Liczenie Omeru – Sefirat HaOmer

Gdy wyprowadzisz ten lud z Egiptu” – powiedział Bóg do Mojżesza, gdy objawił się mu w krzewie gorejącym, u podnóża góry Synaj, – „będziesz oddawać cześć Bogu na tej górze.

Dotarcie do TEJ góry zajęło siedem tygodni.  Lud Izraela wyruszył z Egitpu 15 dnia miesiąca Nissan (pierwszego dnia święta Pesach,) a 6 dnia miesiąca Siwan  (który to dzień obchodzimy od tamtego czasu jako święto Szawuot) zebrał się u podnóża góry Synaj i otrzymał Torę od B-ga.

Znawcy kabały wyjaśniają, że te 49 dni, które łączy ze sobą Pesach z Szawuot, odpowiada 49 przymiotom serca .  Każdego dnia widzimy proces udoskonalania jednej z tych sefirot.  To stopniowe udoskonalanie się przywodzi lud Izraela coraz bliżej do momentu wybrania ich przez B-ga i przyjęcia Jego porozumienia z ludzkością.

Każdego roku ponownie odbywamy tę podróż poprzez „liczenie omeru”.  Począwszy od drugiej nocy święta Pesach liczymy dni i tygodnie: „Dzisiaj mamy jeden dzień omeru,”  „Dzisiaj mamy dwa dni omeru”. „Dzisiaj mamy siedem dni, co odpowiada jednemu tygodniowi omeru” i tak dalej, aż do „Dzisiaj mamy czterdzieści dziewięć dni, co odpowiada siedmiu tygodniom omeru.  Szawuot, „święto tygodni” jest rezultatem tego liczenia, napędzanym przez cuda i objawienia związane z wyjściem z Egiptu, ale osiągniętym poprzez metodyczny, 49-stopniowy proces udoskonalania, zachodzący w ludzkiej duszy.

Kolel Tora – 12.03.2018

Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z shiurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy
W nagraniu omawiany traktat Talmudu Bava Mecyja, m.in. wartość zastawu, ważność przysięgi – ciąg dalszy tematu:http:/

Kolel Tora – 19.02.2010

Omawiany jest rozdział Bawa Mecija 13A
Komentarz Rabina.Opinie mędrców.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

24 Szwat – Proroctwo Zachariasza

Proroctwo Zachariasza (351r.p.n.e.)
„24 dnia 11 miesiąca, który jest miesiącem Szwat, w drugim roku panowania Dariusza, słowo B-ga dotarło do Zachariasza, syna Berechiasza, syna Ido proroka:„… powrócę do Jerozolimy w miłosierdziu, Mój dom zostanie w niej zbudowany … a Pan jeszcze pocieszy Syjon i jeszcze wybierze Jeruzalem” (Zachariasza 1: 7-17)
Zdarzyło się to dwa lata przed ukończeniem udowy Drugiej Świątyni. Druga Świątynia została zbudowaną dnia 3 Adar, 3412 roku od stworzenia świata, t.j. w 349 roku p.n.e.).
Zachariasz był żydowskim prorokiem, gdy żydowscy wygnańcy wrócili do Jerozolimy z Persji. Bóg dał Zachariaszowi wizję, która była przypowieścią. Przypowieść wskazuje, że Żydzi nie będą już potężnym cedrem Libanu.
Około sierpnia 520 r.p.n.e. B-g przemawiał przez żydowskiego Proroka Aggeusza. B-g powiedział Żydom, aby zakończyli budowę świątyni. Aggeusz zauważył, że susza w Judei przyczyniła się do zniszczenia Świątyni B-żej. Chociaż powracający Żydzi budowali własne domy, nie budowali dla Domu B-ga. W tym czasie Zachariasz zaczął otrzymywać sygnały od B-ga. Przepowiednia Zachariasza odzwierciedlała wcześniejsze proroctwo Aggeusza, tj. odbudowę Świątyni; ale przesłanie Zachariasza obejmowało, że Żydzi wyrażają skruchę i służą Panu. Zachariasz był prorokiem B-ga przez następne pięćdziesiąt lat (520-480 p.n.e.).
W pierwszym roku swojej posługi Zachariasz otrzymał osiem wizji od B-ga w ciągu jednej nocy. Były to wizje, a nie sny; Zachariasz nie spał. Prorocy byli głosem B-ga na ziemi; Zachariasz starannie zapisywał ‘dialogi’ z przypowieści. Prawdziwi prorocy mówili lub zapisywali dokładnie to, co powiedział B-g, zamiast parafrazować lub interpretować B-że przesłanie. To proroctwo musiało pobudzić do działań nawróconych Żydów.

 

22 Szwat – Jarcejt Rebbecin Chai Muszki

Jarcejt (rocznica odejścia z tego świata) B”P Rebbecin (1988) Chai Muszki Schneerson (ur. 1901), żony Lubawiczer Rebbe, zmarła dnia 22 Szwat w roku 5748 od stworzenia świata (1988).
Więcej informacji o Rebbecin tu: https://chabad.org.pl/pani-rabinowa/.
Coroczna międzynarodowa konferencja Chabad szeluchot („wysłannic” kobiet) odbywa się zwykle w tym dniu lub w pobliżu.

Rabin Menasseh Ben Israel

Nasi wielcy uczeni – kartka z historii narodu żydowskiego – 21 Szwat:

Pierwszy Żyd, któremu wydano zezwolenie na stały pobyt i zamieszkanie w Anglii (1657) po wielu stuleciach całkowitego zakazu osiedlenia się. 

Stało się to dnia 4 lutego 1657 r./ 21 Szwat 5417  Oliver Cromwell, Lord Protector Anglii, wydał zgodę na pobyt dla Żyda, Luisa Carvajala, od czasu wydalenia wszystkich Żydów z Anglii przez króla Edwarda I w 1290 roku.

Edykt wydalenia został oficjalnie uchylony rok wcześniej, w 1656. 

Ponowne przyjęcie Żydów do Anglii wynikało w znaczącym stopniu na skutek wysiłków wielkiego uczonego Rabina Menasseha Bena Israela.

Menasseh ben Israel (5364-5417 /1604-1657) był jedną z wielkich postaci Żydów sefardyjskich, którzy przybyli do Holandii i otworzyli drogę w nowe światy dla dużej liczby bezdomnych uchodźców, uciekających prześladowaniami z piwnic Inkwizycji i podobnych instytucji ciemnego średniowiecza. Ojciec Menasseh’a trzykrotnie uniknął śmierci w Lizbonie (Portugalia). Biedny, złamany ciałem i duchem osiedlił się w Amsterdamie i zaczął życie od nowa.

Menasseh, któremu ojciec zapewnił możliwie najlepsze wykształcenie w tradycji sefardyjskiej, miał odegrać ważną rolę zarówno jako autor dzieł religijnych, jak i rzecznik swojego ludu. 

Jego sława jako uczonego i eksperta w kwestiach związanych z nauczaniem oraz nauką religijną rozprzestrzeniła się daleko poza Holandię. Najwięksi uczeni i możni świata szukali jego przyjaźni i rad, m.in. Królowa Szwecji, Christina (córka Gustawa Adolfa), malarz Rembrandt oraz mąż stanu i filozof Hugo Grotius, byli wśród jego nieżydowskich korespondentów i przyjaciół. Jednak przy całej swojej ‘świeckości’ i sławie Menasseh ben Israel poświęcił większość swojego czasu i zainteresowania studiom żydowskim, w swoich opracowaniach obalał argumenty krytykujących Torę, Tanach i in. Podobnie jak jego daleki krewny, Rabin Izaak Abarbanel , napisał czterotomowe dzieło, w którym obalił ataki wewnętrzne  i zewnętrzne oraz wyjaśnił wszelkie nieporozumienia spowodowane przez tak zwanych „krytyków biblijnych”.  Menasseh napisał wiele memorandów na rzecz obrony zasad wiary żydowskiej, takich jak zmartwychwstanie umarłych oraz B-skie pochodzenie i naturę duszy żydowskiej – są zawarte w jego książce zatytułowanej „Niszmah Chaim”. Jego dogłębna znajomość Kabbały pomogła mu również potwierdzić wiarę w przyjście Mesjasza.

Bieda spowodowała, że Menasseh ben Israel przynajmniej chwilowo poświęcił swój czas sprawom praktycznym. Założył pierwszą hebrajską drukarnię w Holandii i był ojcem wielkiej tradycji drukarskiej i wydawniczej w Amsterdamie, z której wywodzą się jedne z najlepszych wydań Tanachu, Talmudu i wielu innych ważnych wolumenów literatury hebrajskiej. Aczkolwiek „biznes” okazał się w owych czasach na tyle mało opłacalny, że Menassera ben Izraela nie było stać nawet na utrzymanie rodziny. Dlatego zaplanował emigrację do Brazylii, aby znaleźć nowy dom w tej odległej części świata. Jednak Żydzi w Amsterdamie zdali sobie sprawę z jego wartości i nie pozwolili mu odejść – pod przywództwem bogatych Marranos Abrahama i Izraela Pereiry zebrali fundusze i sprawili, że Menasseh ben Israel wraz z rodziną pozostali w Europie. Te działania dobrze się opłaciły, bowiem Menasseh stał się rzecznikiem żydowskiej społeczności i tu miał największe zasługi. Wykorzystał swoje przyjaźni z wieloma możnymi do stworzenia nowych schronień – miejsc stałego zamieszkania dla swoich żydowskich braci uciekających przed prześladowaniami. Jego uwaga skupiła się na Anglii, gdzie władza okazała życzliwość wobec Żydów. Nadszedł czas na readmisję Żydów do Wielkiej Brytanii, skąd zostali wydaleni w 1290 r. 

W 1650 r. Menasseh wysłał petycję do parlamentu angielskiego, aby oficjalnie udzielić readmisji Żydów. Poświęcił temu swój rękopis zatytułowany „Nadzieja Izraela”. Menasseh zwrócił się z prośbą o zezwolenie mu na wizytę w Anglii i osobistą obronę sprawy Żydów. Zezwolenie zostało mu udzielone; ale wybuch działań wojennych między Anglią a Holandią odłożył jego podróż do Wielkiej Brytanii na ponad pięć lat.

Ilustracja: Portret Menasseh Ben Israel, dzieła Rembrandtat’a, 1636 (Creative commons, Wikipedia)

21 Szwat

Pierwszy Żyd, któremu wydano zezwolenie na stały pobyt i zamieszkanie w Anglii (1657) po wielu stuleciach całkowitego zakazu osiedlenia się. 

Stało się to dnia 4 lutego 1657 r./ 21 Szwat 5417  Oliver Cromwell, Lord Protector Anglii, wydał zgodę na pobyt dla Żyda, Luisa Carvajala, od czasu wydalenia wszystkich Żydów z Anglii przez króla Edwarda I w 1290 roku.

Edykt wydalenia został oficjalnie uchylony rok wcześniej, w 1656. 

Ponowne przyjęcie Żydów do Anglii wynikało w znaczącym stopniu na skutek wysiłków wielkiego uczonego Rabina Menasseha Bena Israela.

20 Szwat

Dzień urodzin Aszera (1562 p.n.e.)
Aszer, syn Jakuba, urodził się 20 Szwat w 2199 roku od stworzenia świata (1562 p.n.e). Według niektórych relacji jest to także data jego śmierci.

19 Szwat – tragedia w Bazylei

Tragedia Żydów z Bazylei (1349)
Gdy w Szwajcarii szalała Czarna Śmierć, w studniach w Zofingen znaleziono truciznę, podejżanie padło na…Żydów. W trakcie “śledztwa” niektórzy Żydzi byli torturowani, poddani testowi „Dümeln” (śruby skrzydełkowe), nie wytrzymali tortur i…. „przyznali się do winy” za postawione im zarzuty. Te zeznania w wyniku tortur zostały następnie upublicznione mieszkańcom Bazylei, Zurychu, Freiburg-im-Breisgau, a nawet Kolonii. Żydzi z Bazylei zostali schwytani i spaleni na wyspie na Renie 9 stycznia 1349 r. w drewnianych chatach, które zostały zbudowane specjalnie do egzekucji. Ich dzieci, które zostały oszczędzone, zostały zabrane i przymusowo ochrzczone.

19 Szwat

R. Aryeh Leib ze Szpoli uratowany przed utonięciem (1793).
W drodze powrotnej z udziału w ceremonii brit milah w Bohusławie (na dzisiejszej Ukrainie), gdzie był zaproszony jako Sandak, R. Aryeh Leib, znany jako „Dziadek Szpoli”, przemierzał zamarzniętą rzekę Ros, gdy lód nagle pękł mu pod stopami.
Cudem został ocalony. Zdarzyło się to dnia 19 Szwat i do dziś jego potomkowie zaznaczają tę datę radosną ucztą (Ish Hapelleh, s. 299–301).

Arie Lejb ze Szpoły znany też jako Lejbe ze Szpoły, Szpoler Zejde (jid., Dziadek ze Szpoły), Zejde ha-Kadosz (jid., Święty Dziadek) (1725-1812) – cadyk, sandak i uzdrowiciel (por. Baal Szem). Należał do trzeciego pokolenia cadyków. Był uczniem Pinchasa ben Abrahama Abby Szapiry z Korca. O czynionych przez niego cudach krążyły legendy. Ze strony niektórych cadyków, zwłaszcza Barucha ben Jechiela z Międzyboża, spotkał się z krytyką, a nawet lekceważeniem; zarzucano mu wulgaryzację chasydzkiej doktryny. Kiedy Nachman z Bracławia, prawnuk Baal Szem Towa, osiedlił się niedaleko Szpoły, wybuchł między nimi konflikt na tle osobistej rywalizacji i różnic doktrynalnych. A.L. ze Sz. reprezentował ludową religijność, która przedkładała prostą wiarę nad uczoność i spekulację. Podzielał mesjanistyczne oczekiwania, związane z rokiem 1840. O jego doktrynie nic bliżej nie wiadomo, nie zachowały się żadne pisma, ani zbiory naukowe. Opowieści o nim zebrane zostały w dziele Tiferet ha-MAHARAL (hebr., Tajemnica MAHARAL-a, wyd. 1914).

Autor: Jan Doktór, Żydowski Instytut Historyczny

Information in English

*דני פולנד – סיורים והסעות לישראלים*.
* סיורים יומיים בוורשה בהדרכה בעברית.
* העברות מ/לשדה התעופה.
* טיולים מחוץ לעיר.
* נסיעות מיוחדות.
* סיורים יומיים בקרקוב בהדרכה בעברית.
* הנחות והטבות ענק ללקוחותינו.
הזמנה מהירה בואצ אפ 058-6553676.
www.danipoland.com

for DONATIONS

please click link below:

https://www.paypal.me/CHABADWARSAW

**********************

Uncoming Holiday:  Purim – 10.03.2020

For the uncoming weeks: 

Shabboth date-candle lighting times – Shabbath end/ Parashat for 5780 (till the end of 2019)

27 Shvat –  16:41 (Fr) – 17:52 / Mishpatim

4 Adar – 16:54 (Fr) – 18:05 / Teruma

11 Adar  – 17:07 (Fr) – 18:17 /  Tetzaveh-Zachor

18 Adrar I –  /  Ki Tisa

25 Adar I   – /  Vayakel-Shkalim

02 Adar II –  /  Pekudei-Chazak

09 Adar II –  /  Vayikrah-Zachor

16 Adar II –  / Cav

23 Adar II – / Shemini-Para

01 Nissan – / Tazria -Hahodesh

08 Nissan –   / Mecorah

**********************************************************

  Hours of services in the Chabad-Lubavitch Synagogue Shaharit:

  • Monday to Friday – 8:00 am
  • Shabbath Morning  (Saturday) – 10:00 am  followed by Shabbat lunch
  • Sunday – 09:00 am

Kabbalat Shabbath  –  Friday – 18:30  (6:30 pm) followed by Friday night dinner.                                

Dear Guests !                                                                                                                                                                      You’re most welcome to join our unique Shabbat meals with a warm and Jewish atmosphere in the center of Warsaw, Capital of Poland. At Beit Chabad we do all we possibly can to give every Jew the opportunity to experience Shabbat, as at home away from home! Our Chabad House provides high quality Shabbat Glat Kosher meals – both in terms of food and in terms of Kashrut. Needless to say, we have many expenses and payment doesn’t cover all the costs. Therefore, we kindly ask you to participate in these costs to enable us to continue our activities.                                                                                                  

 Every meal is charged – USD 18 per person   (at least).

 Here is link to pay: 

https://www.paypal.me/CHABADWARSAW

Any additional supporting donation will be very much appreciated!  Thank you!

Useful contacts

Chabad Lubavitch Warsaw
address: 19 Słomińskiego str./ appart.508A on the ground floor
00-195 Warsaw
tel: (+48 22) 637 53 52
fax: (+48 22) 637 57 98
e-mail: office@chabad.org.pl 

Hotels nearby Chabad Lubavitch Warsaw: 

 – Hotel “Maria” – 5 min. by walk

www.hotelmaria.pl

address: Al. Jana Pawła II 71, 01-038 Warszawa

tel.: +48 22 838 40 62

tel.: +48 22 838 40 63

mobile: +48 507 102 448

fax: +48 22 838 38 40

 – Hotel „Ibis Stare Miasto” – 12 min. by walk

http://www.accorhotels.com/gb/hotel-3714-ibis-warszawa-stare-miasto-old-town/index.shtml

address: Muranowska 2, 00-209 Warszawa 

 tel.: +48 22 310 10 00

 – „Babka Tower” Apart Hotel – 5 min. by walk

www.babkatower.com

address: Aleja Jana Pawła II 80, 00-175 Warszawa

tel.: +48 22 637 32 73

Mamaison Hotel Le Regina Warsaw  – 18 mins walk

address: 12 Kościelna str., 00-218 Warsaw; 

tel.: : +48 22 531 60 00;

e-mail: reservations.leregina@mamaison.com;

http://www.mamaison.com/pl/warsaw-leregina-hotel-special-offers.html?gclid=CIe6jKOOu74CFaXHtAodxAYAQ

– Hotel JM Warsaw – about 20 min. driving from Beit Chabad Warsaw

address: 45 Grzybowska str., 00-844 Warsaw;

tel.: +48 22 278 88 88;

e-mail: rezerwacja@jmhotels.pl;

http://www.jmhotels.pl/

– Capital Apartments – 5-10 min. by walk from Beit Chabad Warsaw

adress: 2.Pokornatreet str. – Room U19, Warsaw

tel.: +48 22 635 38 38; + 48  608 09 35 10;  e-mail: info@capitalapart.pl

http://www.capitalapart.pl/en

 NOTE: On Shabat make sure to get a lower floor and that there are no electric 

sensors of light on the from entrance to building till the apartment

Apartments in Beit Chabad Building – 19 Slominskiego, Warsaw (the same place as Beit Chabad); zamowienia.confirmo@gmail.com;  +48693108539.

HotelsApartment Piaskowa” – about 10 min. by walk to/from Beit Chabad Warsaw;

addresses – 3 places: 6,Piaskowa str., Warsaw and 2,Pokorna str.; and 7/9, Freta str. (18 min. by walk from Beit Chabad Warsaw)

e-mail: daniel.podpora@gmail.com ; tel. +48 511465033

– PRESS HOSTEL – about15 min. by walk to/from Beit Chabad Warsaw; adress: str.Smocza 27 (entrance – from Niska str. see www); reservation: +48 507807232 or hello@presshostel.comhttp://www.presshostel.com

– GREEN WOOD HOSTEL – about15 min. by walk to/from Beit Chabad Warsaw; adress: str. Zakroczymska 13; reservation: +48 570883388 or greenwood.centrum@gmail.com; we also have another place near aerport ; see http://www.greenwoodhostel.pl/en/zakroczymska-copy/?ch=1 and http://www.greenwoodhostel.pl/en/lechicka-23/?ch=1

How to get from the Warsaw Okęcie–Chopin Airport to the Chabad Lubawicz Center  by the public transport:

– Buses line No 188 or 175 – walk 1–4 min – change to tram line No 37 or 1 or 33 or 17  go to the RONDO RADOSLAWA – stop  and further about 3 min on foot reach – it takes together about 40-50 min  Tickets price : PLN 4,4

– Train line No S2 or S3 – walk about 4 min – change to tram line No 1 or 33 or 17   go to the RONDO RADOSLAWA – stop  and further about 3 min foot reach; it takes together about 30-40 min.

– Night bus (after 23:00) line No 32 – walk 1- 4 min – change on bus night line No 12 or 62  go  to the RONDO RADOSLAWA – stop and further about 3 min foot reach; it takes together about 40-50 min

For rent a car contact – “RENT a CAR CENTER” http://centrum-rentacar.pl/en/; e-mail: info@centrum-rentacar.pl; mob: +48 530 88 77 77

Kosher food and kosher store in Warsaw (some places):

– טעים – http://koshercateringtaim.com.pl/about/ 

Meals for groups of many persons and the few persons in Warsaw – sit down or stand-up reception?  Canapés or food stations or both? Classic kosher or regional kosher food?  Let us create your kosher menu according your wishes. For more information and/or placing an order please, contact  Mrs. Izabela Guttman  -e-mail address: confirmo@gmail.com and/or reservations.catering@gmail.com; phone nr +48 22 637 50 73  and/or  +48 693 108 539.

