakiś czas, chętnie będzie dawał lekcje jego dzieciom w zamian za jedzenie i łóżko. Rabin zapewniał Szmuela, że jest dobrym nauczycielem. Szmuel z radością przyjął tę propozycję. Tak więc, jak się dogadali.  Podczas wieczornej pogawędki Rabin Arie-Leib zapytał Szmuela o biednego karczmarza. Dowiedział się, że  ziemianin, Polak z tych, co nienawidzą Żydów, tolerował karczmarza-Żyda tylko dlatego, że ten płacił mu tak wysoki czynsz za arendę, jaki żaden Polak mu nie zapłacił. Jednakże, gdy tylko karczmarz pewnego razu spóźnił się z płatnością, właściciel ziemski uwięził go. Mało tego – zamknął tawernę i wyrzucił żonę i dzieci karczmarza, wykrzykując, że nie uwolni ich męża i ojca, dopóki nie zostanie spłacona cała kwota pieniędzy.  

“Niech Wszechmogący lituje się nad tymi nieszczęśliwcami” – westchnął  Szmuel kończąc swoją opowieść.

“Czy wiesz, ile wynosi ten dług karczmarza?” – zapytał Rabin Arie-Leib. 

“Nie!” – odparł Szmuel – “Ale myślę, że jest to dość duża kwota…” “Czy są tu Żydzi, którzy mogliby pomóc?” – zapytał Rabin Ariel-Lejb.

“W tej miejscowości mieszka bardzo niewielu Żydów i wszyscy są bardzo biedni” –  odpowiedział Szmuel. Po chwili przerwy w milczeniu, Szmuel dodał smutno: “By tego było nie dość, kolejny problem się zbliża – niebawem będą urodziny tego ziemianina …”- “Ale co ma do tego karczmarz i jego rodzina?!”

“Widzisz, ziemianin zawsze organizuje wielką uroczystość z okazji swoich urodzin. Każdego roku zaprasza wszystkich swoich przyjaciół, właścicieli ziemskich, właścicieli domów i tych, z sąsiedztwa oraz tych z odległych miejscowości. Główną atrakcją tego świętowania jest taniec niedźwiedzi. Ziemianin każe przebrać się w skórę niedźwiedzia jednemu z karczmarzy – Żydów ze swojej posiadłości. “Niedźwiedź” jest prowadzony na sznurku do sali, gdzie bawią się goście,  gospodarz wywołuje po kolei każdego z przybyłych gości, aby z tym “niedźwiedziem” współzawodniczył w tańcowaniu. Jeden z gości, dobry tancerz, przyjmuje wyzwanie. Zaczyna grać muzyka, zawodnicy zaczynają tańczyć. I tak po kolei. Każda “para” tańczy pod swoją muzykę, przy czym “niedźwiedź”  powinien dokładnie naśladować każdy krok i ruch kolejnego “partnera” –  jak cień. Muzyka zmienia się szybko z jednego tańca na drugi, z jednego rytmu na drugi, a tancerze powinni błyskawicznie podążać za zmianami rytmu muzyki. Jeśli “niedźwiedź” dotrzymuje kroku tancerzowi, goście głośno klaszczą, rzucają mu prezenty i na koniec pozwalają mu wrócić do domu. Jeśli nie uda mu się “być cieniem”, obrzucają go obelgami, biją biczami go głowie, po nagim ciele i temu podobne…. – wszystko co sobie wymyślą bawiący się, często pijani goście. – “Z drugiej strony,” -kontynuował Szmuel –  jeśli “partner” przegrywa, to “niedźwiedź” ma prawo żądać odszkodowania!”.

“Rozumiem, rozumiem ! – rzekł w zamyśleniu Rabbi Arie-Leib – Nasz biedny karczmarz może stać się takim “tańczącym niedźwiadkiem” na nadchodzące urodzinowe zabawy. Powiedz mi, czy kiedykolwiek ten biedak- karczmarz musiał tak tańczyć  taniec niedźwiedzia?”

“Tak, kilka razy. Sam opowiadał mi o tym!”

“I jak mu szło?”

“Całkiem nieźle. Ale oczywiście nigdy nie wygrał, ale też nie obrywał od gości”.

Rabin Arie-Lejb milczał w zamyśleniu.  Dobrze rozumiał, że po kilku tygodniach drastycznego uwięzienia karczmarz nie będzie w stanie wygrać “tanecznych zawodów”.  Nagle zapytał Szmuela: “Czy ty byś mógł wykonać ten taniec niedźwiedzi?”

“Nie daj Boże”- odparł przerażony Szmuel. Potem dodał  nieco spokojniej: “Prawdę mówiąc, nie tańczę tak źle – ale tylko w Simhas Torah i na weselach dla przyjemności panny młodej i pana młodego. Nie daj B-że, abym musiał tańczyć dla tych rozpitych Polaków” – w jego oczach było oburzenie i przerażenie .

Rabi Arie-Leib  milczał w ciszy, a następnie zapytał gdzie jest więzienie, w którym przebywał karczmarz. “To jest głęboka piwnica do przechowywania owoców i warzyw w stodole ziemianina. Pokryta jest blachą uzbrojoną żelaznymi prętami. Ma właz z drewnianej klatki schodowej i dziurę, przez którą spuszczają kosz z dziennym żywieniem – chlebem i wodą – dla uwięzionych tam ludzi” – wyjaśnił Szmuel.

“Musimy wymyślić coś, co pomoże biednemu karczmarzowi” – wyszeptał Rabin Arje-Leib.

Rabin Arie-Leib zamieszkał w domu Szmuela w wygodnym, oddzielnym pokoju, gdzie mógł spokojnie się modlić, ćwiczyć i uczyć dzieci. Szmuel bardzo się cieszył z tego, a kiedy miał czas, przychodził do “klasy” i słuchał lekcji. W nocy, gdy wszyscy zasnęli, długo stał przy drzwiach pokoju Rabina i słuchał przyjemnego melodyjnego głosu, gdy Rabin modlił się, czytał Talmud lub Techelim.

Kilka nocy przed urodzinową zabawą, gdy Szmuel stał przed drzwiami pokoju nauczyciela, nagle usłyszał niezwykłe dźwięki muzyki! Czy on czy to naprawdę brzmiały skrzypce? Może jemu tylko się wydawało? Nie, na pewno była to prawdziwa kozacka muzyka taneczna! Potem – mazurek! A potem niewątpliwie polka! Co więcej, wydawało mu się również, że słyszy kroki do każdego tańca. Dziwne!.. Następnego ranka, Rabin Arie-Leib zachowywał się normalnie, jak by nic niezwykłego tej nocy się nie działo. Szmuel nie miał odwagi zapytać Rabina o to, co wydarzyło się wczoraj wieczorem. Może po prostu tak mu się śniło. Ale “sen” powtórzył się na drugą noc, a następnie na trzecią noc! Następnego ranka – to był dzień przed przyjęciem urodzinowym – Rabin Arie-Leib poprosił Szmuela, by przygotował dla niego długą, mocną linę. “Dzisiaj, z pomocą B-ga, spełnimy micwę  Pidion Szwuim”, cicho poufnie wyszeptał do Szmuela.

Dokładnie o północy oboje przybyli na podwórze ziemianina. Jego rezydencja była zalana światłami i słychać było dźwięki muzyki i głosy pijanych gości. Jednak na zewnątrz było cicho i ciemno. Szmuel podszedł do stodoły, a następnie do włazu, który był zamknięty na kłódkę. Przywiązał linę do żelaznego pręta i pomógł Rabiemu przejść przez dziurę. Karczmarz był strasznie przerażony, ale Rabin szybko go uspokoił: “Cicho, cicho, nie rób hałasu ani nie zadawaj pytań” – powiedział – “Szybko zmieniamy ubrania: nie powinieneś marnować czasu!”  Kiedy zamieniali ubrania, Rabin Arie-Leib pochylił się i kazał karczmarzowi wspiąć się na ramiona, po czym z pomocą Szmuela wyszedł z piwnicy. “Nie zapomnij rozwiązać liny i zabrać ją ze sobą. I pobiegnij do wioski “- powiedział. 

Gdy tylko karczmarz i Szmuel zniknęli w ciemności, Rabin Arie-Lejb usłyszał zbliżające się głosy, śmiech i kroki. Zarządca ziemianina  z latarką w ręku i w towarzystwie służby, wszedł do stodoły. Otworzyli klapę i kazali karczmarzowi wstać; w jego ręce wepchnęli skórę niedźwiedzia. “WŁaź w to!” – wrzasnął zarządca. Poprowadzili “niedźwiedzia” do dużej hałaśliwej sali, w której ziemianin i jego goście z niecierpliwością oczekiwali na rozpoczęcie  przedstawienia. Ziemianin  poprosił o uwagę, aby ogłosić warunki konkursu. “Moi przyjaciele! – powiedział uroczyście – Jeśli “niedźwiedź” da radę, urządzi dobrą zabawę i naprawdę spodoba się moim wybitnym gościom, nagrodzę go i uwolnię. Ale jeśli “niedźwiedź” zawiedzie nas, nagrodą dla was, Przyjaciele, będzie dwadzieścia batów, jakie ten Żyd otrzyma na swoje gołe plecy. A potem rzucimy go na rozdarcie psom, aby nauczył się tańczyć! Jeśli “niedźwiedź” wygra taneczne zawody, ma prawo żądać nagrody specjalnej – czego tylko jego dusz zapragnie! Wy, moi Przyjaciele, będziecie sędziami i powiedzcie, kto powinien zostać ogłoszony zwycięzcą.”  Następnie zapytał swoich gości, którzy z nich chcą wziąć udział w zawodach. Młody ziemianin, uznany za najlepszego tancerza w okolicy, wystąpił do przodu i zaproponował, że poprowadzi “taniec niedźwiedzia”. Wyglądał na przekonanego, że pomimo dużej ilości wypitego wina da radę temu “niedźwiedziowi”. Goście klaskali w dłonie, gdy młody arystokrata złapał smycz, a muzycy uderzyli w “kozaka”. Młody ziemianin zaczął tańczyć jak prawdziwy tancerz, ale “niedźwiedź” dokładnie powtórzył jego ruchy. Goście radośnie bili brawo.Potem muzycy zaczęli grać w polkę. I znowu “niedźwiedź” podążył za tancerzem bezbłędnie. Młody ziemianin nagle zaczął popełniać błędy, a “niedźwiedź” zaczął tańczyć lepiej niż on. Teraz cały aplauz był kierowany do “niedźwiedzia”. Kiedy muzycy grali mazurka,  ziemianin nie był już w stanie nadążyć za muzyką. Robił jeden mylny krok po drugim. Za każdym razem, gdy popełnił błąd, “niedźwiedź” uderzył go w ramię, co doprowadzało do jeszcze większego zamieszania. Po kilku takich “poklepywaniach” młody ziemianin potknął się i ciężko upadł na podłogę. “Niedźwiedź” usiadł na nim i przygniótł go do ziemi. ” Bravo! Bravo!” – krzyczeli podekscytowani goście. Ziemianin – gospodarz przyjęcia, raczej zawstydzony, podszedł do “niedźwiedzia”, siedzącego okrakiem na na jego pokonanym gościu i powiedział: “Zejdź z niego. Uwolnię cię z więzienia! “