– Kosher Delight in Poland: Glatt Kosher Restaurants & Catering in Warsaw, Krakov and Lodz – http://www.kosherdelightpoland.com/about-us.html

– Kosher store: http://kosher.com.pl/; phone: +48226523432; mob: +48602466554; e-mail: phuassa@gmail.com; adress: Str. Twarda 6, Warsaw.  (Please check on your own if the kosher grade of the product you are buying matches your expectations)

When you need a driver:  

  • Kristof Kurman – drives in Warsaw and throughout the country – Mercedes for 4 person + 1.English speaker. Day fare: USD 0,5 /km; mob. +48  782 122 199;  e-mail: kris.kurman@gmail.com     
  • Stefan – driver in Warsaw and throughout the country. English speaker.Owns Mercedes E.  Day fare: USD 0,5 /km.   mob. +48 601 203 007    
  • Antek – driver from the region of Lihensk – for the entire country.  English speaker. Day fare negotiable.  mob. +48 504 500 847;   e-mail: monca@o2.pl
  • Andrzej Krolak – driver in Warsaw and throughout the country;  owns Mercedes E; English & Russian speaker. Day fare: within Warsaw – PLN 50 /h;  out of Warsaw – PLN 1,5/h + for waiting PLN 30/h;  mob. +48 602 753 626;   e-mail: grigo1@onet.eu
  • Witek – licensed driver in Warsaw and throughout the country, great experience in driving.English speaker. Owns new car – Toyota Sienna for 7 passengers.Knowledge of multiple memory locations and specifics of the site, also good  knowledge about Jews cemeteries in Poland.   Day fare: USD 0.5 / km; mobile. +48 601 331 539; e-mail: witswi@wp.pl
  • Grzegorz Przygoda – BUS for 20 person; mob. +48 501293328 or office +4822 6155168; e-mail: grzegorz.przygoda@wp.pl
  • Wojtek – Taxi Doge for 6 persons; mob. +48602273119
  • Mariusz – different vans  sizes, mob. +48505285518; e-mail: mariuszczar@onet.eu;
  • Different cars with drivers English speakers from  Agency  „ZUBRZYCKI” – as below: 
  • * Renault Trafic    1.6 DCI for 9 persons,  col. white, 2015  , 
  • * Renault Trafic   1.6 DCI  for 9 miejsc persons , col. white, 2015 ,
  • * Skoda Superb Combi  2.0 TDI  for 5 persons , col. black-met., 2013 ,  
  • * Toyota Land Cruiser  2.0 Disel  for 7 persons, col grey-met., 2003* Mercedes – Benz  V – 250 CDI for 7 persons , col. grey-met., 2014,
  • * Audi Q 7 – 4,2 TDI for 5 persons, col. white, 2010,
  • * Audi Q 7 – 3.0 TDI for 5 persons, col. grey-met., 2010All cars with air-conditioningContact: Mrs Agnieszka Duda tel. +48 602233946;                     e-mail: marketing@zubrzycki.com.pl 
  • Trips, transport across Poland and Europe – סיורים, טיולים בפולין ובאירופה  https://www.travelpolin.com
  • Michał Strzelecki – taxi driver:  Chrysler, 6 passengers; transport from airport Warsaw, driving around Warsaw and outside of Warsaw; mob. +48 602 649 568 ,    +48 500 075 899; e-mail: strzeleckim45@gmail.com
  • Piotr Sobolewski – taxi driver *VOLVO S 60* – trips, transport across Poland and Europe; mob. +48 504721238; sobolejew@gmail.com                                

When you need a guide:

  • www.danipoland.com
    *דני פולנד – סיורים והסעות לישראלים*.
    * סיורים יומיים בוורשה בהדרכה בעברית.
    * העברות מ/לשדה התעופה.
    * טיולים מחוץ לעיר.
    * נסיעות מיוחדות.
    * סיורים יומיים בקרקוב בהדרכה בעברית.
    * הנחות והטבות ענק ללקוחותינו
  • *הזמנה מהירה בואצ אפ 058-6553676.
  • Andrzej Jakubowski – tourist guide in Poland: Warsaw&other. Own car.Hebrew and English speaker –
  • Niv Riven – speaks Hebrew; English; high skills and knowledge – tourist guide in Poland;  ניב ריבן – סיורים מודרכים בעבר׳ת אנגלית בפולין https://www.warsawangletours.com;  contact:  +48 796 193 794; e-mail: niven100@hotmail.com
  • Malgorzata Binkowska – mob. +48 601246652;  e-mail:  malgosiabink@gmail.com   speaks English, Spanish, Russian; owns several elegant cars both for individual tourists and for little groups (up to   8 people);  specializes in the Jewish Heritage – not only the Holocaust but also Jewish culture, art and rituals;
    able to arrange tours for guests looking for their roots – in Poland, Belarus and Ukraine.
  • Tomash – high skills and knowlege; English speaker; mob.+48 607830603;  e-mail: anetravel@vp.pl;
  • Erez – mob. +48 733 341 496; e-mail: erez.ilan1@gmail.com; speaks Hebrew; English; high skills and knowledge;
  • Waclaw Wojciechowski – mob +48 601 815 735; e-mail: waclaw.wojciechowski@gazeta.pl;   English speaker;  high skills and knowledge;
  • Gorge Malenczyk – mob +48 501 236 117;  e-mail: our-roots@jewish.org.pl; speaks English; high skills and knowledge;
  • Tomasz Kacer – mob:  +48 601 327 544; e-mail: tomkacer@poczta.onet.pl; English speaker; high skills and knowledge- Andrzej /ANDY/ Bakalarski – mob.: +48 606 835 22;  andrew1946@wp.pl; Speaks English. High skills and knowledge, including tours in Lublin and the surrounding area; owns Peugeot type 807 (can takes  up to 6 passengers and for longer trips with luggage 4 passengers); Has contacts to persons who have the keys to the cemeteries and this makes shortens the time of the trip.
  • Avi Herbin – mob. +48 502 754 345;                                                                  e-mail: a.her2710@gmail.com; speaks Hebrew; English
  • Aharon Eshed – licensed guid, Hebrew speaker; www.eshetours.pl; abale42@gmail.com; mob. +48 606 855 505; phone: +48 22 815 64 14
  • Ruvi Guide Cohen – high skills and knowledge, Hebrew and English speaker; e-mail: ru297@walla.co.il ; mob. +48 697 886 389
  • Moshe Hejman – high skills and knowledge guide in Warsaw, Hebrew and English speaker; e-mail: moshehayman@gmail.com;                           mob.: +48 531 226 385  or you can take a guided bus tour for 60 PLN per person all day ticket you can go off in every point you like and go on again when next bus comes – http://www.city-tour.com.pl/en/
  • Leon Guiede Sznajder – professional guide, contact: mob. +48 736245688; e-mail: leonel@op.pl- Dina Guide Drori – mob. +48505484480; +972 52-890-1633; dinadrori@gmail.com- Jed Guide – mob.  +48 697815735; English speaker
  •  Rats Idan – tourist guide in Warsaw, Krakow, Lodz eg . All tourist services – rent a cars, transfers, travel route planning . Hebrew and Russian speaker. (+972)-528023600 , (+48) 533 100 636 , idan.caliber@gmail.com.  Internet sites with useful information about Poland – https://www.trip2poland.co.il, www.hipl.co.il                                                                  in Hebrew for Rats Idan:  השכרת רכב בפולין  אנו סוכנים מורשים של אחד החברות להשכרת רכב הגדולות בפולין. פריסה רחבה של הסניפים, מסלולי השכרה גמישים ומחירים נוחים מאוד. מבחר גדול של רכבים מכל הסוגים . אפשרות  לקבלה או החזרה של רכב בבית הלקוח – רכבים חדשים, עם ביטוח מלא וביטול השתתפות עצמית. 11 קבוצות של רכבים – החל מרכבים קטנים ועד למיניבוסים שמתאמים להסעה של עד 9 נוסעים.- פיקדון מופחת – רק 500 זלוטי ( כ 125 $ בלבד) משמש להבטחת החזרת רכב מתודלק מלא בלבד- לא נדרש לחשוף פרטי כרטיס האשראי ברשת – תשלום מתבצע בעת לקיחת הרכב- ישנה אפשרות להחזרת רכב בעיר אחרת בפולין  EU  בתוספת תשלום- שירות בעברית \ אנגלית \ רוסית  להזמנות או קבלת הצעת מחיר פנו במאייל info@trip2poland.co.il   או בטלפון – WhatsApp , Viber   +972-528023600  
  •  Shmuel Shpringer –  tourist guide in Poland. Hebrew speaker. Kontakt: +48 789 067 132;e-mail: ashpringer@gmail.com 
  • Sason Oz – tourist guide in Poland. Hebrew speaker – mob: +48 607 504 503; e-mail: meg@supermedia.pl 
  • Tomi – tourist guide in Poland. Hebrew speaker – mob : +48 798 255 831  
  • Maayan Rachamim –  tourist guide in Poland. Hebrew speaker – mob: +48 577 3888 791;e-mail: triada.mg@gmail.com  – Tomek – tourist guide in Poland. Hebrew speaker – mob: +48 516 650 718; e-mai: golani@interia.pl  
  • David Wajntraub – tourist guide in Poland. Hebrew and English speaker – mob: +48 517 403 732;e-mail: david.wajntraub@gmail.com 

  For the citizenship and / or  property documents:

  • Grzegorz Kuczyński – lawyer Attorney The law firm Gotkowicz Kosmus Kuczyński i Partnerzy – Adwokaci [hereinafter referred to as the Law firm]  has vast experience in reprivatisation cases, i.e. legal actions aimed at restoring to its former owners properties seized by the Polish State due to military operations as well as during Stalinist times and at a subsequent time.The Law firm is i.a. involved in performing the following legal services:
  • Legal Audit heading to evaluate the claims and present the probability of regaining property or obtaining compensation;
  • reselling claims;                                                              
  • comprehensive legal representation before Courts and public authorities in potential proceedings conducted in order to regain ownership of the properties or obtain compensation.
  • providing ongoing legal advisory, including legal advisory of business activities conducted in Poland;  www.gkkadwokaci.pl ;                                         mob. +48 608420248 and/or +48 58 300 04 73; e-mail: k.gotkowicz@gkkadwokaci.pl; g.kuczynski@gkkadwokaci.pl
  •  
  • Adam Penkul – matters of  Polish citizenship only;     mob. +48 508 086 466; adam_pekul@adk.ins.pl
  •  
  • Oded Karmi  –  helping in getting documents in Polish governmental offices; help to find Graves and Estate; mob: +48 504 649 777; +48 660 381 161
  •  
  • Rogério Angoneze Jr. – helping in getting documents in Polish governmental offices.  mob.: +48 662 907 839; rogerioangoneze@yahoo.com.br;  http://procuradorpolonia.blogspot.com                                                                                 

When you need translators:

  • Agnieszka Yavor – Hebrew (certified for legal documents); mail: hebraja@poczta.internetdsl.pl
  • Richard Rabes – English (certified for legal documents); mail:ryszardwrabs@wp.pl , mob: +48 601 333 777
  • Borys Gerus – Hebrew (certified for legal documents); tel: +48 22 891 03 23 ; mob: +48 519 770 792 , mail: borisgerus@gmail.com
  • Oded Karmi  – Hebrew, English – for translating conversation and for all kinds of documents from Polish to Hebrew and from Hebrew to Polish (not sworn); lesson in Hebrew and English; helping in getting documents in Polish governmental offices; help to find Graves and Estate; sightseeing in LODZ and finding cheap accommodation, tourist groups organization to Israel and Poland – mob: +48 504 649 777; +48 660 381 161  

 

13 Szwat

Wyzwolenie obozu śmierci Auschwitz (1945)
27 stycznia 1945 r. = 13 Szwat 5705 rok Armia Radziecka wkroczyła do Auschwitz, najbardziej niesławnego niemieckiego nazistowskiego obozu śmierci, i uwolniła około 7000 ocalałych – pozostawionych jako niezdolni do przyłączenia się do ewakuacji „Marszu Śmierci”.

12 Szwat – początek powstania w Warszawskim Getto.

Początek powstania w Getcie Warszawskim (1943)
18 stycznia 1943 roku = 12 Szwat 5703 roku Niemcy rozpoczęli drugą deportację Żydów z Warszawskiego Getta. Akcja ta wywołała wybuch zbrojnego oporu. Deportacja została zatrzymana; Niemcy planowali wówczas deportację 8000 osób, zdołali deportować 5000. Na skutek zbrojnego powstania faszyści zatrzymali deportację, by wznowić trzy miesiące później, wtedy to na dobre wybuchło powstanie w Warszawskim Getto.

11 Szwat

Dzień urodzin „Chafeca Chaima” – Rabina Izraela Meira Kagana (1838–1933)
Chafec Chaim – wybitny uczony Tory, pietysta i żydowski przywódca z Radina (Polska). Jest autorem Chafec Chaima – dzieła o złych plotkach i oszczerstwach oraz wytycznych właściwej mowy oraz Miszny Berury (kodyfikacja prawa Tory).

10 Szawt – jorcajt Rebbecin Riwka

Dzień 10 miesiąca Szwat jest dniem jorcajt ( rocznica odejścia z tego świata) Rebbecin Riwka (1914).
Rebbecin Riwka Schneerson urodziła się w miasteczku Lubawicz w 1833 roku; jej dziadkiem ze strony matki był Rabin DowBer, Drugi Rebbe Chabad Lubawicz. W 1849 roku poślubiła swojego pierwszego kuzyna, Rabina Szmuela, który później został Czwartym Lubawiczer Rebbe. Przez wiele lat Rebbecin Riwka, która przeżyła męża o 33 lata, była cenioną matriarchinią Chabad Lubawicz; chasydzi przychodzili do jej domu, aby słuchać jej opowiadań z wczesnych lat życia Lubawiczer Rebbe. Jej opowieści stanowią źródło wielu historii zapisanych przez jej wnuka Rabina Jozefa Icchaka – szóstego Lubawiczer Rebbe z rozmów ze babcią, listów i wspomnień. Jej imieniem nazwana sieć szkół dla dziewcząt “Beth Rivkah”, założona przez Rabina Josefa Icchaka w latach 40. XX stulecia.
(Na zdjęciu: Dziewczynki szkoły “Beth Rivkah” podczas obchodów 100 lat od daty śmierci swojej patronki Rebbecin Riwki Schneerson.)

Parasza HaSzawua – komentarz Rabina

http://

10 Szwat

10 Szwat – Jud Szwat. Jest to jedna z najważniejszych dat w Kalendarzu Chasydzkim.

Nazywa się ten dzień „Jorcajt” Szóstego Rebbe Lubawicz, kiedy siódmy Rebbe  Chabad Lubawicz przejął przywództwo nad całym Ruchem.
Każdy z Rebbe Chabad Lubawicz nieustannie nawoływali chasydów do pracy, studiowania, samodoskonalenia się, by osiągali dobrych życiowych wyników samodzielnie, nie oczekując pomocy od innych. Rebbe wzywał: „Nie spoczywajcie na laurach, nie sądźcie, że przekładając na mnie odpowiedzialność, możecie sobie pozwolić na wszystko, nawet, nie daj B-g, na beztroskie, rozwiązłe życie”. Jak się mówi w Talmudzie: „Wszystko w rękach Niebia, z wyjątkiem strachu przed Nim….”

Szósty Rebe Josef Icchak Schneersohn (Rebe Rajats), jedyny syn Rabina Szoloma Ber Schneersona (Rebbe), urodził się 12 Tamuz 5640 (1880), Poprowadził Ruch Lubawiczer w wieku 39 lat po śmierci swojego ojca, 2 Nissan 5680 (21 marca 1920). Rebbe Schneerson Josef Icchak nazywany jest – Frierdiker Rebbe (Poprzedni Rebbe).
Lata aktywności Rebbego Rajats w Rosji można odnieść do najtrudniejszego okresu w historii Żydów. Komuniści widzieli w religii wielkie zagrożenie dla ich panowania nad umysłami ludzi, więc starali się usnąć wszystkich tych, którzy szerzą ideje religijne lub są oddani tradycjom i własnej wierze.
15 Siwan 5687, Rebbe został aresztowany i skazany na karę śmierci, którą następnie zastąpiono zesłaniem do Kostromy (Rosja). 12 Tamuza tego samego roku Rebbe Rajats zostaje zwolniony.

Przykuty do wózka inwalidzkiego, Rebbe przyjeżdża do Stanów Zjednoczonych dnia 9 Adar-2, 1940. Tam Rebbe rozpoczyna działalność na rzecz rozpowszechniania nauki  Tory wśród amerykańskich Żydów.

Dnia 10 miesiąca Szwat 5710 o godzinie 08:45 (Szabat parszy Bo) Rabin Icchak Schneersohna Joysef odszedł z tego Świata, zwrócił swoją świętą duszę Stwórcy.

Rok po śmierci Rabina Josefa Icchaka Schneersona, 10 Szwat 5711 (1951) Siódmy Rebbe Menachem Mendel Schneerson formalnie przyjął nesiyut – został przywódcą Ruchu Chabad Lubawicz. Tego dnia wygłosił słynne maamar (rozważania) o misji Śiódmego Pokolenia.Następnego dnia, 11 Szwat oficjalnie przejął przywództwo nad Ruchem Lubawicz.

patrz też: https://chabad.org.pl/chabad-lubawicz/spisane-dawniej-i-dzis?start=15

9 Szwat – Koniec „Ery Starszych” (1228 r. p.n.e.)

Ostatni ze Starszych (z’keinim), którzy byli rówieśnikami Jozuego i przeżyli go, zmarł w 2533 roku po stworzeniu świata. Byli częścią łańcucha przekazywania Tory, wymienionego na początku Etyki Ojców: „Mojżesz otrzymał Torę na Synaju i przekazał Jozuemu. Jozue przekazał ją Starszym, Starszym prorokom … „.
W czasach starożytnych ten dzień był oznaczony jako dzień postu.
[są też opinie, że miało to miejsce dnia 5 Szwat].

4 Szwat

Rabin Israel Abuchatzera (1890–1984), znany jako „Baba Sali”, urodził się w Tafillalt w Maroku w bogatej rodzinie Abuchatzera. Od najmłodszych lat był znany jako mędrzec, cudotwórca i mistrz kabbalistów. W 1964 r. Przeniósł się do Ziemi Świętej, ostatecznie osiedlając się w południowym miasteczku rozwoju rozsławił się, Netivot. Zmarł w 1984 roku dnia 4 Szwat.

Jego grób w Netivot stał się świętym miejscem odwiedzanym przez tysiące rocznie.

2 Szwat

Święto z okazji śmierci Aleksandra-Yannai (76 p.n.e.)

Hasmoneanski Król Alexander-Yannai (Jannaeus), zdeklarowany wróg żydowskich Mędrców, zmarł w tym dniu. Tak wielkie było jego okrucieństwo i bezwzględność, z jaką prześladował Mędrców i tych lojalnych wobec nich (około 50 000 zabitych w latach 82-76 p.n.e.), że dzień jego śmierci ogłoszono dniem radości.

Alexander Yannai był synem Yochanana Hyrkanosa, syna Symeona, syna Mattathiasa (Matisyohu), syna Najwyższego Kapłana Yochanana. Tak więc Aleksander Yannai był prawnukiem pierwszego Hasmoneana, który wraz ze swoimi bohaterskimi synami walczył przeciwko greckiemu królowi Antiochowi. Ich poświęcenie dla Tory i narodu żydowskiego zaowocowało naprawdę cudownym i inspirującym świętem Chanuki.

Aleksander Yannai  otrzymał wychowanie wojskowe i bardzo greckie. Niestety brakowało mu duchowego wychowania, tak niezbędnego dla żydowskiego króla, zwłaszcza takiego, który był ponadto Najwyższym Kapłanem.

Yannai odziedziczył królewski tron w wieku 23 lat, po wczesnej śmierci swojego starszego brata Jehudy Arystobula. Ponieważ Jehuda nie miał dzieci, Alexander Yannai (zgodnie z żydowskim prawem, które wymaga yibum lub chalitza) poślubił wdowę po swoim bracie, królową Szlomitę Aleksandrę. Yannai czuł się blisko tych „współczesnych”, „arystokratycznych” kręgów, których członkowie nazywali siebie Cedykim (Mędrcami, Sprawiedliwymi), którzy w niemałym stopniu byli pod wpływem kultury greckiej. Nic więc dziwnego, że młody król, od samego początku, nie znalazł łaski w oczach narodu żydowskiego, którzy nie zgadzali się z pełną asymilacją, odejściem od swoich tradycji, swojej religii. Ludzie byli również dość zmęczeni wszystkimi wojnami, które jego poprzednicy prowadzili w celu rozszerzenia ich rządów. A kiedy król Yannai rozpoczął swoje rządy natychmiast od nowych wojen, ludzie traktowali go jeszcze mniej przychylnie. 

Początkowo nie było otwartego podziału między królem a ludem. Yannai miał nadzieję, że lud da się „ugłaskać” i będzie mógł wprowadzić swoje zasady. Zaczął powoli usuwać z Sanhedrynu (Sądu Najwyższego) tych członków, którzy nie byli jemu posłuszni.  Gdy Król Yannai zorientował się, że nie może „robić interesów” z duchowymi przywódcami ludu, i nie chcąc stracić poparcia bogatych kręgów, zaczął otwarcie identyfikować się z saduceuszami. W rezultacie stosunki między nim a ludem stały się wyjątkowo napięte.

Rozłam nastąpił podczas tragicznego wydarzenia w Beth Hamikdosh podczas  Święta Sukot. Yannai, jako Kohen Gadol (arcykapłan), prowadził nabożeństwo w Świątyni – Beth Hamikdasz . Jednym ze szczególnie ważnych rytuałów na Sukot był  „Nisuch Hamayim” (wylewanie wody) na Ołtarzu. Nabożeństwo oraz rytuał ten związane były z ceremonią czerpania wody znaną jako „Simchat Beth Haszoewah” i było dorocznym radosnym ważnym wydarzeniem podczas Sukot dla całego żydowskiego ludu. Nabożeństwo to związane było z ceremonią czerpania wody znaną jako „Simchath Beth Hashoevah” i było dorocznym wydarzeniem podczas Succoth, które odbyło się z wielką uroczystością. Jednak gdy Najwyższy Kapłan  otrzymał dzban w wodą, wylał wodę na ziemię zamiast na Ołtarz, ponieważ saduceusze nie chcieli kontynuować  tej tradycji. Widząc, co uczynił, zgromadzeni świętujący byli wściekli i zaczęli  obrzucać Kapłana-Króla etrogami. Natąpił okres całkowitego podziału i niechęci pomiędzy Królem a żydowską społecznością.