“To nie wszystko, wasza cześć” – odpowiedział “niedźwiedź”- Nie wszystko!” – powtórzył głośny chór gości.

“Anuluję twoje długi”,- dodał ziemianin. “Nie wszystko! A twój honor?! Nie wszystkie!” – grzechotali goście.  “Czego jeszcze chcesz? Czy nie nagrodziłem cię wystarczająco?” – ziemianin był oburzony. 

“Dla mnie, twój honor – to nagroda jest całkiem wystarczająca. Ale co zrobisz dla wszystkich cierpiących w więzieniu? A co z cierpieniem żony i płaczących dzieci?!” 

“W porządku. Oddam ci tawernę i wynajmę ci ją na następne dwa lata. Teraz masz dość?”

“No, chyba tak” – powiedział “niedźwiedź”, wstając i pomagając pokonanemu unieść się na uginających się nogach.

W towarzystwie głośnych braw, “niedźwiedź” zbliżył się do drzwi. Nie patrząc na szalejącą publiczność Szpoller Zejde zrzucił z siebie niedźwiedzią skórę i wyszedł. Poszedł do domu Szmuela, gdzie czekał na niego wdzięczny karczmarz. 

Zarówno Szmuel, jak i karczmarz byli zadowoleni widząc, że Rabin nie ucierpiał w “tanecznych zawodach” i wyszedł  zwycięsko. Na dodatek przekazał niesamowitą wiadomość, że ziemianin anulował wszystkie długi i przywrócił prawo do wynajęcia tawerny na kolejne dwa lata.

Wszyscy razem dziękowali Wszechmogącemu za szczęśliwy obrót wydarzeń.

Szpoler Zeide i karczmarz znów się zamienili ubraniami. 

Było wcześnie rano, kiedy Szpoler Zejde  zdecydował opuścić gościnny dom Szmuela. Wziął swój  plecaczk i laskę, pobłogosławił Szmuela i karczmarza, aby podążali drogami Tory i przykazań B-skich, życząc im powodzenia. Oni odprowadzili Rabina-Cadyka aż do krańca wioski. Wtedy wzeszło słońce, oświetlając mu drogę.

Źródło: www.moshiach.ru

Szwat 19

Istota pierwszej pozytywnej micwy (przekazania) zawarta jest w słowach Rambama: „Wiedza tego, że istnieje Pierwsza Istota, która spowodowała istnienie wszystkich istot; znajomość tego pozytywnego przekazu – jak powiedziane; „Ja’m Wiekuisty, twój Bóg… “

Micwa ta ma odniesienie do umysłu i intelektu. To prawda, że każdy syn  Izraela wierzy w Boga wiarą bezpośrednią, a jego serce całkowicie oddane jest Bogu, jednak nadal jest obowiązkiem umysłu i intelektu,  doprowadzenie tej wiary bezpośredniej do poziomu wiedzy i zrozumienia. Sens jest w tym, by zrozumieć, że istnieje Istota Pierwotna”; micwa ta określa wiedzę i zrozumienie intelektualne, jak napisane w Torze: “Znaj Boga, Ojca swojego, by służyć Mu z całego serca” 2 i to jest również napisane: „pamiętaj ten dzień itd…..”

Tewet 25

Z nauk mego ojca: Wyjście z Egiptu oznacza uwolnienie się od własnych ograniczeń i przekroczenie granic, a Chassidus ma umożliwić człowiekowi wyjście poza ograniczenia materialnego świata. 
Jest różnica: egipski exodus oznacza pokonanie (siebie), a następnie wyjście, dlatego wyszli z Egiptu. 
Chasydzki exodus oznacza oczyszczenie i korektę, wyjście z ograniczeń otoczenia i uwolnienie się, pozostając w świecie, w którym żyjemy. Oznacza to, że funkcjonując w świecie musimy przekraczać jego ograniczenia. Mamy uwolnić się od ograniczeń i poznać prawdy – że świat jako taki jest naprawdę dobry, przecież świat naturalny jest tym, co stworzył B-g. To wszystko możemy pojąć zgłębiając Chassidus oraz osiągnąć dzięki “awoda” (pracy na sobą służbie B-gu.)

Kolel Tora – 24.01.2019

Omawiany jest traktat Bawa Mecja, rzd 4A
Kiedy przysięga ma wartość? Jaka przysięga?. Zeznania świadków są bardzo istotne…
W nagraniu omawiany traktat Talmudu Bawa Mecyja 4A.(ciąg dalszy tematu). – Kal Wahomer
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

 

 

18 Szwat

Auto-da-fe w Peru – 1639 rok.
W 1639 roku inkwizycja dotarła do Ameryki.
Inkwizytorzy rozpoczęli na Żydów – chwytano, torturowano, zmuszano do wyrzeczenia się wiary, odejścia od tradycji. Urządzano pokazowe procesy sądowe – akty „publicznej pokuty”, by zastraszyć. Nieugiętych surowo karano.
Dwunastu Żydów zostało spalonych mieście Lima w Peru zamieszkałym głównie przez rdzennych tubylców. Zdarzyło się to dnia 18 miesiąca Szwat roku 5399 (1639). Spośród 63 Żydów, skazanych w tym czasie na różne kary, jedenaście (dla postrachu, przed zgromadzoną publiką) zostało spalonych żywcem na stosie, dwunasty popełnił samobójstwo w trakcie procesu sądowego, a jego ciało było rzucone do tegoż stosu.
Wśród spalonych był m.in.Manuel Bautista Perez, który był najbogatszym człowiekiem w Peru w owych czasach, a także Francisco Maldonado de Silva, chirurg, poeta i filozof, który został złapany przez inkwizycję w Chile w 1627 roku i uwięziony w lochach na blisko dwanaście lat. Jego wytrwałość, oddanie się wierze nigdy nie zachwiało; więcej – gdy był uwięziony w lochach Inkwizycji zdołał nawrócić na judaizm dwóch katolików, nienawidzących przed tym Żydów!

17 Szwat

Purim w Saragossie.

To się zdarzyło w roku 1440, pięćdziesiąt dwa lata przed wygnaniem Żydów z Hiszpanii. W mieście Saragossa nakazano Żydom stawić się na publicznym przyjęciu ku czci Króla z wszystkimi oryginalnymi zwojami Tory, które były w posiadaniu społeczności żydowskiej w mieście.
Rabini społeczności zdecydowali, że bezpieczniej będzie ukryć oryginalne zwoje Tory i byli pewni, że w ten sposób Król nigdy nie dowie się o ich istnieniu. Niestety, w gminie był Żyd, który był zazdrośnikiem, buntownikiem i wichrzycielem. Poszedł do władz i zdradził plan rabinów, powołując się na brak szacunku i posłuszeństwa Żydów wobec Króla jako powód nie dostarczenia prawdziwych zwojów Tory. Król był na to wściekły i nakazał Żydom natychmiast otworzyć skrzynie, gdzie znajdowały się oryginalne zwoje Tory. Strach i rozpacz padły na wszystkich Żydów, ponieważ kara za nieposłuszeństwo wobec Króla była drastyczna, ale nie mieli wyboru, musieli ujawnić zwoje. Ale jakże byli zaskoczeni i osłupieni, gdy zobaczyli, że wszystkie skrzynie zawierają zwoje Tory, ale NIE oryginalne (co mogli zobaczyć i rozpoznać tylko oni – rabini). Nie mogli tylko wiedzieć, jak to się stało – ta podmiana?! Nie wiedzieli, że poprzedniej nocy dozorca synagogi miał sen, w którym ukazał mu się prorok Eliasz i nakazał mu zamienić oryginalne zwoje na fałszywe. Sen był tak ‘żywy’, że dozorca pośpieszył to wykonać, co mu nakazał Prorok, ale nie miał czasu, by poinformować rabinów o tym wszystkim. Król stwierdził, że Żydzi z gotowością przedstawili mu “oryginalne” zwoje i wobec tego są niewinni; oskarżenie było bezpodstawne. Nakazał zgładzić donosiciela za jego fałszywe oskarżenie braci. Aby uczcić pamięć o tym zdarzeniu i zbawieniu, rabini ustanowili specjalne święto Purim Saragossa, które jest obchodzona przez pokolenia w dniach 17 i 18 miesiąca Szwat.

 

List do Rebbe

Wyślij list do Ohelu Rebbe

Przez całe życie Rebbe otrzymywał codziennie setki listów od ludzi o każdym możliwym pochodzeniu, zawodzie i wierze.

Dzisiaj ludzie nadal wysyłają listy, które mają być umieszczone w Ohelu – miejscu pochówku VII Rebbe, Rabina Menachema Mendela Schneersona, aby prosić o wskazówki z Niebios płynące i interwencję na wysokości, w wiekowej tradycji pisanych modlitewnych petycji w naszych najświętszych miejscach.

Niezależnie od tego, czy odnosi się do własnego ja, czy też wspomina imię kogoś innego w liście, należy zawsze podać imię i nazwisko matki (np. Izaak, syn Sary) zarówno tych, którzy potrzebują błogosławieństwa, jak i osoby podpisującej. Lepiej jest użyć własnego żydowskiego imienia. (Zwyczajowo nie Żydzi używają nazwiska ich ojca.) 