Król Yannai panował przez 27 lat, których większą część poświęcił wojnom, w wyniku których udało mu się rozszerzyć granice państwa. Jednak naród żył w ciągłym stresie, biedzie…  Król Yannaj zahamował rozwój życiowy i duchowy społeczeństwa, okrutnie rozprawiał się z Uczonymi – Talmidei Chachamim – został nazwany „Wieszającym Królem ”.

Alexander Yannai zmarł w wieku 59 lat. Gdy poczuł, że jest u drzwi śmierci, nakazał aresztowanie siedemdziesięciu Starszych, głównych duchowych przywódców. Następnie wydał rozkaz naczelnikowi więzienia, że kiedy umrze, powinni zostać skazani na śmierć, aby zamiast świętować śmierć króla, ludzie opłakiwali śmierć swoich duchowych przywódców, bowiem on wiedział, że lud będzie cieszyć się z powodu jego śmierci.

Pomimo wszystkich okropnych czasów, które przeżyli, naród żydowski pozostał duchowo silny, jeszcze silniejszy niż przedtem. Odrzucili wszelkie obce wpływy i ideologię saduceuszy, którzy z czasem całkowicie zniknęli,  niektórzy z nich powrócili do swojego żydowskiego źródła, inni całkowicie zasymilowali się.

Tannaim i Mędrcy pozostali prawdziwymi duchowymi przywódcami ludu. W ten sposób łańcuch Tory i Massory z Synaju pozostał do dziś cały i silny.

2 Szwat

Jorcajt (rocznica śmierci) Chasydzkiego Rabina Meszulama Zuszy z Anipoli (1800) – mistrza (1718? -1800), ucznia Drugiego Przywódcy Chabadu, Rabina Dowbera z Mędzyrzecza. Rabin Zusza wyróżniał się swoją ogromną wiedzą, erudycją i wielką pobożnością, a jednocześnie był człowiekiem niezwykle skromnym. Charakterystyczne powiedzenie jego słów: „Gdyby zaproponowano mi zamianę miejsc z Abrahamem, naszym Ojcem, odmówiłbym. Co zyskałby na tym B-g? Wciąż miałby jednego Zuszę i jednego Abrahama …” Jego koledzy mówili, że Rabbi Zusza dosłownie nie był w stanie zobaczyć niczego negatywnego u drugiego Żyda.

Szakszuka

SZAKSZUKA:

Danie „do wszystkiego” oraz podstawowy element tzw „izraelskiego śniadania” też idealny posiłek na każdą porę dnia – klasyczna izraelska potrawa z jajek

Czas przygotowania – 30-60 min

Trudność – łatwa

Rodzaj – parwe, wege, niski poziom węglowodanów, bezglutenowe, bez laktozy.

Szakszuka to idealne danie, gdy chcesz przygotować i zjeść coś świeżego i stosunkowo szybkiego, co możesz zrobić ze składników, które prawdopodobnie już masz w domu. Co najlepsze – „pasuje do wszystkiego”: na śniadanie, lunch lub kolację, a jeśli masz nadchodzących niezapowiednych wcześniej gości, jest to łatwy sposób na zaimponowanie i przyjemny, towarzyski sposób jedzenia.

Składniki 

  • 1 cebula, pokrojona w kostkę
  • Dobrej jakości oliwa z oliwek
  • 2 ząbki czosnku, zmiażdżone
  • Sól (koszerna)
  • 1 czerwona papryka, pokrojona w kostkę
  • 1 zielona papryka, pokrojona w kostkę
  • Koncentrat pomidorowy – 2 łyżki stołowe.
  • 3 pomidory (lepiej obrane ze skórki), pokrojone w kostkę
  • 1 (15 uncji) sos pomidorowy (425 gramów)
  • 1/3 szklanki wody
  • 2 łyżeczki papryki
  • 1 łyżeczka kmineku
  • ⅛ łyżeczki. pieprz cayenne
  • Czarny pieprz – szczypta
  • 6-8 jaj
  • Zielona natka pietruszki

UWAGA: Powyższe składniki – to „klasyka”, w praktyce dopuszczalne są zmiany, np cykoria, zamiast papryki lub dodatkowo, można użyć też innych przypraw według smaku własnego etc.

 Przygotowanie

  • Użyj dużej, szerokiej, bezpiecznej dla piekarnika patelni. Podgrzej ją na średnim „ogniu”. Dodaj kilka łyżek oleju na patelnię i podsmaż cebulę, aż będzie półprzezroczysta. Dodaj czosnek i posyp solą i podsmażaj  przez kolejne kilka minut, aż czosnek będzie pachniał.
  • Dodaj pokrojoną w kostkę paprykę i smaż, aż zacznie mięknąć (w razie potrzeby dodaj trochę więcej oliwy). Dodaj koncentrat pomidorowy i podduś przez kolejne kilka minut. Dodaj pokrojonego w kostkę pomidora ew. sos pomidorowy, wodę, paprykę, kminek, pieprz cayenne i trochę soli. Gotuj na średnim i niskim poziomie przez 15-20 minut, aż sos zacznie gęstnieć i redukować.
  • Rozgrzej piekarnik do 190 ° C.
  • Skosztuj sosu i dostosuj przyprawy do smaku. Użyj grzbietu łyżki, aby zrobić wcięcia w mieszance pomidorów i rozbijaj na nich jajka w odstępach na całej patelni. Doprawić świeżo zmielonym czarnym pieprzem.
  • Przenieś patelnię do piekarnika na 8-10 minut, aż białka się zetną, a żółtka nadal będą miękkie.
  • Udekoruj świeżą natką pietruszki i mżawką oliwy z oliwek. Podawaj z ciepłym chrupiącym chlebem (aby namaczać go w tym  pysznym sosie – pycha!).

Kolel Tora – 23.01.2010

Omawiany jest rozdział Bawa Mecija 13B – nią dalszy
Prawa weksli.
Opinie mędrców.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

 

26 Tewet

Dnia 26 Tewet roku 5129 od stworzenia świata (25 grudnia 1369 r.) Sycylijscy Żydzi zostali zmuszeni do noszenia żydowskich odznak. Tego dnia Król Sycylii Fryderyk III wydał rozporządzenie, by wszyscy Żydzi nosili odznakę wskazującą na ich pochodzenie. Odznaka miała składać się z kawałka czerwonego materiału, nie mniejszego niż największa pieczęć królewska; mężczyźni musieli nosić ją pod brodą, a kobiety na piersi.

Kolel Tora – 22.01.2010

http://

Omawiany jest rozdział bawa mecija 13A – nią dalszy
Mowa o wekslach.
Opinie mędrców.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

Kole Tora – 21.01.20120

Omawiany jest rozdział bawa mecija 13A – nią dalszy
Mowa o wekslach.
Opinie mędrców.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

Waera

Parsza – Waera czyta się też jak Wa’eira lub Wa’era   ( z języka hebrajskiego „i pojawiłem się”), jest to pierwszy wyraz pierwszego zdania parszy –  Księga Wyjścia = Szmot, rzd 6: 2–9: 35. Parsza ta jest 14 cotygodniową częścią Tory  w corocznym żydowskim cyklu czytania Tory i drugą w Księdze Wyjścia. 

Parsza opowiada o pierwszych siedmiu plagach Egiptu.

Składa się z 6701 hebrajskich liter, 1748 hebrajskich słów, 121 wersetów i około 222 wierszy w zwoju Tory (סֵפֶר תּוֹרָה, Sefer Tora).  Czytana jest zwykle w czternasty Szabat po Simchat Tora. (zazwyczaj w styczniu – lutym)

Krótki opis treści:
Najwyższy objawia się Mojżeszowi i obiecuje wyprowadzić Lud Izraela z Egiptu, uwolnić ich z niewoli, uratować ich i na Górze Synaj wyróżnić Lud Izraela jako Naród Wybrany; a także wprowadzić do Ziemi, którą przysiągł praojcom oddać w wieczne posiadanie.
Mojżesz i Aaron kilkakrotnie stawali przed Faraonem, żądając w imieniu B-ga: „Wypuść Mój lud, aby Mi służyli na pustyni!”. Faraon jednak za każdym razem odmawiał wykonania woli Wszechmogącego. 
Posłańcy Stwórcy pokazują znaki, potwierdzające, że przybywają z misją od Samego B-ga Najwyższego, m.in. laska Aarona zamienia się w węża i pochłania magiczne różdżki egipskich czarowników.
Faraon nie usłuchał – nie wykonał woli B-ga. Wtedy Wszechmogący zsyła plagi na Egipt: wody Nilu zamieniają się w krew; hordy ropuch wypełniają ziemię egipską; wszy przywierają do ludzi i zwierząt; Stada dzikich zwierząt atakują miasta; zwierzęta domowe padają z powodu zarazy; ropne wrzody pokrywają ciała Egipcjan; grad z ognia schodzi z nieba.
Niemniej jednak – „serce Faraona pozostało zatwardziałe – nie uwolnił Synów Izraela, dokładnie tak, jak B-g Najwyższy ostrzegał Mosze”.

Kolejność czytania w cyklu tygodniowym:

Pierwsze czytanie — Szmot 6:2–13

Drugie czytanie        Szmot 6:14-28

Trzecie czytanie      Szmot 6:29 – 7:7

Czwarte czytanie –    Szmot 7:8-8:6

Piąte czytanie          Szmot 8:7-18

Szóste czytanie       Szmot 8:19-9:16

Siódme czytanie –    Szmot 9:17-35

Kmentarze Rabina Szaloma Dow Ber Stamblera.

http://

http://

Tewet 24

Tego dnia Alter Rebe zmarł we wsi Piena w sobotę w nocy – parszat Szmot, w roku 5573 (1813). Jest pochowany w mieście Haditz.

Mój dziadek (R. Szmuel) zapytał Cemach Cedek’a: “Co dziadek (Alter Rebbe) miał na myśli określając “drogi Chassidus” i co z  samym pojęciem Chassidus? 

Cemach Cedek odpowiedział: “Drogi Chassidus” jest to, że wszyscy Chasydzi mają być jako jedna rodzina, przepełniona miłością, jak uczy Tora. Chassidus zaś jest energią. Chassidus jest wprowadzeniem w nasze życie i we wszystko, co nas otacza światła, poznanie samego siebie, poznanie nawet zła, które tkwi w nas tak dokładnie, jak to możliwe, aby móc naprawić.

 

24 Tewet – Jorcajt Rabina Schneura Zalmana z Liadi (1812)

Odejście z tego świata Rabina Schneura Zalmana z Liadi (1812)
Założyciel chasydyzmu Chabad, Rabin Schneur Zalman z Liadi (1745–1812), zmarł wieczorem dnia 24 Tewet, 5573, około godziny 22:30, krótko po wyrecytowaniu modlitwy Hawdalah oznaczającej koniec Szabatu. Rebbe wówczas mieszkał w miasteczku Piena, uciekając przed wojskami Napoleona, które trzy miesiące wcześniej przeszły się przez rodzinne miasto Rebbego Liadi, w drodze do Moskwy. Zmarł w wieku 68 lat.

 

Kolel Tora – 20.01.2020

Omawiany jest rozdział bawa mecija 13A.
Mowa o wekslach.
Opinie mędrców.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

Tewet 23

(Tu pojawia się poprawka do tekstu Tory Or, ważna tylko w języku hebrajskim. Tłumacz).

Samo narzekanie nie przyniesie nic dobrego. Jęk jest tylko kluczem do otwarcia serca i oczu, aby nie siedzieć w miejscu ze złożonymi rękami, ale zaplanować uporządkowaną pracę i aktywność, każdy człowiek, gdziekolwiek może być skuteczny, powinien działać na rzecz szerzenia Tory i przestrzegania Micwot. Ktoś może to zrobić poprzez pisanie, ktoś inny dzięki swoim zdolnościom oratoryjnym, inny dzięki swojej zamożności.

23 Tewet – Deportacja Żydów z Portugalii

Banicja Portugalskich Żydów

Dekret o wydaleniu portugalskich Żydów (1496 r.)

Po śmierci króla  Portugalii Joao w 1494 roku, jego syn, na tron wstąpił jego syn – król Manuel I.  Gdy zakwestionowano jego legalność jako następcy tronu, Manuel chciał poślubić księżniczkę Isabel z Hiszpanii, córkę Ferdynanda i Izabeli, aby umocnić swoją pozycję. Jako wstępny warunek małżeństwa, hiszpański monarcha zażądał, aby Portugalia wydaliła wszystkich Żydów tan mieszkających – wielu z nich było banitami z Hiszpanii z 1492 r., którzy znaleźli schronienie w sąsiedniej Portugalii.
Manuel zgodził się, a pięć dni po podpisaniu kontraktu małżeńskiego, dnia 23 miesiąca Tewet roku 5257 od stworzenia świata wydał dekret, który zobowiązywał Żydów zamieszkałych w Portugalii w ciągu jedenastu miesięcy opuścić kraj.

Doceniając wartość i znaczenie Żydów dla ekonomiki Portugalii, Manuel był niezadowolony z potencjalnej utraty tego atutu ekonomicznego i wymyślił sposób, aby Żydzi pozostali w Portugalii – ale …. jako chrześcijanie…
Początkowo wydał rozporządzenie, by Żydzi opuścili jeden z trzech portów, ale wkrótce ograniczył  deportację tylko z Lizbony.
Gdy nadszedł październik 1497 r., tysiące Żydów zgromadziło się tam. Zostali ochrzczeni siłą, pod przymusem. Wielu Żydów zdecydowało się pozostać i trzymać swoje pochodzenie i wiarę w tajemnicy; nazywano ich Marranos lub Krypto-Żydami.

Przez następne 350 lat “osławiona” Inkwizycja prześladowała, torturowała i paliła na stosach tysiące “marranos” w całej Hiszpanii, Portugalii i ich koloniach za kontynuowanie potajemnego praktykowania wiary żydowskiej i tradycyjnycyjnych rytuałów żydowskich.

21 Tewet

21 Tewet – urodziny Szymona syna Jakuba:

Dnia 21 Tewet roku 1567 p.n.e. urodził się Szymon, drugi syn Jakuba i Lei i założyciel jednego z dwunastu plemion narodu żydowskiego – “Szymeonici”.
Był to rok 2194 od stworzenia świata, dziewięć lat po przybyciu Jakuba do ziemi Charan.
Rok po wyjściu z Egiptu potomkowie Szmona liczyli 59 300 osób (tj. dorosłych mężczyzn w wieku od 20 do 60 lat), ale po zdarzeniu z Peorem ich populacja znacznie się zmniejszyła; w przededniu wejścia Izraelitów do Ziemi Świętej – 40 lat później przetrwało tylko pięć z sześciu rodzin Szymeonitów, z całkowitą populacją 22 200 osób.

20 Tewet – Pierwszy druk Talmudu

Druk Talmudu (1483)
Pierwszy tom Talmudu Babilońskiego, traktatu Berachota, został wydrukowany w Soncino we Włoszech dnia 20 Tewet roku 5244 od stworzenia świata (1483)

20 Tewet – rocznica śmierci Majmonidesa

Rabin Mojżesz ben Maimon, talmudysta, halachista, lekarz, filozof i przywódca społeczności, znany w świecie żydowskim pod skrótem „Rambam”, a dla całego świata jako „Majmonides”, zmarł w Egipcie dnia 20 Tewet w 1204 r. ( 4965 roku od stworzenia świata).

17 Tewet – Pierwsza Synagoga w Nowym Jorku

7 Tewet – pierwsza Synagoga w Nowym Jorku.
W 1684 r. grupa hiszpańskich i portugalskich Żydów, którzy uciekli do Ameryki przed represjami Inkwizycji, odprawiła nabożeństwo wieczorne na Rosz Haszana w Nowym Amsterdamie, powstała wówczas Kongregacja Shearith Israel („Resztka Izraela”).
Dnia 17 Tewet w 1728 r. Kongregacja zakupiła parcel na Dolnym Manhattanie, aby wybudować Pierwszą Synagogę w Nowym Jorku.
8 kwietnia W roku 1730 (8 kwietna) Pierwsza Synagoga w Nowym Jorku, Shearith Israel została poświęcona. Kongregacja Shearith Israel.
(źródło&ilustracja – New-York Historical Society Museum and Library)

Szabat – Chazak

We wspólnotach aszkenazyjskich panuje zwyczaj, że na zakończenie czytania / studiowania każdej z Pięciu Ksiąg Mojżeszowych zgromadzeni w synagodze radośnie wołają (stojąc): „Chazak, chazak, venitchazek!” („Bądź silny, bądź silny, a my będziemy silni!”), a następnie ten, który czyta Torę, powtarza to zdanie.

W większości kongregacji sefardyjskich zwyczajowo ww. zdanie kończy się słowami Chazak ubaruch” („Bądź silny i błogosławiony!”) na zakończenie każdej aliji do Tory.

Zaczęło się od B-ga i Jozuego

Na początku księgi Jozuego, B-g zachęca Jozuego, mówiąc mu: „Ale musisz być bardzo silny i zdecydowany ( chazak ve’ematz ), aby wiernie przestrzegać wszystkich nauk, które Mój sługa Mojżesz wyznaczył ci. . . Niech ta księga Tory nie ustąpi z twoich ust, lecz recytuj ją dzień i noc, abyś wiernie przestrzegał wszystkiego, co jest w niej napisane.. . . ” (Jozue, 1:6-8). 

Ponieważ Pismo Święte  używa terminu „ta księga Tory”, Midrasz rozumie, że Jozue rzeczywiście trzymał zwój Tory, a kiedy go ukończył, B-g powiedział mu „Chazak”.  Właśnie dlatego zwyczaj ewaluował  w „Chazak”  na zakończenie czytania kolejnej Księgi Chumaszu Mojżeszowego.

(ilustracja: Chabad.org)

12 Tewet – Proroctwo Ezechiela

Ezechiel przepowiada upadek Egiptu (424 p.n.e.)

Dnia 12 Tewet roku 424 p.n.e. Ezechiel prorokował, że Egipt zostanie zniszczony, jako kara za nie dotrzymanie powtarzanych obietnic dotyczących pomocy Izraelitom.

“Powiedz: Tak mówi Pan Bóg: Oto Ja jestem przeciwko tobie, faraonie, królu egipski, wielki wężu, który się czai wśród swoich rzek, ten co mawiałeś: Moja rzeka jest moją, ja ją uczyniłem. Założę haki w twoje szczęki i sprawię, że wszystkie ryby twoich rzek przylgną do twoich łusek i wyciągnę cię z twoich rzek…. I rozproszę cię na pustynię, ciebie i wszystkie ryby twoich rzek. Upadniesz na otwartym polu, nikt cię nie podniesie i nie pochowa. Bestiom polnym i ptakom niebieskim, które stworzyłem, oddam cię na pożarcie…” (Ezechiel 29: 3–5)

(ilustracja: Chabad.org)

 

 

Prawa Postów

Prawa postów w judaizmie:

1. Prorocy ustanowili przykazanie, aby pościć w dniach, w których  nasi przodkowi przeżywali trudne wydarzenia. Takie dni nazywane są dniami postów publicznych (3 Tiszrei, 10 Tewet, 17 Tamuz i 9 Aw).

2. Celem postu jest przebudzenie serc i przypomnienie nam złych uczynków i czynów naszych przodków. Pamiętając o tym, będziemy odczuwać skruchę i poprawiać nasze zachowanie i nasze czyny.

3. 10 Tewet to dzień, w którym Babilończycy okrążyli Jerozolimę, co doprowadziło do zniszczenia Pierwszej Świątyni.

4. Publiczne posty nie są przestrzegane w Szabat, więc jeśli przypadnie dzień postu publicznego na dzień Szabatu, jest przeniesiony do niedzieli.

5. Gdy 10 Tewet przypada w piątek, napości się do pojawienie się gwiazd, chociaż wcześniej już zapalmy świece szabatowe (lub o zachodzie słońca), Szabat już się rozpoczął.

6. Wszystkie te posty, z wyjątkiem 9 Aw, zaczynają się dopiero o świcie. Dlatego noc przed postem wolno jeść jak zwykle.

7. Jeśli człowiek idzie spać (a nie tylko drzemie) i chce wstać w środku nocy, aby zjeść coś przed postem, powinna o tym zadecydować, zanim pójdzie spać.

8. Ale jeśli zwyczajowo wstaje w nocy, aby się napić, nie musi specjalnie planować tego przed postem.

9. Kobiety w ciąży i karmiące piersią nie muszą pościć. Wyjątkiem jest post 9 Aw (przed postem lepiej skonsultować się z rabinem).

10. Ogólna zasada: ci, którzy nie czują się dobrze, nie muszą pościć.

11. Ten kto otrzymał pozwolenie, by jeść, powinien jeść tylko to, czego potrzebuje, aby czuć się normalnie, ale nie pozwalać sobie na nadużycia.

12. Dzieci poniżej wieku bar i bat micwy nie muszą pościć.

13. W dzień postu zabrania się płukania ust.

14. Post 9 Aw ma swoje własne dodatkowe prawa. Powyżej przedstawiono ogólne zasady, które są takie same dla wszystkich postów publicznych.

10 Tewet – oblężenie Jerozolimy

Oblężenie Jerozolimy (425 p.n.e.)