Listy można pisać w dowolnym języku.

Wyślij swój list mailem na adres: ohel@ohelchabad.org aby rabini pełniące służbę w Ohelu Chabad Lubawicz osobiście donieśli twoje modlitwy do miejsca odpoczynku Rebbe:

Skomponuj swój list (treść zależy od ciebie, o co chcesz poprosić Rebbe’go, co chcesz opowiedzieć…) dodaj następujące dane:

Imię:

Nazwisko:

Adres e-mail (swój):

Pamiętaj, aby podać wszystkie nazwiska i imiona matki (lub ojca) dla każdej osoby, zgodnie ze wskazówkami powyżej.

Szwat 16

Mój ojciec powiedział: Chłód i herezja są rozdzielone bardzo cienką liniją! Mówi się: „Albowiem Wiekuisty, Bóg twój – to ogień trawiący…” (Dwarim 4:24) Boskość jest płominiem ognia. 

Nauka Tory i służba muszą płynąć prosto z gorącego serca tak, że każda cząstka mego ciała może wypowiedzieć : “Któż, o Panie, podobny do Ciebie, który wyrywasz biedaka z mocy silniejszego, 

z mocy grabieżcy – [biedaka] i nędzarza” (Techilim 34:10) 

– słowa Boga w Torze i modlitwy.

Szwat 14

Nasi Święci przodkowie, Rebbe’im od pokoleń, wołali do B-ga, co sprowadziło B-skie miłosierdzie w stosunku do chasydów, tych z nimi związanych, oddanych. To nie wszystko; też modlili się z myślą o Chasydach, pamiętając o ich przywiązaniu do Rebbe, odwzajemniając tę miłość i przywiązanie.
Pamiętając o kimś wywołujemy efekt wzbudzania najskrytszych mocy tej osoby. Obserewujemy, że gdy ktoś patrzy głęboko i uważnie na drugiego, ten (na którego spojrzenie skierowane) odwraca się i odwzajemnia spojrzenie, ponieważ przenikliwe spojrzenie budzi rdzeń duszy. Myślenie ma takie sam działanie.

13 Szwat

Rebbecin Szterna Sarah Schneersohn zmarła dnia 13 Szwat w roku 1942.

Rebbecin Szterna Sarah Schneersohn, żona piątego Lubawiczer Rebbe, Rabina Szolom DovBer Schneersona i matka Szóstego Rebbe, Rabina Josefa Jicchaka. Rebbecin Szterna Sara (1860-1942) przeżyła tragiczne wydarzenia w Europie pierwszej połowy XX wieku. Uciekała przed frontem I wojny światowej z miasteczka Lubawicz do Rostowa, gdzie jej mąż zmarł w 1920 r. w wieku 59 lat. W 1927 r. była świadkiem aresztowania jej syna przez popleczników Stalina w dniu, w którym został zabrany i skazany na śmierć za jego działania na rzecz społeczności żydowskiej w imperium sowieckim. Została przesiedlona na Łotwę, a później do Polski; w 1940 r. przeżyła bombardowanie Warszawy, ale ocalała i z okupowanego przez hitlerowców miasta i wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych. Rebbecin Szterna Sarah w Nowym Jorku dnia 13 Szwat z 1942 roku.

Kolel Tora – 19.01.2019

Wykład poświęcony jest znamiennej dacie dla całej społeczności Chabad Lubawicz na całym świecie 10 Szwat – Jud Szwat – Jorcajt (rocznica śmierci) VI Rebbe Chabad Lubawicz, Rabina Josef Jicchak Schneersohna, oraz oficjalne przyjęcie przywództwa nad ruchem przez Rabina Menachema M. Schneersona.

W nagraniu szeroko omawiany jest temat Chassidut. Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje). Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

10 Szwat

10 Szwat – Jud Szwat. Jest to jedna z najważniejszych dat w Kalendarzu Chasydzkim.

Nazywa się ten dzień „Jorcajt” Szóstego Rebbe Lubawicz, kiedy siódmy Rebbe  Chabad Lubawicz przejął przywództwo nad całym Ruchem.
Każdy z Rebbe Chabad Lubawicz nieustannie nawoływali chasydów do pracy, studiowania, samodoskonalenia się, by osiągali dobrych życiowych wyników samodzielnie, nie oczekując pomocy od innych. Rebbe wzywał: „Nie spoczywajcie na laurach, nie sądźcie, że przekładając na mnie odpowiedzialność, możecie sobie pozwolić na wszystko, nawet, nie daj B-g, na beztroskie, rozwiązłe życie”. Jak się mówi w Talmudzie: „Wszystko w rękach Niebia, z wyjątkiem strachu przed Nim….”