Dnia 10 Tewet roku 3336 od Stworzenia Świata (425 r.p.n.e.) wojska babilońskiego imperatora Nabuchodonozora okrążyły Jerozolimę. Trzydzieści miesięcy później – dnia 17 Tammuz roku 3338 – mury miasta zostały zbużone, a dnia 9 Aw tego roku Świątynia została całkowicie zniszczona.
Naród żydowski został zesłany do Babilonii na 70 lat.

8 Tewet

8 Tewet 246 r. p.n.e. – przekład Tory z języka świętego na język grecki.

Drugie ‘podejście’ przetłumaczenia Tory na język grecki (nieudana pierwsza próba była 61 lat wcześniej). Panujący greko-egipski Cesarz Ptolemeusz zarządził zgromadzenie 72 mędrców Tory, kazał ich umieścić w 72 oddzielnych pokojach i polecił im opracować tłumaczenie. 
W dniu 8 miesiąca Tewet roku 3515 od stworzenia świata (246 r p.n.e.) każdy z  72 mędrców przedstawił przez siebie wykonane tłumaczenie – powstały wówczas odpowiednio 72 wersje przekładu tekstu Tory, z których każda zawierała w 13 tych samych dla każdej wersji miejscach identyczne wzmianki (każdy z tłumaczy czuł, że tłumaczenie dosłowne stanowiłoby wypaczenie rzeczywistego znaczenia Tory). Ostatecznie powstał ujednolicony przekład.
To grecki przekład stał się znany jako Septuaginty, “z siedemdziesięciu” (chociaż późniejsze wersje noszące tę nazwę są uważane za bardziej odpowiednie w stosunku do oryginału). 
Na skutkek tego przekładu język grecki stał się drugim znaczącym językiem wśród Żydów. 
W czasach talmudycznych dzień 8 Tewet w niektórych społecznościach był dniem postu, jako wyraz lęku przed szkodliwym wpływem przekładu Świętej Tory.

 

5 Tewet – Święto książki chasydzkiej

CHABAD ŚWIĘTUJE ŚWIĘTO KSIĄŻKI ŻYDOWSKIEJ
(które trwa cały tydzień 🙂)
Hei Tewet – 5 Tewet – Sąd Federalny w 1987 r. orzekł, że bezcenna biblioteka Agudasa Chasidei Chabad-Lubawicz nie jest własnością prywatną, ale należała i należy do chasydów Chabadu jako całości. 23 listopada 1987 roku, po tym, jak sąd apelacyjny potwierdził orzeczenie Sądu niższej instancji, książki w końcu wróciły do domu.

Wielkie kupowanie żydowskich książek w „Święto Książki Żydowskiej”.
Rekordowe zakupy w sklepach i online – historyczny dzień w nowoczesnej historii chasydzkiej.

Z ponad 2000 tomów w bogatym katalogu, Kehot Publication Society, który jest wiodącym na świecie wydawcą żydowskich książek. Prawie 20 procent ich rocznej sprzedaży odbywa się w ciągu jednego tygodnia pod koniec grudnia lub na początku stycznia. Wtedy księgarnia wydawnicza w Brooklynie w stanie Nowy Jork jest szczególnie oblegana. Dorośli napełniają swoje kosze książkami – tomami prawa żydowskiego, filozofii i historii chasydyzmu, rabinicznych traktatów – przechodzą od alejki do alejki dużej księgarni, w tym czasie dzieci “zatapiają się” w morzu swoich kolorowych książek z obrazkami.
W tym tygodniu sklep, który mieści się na rogu Eastern Parkway i Kingston Avenue w Crown Heights od wczesnych lat 80. XX wieku, oficjalnie pozostaje otwarty od rana do północy, ale w praktyce otwarty jest znacznie dłużej – „Jesteśmy otwarci dopóki ostatni klient nie odejdzie” – mówi Mendel Laine, redaktor zarządzający Kehota – „Nie jest niczym niezwykłym, że witamy miłośników książek do godziny trzeciej nad ranem”.
Witamy w Hei Tewet – piątym dniu hebrajskiego miesiąca Tewet, żydowskiego święta książek. Od 1987 roku ten dzień, który w tym roku odpowiada dacie 2 stycznia, jest dniem Ludzi Książki na całym świecie. Ponad dwie dekady temu Kehot wprowadził 50-procentową promocję właśnie w dniu Hei Tewet, jednak zainteresowanie i popyt wzrósł tak wysoko w ostatnich latach, że promocyjna sprzedaż została przedłużona do pełnego tygodnia.
Teraz przez cały tydzień do księgarni przybywają ludzi nie tylko z NYC i USA, ale z całego świata. Jednocześnie zamówienia zalewają stronę internetową Kehot – tam również dostępna sprzedaż – zamówienia internetowe docierają z miejsc, w których są społeczności żydowskie – z najbardziej odległych zakątków świata. Aby poradzić sobie z popytem online, Kehot zwiększa przepustowość, aby mieć pewność, że witryna się nie zawiesi.
Kehot, założony w 1941 r. Przez Szóstego Rebe – B’P Rabina Józefa Icchaka Schneersohna – wkrótce po przyjeździe do Stanów Zjednoczonych z okupowanej przez nazistów Europy, jest głównym wydawnictwem ruchu Chabad Lubawicz. Od momentu powstania rozpowszechnił ponad 100 000 000 tomów w języku hebrajskim, jidysz, angielskim, rosyjskim, hiszpańskim, francuskim, włoskim, portugalskim, holenderskim, niemieckim, perskim i arabskim.
Trudne początki Święta Książki.
Hei Tevet upamiętnia dzień w 1987 r., kiedy Amerykański Sąd Rejonowy dla wschodniej dzielnicy Nowego Jorku orzekł w sposób zdecydowany, że ogromna i rzadka biblioteka zebrana przez Szóstego Rebbe, która gromadzi księgi ze Starego Świata należała – podobnie jak sam Rebbe – do ruchu Chabadu w całości. Przez tysiące lat żydowska mądrość, myśl i praktyka były przekazywane z pokolenia na pokolenie za pomocą słowa pisanego. Kiedy powstawały prasy drukarskie, dzieła żydowskie były jednymi z pierwszych drukowanych, dzięki czemu żydowskie księgi były czymś więcej niż tylko przedmiotami, ale pomostem w przekazie tradycji sięgającej Synaju.
Zimą 1985 roku wnuk szóstego Rebbe zaczął potajemnie usuwać setki rzadkich tomów z domu biblioteki w centralnej synagodze Chabadu przy 770 Eastern Parkway w dzielnicy Crown Heights na Brooklynie. Twierdził, że księgi były jego prywatną własnością, prawomocnie odziedziczoną po dziadku. Zanim jego działania zostały odkryte, sprzedał już wiele z nich na rzadkim rynku judaików, uzyskując sześciocyfrowy zysk; dystrybutorzy rzadkich ksiąg z kolei sprzedawali je za jeszcze wyższe kwoty. Wówczas trybem nadzwyczajnym został wydany nakaz sądowy, aby zatrzymać tę działalność. Sprawa trafiła następnie do sądu federalnego. Przez cały ten okres Rebbe, B”P Rabin Menachem M. Schneerson – zięć i następca szóstego Rebbego, spędzał godziny na rozmowach na temat duchowego wyzwania dla działań ruchu Chabad i międzynarodowego rozwoju, o którym tak naprawdę wierzy własność książek reprezentowany.
Ostatecznie Sąd Federalny orzekł na korzyść Chabad Lubawicz. Orzeczenie opierało się na założeniu, że Rebbe nie jest osobą prywatną, ale osobą publiczną, która jest synonimem ciała chasydzkiego. Lubawiczer Rebbe (zięć Rabina Józefa Icchaka i jego następca) nalegał, aby poświęcić z tej okazji czas na naukę ksiąg Tory („sefarim”) oraz powiększać swoje prywatne biblioteki, kupując kolejne księgi żydowskie.

Na zdjęciu: 23.11.1987 – od lewej: Rabin Yehuda Leib Groner, Rabin Dovid Raskin, Rabin Abraham Shemtov i Rabin Jehuda Krinsky.

Tewet 6

“Poznaj B-ga waszych ojców i służcie Mu całym sercem.”* Wszelka wiedza i zrozumienie Tory, nawet najgłębsza, musi być wyrażona poprzez służbę [B-bu] = awoda.
T.j. osiągnięcie intelektualne musi przynieść rzeczywiste udoskonalenie i rozwój cech charakteru i muszą zostać przetransferowane do głęboko zakorzenionego wewnętrznego oddania [B-gu] – wszystko to, co w terminologii chasydzkiej nazywane jest „awoda””
* Diwrei Hayamim I, 28:9.

1 Tewet – Ester Królową

Ester zostaje Królowa (362 p.n.e.)
„I Estera została zabrana do króla Achaszwerosza, do jego pałacu, w dziesiątym miesiącu, który jest miesiącem Tewet, w siódmym roku jego panowania. I Król umiłował Ester bardziej niż wszystkie kobiety, a ona zdobyła jego przychylność i życzliwość bardziej niż wszystkie dziewice; włożył królewską koronę na jej głowie i uczynił ją Królową w miejsce Waszti ”(Księga Estery 2:16-17).
I to jest początkiem Cudu Purimowego, który się zdarzył sześć lat później, 13 i 14 Adar roku 3405 od stworzenia Świata (356 p.n.e.).

26 Kislew

Machabeusze

Drugi dzień Cudu Chanukowego (rok 139 p.n.e.)
W dniu 25 Kislew w roku 3622 od stworzenia świata Machabeusze wyzwolili Świątynię Jerozolimską, po zwycięstwie nad znacznie liczniejszą i potężniejszą armią króla syryj-sko-greckiego Antiocha IV, który próbował siłą wykorzenić wiarę Żydów, praktyki i trady-cje Judaizmu. Zwycięscy Żydzi dokonywali natraw, oczyszczali, koszerowali i ponownie wyświęcali Świątynię. Ale cały olej Świątyni został splugawiony przez pogańskich na-jeźdźców. Gdy Żydzi przystąpili do zapalenie świątynnej menory, okazało się, że pozo-stała tylko jedna mała porcja rytualnie czystej oliwy z oliwek. Cudownie, jednodniowa miarka oliwy paliła się przez osiem dni, aż do udało się wyprodukować nową czystą ko-szerną oliwę. Upamiętniając to cudowne zjawisko, Mędrcy ustanowili 8-dniowe Święto Chanuka, w którym to okresie zapalamy ogień na menorach chanukowych – co wie-czór, po zachodzie słońca dodajemy kolejne światło świecy lub oliwne, by przypomnieć i po raz kolejny przeżyć tam ten Cud.
(poniżej – malowidło upamiętniające zwycięstwo Machabeuszy zdobi Synagogę Or Tora w Akrze w Izraelu)

XIII Koncert Chanukowy

22.grudnia 2019 r. w Sali Kameralnej Filharmonii Narodowej w Warszawie odbył się XIII Koncert Chanukowy z udziałem słynnego kantora Yaakova Lemmera. Akompaniował mu na fortepianie Menachem Bristovski. Koncert był bezpłatny, otwarty dla wszystkich. Mimo deszczowej pogody goście wypełnili salę Filharmonii po brzegi.  W trakcie koncertu zorganizowane zostały warsztaty, w których uczestniczyło około 30 dzieci. Dzieci uczyły się robić świece oraz rozmawiały o tradycji święta Chanuka. Tradycyjnie już po zakończeniu koncertu goście zaproszeni zostali na tradycyjny poczęstunek – pyszne pączki oraz latkes.

 

Plakat koncertu

 

Współorganizatorami wydarzenia są: 
 
Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego 
Narodowe Centrum Kultury   
Samorząd Województwa Mazowieckiego 
Fundacja Trzy Trąby 
Muzeum Getta Warszawskiego 

Fragmenty koncertu transmitowane były przez  TVP i TVN24.

25 Kislew

Kain i Abel

Kain zabił Abla

Dnia 25 Kislew roku 3720 p.n.e. popełnino pierwsze morderstwo w historii ludzkości. Był rok 41 od stworzenia świata, kiedy najstarszy syn Adama i Ewy, Kain, zabił swego młodszego brata, Abla, jak to opisano w czwartym rozdziale Księgi Rodzaju – Bereszit.

(obok – obraz Petera Paula Rbensa – Kain i Abel)

24 Kislew

1200px-Jerusalem Modell BW 2

Początek budowy Drugiej Świątyni (353 r. p.n.e.)

 

W pierwszym roku panowania Cyrusa, Króla Persji, Żydzi otrzymali pozwolenie na powrót do Izraela i odbudowanie Świątyni Jerozolimskiej. Grupa Żydów kierowana przez Zerubawel wyruszyła do Jerozolimy z wygnani babilońskiego. Wkrótce po przybyciu do Erec Israel rozpoczęli pracę przygotowawcze nad wzniesieniem Drugiej Świątyni. Jednakże mieszkańcy Samarii (Cutheanie)  fałszywie oskarżyli Żydów o spisek przeciwko królowi Cyrusowi, co poskutkowało wstrzymaniem budowy Świątyni aż do końca  panowania tego Króla oraz przez całe panowanie Aswerusa, jego następcy. Budowa została wznowiona w drugim roku panowania Dariusza, syna Aswerusa, w dniu 24 Kislew.

 

21 Kislew

Aleksander w Jerozolimie (313 p.n.e.)
Dnia 21 Kislew roku 3448 od stworzenia świat (313 r.p.n.e.) doszło do historycznego spotkania pomiędzy Szymonem HaCadykiem i Aleksandrem (“Wielkim”) Macedońskim.
Samaryjczycy, zaciekli wrogowie Żydów, przekonali Aleksandra, że odrzucenie przez Żydów jego wizerunku w Świątyni było oznaką buntu przeciwko jego suwerenności i że Świątynia powinna zostać zniszczona. Szymon HaCadyk był Kohenem Gadol (“Arcykapłanem”) w tamtym czasie, ostatnim z “Mężczyzn Wielkiego Zgromadzenia”, który odbudował Świątynię i wskrzesił judaizm z czasów Ezdraszem Wielkiego Kapłana. Dnia 21 Kislew Aleksander podążał do Jerozolimy na czele swojej armii; Szymon, ubrany w szaty Najwyższego Kapłana, w towarzystwie delegacji żydowskich dygnitarzy, wyszedł powitać go. Obie grupy zbliżały się do siebie przez całą noc; o świcie spotkali się. Kiedy Aleksander dostrzegł oblicze Najwyższego Kapłana, zsiadł z konia i ukłonił się z szacunkiem; swoim ludziom wyjaśnił, że często miał wizje podobnego mężczyzny prowadzącego go do bitwy. Shimon HaCadyk wprowadził Cesarza do Świątyni i wyjaśnił, że judaizm zabrania eksponowania jakiegokolwiek posągów; zaproponował, aby wszystkie dzieci żydowskiego duchowieństwa płci męskiej urodzone w tym roku mieli na imię “Aleksander” jako dowód lojalności wobec cesarza (w ten sposób imię “Aleksander” stało się powszechnym żydowskim imieniem).
Złowieszczy spisek Samaryjczyków został obalony, a dzień 21 Kislew 21 ogłoszono świętem. (Talmud Yoma 69a)

(Według alternatywnej wersji, to wydarzenie miało miejsce dnia 25 Tewet.)

19 Kislew יט כסלו

Rosz Haszana chasydyzmu

Dzień dziewiętnasty miesiąca Kislew jest obchodzony jako “Rosz Haszana chasydyzmu.”

W tym dniu w 1798 roku, założyciel Chabad Lubawicz – Rabin Zalman z Ladów Schneur (1745/12), znany również jako Alter Rebe (“Stary rabin”) – został zwolniony z Pietropawłowskiej Twierdzy w Petersburgu (Rosja), po spędzeni 53-ch dni w carskim więzieniu. To wyzwolenie stało się bardzo ważnym wydarzeniem nie tylko w życiu osobistym Rabina Zalmana z Ladów, to był punkt zwrotny w historii całego chasydyzmu,

Szerzenie nauki chasydyzmu zaczęło się, w zasadzie, dwa pokolenia wcześniej.

Założyciel chasydyzmu, Rabin Israel Baal Szem Tow (1698-1760) był odkrywcą „mistycznego światła” nauk płynących z Tory, które do tej pory były dostępne tylko nielicznym kabbalistom.

Tę działalność kontynuował jego uczeń i następca Rabin Dow Ber, znany jako “Magida z Międzyrzecza”, którego imię nierozerwalnie wiąże się również z datą 19 Kislew: tego dnia w 1772 roku, 26 lat przed zwolnieniem z więzienia Rabina Schneura Zalmana, Magida opuścił ten świat, zwracając swoją duszę Stwórcy. Przed śmiercią miał powiedzieć do swojego ucznia Schneura Zalmana:

“Ten dzień – jest dniem naszego z tobą święta”

Rabin Schneur Zalman poszedł o wiele dalej, niż jego poprzednicy, znacząco rozwinął nauki chasydyzmu, rozpowszechniając je pośród społeczności żydowskiej Wschodniej Europy. Co ważniejsze, Rabin Schneur Zalman założył Chabad, jako nowy sposób nauki – filozofię i system studiów, medytacji i samodoskonalenia, co spowodowało, że abstrakcyjne dotąd pojęcia mistycyzmu stały się konkretni odczuwalne i praktycznie zrozumiałe w codziennym życiu.

Już w okresie swoich początków, chasydyzm, jego nauki stały się obiektem ostrej krytyki a nawet bezwzględnych ataków i brutalnych prześladowań ze strony przywódców religijnych Żydów litewskich i ich zwolenników. W odniesieniu do Rabina Schneura Zalmana, nawet wśród jego zwolenników i kolegów byli tacy, którzy uważali, że poszedł za daleko, odsłaniając “duszę Tory”, ukrytej do tej pory przed „nieupoważnionymi”.

Jesienią 1798 roku, na skutek fałszywego donosu sfabrykowanego przez przeciwników chasydyzmu, Rabin Schneur Zalman został aresztowany pod zarzutem tego, że jego działalność i nauki stanowią zagrożenie dla rosyjskiej monarchii. Alter Rebe został aresztowany i osadzony w Pietropawłowskiej Twierdzy. Podczas przesłuchań, musiał wyjaśniać carskim ministrom podstawy judaizmu, jak również wyjaśnić różne aspekty chasydzkich nauk i praktyk. Po 53 dniach został oczyszczony ze wszystkich zarzutów i zwolniony.

Rabin Schneur Zalman widział we wszystkim, co się wydarza odzwierciedlenie dziejów z Góry. Swój areszt traktował tylko jako echo oskarżenia płynącego z Niebios, karę za ujawnianie najskrytszych tajemnic Tory. W swoim wyzwoleniu, ujrzał znak, że w niebiańskim sądzie uzyskał uniewinnienie. Po uwolnieniu, 19 Kislev Alter Rebe podwoił swoje wysiłki zarówno w rozpowszechnieniu nauk chasydyzmu, jak i ich rozwoju.

W ten sposób dzień 19 Kislew stał się swojego rodzaju dniem urodzin chasydyzmu – momentem, gdy mu było dozwolono, pozostawiając „łono tajnej doktryny,” ujawnić się i utwierdzić, jako organiczna część nauk Tory i praktyki judaizmu.

 

16 Kislew

noahsark-1

 

Arka Noego  spoczęła na lądzie  (2104 r. p.n.e.)

Dnia 16 Kislew dno arki Noego, zanurzone na 11 łokci pod powierzchnią wody, dotknęło twardego gruntu. Arka spoczęła na szczycie góry Ararat.

 

(Jest to zgodne z opinią talmudycznego mędrca Rabiego Jozuego, który utrzymuje, że Powódź rozpoczęła się dnia 17 Ijar.)

Ślub Rebbe – Warszawa – Jekaterinoslaw

W listopadzie 1928 roku w Warszawie odbył się ślub Rebbe z Rebbecin Chają Muszką, córką ówczesnego Lubawiczera Rebbe Rabina Josefa Icchaka Schneersohna .

Do tego czasu pełna poświęcenia walka Rabina Józefa Icchaka na rzecz radzieckiego żydostwa stała się znana na całym świecie, a o dużym szacunku dla niego świadczyli liczni rabini, rebelianci i świeccy przywódcy europejskiego żydostwa oraz tysiące ludzi ze wszystkich środowisk, którzy zaszczycili go swoją obecnością na weselu córki.

Na początku ślubu ojciec Rebbecin ogłosił:

„Jest tradycją, że dusze przodków pary młodej przybywają i biorą udział w ich weselu. . .  Jako zaproszenie dla nich przedstawię teraz maamar (dyskurs nauki chasydzkiej), który obejmuje nauki od naszych świętych i prawych przodków: Alter Rebbe (Rabin Schneur Zalman, założyciel chasydyzmu chabadskiego ); Rabin DowBer Lubawicz; nasz pradziadek (Rabin Menachem Mendel z Lubawicz – imiennik Rebbe); nasz dziadek (Rabin Szmuel z Lubawicz ); oraz mojego ojca, dziadka panny młodej (Rabin Szolom DovBer ). Jak powiedzieli nasi mędrcy: „Ktokolwiek powtarza naukę, powinien wyobrazić sobie autora nauki stojącego przed nim”.

Ci, którzy wzięli udział w weselu, przypomnieli sobie uczucie świętości, które przenikało salę, gdy Rabin Józef Jicchak wygłosił mowę.

Setki kilometrów stąd odbyła się kolejna uroczystość ślubna. W mieście Jekaterinoslaw (obecnie Dniepropietrowsk) rodzicom Rebbe, nękanym przez władze radzieckie za ich wysiłki na rzecz Żydów w ZSRR, odmówiono pozwolenia na podróż do Warszawy. (W 1939 r. Ojciec Rebbe zostanie aresztowany, okrutnie torturowany i wygnany do gułagu, gdzie zmarł w 1944 roku wycieńczony i schorowany).

Mimo że zamknięci za żelazną kurtyną rodzice Pana młodego nie mogli uczestniczyć w ślubie ich pierworodnego syna, byli jednak zdeterminowani, by cieszyć się jego radością.

W poruszającym pamiętniku matka Rebbego, Rebbecin Chana, opisała uroczystość weselną, która odbyła się w ich domu w Jekaterinoslawiu, podczas której choć brakowało fizycznej obecności Pana młodego i Panny młodej, jednak radość była wielka (jak i smutek głęboko ukryty w sercu rodziców Pana młodego.).

Rebe o małżeństwie:

„Mąż i żona stanowią jedną istotę, dzielącą jedną duszę; tylko dlatego B-ga pragnął, aby przez pewną część swojego życia na ziemi dusza zamieszkiwała w dwóch osobnych ciałach i aby każda połowa miała wykonywać swoją misję w życie osobno, aż do czasu, aż B-g zjednoczy ich w małżeństwie ”.

„To tłumaczy ogromną radość towarzyszącą małżeństwu – radość, która nie ma sobie równych w żadnej innej radosnej okazji. Dwie pół-dusze, rozdzielone przy narodzinach i wychowane w różnych domach, różne wspólnoty, a może nawet różne kraje, ponownie łączą się dzięki mocy „Tego, który siedzi i dopasowuje pary”. Jaka może być większa radość? ”

(opracowane na podstawie  notatek Rebbe, maj 1984 r. )

Kislew 16

Fundamentalną  zasadą filozofii Chabadu jest uznanie tego, że powinnością umysłu, który w sposób naturalny jest usytuowany ponad sercem,  jest pokierowanie sercem, by służyło Haszem, przy wykorzystaniu wszelkich zasobów intelektualnych, zrozumienia i głębokiej kontemplacji nad wielkością Stwórcy Wszechświata.

 

14 Kislew

Urodziny Reubena (1568 p.n.e.)

Reuben, najstarszy syn Jakuba i Lei , urodził się w Charanie (Mezopotamii) 14 dnia miesiąca Kislew w roku 2193 od stworzenia świata (1568 r.p.n.e.). Jako pierworodny syn Jakuba, miał początkowo pierwszeństwo objęcia naczelnikostwa w Izraelu i do podwójnej części w Ziemi Świętej, ale te przywileje zostały mu odebrane (i dane odpowiednio Judzie i Józefowi), ponieważ zgrzeszył “gwałcąc łoże swojego ojca” . ” Reuben bezskutecznie próbował zapobiec prześladowaniu Józefa przez swoich braci w 2216 roku (1545 r. p.n.e.), a następnie potępił ich za sprzedaż go w niewolę (Księga Rodzaju 37:21, 42:22). W 2238 r. Przeniósł się do Egiptu wraz z ojcem, braćmi i ich dziećmi, gdzie zmarł w dniu swoich 125ch urodzin w 2318 r. (1443 r.p.n.e.).

13 Kislew

Talmud Babiloński skompletowany  (475 CE)

 

W pierwszych dekadach piątego wieku, Raw Aszi (zm. 427 r.) oraz Ravina I (zm. 421 r )- wielcy żydowscy uczeni, mędrcy, talmudyści, prowadzili grupę Amoraj’ów (mędrcy Talmudu) prowadzącą prace nad skompletowaniem Talmudu. Było to wielkie i znaczące przedsięwzięcie – opracowanie i sporządzanie Talmudu Babilońskiego – zbieranie materiałów, ich publikacja, niekończące się dyskusje , debaty i orzeczenia wielu uczonych i mędrców, które trwały na przestrzeni ponad 200 lat od czasu zestawiania Miszny przez Rabina Judy Hanassi w roku 189. Ostatni z redaktorów i kompilatorów był Ravina II, który zmarł w dniu 13 Kislew roku 4235 od stworzenia świata (475 r. n.e); po śmierci Ravina II żadne uzupełnienia ani zmiany już nie były wprowadzane do Talmudu, z wyjątkiem minimalnych zmian edytorskich dokonanych przez Rabbanan Sawura’i (476-560).
Ta data – dzień 13 Kislew wyznacza zatem punkt, w którym dalsze prace zostały zamknięte, Talmud był skompletowany i stał się podstawą dla całej dalszej egzegezy prawa Tory.

 

Talmud (hebr. תלמוד talmud – nauka) – jedna z podstawowych ksiąg judaizmu ( nie jest uznawana za świętą ). istnieją dwa Talmudy: Talmud Jeruszalmi (Jerozolimski, zwany też Palestyńskim, rzadziej Talmudem Ziemi Izraela) i Talmud Bawli (Babiloński)

Szabaton 2019

Wydarzenie pod nazwą Program Edukacyjny Wielkich Świąt Żydowskich – Rodzinny Szabaton 5780 odbyło się w dniach 6 – 8.12.2019 w Hotelu Holiday Park w Warszawie. Wzięło w nim udział 60 rodzin wraz z dziećmi.

Wydarzenie poświęcone było Wielkim Świętom Żydowskim, a odbywało się w trakcie Szabatu. Szabat jest świętem, które Żydzi powinni przestrzegać zgodnie z nakazem B-skim zapisanym w Torze, pamiętając,  że świat jest dziełem B-ga, a ludzkie prace, finansowe zobowiązania i materialne zaangażowania są narzędziami, za pomocą których wypełniamy B-ski zamysł. W trakcie trzydniowej imprezy zrealizowano program zarówno dla dzieci, jak i dla dorosłych.

W ramach programu dla dorosłych odbyły się wykłady Rabinów poświęcone w szczególności Wielkim Świętom Żydowskim – m.in. „Klucz do radości w XXI w.”, „Feminizm w judaizmie”, Między honorem i miłością”. Program dla dzieci obejmował m.in. przedstawienie Szabatu i Wielkich Świąt, czytanie bajek, zajęcia z gry na bębnach, gry planszowe, zajęcia plastyczne.

Partnerem projektu był Bank Pekao S.A. 

 

 

10 Kislew

Wyzwolenie Rabina Dow Ber z Lubawiczów (1826)
W 1826 r. Rabin Dow Ber z Lubawiczów (patrz wpis z kalendarza zdnia wczorajszego, 9 Kislew) został aresztowany pod zarzutem, że jego nauczanie judaizmu, nauk Tory, podważanie autorytetu władzy Cara itd. , ale później został oczyszczony z zarzutów.
Data jego uwolnienia to 10 Kislew, obchodzona jest wśród chasydów Chabad Lubawicz Chassidim jako “święto wyzwolenia”. Tachnun (spowiedź grzechów) jest pominięty w modlitwach dnia, odbywa się farbrengen’y i studiuje nauki rabina Dow Bera.

9 Kislew

Na dzień 9 Kislew przypadają dwie ważne daty dla całej historii chasydzkiej społeczności: urodziny oraz dzień odejścia z tego świata Rabina Dow Ber z Lubawiczów, syna i następcę założyciela Chabadu – chasydyzmu, Rabina Schneura Zalmana z Ladów.

Rabina Dow Ber nazywano również Mitteler Rebbe (“Middle Rebbe” w jidysz), był drugim z trzech pierwszych  pokoleń liderów Chabadu.

Rabin Dow Ber znany był ze swojego niepowtarzalnego stylu nauczania “rzeki bez granic” – jego nauki były niczym intelektualne rzeki wiedzy, których źródłem były nauki jego ojca, Rabina Schneura Zalmana.
Rabin Dow Ber urodził się w Lioznej, na Białorusi dnia 9 Kislew
5534 roku (1773 r.). Otrzymał imię Dow Ber Rabin Schneur po Zalmanie, Rabinie Dow Ber z Międzyrzecza, który był jego nauczycielem i mentorem.

Rabin Dow Ber, objął przywództwo Chabadem Lubawicz po śmierci swojego ojca (19 Kislew) w 1812 roku. W 1813 roku osiadł w miejscowości Lubawicz, gdzie pracował, pisał i nauczał, gdzie znajdowała się wówczas główna siedziba Ruchu Chabad Lubawicz i pozostawała tam przez następne 102 lata.

W 1826 roku został aresztowany pod zarzutem, że jego nauki stanowią zagrożenie dla carskiej władzy i majestatu cara, jednak wkrótce został zwolniony.
Rabin Dow Ber zmarł dnia 9 Kislew, w dzień swoich 54. Urodzin, w 1827 roku, w przeddzień pierwszej rocznicy wyzwolenia z carskiego więzienia.

                                                                 

                                

                                                                                       

 

7 Kislew – spalenie Zwoju Ks.Lamentacji

Jehoaikim – spalił Zwój Ks.Lamentacji (3321 /-440)
Jehoaikim, król Judy, spalił zwój podyktowany przez Proroka Jeremiasza i napisany przez jego ucznia Barucha, syna Neriasza. Ten zwój był Księgą Lamentacji i został napisany, aby ostrzec Króla o rychłym zniszczeniu Jerozolimy. (Jeremiasz rozdz. 36. Megilat Taanit, perek ha’acharon. Należy zauważyć, że inne źródła podają alternatywne daty – patrz Szulchan Aruch, Orach Chaim 580:1 i Magen Awraham.)

7 Kislew – Śmierć Heroda, króla Judei

Śmierć króla Heroda (3760/1)

Herod przejął władzę po Dynastii Hasmoneuszy po tym, jak wszyscy zostali zabici. W obawie, że rabini podważą jego autorytet, zabił ich wszystkich, pozostawiając tylko Bava ben Butę. Później, z wyrzutów sumienia za swoje niecne czyny, morderstwa i okrucieństwo, w nadziei że jego grzechy zostaną odkupione, całkowicie odnowił Świątynię.

12 Faktów o miesiącu Kislew

Warto wiedzieć – dwanaście faktów o miesiącu Kislew.

1. Jest miesiąc dziewiąty i jednocześnie trzeci 

Rok żydowski ma (co najmniej) dwie „głowy” – miesiąc Nissan na wiosnę i Tiszrei na jesieni. Licząc od miesiąca Nissan, jest to dziewiąty miesiąc, a licząc od Tiszrei – gdy obchodzimy Wielkie Święta oraz radosne święto Sukkot – Kislew jest miesiącem trzecim.

2. Kislew może mieć 29 lub 30 dni. Miesiące hebrajskie na ogół różnią się długością. Jeden ma 29 dni, następny 30, itd. Wyjątkami są Kislew i poprzedni miesiąc Cheszwan, które mogą (a) mieć 29 dni; (b) oba mają po 30 dni; lub (c) mają odpowiednio 29 i 30 dni, co pozwala na dokładne skalibrowanie miesięcy żydowskich.

3. Kislew nigdy nie zaczyna się w Szabat. Większość dat w kalendarzu żydowskim może przypadać na cztery z siedmiu dni tygodnia. Ponieważ Cheshvan może mieć 29 lub 30 dni, w miesiącu Kislew mogą być jeszcze dwa dodatkowe dni. Zatem ten miesiąc może rozpocząć się każdego dnia tygodnia oprócz Szabatu.

4. Wielki Potop zakończył się dnia 27 Kislew. Deszcze Wielkiej Powodzi w czasach Noego rozpoczęły się w 17 Cheszwan i trwały przez 40 dni. Tak więc lwia część deszczu miała miejsce w miesiącu Kislew, kończąc się 27 dnia miesiąca.

5. Miesiąc kończy się w środku Chanuki.

Święto świateł Chanuka rozpoczyna się wieczorem poprzedzającym 25 Kislew, a kończy 8 dni później, co oznacza, że Kislew odchodzi, gdy światła Chanuka rozprzestrzeniają swoją coraz większą jasność o zimowym zmierzchu.

6. Jest kojarzony z wspierającą literą „samech”. 

Starożytne mistyczne dzieło “Sefer Jecirah” mówi nam w tym miesiącu, że B-g „stworzył literę ‘samech’, panującą we śnie, która została koronowana i uformował łuk na świecie, a Kislev w roku…” (Księga “Sefer Jecirah, rzd 5). Poprzedni miesiąc Cheszwan, został skojarzony z gryzącym skorpionem i literą “nun”, która oznacza nofel, jesień/spadek. W tym miesiącu jesteśmy inspirowani literą samech, co oznacza „wsparcie/radość”.

7. Znakiem zodiaku Kislew jest Łuk (Strzelec).

Jak zauważono w Sefer Jecirah, hebrajskim znakiem w tym miesiącu (mazal) jest Łuk (Keszet). Według mędrców Midraszy, to mówi nam o tym, że nawet jeśli grzechy człowieka są jak trujące ugryzienie skorpiona, przez modlitwę można je ‘katapultować’ w lepsze miejsce. Niektórzy kojarzą ten łuk z tęczą pokazaną Noemu po powodzi. (Zichron Yosef (Bluzhov), Chodesh Kislew).

8. Kislew ma wiele znaczeń.

Niektórzy kojarzą słowo Kislew ze słowem kesel, co oznacza „flanka/skrzydło”, co oznacza wrodzone i intuicyjne pragnienie do B-ga.(Asah Yare’ach Lamo’adim). Inni łączą je ze słowem ksil, „głupiec”, pokazując, jak B-g troszczy się nawet o tych, którzy postępowali głupio.(Yismach Yisrael, Rosh Chodesh Kislev, 1-2.). 

9. Ezra przewodniczył zgromadzeniu w tym miesiącu.

We wczesnych latach Drugiej Świątyni Ezra wezwał naród żydowski na specjalne spotkanie na dziedzińcu Świątyni. Gdy ludzie dygotali w strugach ulewy, ludzie zgodzili się definitywnie rozstać się z bałwochwalczymi małżonkami, z którymi byli poślubieni.

10. Jest pełen ważnych dni w historii Chabadu.

Kislev 19, dzień pierwszego uwolnienia Pierwszego Rebbe Chabadu  z carskiego więzienia w 1798 r., Obchodzony jest jako Rosz Haszana chasydyzmu. Ale w tym miesiącu jest wiele innych ważnych dni dla Chabadu. 

Oto niektóre:

● Rosh Chodesz Kislew to dzień, w którym Rebbe wrócił do domu w 1977 r., twierdząc, że wrócił do zdrowia po poważnym zawale serca, który zdarzył się w Szemini Aceret.

● 9 Kislew to rocznica urodzin (1773) i odejścia z tego świata (1827) Rabina Dow Ber’a, Drugiego Rebbe Chabadu.

● W dniu 10 Kislew 1826 r. Rabin Dow Ber został zwolniony z więzienia, gdzie był przetrzymywany pod zarzutem pomocy wrogom Rosji.

  • 14 Kislew jest serdecznie obchodzony jako rocznica ślubu Rebe i Rebbetzina w 1928 roku.

11. Miszkan został ukończony w tym miesiącu.

Mędrcy mówią nam, że budowa Miszkanu (Tabernakulum) została zakończona w tym miesiącu. Mojżesz opóźnił jednak inaugurację aż do wiosennego miesiąca Nissan, miesiąca, w którym urodził się Jicchaak. Kislew otrzymał ‘rekompensatę’, gdy prawie tysiąc lat później świątynia została poświęcona dnia 25 Kislevie podczas wydarzeń w Święto Chanuki (Pesikta Rabbati 6:5.Re).

12. W tym miesiącu została założona Druga Świątynia. Czytamy w proroctwie Aggeusza (Aggeusza 2:18): „Zwróć uwagę teraz, od tego dnia i przedtem – od dwudziestego czwartego [dnia] dziewiątego [miesiąca] – od dnia, w którym Świątynia B-ga została założona, uważaj ”. Według Rasziego oznacza to, że „zaczęli dodawać do pierwszego fundamentu, który zbudowano za czasów Cyrusa ”.

(opracowano na podstawie art. Menachem Posner; ilustracja Chabad .orgKislew-12 faktów

Cheszwan 29

Nie możemy odpowiednio opisać wielkiej zasługi tych, którzy pełnią świętą służbę przed Stwórcą, m.in. czytając Techilim w obecności minjanu, oraz wielkiej przyjemności, jaką to służenie sprawia na Wysokościach, jak omówiono w świętych tekstach i bardzo niewielkiej części w “Kuntres Takanat Amirat Tehillim B’rabim (Koweic Michtawim 1). 1
Jak że szczęśliwy jesteś, Izraelu, i obyście wszyscy zostali pobłogosławieni odpowiednim zdrowiem i obfitym źródłem utrzymania – wy, wasze żony, wasi synowie i wasze córki (B-g daruje życie wieczne). 2 Za zasługi swoje niech całe zgromadzenie Izraela w waszych społecznościach, pomóżcie (pośród wszystkich naszych żydowskich braci) we wszystkim, czego potrzebują, materialnie i duchowo.

27 Cheszwan

Potop-koniec

 Dnia 27 Cheszwan  roku 2104 r. p.n.e. :

“A miesiąca drugiego, dwudziestego siódmego dnia miesiąca wyschła ziemia…” (Bereszit, 8:14).

Po pełnych 365 dniach Wielkiego Potopu, który unicestwił całe życie na ziemi, z wyjątkiem tych, których Wszechmogący ocalił a Arce: osiem osób  – Noe i jego rodzina oraz zwierzęta – po parze z każdego gatunku. 

W tym dniu B-g nakazał Noemu: “Wyjdź z arki i rozmnażaj się…”  by zamieszkać na ziemi i zaludnić oraz ucywilizować ją.

23 Cheszwan-Święto Hasmonean

Święto Hasmonean (137 p.n.e.)

W czasach talmudycznych Cheshvan 23 był upamiętniony jako dzień, w którym kamienie ołtarza, które zostały zbezczeszczone przez Greków, zostały usunięte ze Świątyni.

Kolel Tora – 19.11.2019

http://

Omawiany jest rozdział bawa mecija 11B.
Mowa m.in. warunkach nabycia – inne spojrzenie
Opinie mędrców.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

17 Cheszwan

Wielki Potop – początek (2105 r. p.n.e.)

 

Ulewne deszcze zaczęły padać dnia 17 Cheshvan roku 1656 od stworzenia świata (2105 r. p.n.e.), zalewając ziemię, woda wznosiła się ponad szczyty najwyższych gór. Tylko Noach – jedyny Sprawiedliwy i jego rodzina przetrwali, ukryli się w arce zbudowanej według nakazu B-skiego, by się uratoować. Do tej że arki zostały wpuszczone gatunki zwierząt, wskazane przez Haszem – każdego gatunku po parze: samiec i samica, by zachować życie na ziemi w przyszłości.

Oto chronologia Wielkiego Potopu – daty i okresy wymienione w Torze i obliczone przez Rasziego:

17 Cheshwan: Noach wchodzi do arki; zaczynają deszcze.

27 Kislew: Czterdzieści dni obfitych opadów deszczu; dalszych 150 dni, kiedy poziom wody przybiera, wody burzą się i falują, w tym okresie woda osiąga wysokość 15 łokci nad szczytami górskimi.

1 Siwan: Następuje uspokojenie burzy, woda zaczyna opadać w tempie jednego metra sześciennego co cztery dni.

17 Siwan: Dno arki, zanurzone 11 łokci pod powierzchnią, dotyka szczytu góry Ararat.

1 Aw: Nad powierzchnią wody zaczynają wystawać szczyty gór.

10 Elul: Czterdzieści dni po ukazaniu się górskich szczytów, Noach otwiera okno arki i wysyła kruka – „na zwiady”.

17 Elul: Noach posyła gołębia po raz pierwszy – „na zwiady”.

23 Elul: Gołąb zostaje wysłany po raz drugi i wraca z liściem oliwnym w dziobie.

1 Tiszrei: Trzecia misja gołębia. Woda całkowicie opadła.

27 Cheshwan: Ziemia w pełni wysuszona. Noah wychodzi z Arki.

(Powyższy bieg zdarzeń – chronologia sporządzona według opisów talmudycznego mędrca Rabiego Eliezera. 

Zgodnie zaś z interpretacją Rabina Joszuego, Wielki Potop rozpoczął się dnia 17 Ijar, w związku z czym wszystkie powyższe daty powinny zostać przesunięte o sześć miesięcy.)

Całkowity czas spędzony przez Noacha w Arce: 365 dni (jeden rok słoneczny lub jeden rok i 11 dni według kalendarza księżycowego).

 

15 Cheszwan

Mattitjachu

15 Cheszwan – Rocznica śmierci Mattitjahu 

 

W 2 wieku p.n.e. na  Ziemi Świętej rządzili Seleucydzi (syryjsko-greckie rządy), którzy (przy współpracy z żydowskimi hellenistami), wprowadzali pogańskich bożków do Świątyni również  (z dużym naciskiem) nakłaniali ludność Izraela do hellenizacji. 

Mattitjahu, syn arcykapłana Jochanana, był człowiekiem już w podeszłym wieku , kiedy ‚podniósł miecz i wniósł flagę’ sprzeciwu w miejscowości Modiin na wzgórzami Judei. Na jego wołanie zebrały się tłumy Żydów: “Kto to staje w obronie wiary w Boga Jedynego, chodź ze mną!” , stworzyli ruch oporu, niczym partyzanci walczyli z Grekami z kryjówek górskich.

Na czele ruchu stanął Mattitjahu, lecz po roku zmarł – dnia 15 Cheszwan roku 3622 od stworzenia świata (139 p.n.e.). Jego pięciu synów – „Machabeusze”- Juda, Jochanan, Szimon, Elazar, Jonatan – podtrzymali walkę wraz z synami Izraela rozpoczętą przez Mattityahu aż do ostatecznego zwycięstwa, obchodzonego każdego

13 Cheszwan

Spalenie Talmudu (1553).
Działo się to w Wenecji. Z rozkazu papieża Talmud został spalony w dniach 13 i 14 Mar-Cheszwan 1553 (Minchah Belulah, Powtórzonego Prawa 33: 2). Podany powód był taki, że Talmud zawierał heretyckie stwierdzenia dotyczące wiary chrześcijańskiej. W Wenecji znajdowało się wiele słynnych drukarni hebrajskich, w tym Daniel Daniel Bomberg, włoski wydawca nie-żydowskiego pochodzenia, który przygotował i wydał Talmud w latach 1519–1523.