Szósty Rebe Josef Icchak Schneersohn (Rebe Rajats), jedyny syn Rabina Szoloma Ber Schneersona (Rebbe), urodził się 12 Tamuz 5640 (1880), Poprowadził Ruch Lubawiczer w wieku 39 lat po śmierci swojego ojca, 2 Nissan 5680 (21 marca 1920). Rebbe Schneerson Josef Icchak nazywany jest – Frierdiker Rebbe (Poprzedni Rebbe).
Lata aktywności Rebbego Rajats w Rosji można odnieść do najtrudniejszego okresu w historii Żydów. Komuniści widzieli w religii wielkie zagrożenie dla ich panowania nad umysłami ludzi, więc starali się usnąć wszystkich tych, którzy szerzą ideje religijne lub są oddani tradycjom i własnej wierze.
15 Siwan 5687, Rebbe został aresztowany i skazany na karę śmierci, którą następnie zastąpiono zesłaniem do Kostromy (Rosja). 12 Tamuza tego samego roku Rebbe Rajats zostaje zwolniony.

Przykuty do wózka inwalidzkiego, Rebbe przyjeżdża do Stanów Zjednoczonych dnia 9 Adar-2, 1940. Tam Rebbe rozpoczyna działalność na rzecz rozpowszechniania nauki  Tory wśród amerykańskich Żydów.

Dnia 10 miesiąca Szwat 5710 o godzinie 08:45 (Szabat parszy Bo) Rabin Icchak Schneersohna Joysef odszedł z tego Świata, zwrócił swoją świętą duszę Stwórcy.

Rok po śmierci Rabina Josefa Icchaka Schneersona, 10 Szwat 5711 (1951) Siódmy Rebbe Menachem Mendel Schneerson formalnie przyjął nesiyut – został przywódcą Ruchu Chabad Lubawicz. Tego dnia wygłosił słynne maamar (rozważania) o misji Śiódmego Pokolenia.Następnego dnia, 11 Szwat oficjalnie przejął przywództwo nad Ruchem Lubawicz.

patrz też: https://chabad.org.pl/chabad-lubawicz/spisane-dawniej-i-dzis?start=15

9 Szwat

 

“Zwoje Tory Mesiasza” zakończone (1970)

Napisanie “Sefer Tora na powitanie Mesiasza”, zainicjowane na polecenie Szóstego Lubawiczer Rebbe, Rabina Josefa Icchaka Schneersohna w 1942 r., zostało zakończone 28 lat później na specjalnym spotkaniu zwołanym przez Lubawiczer Rebbe w piątek po południu dnia 9. Szewet’a, w przededniu 20-lecia śmierci Rabina Josefa Icchaka.

8 Szwat

Mojzesz-na-strone

Koniec “Ery Starszych” (1228 r.p.n.e.)

Ostatni ze Starszych (z’keinim), którzy byli współcześni z Joszua* i przeżyli go, zmarł w roku 2533 od stworzenia świata. Byli oni częścią łańcucha przekazu Tory, wymienionego na początku Sentencji Ojców (Pirke Awot): “Mojżesz przyjął Torę na Synaju i przekazał ją Joszuemu, Joszua przekazał ją Starszym, Starszym Prorokom … “
W starożytności ten dzień był obchodzony jako dzień postu.

*Według Księgi Wyjścia, Księgi Liczb Joszua był pomocnikiem, prawą ręką Mojżesza i stał się przywódcą ludu izraelskiego po śmierci Mojżesza.

7 Szwat

Rocznica śmierci Rabina Dowida Biedermana z Lelowa.
Chasydzki mistrz Rabin Dowid Biederman z Lelowa (1746-1814) był uczniem “Widzącego z Lublina”. Rabin Dowid był znany ze swego niezwykłego ‘ahawat Jisrael’. O nim mówiono, że nie jest w stanie dostrzec mankamenty, błędy swoich żydowskich kolegów Żyda. Dwie drukowane kolekcje opowiadań o nim to Migdal David i Kodesh Hillulim.
Dowid Biderman urodził się 1746 w Lelowie, zmarł 28 stycznia 1814 (tamże) – był pierwszym Rabinem, Cadykiem chasydzkiej dynastii Lelow.
Na początku gorliwie studiował kabbałę, z czasem zaś pod wpływem Elimelecha z Leżajska zainteresował się chasydyzmem. Początkowo studiował u Mojżesza Lejba z Sasowa, a następnie u Jakuba Icchaka Horowica, gdzie uważany był za najwybitniejszego ucznia. Był zaprzyjaźniony i spowinowacony z Jakubem Icchakiem Rabinowiczem z Przysuchy.
Dawid Biderman był jednym z najbardziej znanych ówcześnie cadyków na ziemiach polskich. Myśli Bidermana cytowane są do dziś przez chasydów na całym świecie. Jego grób – ohel znajdujący się w Lelowie, przy ul Ogrodowej 7 (kiedyś w tym miejscu znajdowała się cmentarz żydowski) jest miejscem corocznych pielgrzymek na święto jorcajtu (rocznicy śmierci) Dawida Bidermana na przełomie stycznia i lutego.

Kolel Tora – 09.01.2007

Ciąg dalszy tematu – rzecz o Kol Wa-homer. Logika Kol Wa-homer przypadków. Zeznania świadków są bardzo istotne…
W nagraniu omawiany traktat Talmudu Bawa Mecyja 4A (ciąg dalszy tematu).

Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

List do VI Rebbe po polsku

Dzień 10 miesiąca Szwat jest dniem rocznicy śmierci = jorceit VI Rebbe, Rabina Josefa Icchaka Schneesona, Cadyka błogosławionej pamięci.
W tym dniu Żydzi z całego świata piszą „pidion nefesz” – specjalne listy, w których zwracając się do duszy Rebbego, proszą Cadyka (sprawiedliwego) aby rozbudził miłosierdzie B-że dla nich i dla ich bliskich. Dobre uczynki Żyda i zasługi Cadyka prowadzą do spełnienia błogosławieństwa i pomocy B-żej.
 
Każdy z nas może napisać list w języku polskim (bowiem język tu nie ma znaczenia), załączając swoją osobistą prośbę do Rebbe’go. Pismo powinno być “oprawione” twardą wiarą i przekonaniem, że błogosławieństwo i wstawiennictwo Stwórcy się ziści (wcześniej czy później…)
Listy można pisać do Rebbego przez cały rok. (Szczególnie ważnym jest jednak uczynić to tuż przed 10 dniem miesiąca Szwat lub w samym tym dniu). Przed pisaniem listu należy umyć ręce (jak przed posiłkiem). Wskazanym jest przeznaczyć pewną kwotę pieniędzy na cdakę – pomoc potrzebującym (każdy grosz się liczy, nie chodzi o duże kwoty, ale o intencje)
List należy napisać na czystym (nie nabazgranym) białym papierze.
Poniżej jest “schemat” (którego warto się trzymać): trzeba wymienić imiona osób (dla których błogosławieństwo prosimy) i imiona ich matek (na przykład Icchak ben Sara, Batia bat Miriam i.t.p.)
Przy tym bardzo ważnym jest wziąć na siebie obowiązek spełniania przykazań Tory i napisać o tym w liście.
List można wysłać osobiście do Nowego Jorku faksem na numer: (1) – (718) – 7234444 a także na faks: 00972 – 3 – 9606169, albo zanieść do najbliższego Beit – Chabadu (w Krakowie czy w Warszawie), by stamtąd został przekazany do Nowego Jorku.
Oto przykład listu do Rebbe’go, który należy przepisać odręcznie na czystym papierze:
ב”ה
Rebbemu z Lubawiczy
oraz dla członków mojej rodziny (krewnych, przyjaciół, znajomych):
mojej żony (męża) …… (imię …..bat/ben …….imię matki) naszego syna/córki….. (imię …..bat/ben …….imię matki)
naszego syna/córki….. (imię …..bat/ben ……imię matki)
mojego ojca/matki……..(imię …..bat/ben ……imię matki)
Prosimy o błogosławieństwo Rebbe z intencją spełnienia naszych próśb przez Stwórcę:
(wyliczyć prośby – zdrowie, dostatek materialny i duchowy, małżeństwo, dzieci itd.)
Zobowiązuję się do przestrzegania następujących przykazań Tory i nauk Rebego (zaznaczyć to co jest na danym etapie możliwe do spełnienia):
– codziennie studiować Torę (10 minut, 0,5 godziny, 1 godzinę itd.)
– dać cdakę potrzebującemu
– nakładać tfilin
– kupić/zamontować mezuzę i drzwiach w domu
– zapalać sobotnie świece a także na święta
– przestrzegać żydowskiej czystości rodzinnej
– w naszym domu będą święte książki żydowskie (Tora, Psalmy Dawida, Tania i inne)
– przestrzegać przepisów koszernego jedzenia;
– my staramy się dać naszym dzieciom (wnukom) żydowskie wychowanie (np zapisać je do religijnej szkoły, albo klub dziecięcy, kółko związane z tradycjami żydowskimi).
– my sami staramy się poznać więcej na temat żydowskiego wychowania, tradycji i historii, aby móc być dobrym przykładem dla naszych dzieci.
– staramy się być przykładem przy spełnianiu zapowiedzi „Ahawat Israel” = miłości do narodu żydowskiego i każdego Żyda, podobnie jak kocha nas Stwórca.
– staramy się wspierać zrozumienie, pokój i wzajemną pomoc pomiędzy Żydami.
 
Prosimy Wszechmocnego o zesłanie nam jak najszybciej sprawiedliwego Mesjasza, który odbuduje trzecią Świątynię i całkowicie, ostatecznie nas zbawi.
 
Podpis (czytelny):
Adres…………………………………………………….. ew. adres mailowy; data ……5779 r.(według kalendarza żydowskiego)
 

1 Szwat

5-books-torah

Mojżesz ‘powtarza’ Torę

Dnia pierwszego miesiąca Szwat roku 2488 od stworzenia świata Mojżesz zwołał naród żydowski i rozpoczął treści ‘powtórzenie’ Tory zawarte w Księdze Dwarim – Powtórzonego Prawa.

Trwało to 37 dni i zakończyło się dnia 7 mieisąca Adar tez roku.

29 Tewet

Rocznica odejścia Rabina Jicchaka Kaduri (2006) – znanego w ostatnich latach jako “najstarszy z kabbalistów” w Ziemi Świętej.
Rabin Jicchak urodził się w Bagdadzie, w Iraku w 1898 roku. W młodości studiował u wielkiego “Ben Isz Chai” (Rabin Josef Chaim z Bagdadu, 1840-1913) i został uznany za “illu” (cudowne dziecko) przez mędrców czcigodnej żydowskiej społeczności Bagdadu.
W 1922 r. Rabin Icchak wyemigrował do Ziemi Świętej i przyłączył się do grona uczonych kabbalistów jerozolimskich, ale przy tym przez wiele lat zarabiał na życie jako introligator.
Z biegiem lat jego sława rosła, a tysiące tłumnie przybywały do niego, aby otrzymać jego radę i błogosławieństwo.
Rabbi Kaduri zmarł w dniu 29 Tewet 2006 roku, w wieku 108 lat. Setki tysięcy osób uczestniczyło w jego pogrzebie w Jerozolimie.