11 Cheszwan – rocznica śmierci Methuselah

geneology adam1

Rocznica śmierci Methuselah (2105 r.p.n.e.).

 

 

Z czasów biblijnych:

Methuselah był najdłużej żyjącym człowiekim wszech czasów, zmarł w wieku 969 lat w dniu 11 Cheszwan w roku 1656 od stworzenia świata (2105 r. p.n.e.), dokładnie na siedem dni przed początkiem Wielkiego Powtopu. 

Methuselah był wielkim pra-pra-wnukiem Adama i dziadkiem Noego. 

11 Cheszwan – Rachel – data śmierci

Rachel-grób

Rachel – Żydowska Matka

 

Rachel – nasza Pramatka zmarła w dniu 11 Cheszwan roku 2208 od stworzenia świata (1553 p.n.e.), w trakcie porodu drugiego swojego dziecka – syna Beniamina.

Rachel urodziła się w Aram (Mezopotamia) około 1585 p.n.e. Jej ojcem był Laban, brat matki Jakuba, Rebeki. 

Jakub przyszedł do domu wuja Labana w 1576 r. p.n.e., uciekając przed gniewem swego brata-bliźniaka Esawa. Zakochał się w młodszej córce Rachel; pracował przez siedem lat, doglądając stada owiec Labana tylko po to, by móc poślubić Rachel – taki był warunek Labana. 

Jednak Laban oszukał swojego siostrzeńca: rano po ślubie Jakub odkrył, że poślubił starszą siostrę Rachel – Leah. 

Laban w końcu zgodził się na małżeństwo Jakuba z Rachel, lecz po kolejnych siedmiu latach ciężkiej pracy Jakuba u niego.

Rachel przez wiele lat nie mogła zajść w ciążę, natomiast jej starsza siostra i rywalka urodziła Jakubowi sześciu synów i córkę z rzędu. 

Wreszcie w 1562 roku p.n.e., Rachel urodziła swojego pierwszego syna Józefa. Dziewięć lat później, gdy Jakub wraz z cała swoją rodziną był w drodze do rodzinnego domu Jakuba w Hebronie (wracał tam po 22-letniej nieobecności), ukochana Rachel urodziła drugiego syna, jednakże zmarła w czasie porodu. 

Jakub pochował swoją ukochaną żonę Rachel na poboczu drogi, którą podążali, nieopodal Betlejem; tam “Rachel płacze nad swoimi dziećmi (wszystkimi dziećmi Izraela), gdyż są one już [na wygnaniu]” (Jeremiasza 31:14).  

 

Chała

Pieczenie chały jest jedną z micw skierowanych przede wszystkim do kobiet.
HAFRASZAT CHALLAH, czyli oddzielenie kawałka ciasta przeznaczonego do upieczenia chałki jest pięknym przykładem “kobiecej” micwy. Tora mówi nam (Bamidbar 15:20): „…Jako pierwocinę z ciasta waszego wydzielajcie cząstkę na daninę…”. Za czasów świątynnych ta część ciasta trafiła do Kohena. Obecnie, pieczą chałę, przed oddzieleniem kawałka ciasta najpierw recytujemy błogosławieństwo “Baruch Ata Adonoi Eloheinu Melech Haolam Asher K’dishanu B’mitzvotav V’tzivanu L’hafrish Challah.” Następnie oddzielamy część – około k’zayit (+/- wielkość kieliszka). Następnie spalamy ten oddzielony kawałek zawinięty w folię aluminiową w piekarniku (foliasłuży, by piekarnik nie wchłaniał zapachu spalenia).
Natomiast pieczenie chały jest zajęciem bardzo przyjemnym, odprężającym i nieskomplikowanym – kobiety niewątpliwie mają frajdę 😊. Oto przepis:
Składniki:
2.3 kg przesianej mąki
60 gram świeżych drożdży
2 łyżki stołowe grubej soli
4 1/4 szklanki ciepłej wody (można dodać jeszcze trochę dla bardziej miękkiego ciasta)
3/4 szklanki oleju
1 1/3 szklanki cukru
5 żółtek.
Wykonanie:
Rozpuść drożdże w 1 szklance ciepłej wody i dodaj 1 łyżkę stołową cukru. Wymieszaj. Kiedy pokażą się bombelki, oznacza to, że drożdże zaczęły juz działać. W połącz sól, 2/3 mąki, olej, cukier, żółtka, wodę, na końcu dodając drożdże – można użyć mikser. Ustaw mikser na średnie obroty i miksuj przez 12 minut. Kiedy zobaczysz, że ciasto zaczyna się formować, dodaj pozostałą mąkę do miksera i kontynuuj mieszanie.
Przełóż ciasto do bardzo dużej, dobrze natłuszczonej miski, przykryj folią i odstaw do wyrośnięcia w ciepłym miejscu na 2- 3 godziny lub póki podwoi swoją objętość. (Opcjonalnie: “zbij” ciasto po 1 godzinie i odstaw by ponownie wyrosło).
Odziel kawałek ciasta i powiedz błogosławieństwo (jw). Uformuj ciasto w warkocz lub w jakikolwiek kształt który tradycyjnie używa / lubi rodzina.
Na przykład: Chała pleciona z sześciu wałków ciasta. Podziel całe ciasto na 4 części by zrobić 3 duże chały i 6 małych bułeczek. By zrobić chałę plecioną na sześć, podziel jedną z dużych części na 6 małych kawałków. Każdy z nich uformuj, rolując, w ok. 30-centymetrowy wałek. Połącz czubki wałków z sobą i umieść dwa wałki po prawej stronie, dwa pośrodku i dwa po lewej stronie. Przełóż środkowy-lewy wałek do góry podczas gdy środkowy-prawy pozostaje na swoim miejcu na dole. Złap wałek ze środka i wewnętrzny wałek z lewej strony i przeciągnij zewnętrzny lewostronny wałek pod spodem. Teraz przenieś środkowy-lewy wałek do góry a środkowy-prawy w dół, po czym złap wałek ze środka wraz z wenętrznym wałkiem z prawej strony i przeciagnij zewnetrzny prawostronny wałek pod spodem. Teraz przenieś środkowy-lewy wałek w dół a środkowy-prawy w górę, po czym złap wałek ze środka wraz z wenętrznym wałkiem z lewej strony i przeciagnij zewnętrzny lewostronny wałek pod spodem. Powtarzaj metodę plecienia “na dół – w górę – pod” aż do zakończeń wałków. Wtedy załóż ściśle końcówki wałków pod chałę.

10 Cheszwan – narodziny Gad’a

Gad, syn Jakuba i Zilpy, siódmy z Dwunastu Plemion, urodził się 10 miesiąca Marcheszvan. Dożył 125 lat. 

Dwanaście plemion izraelskiego narodu.23 Cheszwan-GadJakub miał dwunastu synów: Reuwen, Simon, Lewi, Judah, Dan, Naftali, Gad, Aszer, Issachar, Zebulum, Josef, Benjamin. Potomstwo każdego z tych synów stworzyło dwanaście plemion (szewatim) narodu Izraela. Chociaż wszystkie plemiona są częścią jednego narodu, każde plemię (szewet) ma unikalne cechy. I tak, gdy zostali pobłogosławieni przez Jakuba (Ks. Bereszit, 49) i później przez Mojżesza (Ks. Dwarim, 33), każde plemię otrzymało swoje błogosławieństwo, zgodnie z ich indywidualną naturą, cechami oraz celami. 

Potomkowie Gada – siódmego syna Jakuba stworzyli plemię wojowników.

Cheszwan 8

Słowo „micwa” („przykazanie”) pochodzi od słowa „cawta” – „połączenie”. Ten, kto wypełnia przykazanie, łączy się z Esencją Wszechmogącego, która jest początkiem nakazującym wypełnienie tego przykazania. Oto, co powiedziano (7): „Nagrodą za przykazanie jest samo przykazanie”. Połączenie z Dającym przykazanie jest dla niego nagrodą.

(7)  Pirke Awot, 4:2

7 Cheszwan

Ostatni Żyd wraca do domu.
W okresie epoki Drugiej Świątyni (około 230 p.n.e.) dzień 7 miesiąca Cheszan zwykle był dniem kiedy Żydzi wracali do swoich domów.
Żyd przybyły do Jerozolimy na wielkie święta z miejscowości najbardziej oddalonej od Świątyni z nad brzegów Eufratu, a była to odległość 15-dniowej podróży od Jerozolimy, wracał do swojej rodzinnej miejscowości z pielgrzymki do Świętego miasta. Wszyscy Żydzi mieszkańcy tej miejscowości zazwyczaj czekali na jego powrót z rozpoczęciem modlitwy o deszcz.
Zatem dzień 7 Cheszwan oznaczał powrót do codziennych zajęć, po obfitującym w święta i życie duchowe miesiącu Tiszrej.

24 Tiszrei

Powracający wygnańcy zobowiązują się przestrzegać Tory (335 p.n.e.)
Żydzi, którzy wrócili do Erec Izraela wraz z Ezdraszem i Nehemiaszem, zgromadzili się tego dnia skruszeni, przepraszali za swoje czyny, podpisując dokument, w którym zobowiązali się zaufać B-gu i podążać Jego drogami. Wśród wymienionych przez nich micwot było m.in.powstrzymanie się od zawierania związków małżeńskich z krewnymi i robienie zakupów produktów w Szabat (Nehemiasza 9: 1–3; 10: 1–32).

10 Tiszrej – Drugie tablice; Dzień przebaczenia (1313 p.n.e.)

Drugie tablice; Dzień przebaczenia (1313 p.n.e.)
W dniu 10 Tiszrei 2449 roku od stworzenia świata, 82 dni po tym, jak Izraelici zdradzili swoje nowo zawarte przymierze z B-giem, czcząc Złotego Cielca i po tym, jak Mojżesz dwukrotnie spędził po 40 dni na górze Synaj, błagając w ich imieniu o przebaczenie, „B-g przywrócił Jego łaskawość wobec ludu Izraela szczerze i całym sercem, mówiąc do Mojżesza: ‘Wybaczyłem, jak prosisz’ i dał mu Drugie Tablice ”- ustanawiając w ten sposób dzień pokuty, przebaczenia i teszuwy dla wszystkich pokoleń.

27 Elul

27 Elul rok 3760 p.n.e.
Dzień 27 Elul jest trzecim dniem stworzenia, kiedy B-g odsłonił suchy ląd i stworzył roślinność:
I rzekł B-g: „Niech woda pod niebem zgromadzi się w jednym miejscu i niech się suchy ukaże suchy ląd”, i stało się tak… I zobaczył B-g, że jest dobrze. I rzekł B-g p: „Niech porośnie ziemia roślinnością, zielem rozsiewającym nasiona, drzewami, które wydają owoce podług rodzajów swoich….”… i widział B-g, że dobrze. Był wieczór i poranek, trzeci dzień.” (Biblia, Ks. Rodzajów = Bereszit, 1:9-13)

Elul 26

Procedura „kaszerowania” mięsa do jedzenia – poprzez oczyszczenie go z zakazanej krwi – polega na: moczeniu, soleniu i płukaniu. Te pojęcia w awodzie (posłudze): „Moczenie” – zagłębienie się według słów Rebbe; „solenie” – jechidus; „płukanie” – piosenka chasydzka (niggun).

26 Elul

3760 p.n.e.
Dzisiaj jest drugi dzień Stworzenia, kiedy B-g stworzył niebo:
“I rzekł B-g: “Niech będzie przestwór w pośrodku wód, a niech przedzieli między wodami a wodami! I uczynił B-g przestwór i przedzielił i stało się tak. I nazwał B-g przestwór niebem….” (Bereszit/Ks. Rodzajów, 1:6-8)

25 Elul -odbudowa murów Jerozolimy

Dzień 25 Elul roku 335 p.n.e. – Mury jerozolimskie przebudowane.
Odbudowa murów Jerozolimy – która legła w gruzach od czasu zniszczenia Pierwszej Świątyni przez Babilończyków 88 lat wcześniej – została ukończona przez Nehemię dnia Elul 25 roku 3426 od stworzenia świata (335 p.n.e.), jak to zapisane w Księgdze Nehemii (rozdział 6).

25 Elul – Stworzenie świata

Stworzenie świata (3761r. p.n.e.)
Pierwszy dzień stworzenia, kiedy B-g stworzył byt, czas, materię, ciemność i światło, był dniem 25 Elul.
(Dzień Rosz Ha’Szana, kiedy obchodzimy “początek Jego dzieła tworzenia”, jest właściwie szóstym dniem Stworzenia, gdy świat osiągnął potencjał dla realizacji głównego celu Stwórcy, którym to celem było stworzenie pierwszego mężczyzny i pierwszej kobiety: Adama i Ewy. Rosz Ha’Szana jest więc dniem, od którego kalendarz żydowski zaczyna liczyć lata historii. Natomiast dzień pierwszy stworzenia bytu – to dzień 25 miesiąca Elul, który został nazwany Dniem Pierwszym Stworzenia.

Kolel Tora – 24.09.2019

Omawiany jest rozdział bawa mecija 11B.
Mowa m.in. warunkach nabycia – inne spojrzenie
Opinie mędrców.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

24 Elul

Przygotowania do rozpoczęcia budowy Drugiej Świątyni (353 p.n.e.)
Zainspirowany proroctwem Aggeusza, które padło dnia 1 Elul, Zerubawel, syn Szelaliela, władca Judy, i Jozue, syn Jehozadaka, najwyższego kapłana, rozpoczęli przygotowania do budowy Drugiej Świątyni (Ks. Aggeusza 1:15). Rzeczywista budowa rozpoczęła się dokładnie trzy miesiące później, dnia 24 miesiąca Kislew.

23 Elul

Gołąb przyleciał z gałązką oliwną w dziobie  (2105 p.n.e.). 

Stało się to w 301 dniu Wielkiego Potopu. 

Po raz drugi Noach wysłał z Arki “wysłańca na zwiady” (pierwszym był kruk). Tym razem gołębia nie było długo, wrócił dopiero po całym dniu. 

„…I wróciła do niego gołębica pod wieczór, a oto liść oliwki zerwany w dziobie jej; i poznał Noach, że zmniejszyły się wody na ziemi…” (Bereszit/Księga Rodzaju, rzd 8:11)

Kolel Tora – 18.09.2019

Omawiany jest rozdział bawa mecija 11A – powtórzenie oraz ciąg dalszy tematu
Mowa m.in. warunkach nabycia (ciąg dalszy tematu)
Opinie mędrców.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

18 Elul

Dzień 18 Elul to dzień urodzin Rabina Izraela Baala Szem Towa, założyciela chasydyzmu.

Jest to również dzień urodzin założyciela Chabad Lubawicz, przywódca i pierwszy Rebbe – Szneur Zalman z Liady.

Rabin Izrael urodził się w małym miasteczku na Ukrainie w 1698 roku. Jego ojciec, Rabbi Eliezer był członkiem tajnego zgromadzenia “ukrytych cadyków”, zmarł, gdy młody Izrael miał zaledwie pięć lat; ostatnie słowa do syna brzmiały: „Bój się Boga naszego Jedynego. Kochaj każdego Żyda całym swoim sercem i całą duszą”.

Osierocony chłopak spędzał dużo czasu spacerując po okolicznych lasach, medytując, zastanawiając się nad sensem istnienia. Pewnego dnia spotkał jednego z towarzyszy swojego ojca i ostatecznie dołączył do zgromadzenia, do do którego należał ojciec. Przez wiele lat żył i pracował jako prosty robotnik na budowach, tylko nieliczni wiedzieli, że wiele czasu spędzał na studiowaniu Tory, ksiąg rabinicznych. Wówczas zaczął też wykładać, miał już uczniów w swoim ściśle ograniczonym kręgu. Gdy skończył 36 lat, jego mistrz   zobligował go, by się „ujawnił”, by publicznie upowszechniać swoje nauki.

Inspirując się i czerpiąc z mistycznej “duszy Tory”, Baal Szem Tow (“Mistrz Dobrego Imienia”,takie imię przybrał) nauczał o iskrze Boskości tlejącej w każdym człowieku, o wielkiej miłości Boga do ludzi, do każdego człowieka. Podkreślał istotę radości i prostej wiary w służbie Bogu, a nie ascezie. Początkowo jego nauki napotykały gwałtowną opozycję ze strony elit wśród naukowców, badaczy Tory oraz wśród uznanych przywódców społeczności żydowskich, jednak po latach wielu z nich zostało uczniami i naśladowcami Baal Szem Towa.

Gdy Rabin Izrael zmarł w wieku 62 lat, w roku 1760, ruch chasydzki, który założył, był już okrzepły i rozwijał się, jednocząc rzeszy Żydów.

Założyciel Chabad Lubawicz, przywódca i pierwszy Rebbe – Szneur Zalman z Liady (18 Elul 5505 – 24 Tewet 5573), Zaczynał swoją działalność w Liadi (Rosja), z czasem był znany i szanowany w całej carskiej Rosji. Nauczał, oświecał, jednoczył żydowską społeczność, nie patrząc na niebezpieczeństwo tej działalności, narażając swoje życie.  Rebe Szneur Zalman jest autorem wielu prac. Najbardziej znane są opracowane przez niego Szulchan Aruch HaRaw, Tanya oraz Siddur Tory Or sporządzony Nusach HaAri.

Alter Rebb mawiał: „ Życie według Chassidus jest to, kiedy wszyscy Chasydzi  stanowią jedną rodzinę, przepełnioną miłością, jak uczy Tora. Chassidus –  to energia. Chassidus jest światłem przewodnim w naszym życiu i we wszystkim, co nas otacza – poznanie samego siebie, poznanie nawet zła, które tkwi w nas tak dokładnie, jak to możliwe, aby móc naprawić.”

 

18 Elul – dzień urodzin Alter Rebbe

18 Elul – dzień urodzin Pierwszego Rebbe Chabad Lubawicz (1745)
Rabin Schneur Zalman z Liadi (1745–1812), założyciel gałęzi chasydyzmu „Chabad”, urodził się 18 Elul roku 5505 od stworzenia świata, w dniu 47-ch urodzin swojego „duchowego dziadka”, Rabina Israela Baal’a Szem Tow’a – Rabin Schneur Zalman był uczniem ucznia i następcy Baal’a Szema Tow’a, Rabina Dowbera Mezeritcha.

18 Elul – urodziny Baal’a Szem Tow’a

18 Elul – jest dniem urodzin Rabina Israela Baal’a Szem Tow’a, założyciela chasydyzmu.
Rabin Israel urodził się w małym miasteczku na Ukrainie w 1698 roku. Jego ojciec, Rabin Eliezer, był członkiem tajnego stowarzyszenia „ukrytych cadyków”, zmarł, gdy młody Israel miał zaledwie pięć lat; jego ostatnie słowa do syna brzmiały: „Nie bój się niczego i nikogo tylko B-ga Jedynego. Kochaj każdego Żyda całym swoim sercem i całą duszą”.
Osierocony młodzieniec większość czasu spędzał w lasach otaczających jego rodzinne miasto – wędrował, dużo medytował; tam pewnego dnia spotkał się z jednym z rodaków – kolegów ojca i ostatecznie przyłączył się do ich społeczności. Przez wiele lat nie zdradzał swoich zainteresowań i zajęć, żył w przebraniu prostego karczmarza i kopacza gliny, a jego geniusz był znany tylko bardzo niewielkiemu kręgowi kolegów mistyków i uczniów. Ale gdy skończył 36 lat jego mistrz poinstruował go, aby „objawił się” i publicznie rozpowszechniał swoją wiedzę, nauki. Czerpiąc z mistycznej „duszy Tory”, Baal Szem Tow („Mistrz Dobrego Imienia”, jak stał się znany) nauczał o iskrze B-skości, która występuje w każdym stworzeniu, oraz o wielkiej miłości B-ga dla każdego z Jego dzieci, uczonych i zwykłych ludzi. Podkreślał znaczenie radości i prostej wiary w służbie B-gu, raczej nie ascezy. Początkowo jego nauki spotkały się z ostrym sprzeciwem elity naukowej i ugruntowanym przywództwem społeczności żydowskiej; lecz z czasem wielu z tych uczonych, jego aponentów, przywódców wspólnotowych ostatecznie zostało jego oddanymi uczniami.
Gdy Rabin Israel zmarł w wieku 62 lat w Szawuot w 1760 roku, ruch, który założył, był na dobrej drodze, by stać się najważniejszą siłą duchową, przywódczą w życiu żydowskim.

18 Elul – Chai Elul

Narodziny Chasydyzmu.

Dzień 18 miesiąca Elul,  nazywany też Chai Elul jest jednym z najbardziej charakterystycznych świąt chasydzkich. W tłumaczeniu z języka hebrajskiego słowo „chai” oznacza „życie”, a jego jego liczba wg gematrii – 18.

Rabin Isroel Baal Szem Tow, twórca chasydyzmu, urodził się tego dnia w 1698 roku. 36 lat później, w tym samym dniu 18 Elul Baal Szem Tow, za namową swoich  mistrzów i mentorów z bractwa zaczął publicznie rozpowszechniać nauki talmudyczne, teorię judaizmu oraz żydowskie tradycje.

Do tego momentu, przez  wiele lat, Baal Szem Tow, jako członek bractwa “ukryci sprawiedliwi”, o którego istnieniu wiedzieli nieliczni, studiował nauki talmudyczne, kabbałę, a jednocześnie prowadził życie prostego robotnika.

Tak więc dzień 18 Elul-  roku 5494 (1734) – 36 urodziny Baal Szem Tow’a jest uznawany jako dzień narodzin nowego ruchu w judaizmie – Chasydyzm’u, Baal Szem Tow jest jego założycielem.

Dzień Chai Elul to również dzień urodzin Rabina Szneura Zalmana z Ladi – Alter Rebe (urodził się w 1745 roku), który sam siebie nazywał duchowym wnukiem Baal Szem Tow’a. 

Rabin Szneur Zalman z Ladi był uczniem następcy Baal Szem Towa – Rabina Dow Ber’a z Międzyrzecza.

Chai Elul  jest również niezwykle ważnym dniem ostatniego miesiąca w kalendarzu żydowskim, kamień milowy, od którego rozpoczyna się specjalna faza przygotowań do Święta Rosz Haszana  oraz Jom Kippur. Zgodnie z chasydzką tradycją, począwszy od dnia 18 Elul, każdy z ostatnich dwunastu dni przed Rosz Haszana – Nowym Rokiem, odpowiada jednemu z dwunastu miesięcy odchodzącego roku. Dlatego też w ciągu tych ostatnich dwunastu dni jest jeszcze czas do przemyślenia i „naprawienia” tego, co wymaga „naprawy”.

Chasydzi tego dnia składają sobie nawzajem życzenie “Gut Jom Tow!” i organizują pełne radości spotkania zwane „farbrengen’y” (zebrania, zgromadzenia).

 Rabin Szalom Ber Stambler o “Chai Elul” oraz Parszy Ki Tawo:

 

17 Elul

Noah wysyła Gołębia (2105 p.n.e.)
Po nieudanej próbie wysłania kruka z arki (patrz “Kartki historii biblijnej oraz historii judaizmu” z dn. 10 Elul), Noah wysłał gołębia z okna arki, aby sprawdzić, czy wielki Potop, który okrył ziemię, zmalał. “Lecz gołębica nie znalazła miejsca spoczynku dla stopy” i wróciła do arki; Noah czekał kolejne siedem dni przed kolejną próbą.

Przebaczenie – 10 kroków

Mamy miesiąc Elul, a oddech przebaczania unosi się w powietrzu. Próbowałaś i próbowałeś, ale jakoś nie bardzo wychodziło, tak naprawdę nie jest to łatwe – naprawdę przebaczyć…. Co najgorsze – sobie też nie możesz wybaczyć, starając się raczej siebie usprawiedliwić, niż zrozumieć.

Uraza jest bardzo ciężką rzeczą do zniesienia, do pogodzenia się. Powodem, dla którego nie wybaczamy, jest to, że szukamy „odszkodowania”, współczucia, uzasadnienia, zemsty, restytucji lub sprawiedliwości. Niestety, utrzymywania w sobie poczucia urazy nie jest sposobem na uzyskanie tego wszystkiego. Mamy nadzieję, że druga osoba wyrazi wyrzuty sumienia i poprosi o przebaczenie, usprawiedliwiając nasz ból i gniew. I czekamy.

Ale oto 10 kroków do przebaczenia, które mogą nie być łatwe do zastosowania, ale na pewno są wykonalne. Wykonuj je powoli. Jeśli uda ci się wybaczyć choćby jednej osobie za pomocą tej metody, zmniejszysz ciężar dławiący twoje serce, zwiększysz zakres możliwości przebaczenia na świecie, a może nawet przechylisz szalę na korzyść wszystkich Żydów….

1. Pomyśl o osobie w swoim życiu, która według ciebie skrzywdziła cię i wobec której nadal masz pretensje. Następnie oceń zdarzenie w skali od 1 do 10, w zależności od przyznanego mu stopnia dotkliwości. Na przykład, jeśli ktoś z bliskich zapomniał o twoich urodzinach, może to być 1 lub 2 (OK, może 8, jeśli jest małżonkiem). Kolega, który spowodował, że zostałeś zwolniony, może mieć „ocenę”  7,  a przedłużające się poważne nadużycie – 10. Oczywiście tylko Ty sam możesz zdecydować, jak poważne było to przewinienie, ta uraza wobec ciebie.

2. Jeśli Twoja ocena urazy jest poniżej stopnia 3  w odniesieniu do konkretnej osoby,

szczególnie jeśli ciągnie się to z przeszłości (tj. wciąż się nie powtarza), spróbuj wybaczyć, odpuścić, nie ciągnąć tego w swojej pamięci. Nie warto się trzymać przykrych wspomnień. Staraj się być łaskawy i wspaniałomyślny w stosunku do drobnych zniewag bądź nietaktów. Naśladuj B-ga, który potrafi wybaczać. Zadaj sobie pytanie, czy jest to coś, na co chcesz marnować energię – coś, co chcesz zabrać do grobu? Spróbuj odpuścić i wybaczyć, a tym samym ulżyć sobie.

3. Czy jest to coś bardzo osobistego? 

Zadaj sobie pytanie, czy negatywne zachowanie danej osoby jest takie same lub podobne, jak się zachowuje w przypadku innych osób; innymi słowy, czy ból, który spowodował u ciebie,  był bardzo osobisty. Nauczyciel, który cię zjadliwie zaczepiał i tym samym okaleczył na całe życie dorastającego człowieka, należy do innej kategorii niż nauczyciel, który „straszy” dyrektorem bądź obniżeniem oceny, grozi właściwie każdemu i wszystkim. Pewnie cierpiałeś z powodu takich zachowań nauczyciela, nie ważne, że wszyscy mieli to samo, ale pragnąłeś, aby ktoś cię chronił… Nie musisz trzymać w sobie tego (przedawnionego) bólu. Po prostu wymaż ze swojej pamięci tego typu przykre zdarzenia, trzymaj się jak najdalej od złych ludzi, a tym samym ulżysz sobie.

4. W naszym życiu są ludzie, którzy są nieustępliwi;

zachodzą nam drogę, rzucają kłody, przepowiadają najgorsze, ‚ostrzegają (nieproszeni), próbują zniechęcić, odwieść od zamierzonego. Podważają naszą pewność siebie i tłumią naszą nadzieję. Największą satysfakcją dla ciebie i zwycięstwem będzie, gdy wbrew wszystkim i wszystkiemu odniesiesz sukces. No cóż, byli w błędzie lub celowo ci dokuczali, a może nawet jesteś im winien wdzięczność, ponieważ ponure przewidywania ludzi często mogą nas pobudzić do wielkich osiągnięć. 

5. Następnie zadaj sobie pytanie, czy uraz był zdarzeniem jednorazowym czy wrażliwym na czas. 

Czasami ktoś, kogo kochamy i którym ufamy, robi coś bardzo bolesnego, przykrego – jest to pojedynczy przypadek lub przeżywał zły moment. Jeśli poprosili o przebaczenie, naprawi i nadal będzie postępował w sposób pełen miłości, spróbuj oddalić ten incydent daleko za siebie, w niebyt. Jesteśmy ludźmi. Każdy z nas popełnia błędy, myli się, nie zawsze rozważamy konsekwencje naszych działań. Ponadto, zwłaszcza jeśli była to jednorazowe zdarzenie, zadaj sobie pytanie, czy i w jaki sposób mogłeś sprowokować to przykre dla ciebie zdarzenie, nawet przypadkowo. Zadaj sobie pytanie, czy warto rujnować związek lub pamięć o nim, żywiąc i podsycając w sobie urazę – a tym samym ulżysz sobie.

6. Dyrektor castingu .

Role w naszym życiu rozdaje B-g. On jest dyrektorem castingu, ustawia ludzi na drodze naszego życia – uczymy się na każdym kroku, by ostatecznie zbliżyć się do Niego. Gdy konkretna osoba, która zaistniała w naszym życiu spełniła swoją rolę, On oddala ją z naszego życia. Czasami są przykrości, z których wynikają jakieś nauki dla nas, czasami są nagrody…. Trzeba życzyć wszystkim dobrze w sercu, dziękować za nauki, nagrody a nawet porażki…. i trzeba wybaczać, a tym samym ulżysz sobie.

7. Przedefiniuj swój związek . 

Jeśli ktoś cię skrzywdził i nadal jest w twoim życiu, być może łatwiej byłoby mu wybaczyć, gdybyś na nowo zdefiniował swój związek. Być może to, co ta osoba zrobiła, jest niewybaczalne wobec najlepszego przyjaciela, ale jest tolerowane przez znajomego. Może jeśli rzadziej widujesz się z osobą lub utrzymujesz dystans emocjonalny, osoba ta będzie mniej zdolna cię skrzywdzić. I łatwiej ci będzie wybaczać, a w ten sposób ulżysz sam sobie.

8. Jeśli osoba, która cię skrzywdziła, nie jest już w twoim życiu,

ale wciąż żyje i jest dostępna (a kto nie jest obecnie dostępny za pośrednictwem mediów społecznościowych?), Spróbuj się z nią skontaktować. Wyjaśnij, jak bardzo cię skrzywdziła, i poproś o wyjaśnienie. Może się uda, a może to nic nie wskóra, ale często po prostu podjęcie inicjatywy da ci pewien stopień zamknięcia (przedawnionej) krzywdy – a tym samym ulżysz sobie.

9. Wszystko, co dzieje się w naszym życiu pochodzi z Góry .

To nie znaczy, że ludzie mogą nas krzywdzić, jednak B-g ma nad tym władzę. On jest Wszechwiedzący i wie, kiedy nawet to, co postrzegamy jako złe, jest dla nas dobre. A więc popatrz uważnie, czego doświadczyłeś, zrób analizę i na podstawie tego może zrozumiesz, co zyskałeś. Czy ktoś Cię pozwał, a tym samym nauczył cię, jak się chronić? Czy nękanie kogoś nauczyło cię współczucia dla słabszych od ciebie? Przemyśl dokładnie – a tym samym ulżysz sobie.

10. Duże obciążenie . 

Napełnij dwie szklanki wody. Trzymaj je przed sobą, aby ramiona były równoległe i pod kątem 90 stopni do ciała. Trzymaj je tak długo, jak tylko możesz wytrzymać. Przekonasz się, że nie możesz zbyt długo trzymać tych szklanek napełnionych wodą. Trzymanie ich powoduje ogromny ból, nawet po kilku minutach. To nic w porównaniu z bólem emocjonalnym, duchowym, a nawet fizycznym, który wywołujemy, gdy trzymamy się negatywnych emocji. To jest wyłącznie nasz wybór, jak długo będziemy trzymać te szklanki. Ale nawet jeśli nie możemy ich całkowicie odrzucić, możemy je odłożyć i odpocząć przez jakiś czas. Kiedy więc odnajdujesz bolesne wspomnienia, zdarzenia ze swojego życia i czujesz się pełen gniewu, zranienia i żalu, zatrzymaj ten „film” i odłóż go tak, jak robiłeś to ze szklankami z wodą. Nawet jeżeli ta przerwa będzie nie zbyt długa, później poczujesz ulgę, gdy znów przykre wspomnienia powrócą. Usuń na chwilę pamięć ze swojej świadomości, zrób sobie przerwę – a tym samym ulżysz sobie.

Ból jest niezbędnym składnikiem rozwoju duchowego. Podobnie jest z przebaczeniem. Przebacz innym ich winy, a B-ga wybaczy twoje, a my wszyscy możemy wejść w Nowy Rok z czystym, a przynajmniej czystszym kontem.

15 Elul – Jesziwa Tomchei T’mimim

Jesiwa T T

W niedzielę dnia 15 Elul w carskiej Rosji została założona uczelnia – “Jesziwa Tomchei Temimim Lubawicz” (1897) – studia Talmudyczne i Chassidut.

Jesziwa “Tomchei Temimim Lubawicz”, jako pierwsza zintegrowała i włączyła do programu nauczania „ujawnione” części Tory (Talmudu i Halachahy) oraz ezoteryczne nauki chasydyzmu.

Założycielem Jesziwy był Piąty Rebbe Chabad Lubawicz, Rabina Szolom DovBer Schneerson (Rebbe Rashab).

W 1917 roku, wkrótce po rewolucji bolszewickiej każda forma edukacji żydowskiej została zakazana przez nową władzę komunistyczną. Na początku zajęcia w Jesziwie odbywały się w trybie nielegalnym (podziemnym), nauczycielom groziły surowe kary: wyroki dziesięciu lub więcej lat katorgi na Syberii, albo rozstrzelanie przez pluton egzekucyjny. Dziesiątki młodych rabinów zapłacili najwyższą cenę za to, że działali na rzecz przetrwania tradycji i nauk judaizmu w Związku Radzieckim.

Rabin Joseph Isaac Schneerson (Rebe Rajac) był zmuszony opuścić Związek Radziecki w 1927 roku, jednak za jego sprawą nastąpiło odrodzenie Jesziwy,  przywrócono jej działalność w Warszawie, a później w Otwocku (w 1936 roku). 

Dnia 15 Elul 5705 roku Rebbe, Rabin M.M. Schneerson napisał w swoim dzienniku HaJom Jom:

„Jesziwa Tomchei T’mimim  w niedzielę, dnia 15 Elul 5657 roku (1897).

Rozpoczęcie studiów w Talmudycznych oraz Chassidus było w środę, 18 Elul, 5657 (1897).

W wieczór wigilijny święta Simchat-Tora, w 5659 (1898), po hakafot ojciec ogłosił: „Jesziwa będzie się nazywała Tomchei T’mimim, a studenci, którzy tam studiują i godnie reprezentują ducha uczelni mają być nazywane t’mimim.”

Obecnie Jesziwa Tomchei T’mimim – to sieć uczelni na całym świecie. Główna siedziba znajduje się w Nowym Jorku, Brooklin, 770 Eastren Parkway. Zajęcia, studia odbywają się od 7:30 rano do 9:45 wieczór, w tym są nauki Tory, Talmudu, Chassidut, Kabbały. Studenci mają też zapewnione posiłki. W ciągu dnia odbywają się też modlitwy: Szacharit, Mincha, Ma’ariw.

 

 

13 Elul

The Ben Ish Chai

Chacham Josef Chaim z Bagdada

Chacham Josef Chaim (1832-1909), znany jako Ben Isz Chai, był uczonym Tory i mistrzem Kabbały. Mieszkał w Bagdadzie w Iraku został uznany przez społeczność sefardyjskich Żydów zarówno w kraju jak i za granicą jako wybitny autorytet Halachy.

Urodził się dnia 27 Aw, 1832 roku, w rodzinie o rabinicznych tradycjach od wielu pokoleń. Jego ojciec, Chacham Elijahu Chaim, syn Chacham Mosze Chaim, był Rabinem i przywódcą społeczności żydowskiej w Bagdadzie.

Jako młody chłopak spędzał wiele godzin, czytając Torę i inne księgi z obszernej biblioteki jego ojca. Poszedł do Beit Zilka, żydowskiego seminarium w Bagdadzie, które prowadził  Rabin Abdallahem Someichem.

Josef Chaim miał dwadzieścia pięć lat, kiedy jego ojciec zmarł. Wówczas przejął po ojcu schedę, stał się nieoficjalnym liderem społeczności żydowskiej w Bagdadzie. Tytuł „chacham” – “mądry”, tradycyjny tytuł sefardyjskich rabinów, nadawany przez społeczność – został dołączony do jego imienia. Pomimo młodego wieku był bardzo szanowany, miał dużo uczniów (jeden ze jego uczniów, Rabbi Dowid Chai Hacohen, twierdził, że gdyby Rabbi Josef Chaim żył w czasach Świątyni, nigdy nie została by zniszczona. Nawet w czasach, gdy Żydzi ignorowali wypowiedzi proroków, cała społeczność w Bagdadzie z miłością i poświęceniem odnosiła się do każdego słowa wypowiedzianego przez Rabina Józefa Chaima. Właśnie on wpłynął na to, że wszyscy Żydzi z Bagdadu przestrzegali Szabatów i praw Tory. Chacham Josef Chaim zrezygnował z wynagrodzenia za swoją służbę publiczną. Rodzinę (żonę i dwójkę dzieci) utrzymywał współpracując ze swoim bratem biznesmenem. Osobiście finansował wydawanie książek, a dochód ze sprzedaży tych książek przekazywał ubogim. Często też rozdawał swoje książki, publikacje (za darmo) uczonym Tory.

Usilnie pracował nad zniwelowaniem różnic pomiędzy społecznościami Żydów Sefardyjskich i Aszkenazyskich, przekonywał że uczeni Tory muszą okazywać sobie wzajemne uznanie i szacunek nawet jeśli się nie zawsze zgadzają.

Choć jego wywody prawne były uznawane przeważnie przez Żydów sefardyjskich, jego aszkenazyjscy odpowiednicy uznawali jego geniusz, zawsze przyjmowali go z wielkim szacunkiem i często cytowali jego wywody.

Przez pięćdziesiąt lat, od chwili rozpoczęcia służby dla społeczeństwa do śmierci, badał, wykładał prawa Tory i „haggadah” (opowieści historycznie i przypowieści), wykładał w Tsallat L’ziri, “mała synagoga”. Cztery razy w roku wykładał w Wielkiej Synagodze w Bagdadzie, zbudowanej gliny z Erec Israel.

Chacham Josef Chaim zdawał sobie sprawę, że trudny dla wielu do zrozumienia język Tory może zniechęcać, więc większość jego wykładów była połączona z Kabbalą i „okraszona” Haggadami. Pomagał swoim słuchaczom powiązać treści opowieści biblijnych z prawem Tory, co skutkowało większym zainteresowaniem, przestrzeganiem ze strony Żydów.

Jego podejście opierało się na zachowaniu lokalnych tradycji, nawet w wywodach halachicznych. Nie zalecał zmiany tradycji lokalnej, chyba że istniał istotny powód do tego. Jego wywody świadczą o jego innowacyjnym podejściu, które jednocześnie utrwaliło lokalne tradycje, a także spowodowało zbliżenie się Aszkenazi i Sefardów.

Wiele opowieści świadczy o jego wielkości. Pewnego razu uczony z Bagdadu odwiedził wielkiego Rabina w Jerozolimie, rabbiego Jakuba Szaul Eliasza, prosząc o jego błogosławieństwo. Stary mędrzec odpowiedział: “Dlaczego przyszedłeś do mnie? Chacham Josef Chaim w Bagdadzie, nie ma na świecie takiego jak on, do niego idź. „

Chacham Josef Chaim głęboko kochał Izrael. Popierał osadę żydowską, przekazując tam wszystkie swoje książki i przez całe życie przekazywał pieniądze posłańcom z Izraela, którzy przybywali, by zbierać pieniądze dla biednych. W 1869 r. Wyjechał do Izraela, gdzie odwiedził groby wielu cadyków w Jerozolimie i Hebronie, spotkał się z wybitnymi kabbalistami. Choć proponowali mu tam stanowisko Rabina, postanowił wrócić do Iraku. Przywiózł z Erec Israel wieki  kamień, który miał być umieszczony u wejścia do synagogi, gdzie wykładał.

Umarł w dniu 13 Elul (1909 r.).

Pomimo  tego, że minęło przeszło 100 lat temu od jego odejścia z tego świata, jego dziedzictwo jest bardzo żywe. Wielu z jego uczniów stało się wielkimi żydowskimi uczonymi, którzy kontynuowali rozpowszechnienie jego nauk.

Spuścizna po Chacham Josef Chaim obejmuje wszystkie aspekty judaizmu: prawo Tory, Kabbały, pytania&odpowiedzi(Q & A), kazania, przypowieści, przysłowia i modlitwy, liturgię i pieśnie/wersy na Szabat i święta. Jego prace jednocześnie obejmują szeroką wiedzę z zakresu nauk ścisłych, medycyny, astronomii, fizyki i ekonomii. Jego podejście do Tory, choć rygorystyczne, jest przepełnione miłością do jej praktyki, a jego zwolennicy, których liczba nadal rośnie nawet dzisiaj, czczą jego zaangażowanie w prawo Tora, inspirację i kreatywność a nawet nowatorstwo.

Wiele szkół nosi jego imię, zwłaszcza w Izraelu. Tysiące ludzi wciąż czerpie się z mądrości Chacham Josefa Chaim, studiując jego książki, ale co ważniejsze, żyjąc według jego wskazówek.

12 Elul – Urodziny Nachmanidesa

Dzień 12 Elul jest dniem urodzin Nachmanidesa.

Przywódca żydowski  urodizł się w Gironie w Hiszpanii, w roku 4954 od stworzenia świata.

Uważa się go za ważną postać w przywróceniu życia żydowskiego Jerozolimy.

Rabin Mojżesz Ben Nahman (1194-1270), powszechnie znany jako Nachmanides, również jako  Ramban (akronim), był wiodącym średniowiecznym żydowskim uczonym, rabinem sefardyjskim, filozofem, lekarzem, kabbalistą , I komentatorem Tory. Studiował i mieszkał przez większość swojego życia w Gironie, w Katalonii. (stąd też nazywają go też Mosze ben Nahman Gerondi, lub „Mojżesz syn Nahmana Gironana”). Był potomkiem Izaaka Ben Reubena z Barcelony i kuzynem Jonaha Gerondi (Rabbeinu Yonah). Wśród jego nauczycieli studiuó talmudycznych byli Judah ben Yakar i Nathan ben Meir z Trinquetaille, a jego studia Kabbały (mistycyzm żydowski) prowadził jego rodak Azriel z Gerony .

Nachmanides studiował również medycynę. Jako nastolatek zaczął zdobywać reputację uczonego żydowskiego uczonego.

W wieku 16 lat zaczął swoje pisma o prawie żydowskim. 