Tewet 29

Jesteśmy “pracownikami dziennymi” [Eruvin 65a] . Dzień oznacza światło. Nasza praca ma na celu oświecenie, oświecenie świata światłem Tory. Poza koniecznością właściwego podtrzymywania samych siebie, przy pomocy B-ga – bycia tym, czym powinniśmy być – cała nasza awoda=praca ma być też szczególnie ukierunkowana do kształcenia, rozwoju uczniów, którzy są mocno ugruntowanymi ludźmi, oddanymi sercem i umysłem wewnętrznej kawanie, intencji lub celom naszego istnienia. Nasi uczniowie muszą wiedzieć, że nie wystarczy studiować objawioną Torę [ Z “Nauk Chassidus”, Kehot] i pielęgnować świętość przez spełnianie micwot; musi być także “awoda szeb’leiw”, służba serca, “dawening” = zgłębienie.

 

 

Kolel Tora – 02.01.2019

Rozpatrywany m.in przypadek, czy jest Kol Wa-homer czy go nie ma (?!)
W nagraniu omawiany traktat Talmudu Bawa Mecyja 4A (ciąg dalszy tematu).

Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

Tewet 24

Tego dnia Alter Rebe zmarł we wsi Piena w sobotę w nocy – parszat Szmot, w roku 5573 (1813). Jest pochowany w mieście Haditz.

Mój dziadek (R. Szmuel) zapytał Cemach Cedek’a: “Co dziadek (Alter Rebe) miał na myśli określając “drogi Chassidus” i co z  samym pojęciem Chassidus? 

Cemach Cedek odpowiedział: “Drogi Chassidus” jest to, że wszyscy Chasydzi mają być jako jedna rodzina, przepełniona miłością, jak uczy Tora. Chassidus zaś jest energia. Chassidus jest wprowadzeniem w nasze życie i we wszystko, co nas otacza światła – poznanie samego siebie, poznanie nawet zła, które tkwi w nas tak dokładnie, jak to możliwe, aby móc naprawić.

 

24 Tewet

Dzień 24 miesiąca Tewet jest dniem odejścia z tego świata Rabina Szneura Zalmana z Liadi, założyciela chasydyzmu Chabad, znanego jako Alter Rebbe.

 

Tewet 22

Mój ojciec mówił w trakcie farbrengen: tak jak zakładanie tefilin każdego dnia to micwa nadana przez Torę każdemu, bez względu na jego stosunek do Tory, bez względu na to, czy studiuje głęboko, czy po prostu czyta, jak również jest absolutnym obowiązkiem każdego człowieka, aby spędzić każdego dnia pół godziny  myśląc, mówiąc o Torze – również ze swoimi dziećmi i aby czynić wszystko, co w jego mocy – i poza jego mocą – aby zainspirować dzieci do podążania ścieżką, którą są prowadzone.

 

Kolel Tora – 27.12.2018

W nagraniu omawiany traktat Talmudu Bawa Mecyja (ciąg dalszy tematu).

Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

                            http://

21 Tewet

21 Tewet – urodziny Szymona syna Jakuba:

Dnia 21 Tewet roku 1567 p.n.e. urodził się Szymon, drugi syn Jakuba i Lei i założyciel jednego z dwunastu plemion narodu żydowskiego – “Szymeonici”.
Był to rok 2194 od stworzenia świata, dziewięć lat po przybyciu Jakuba do ziemi Charan.
Rok po wyjściu z Egiptu potomkowie Szmona liczyli 59 300 osób (tj. dorosłych mężczyzn w wieku od 20 do 60 lat), ale po zdarzeniu z Peorem ich populacja znacznie się zmniejszyła; w przededniu wejścia Izraelitów do Ziemi Świętej – 40 lat później przetrwało tylko pięć z sześciu rodzin Szymeonitów, z całkowitą populacją 22 200 osób.

Kolel Tora – 26.12.2018

Jaka grzywna za przestępstwo, kradzież…?!
Qal wahonmer.
W nagraniu omawiany traktat Talmudu Bawa Mecyja – 3B. (cd)

Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

Kolel Tora – 25.10.2018

Moc przysięgi.
Qal wahonmer.
W nagraniu omawiany traktat Talmudu Bawa Mecyja – 3B.

Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

Kolel Tora – 24.12.2018

Gdy nie mamy dowodów długu – długu nie ma…
W nagraniu omawiany traktat Talmudu Bawa Mecyja – jego pierwsze rozdziały – str. 3A. Rozdziale tym poruszone są zagadnienia związane ze znaleziskiem, czyli chodzi o rzeczy znalezione.

Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

Tewet 13

Pod latarnią gromadzą się ci, którzy szukają światła, światło przyciąga….