Komentarz Rambana do Tory (pięć ksiąg Mojżesza) był jego ostatnim dziełem i najbardziej znanym. Często cytuje ale i krytykuje komentarz Rasziego oraz proponuje alternatywne interpretacje, w których nie zgadza się z interpretacją Rasziego. Został poproszony o zapisanie swoich komentarzy zgodnie z trzema tematami: (1) zaspokojenia umysłów studentów Prawa i wzbudzenia ich zainteresowania poprzez krytyczną analizę tekstu; (2) wyjaśnienia drogi B-skiej oraz ukrytego znaczenie słów Pisma Świętego, „bowiem w Torze są ukryte wszelkie cuda i każda tajemnica, a w jej skarbnicy zapieczętowane są wszelkie piękno mądrości”; (3) złagodzenie umysłów uczniów prostymi objaśnieniami i przyjemnymi słowami, gdy czytają wyznaczone fragmenty Tory w szabaty i święta. Jego wykłady, przeplatane żarliwymi i mistycznymi interpretacjami, oparte są na głębpkiej wiedzy filologii i oryginalnego tekstu Tory.

Zmarł w Erec Israel około 1270 r.

Kolel Tora – 11.09.209

Omawiany jest rozdział bawa mecija 11A – powtórzenie oraz ciąg dalszy tematu
M.in. warunki/możliwości nabycia…
Opinie mędrców….
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

Kolel Tora – 10.09.2019

htt                                                p://

Omawiany jest rozdział bawa mecija 11A – powtórzenie oraz ciąg dalszy tematu
Mowa m.in. o rozwodach (ciąg dalszy tematu)
Opinie mędrców….
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

10 Elul

Noach wysyła Kruka

„…I stało się po upływie czterdziestu dni, otworzył Noach okno arki, które był uczynił. I wypuścił kruka, a ten latał wciąż tam i napowrót, póki nie oschły wody na ziemi…” (Księga Tory, Bereszit, 8:6-7)

Stało się to dnia 10 Elul roku 1656 od stworzenia (2105 p.n.e.), gdy wielki potop zbliżał się ku końcowi.  Noach przez okno arki wypuścił kruka „na zwiad”, aby ustalić, czy woda zaczęła się cofać.

(ilustracja: Vittorio Bianchini – Noah Uwalnia Kruka – #art prints and posters)

Kolel Tora – 09.09.2019

“Miszna mówi, że jeżeli kotoś odnajdzie rzecz….”
Omawiany jest rozdział bawa mecija 11A.
Mowa m.in. o rozwodach (ciąg dalszy tematu)
Opinie mędrców….
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

8 Elul

Wazhington odpowiada na list Żydów z Newport (1790 rok)
Pezwodniczący gminy żydowskiej w Newport w stanie Rhode Island wystotosował emocjonalny list do George’a Washingtona w imieniu społeczności żydowskiej, witając prezydenta z okazjji jego wizyty w Newport.
W swoim liście wyraził wizję rządu amerykańskiego, który pozwoliłby wszystkim religiom żyć w harmonii obok siebie, dając wszystkim obywatelom swobodę praktykowania ich religii.
18 sierpnia 1790 r. Prezydent Waszyngton odpowiedział:
“Obywatele Stanów Zjednoczonych Ameryki mają mogą odczuwać satysfakcję, że podali ludzkości przykłady otwartej i liberalnej polityki: polityki godnej naśladowania. Wszyscy mają jednakową wolność sumienia, swobodę wyznaniiową i swobody obywatelskie. Teraz już nie mówi się o tolerancji, tak jakby pobłażanie jednej klasie, jednej społeczności ludzi sprawiło, że inna cieszyła się z przysługujących im naturalnych praw. Na szczęście, rząd Stanów Zjednoczonych, który nie dopuszcza do fanatyzmu, bigoterii, nie stosuje żadnych sankcji, też nie udziela żadnego wyróżnienia, wymaga jedynie, aby żyjący pod jego ochroną trzymali się jak dobrzy obywatele, udzielając sobie nawzajem i rządowi za każdym razem skutecznego wsparcia….
Niech dzieci z Praojca Abrahama, którzy mieszkają na tej ziemi, nadal zasługują i cieszą się otwartościa i przjaznym stosunkiem innych Mieszkańców; by każdy się czuł spokojnie i bezpiecznie w swoim ogrodzie, pod swoją winoroślą i drzewem figowym, i nie będzie nikogo, kto by odczuwał starch i niepewność …”

(źródło:https://www.tourosynagogue.org/history-learning/gw-letter)

 

Kolel Tora – 05.09.2017

Omawiany jest rozdział bawa mecija 10B 11A.
Mowa m.in. o rozwodach (ciąg dalszy tematu)
Opinie mędrców….
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

5 Elul

Pierwsza chasydzka Alija (1777 r. n.e.)
Pierwsza chasydzka alija (imigracja do Ziemi Świętej), grupa Żydów z Rosji, ktorej przwodzili Rabin Menachem Mendel z Witebska, Rabin Abraham z Kaliska i Rabin Jiisroel z Polocka, dotarła do Ziemi Świętej dnia 5 miesiąca Elui roku 5537 od stworzenia świata (1777 r. n.e. ).
Wszyscy byli uczniami Drugiego Przywódcy Ruchu Chasydzkiego, Rabina DowBera, “Maggida z Międzyrzecza” (zmarłego pięć lat wcześniej), jak również kolegami Rabina Schneura Zalmana z Liadi, założyciela Chabadu. Początkowo Rabin Schneur Zalman był częścią grupy; ale gdy karawana dotarła do miasta Moholiew na rzece Dniestr, Rabin Menachem Mendel, którego Rabin Schneur Zalman uważał za swego nauczyciela i mentora po odejściu Maggida, polecił mu pozostać w Rosji, by służyć jako Przywódca chasydzkiej wspólnoty na Białorusi i Litwie. Rabin Schneur Zalman utrzymywał bliskie więzi z osadnikami w Izraelu, aktywnie działał, aby zebrać fundusze na ich wsparcie finansowe w nowej Ojczyźnie.

(ilustracja: U.S. Library of Congress)

5 Elul – proroctwo Ezechiela

Ezechiel przewiduje upadek Jerozolimy (428 p.n.e.)
Dnia 5 Elul prorok Ezechiel siedział w swoim domu w Babilonii, a starsi Judy siedzieli przed nim. Nagle “dotknęła go ręka B-ska” – doświadczył wizji, w której został przewieziony do Jerozolimy, ukazały się przed nim wszystkie okropności, które tam miały miejsce. Został tam poinformowany o zbliżającym się upadku Jerozolimy, który rzeczywiście miał miejsce niecałe pięć lat później.
Proroctwo Ezechiela z tego dnia zakończyło się pozytywnym akcentem: “Tak mówi Wszechmocny Pan: Chociaż zapędziłem ich daleko między narody i rozproszyłem ich po krajach, jednak byłem dla nich na krótki czas świątynią w krajach, do których przybyli. Dlatego mów: Tak mówi Wszechmocny Pan: Zbiorę was spośród ludów i zgromadzę was z krajów, po których was rozproszyłem, i dam wam ziemię izraelską. A gdy wrócą tam i usuną z niej wszystkie jej ohydy i wszystkie jej obrzydliwości,
Wtedy Ja dam im nowe serce i nowego ducha włożę do ich wnętrza; usunę z ich ciała serce kamienne i dam im serce mięsiste” (Ezechiel, 11:16-19)

Siedem myśli dotyczące miesiąca Elul, które pomogą nam zajrzeć wgłąb siebie i …. przebaczyć:

1. Miesiąc Elul – okres przemian.

Miesiąc Elul zawsze zaczyna się według kalendarza gregoriańskiego w okolicach końca sierpnia i trwa do połowy lub końca września. Mimo że słońca wciąż nas ogrzewa z całą swoją mocą, wraz z nadejściem tego miesiąca następuje subtelna zmiana „jakości światła”. Wyczuwamy, że wkrótce nadejdą chłody. W wielu miejscach na świecie dni będą krótsze, chłodniejsze powietrze, a kolory zieleni roślin, liści na drzewach powoli zmienią się w piękne żółcie, purpury by wkrótce opaść na ziemię.

Obserwujemy cykliczny taniec natury. Niektórzy z nas powitają te zmiany z radością, a niektórzy z żalem; niemniej jednak nastąpią naturalne zmiany. Natura ponownie jakby chowa się do wewnątrz, wchodzi w okres zadumy.

Czasem nawet nieświadomie my również podążamy za tymi zmianami natury. Dzięki duchowemu klimatowi tego miesiąca łatwo jest nam skontaktować się z tym, co jest w nas czyste i stałe.

2. Litera miesiąca: „Yud” (istotny punkt pokory)

Z punktu widzenia Kabbały każdy miesiąc ma swóją własną hebrajską literę. Hebrajska litera na ten miesiąc to „Yud”, graficznie jest to najmniejsza litera w alfabecie, po prostu przecinek. Yud jest punktem zasadniczym i reprezentuje ‚samo-unieważnienie’ konieczne do zbliżenia się do B-ga.

Pierwsza litera B-skiego Imienia to Yud. Pierwsza litera w nazwie, Izrael, jest Yud, podobnie jak pierwsza litera w słowie „Żyd”  po hebrajsku (Yehudi).

Medytacja Yud w tym miesiącu wspiera wewnętrzną przemianę do najbardziej głębokiego wewnętrznego punktu w nas. Wyjdź poza historie, zdarzenia w swoim życiu, aby skontaktować się z najgłębszym miejscem wewnątrz siebie – czystą duszą. ‚Wyświetl’ Yud na swoim wewnętrznym ekranie, medytuj nad tą literą, połącz się z nią i pozwól jej nauczyć się sekretów mocy stawania się  pokornym, bez wyuzdanego ego.

3. Intymna bliskość z B-giem: „Ani Ledodi Vedodi Li”

Pierwsze litery hebrajskiego wersetu „Ani ledodi vidodi li” – „Jestem miłego mego, a mój miły jest mój…” (Pieśń nad Pieśniami 6: 3), są literami hebrajskiej nazwy Elul, wskazując, że między B-giem a Jego ludem jest intymna i pełna miłości bliskość (mój Umiłowany), szczególnie manifestowana w okresie ostatniego miesiąca kalendarza żydowskiego. (Nawiasem mówiąc, jest to cudowna mantra do powtarzania i śpiewania w tym miesiącu podczas medytacji).

Elul jest miesiącem duchowego przygotowania do Wielkich Świąt. Wewnętrzna praca duchowej odpowiedzialności i powrót do prawdziwej esencji (znanej jako „teszuwa” = „pokuta”), przeprowadzona szczególnie w tym miesiącu wpływa na naszą zdolność i gotowość stanąć przed B-giem i korzystać z Jego błogosławieństw na nadchodzący rok.

4. Miesiąc Przebaczenia

Z historycznego punktu widzenia miesiąc Elul jest okresem, w którym Mojżesz powrócił na górę Synaj, aby błagać o przebaczenie za grzech Złotego Cielca. W związku z tym Elul jest miesiącem, w którym powinniśmy pracować nad wybaczeniem siebie i innych. Gdy wybaczamy, stajemy się otwarci na większe B-skie objawienie. Wiele napisano o korzyściach i znaczeniu przebaczenia. Choć może być to trudne, często jest to najlepsza rzecz, jaką możemy zrobić dla siebie. Chociaż przebaczenie powinno być naszą praktyką duchową przez cały rok, w tym miesiącu Elul jest głównym tematem.

5. Docieraj do innych: współczucie za winę

W tym miesiącu może się zdarzyć, że zdarzy się kontakt z ludźmi, których od dawna nie widziałeś (nie widziałaś), a teraz masz możliwość uzdrowienia i uzupełnienia znajomości w sposób, który wcześniej nie był możliwy. Może to być nieoczekiwane połączenie telefoniczne lub przypadkowe, nieplanowane spotkanie gdzieś… Są to okazje do „wytępienia” jakichś negatywnych emocji wobec tych, do których odczuwałeś niechęć abyś mógł naprawdę iść naprzód w swoim życiu. Ogólnie jest dobry moment, aby dotrzeć do ludzi i życzyć im szczęśliwego i zdrowego nowego roku.

Przebaczenie nie oznacza, że ​​akceptujemy negatywne zachowanie, ani też nie zapominamy ani nie ignorujemy krzywdy, ale możemy i musimy puścić gniew w niebyt, by nie zakłócał naszej własnej życiowej energii. Przebaczenie wymaga od nas, byśmy wykraczali poza granice naszego ego, byśmy potrafili „odpuścić” (nawet osobie, która nas zraniła). W akcie przebaczenia ufamy sobie i B-gu, że uroiliśmy i będziemy nadal rosnąć ponad ból i przykre doświadczenia, które nas spotkały.

Następnie możemy przeanalizować, w jaki sposób wyzwania i trudności, które napotkaliśmy w mijającym roku, wsparły nasz rozwój. Jakkolwiek wyzwalające jest wybaczanie innym, ważne jest również, aby kochać siebie i wybaczać sobie.

6. Miesiąc przeglądu i oceny

W ostatnim miesiącu roku my, naturalnie dokonujemy samooceny, prowadzimy „remanent” naszych osiągnięć i porażek, oceniamy, jak sprostaliśmy wyzwaniom, a czego nie dorobiliśmy na przestrzeni całego roku. Nadszedł czas, aby skontaktować się z istotą tego, co ważne w życiu. Wielu z nas przejdzie nowy wyższy poziom uznania  w osobistych relacjach, które wspierały nas w ciągu ostatniego roku, przybliży się do zamierzonych celów. Inni z nas będą uświadomią sobie, co należy czynić, jak należy postępować….

Czas przemian i doskonalenia trwa….

Ilustaracja: „B-g cię kocha”    obraz Joy’a Krauthammer’a

Kolel Tora – 04.09.2019

http://

Omawiany jest rozdział bawa mecija 11B.
Mowa m.in. o rozwodach.
Opinie mędrców….
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

Kolel Tora – 03.09.2019

http://

Omawiany jest rozdział Bawa Mecja 10B

Opinie mędrców….
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

 

 
 
 

 

 
 
 
 
 
 

Elul 2

Izraelici nazywani są dziećmi erec cheifec (upragnionej ziemi) – /Malachi 3:12; Ijar 17/,  ponieważ posiadają liczne “cenne przedmioty” (tłum: chafeicim z hebr.: przedmioty),  jak miłość do B-ga i lęk przed B-giem jak również dobre cechy charakteru. Wydobycie tych cech na „powierzchnię” zależy wyłącznie od ich uaktywniania. Jest oczywiste, że na ziemi są źródła żywej wody; różnica między nimi jest tylko taka, że niektóre są tuż pod powierzchnią, inne są głęboko. Wszystko zależy więc od porządnego „drążenia”, od wytrwałości i cierpliwości człowieka. Ponieważ „racon” (wola) jest wyższą władzą, która “wydaje rozporządzenia”, rządzi wszystkimi innymi „sekcjami” i zmusza ich do aktywności zgodnie z jej poleceniami – z tego wynika, że istotą pracy człowieka jest pobudzanie woli do działania – zarówno siebie samego, jak innych.

30 Aw – Drugie Tablice

Drugie Tablice Kamienne (1313 p.n.e.)
W ostatnim dniu miesiąca Aw roku 2448 od stworzenia świata (1313 p.n.e.) Mojżesz, na rozkaz B-ga, wyciosał dwie kamienne tablice – każda sześcian o wymiarach 6 x 6 x 3 tefachim (miara “tefach” -„szerokość dłoni”, ma około 3,2 cala) – aby zastąpić dwie B-skie Tablice, na których B-g zapisał Dziesięć Przykazań, a które Mojżesz rozbił 42 dni wcześniej, gdy był świadkiem wielbienia Złotego Cielca przez lud Izraela.

27 Aw

Rocznica śmierci Rabina Jehoszui z Krakowa (1648 rok)
Rabin Jehoszua był jednym z czołowych polskich uczonych swoich czasów i był czczony przez współczesnych. Kierował akademią talmudyczną w Krakowie, w której studiowali wiele bardzo zdolnych i znakomitych uczniów (takich jak Rabin Szabtai HaKohen, Szach). Rabin Jehoshua jest autorem dzieła “Maginei Szlomo”, w którym główne miejsce zajmują komentarze do Talmudu, w tym rozwiązywanie zagadnień problematycznych podniesionych przez uczonych tosafistów przeciwko Rasziemu. Jest także autorem zbioru halachicznych responsów zatytułowanych Pnei Jehoshua (nie mylić z komentarzem talmudycznym o tej samej nazwie autorstwa jego prawnuka Rabina Jaakowa Jehoszua).

26 Aw

Cemach Cedek wyjeżdża z Petersburga (1843).

W 1843 r. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych carskiego rządu zwołało konferencję rabiniczną w rosyjskiej stolicy Petersburg, aby zakończyć ustalenia i podpisać wprowadzanie zmian w żydowskim życiu społecznym i praktyce religijnej. w tej sytuacji była niezbędna zgoda wpływowej osobistości społeczności żydowskiej Rosji. Był to Rabin Menachem Mendel z Lubawicza (1789–1866, znany jako „Cemach Cedek” – z tytułów swoich halachicznych opracowań o tej nazwie). Przedstawiciele władzy carskiej Rosji zwrócili się do niego, aby uzasadnił słuszność oraz korzyść dla rosyjskich Żydów proponowanych przez rząd „reform”. Jednak w trakcie konferencji Cemach Ceddek został aresztowany co najmniej 22 (!) razy za odmowę współpracy. Był zmuszony opuścić Petersburg, ale zanim wyjechał zdołał skutecznie zapobiec wprowadzeniu restrykcyjnych postanowień, które znacznie ograniczały prawa, możliwości praktyk religijnych oraz życia społecznego Żydów.
Opuścił Ptersburg “z tarczą” dnia 26 Aw .

18 Aw – “zachodnia świeca”

Zachodnia świeca zgasła (ok. 578 p.n.e.)
Każdego wieczoru kapłan rozpalał siedem świecy menory w Świątyni Jerozolimskiej. Cudem, aczkolwiek zwykle sześć z siedmiu świec się wypalała, świeca od strony zachodniej, tzw “zachodnia świeca” paliła się aż do następnego wieczora.
Za panowania bałwochwalczego króla Achaza (ojca pobożnego króla Ezechiasza) cud ten ustał. Po raz pierwszy stwierdzono, że zachodnia świeca zgasła dnia 18 Menachem Aw (lub, zgodnie z innymi wersjami, 17 Menachem Av). (Shulchan Aruch, Orach Chaim 580: 2)

17 Aw – Hebrońska Massakra (1929).

Hebrońska Massakra (1929).
Dnia 17 Aw arabscy mieszkańcy miasta Hebron wsczęli zamiszki (bez żadnego powodu), w wyniku których zabito sześćdziesięciu siedmiu żydowskich mężczyzn, kobiet i dzieci, a dziesiątki osób zostały ranne, zgwałcone i okaleczone. Przez trzy dni trwała strzszliwa zadyma, padały okrzyki „Mordujcie Żydów”. Zabójstwa rozpoczęły się w piątek po południu 17 Av, większość ofiar straciła życie w Szabat 18 Av.
Ci, którzy przeżyli, zostali zmuszeni do ewakuacji do Jerozolimy. Starożytna żydowska społeczność miasta Hebron, która zamieszkiwała w tym mieście w relatywnym pokoju przez setki lat, została przywrócona dopiero po zdobyciu Hebronu przez Izrael w wojnie sześciodniowej w 1967 roku.

15 Aw – Tu B’Aw

Zniesienie zakazu małżeństwa między plemionami (XIII wiek p.n.e.)
W celu zapewnienia uporządkowanego podziału Ziemi Świętej między dwanaście plemion Izraela, nałożono ograniczenia na małżeństwa między członkami dwóch różnych plemion. Kobieta, która odziedziczyła ziemię plemienną po ojcu, nie mogła wyjść za mąż za mężczyznę z innego plemienia, aby jej dzieci – członkowie plemienia ich ojca – nie mogły przenieść udział ziemi odziedzczonej z jednego plemienia na drugie przez odziedziczenie jej majątku (Bamidbar, 36). Rozporządzenie to obowiązywało tylko pokolenie, które podbiło i osiedliło Ziemię Świętą w 14-letnim okresie 2488–2503 od stworzenia (1273–1258 p.n.e.). Kiedy zniesiono ograniczenie, w dniu 15 Aw, wydarzenie uznano za przyczynę radości i świętowania.

(ilustarcja- Chabad.org)

15 Aw – Koniec umierania na pustyni

Koniec umierania na pustyni (1274 p.n.e.)
W następstwie zdarzenia „Szpiegów”, w którym pokolenie, które wyszło z Egiptu pod przewodnictwem Mojżesza, wykazało swoje nieprzygotowanie i dojrzałości do wstąpienia i osiedlenia na Ziemi Świętej, B-g postanowił, że całe pokolenie ludzi, którzy doznali niewolnictwa w Micraim, umrze na pustyni ( Aw 8 oraz Aw 9). Po 38 latach wędrówki przez pustynię umieranie w końcu się skończyło, a nowe pokolenie Żydów było gotowe wejść do Ziemi Świętej.
Było to 15 Av roku 2487 od stworzenia (1274 p.n.e.)

(ilustracja – Chabad.org)

12 Aw – “770”

Zakup nieruchomości “770” .
Tego dnia w 1940 r. Budynek przy 770 Eastern Parkway w dzielnicy Crown Heights w Brooklynie w Nowym Jorku został zakupiony przez Agudas Chassidei Chabad (społeczność Chabad-Lubawicz USA), w której mieści się część mieszkalna, gabinet i biuro, Jesziwa i synagoga – gdzie urzędował i mieszkał Szósty Lubawiczer Rebbe, rabin Józef Jicchak Schneersohn (1880–1950), który przybył do Nowego Jorku pięć miesięcy wcześniej (po jego ocaleniu z okupowanej przez nazistów Warszawy). Z czasem “770” (sewen-sewenti) został także siedzibą jego zięcia i następcy, Rebbe, Rabina Menachema M. Schneersona, i nadal jest centrum globalnej sieci instytucji edukacji i pomocy żydowskiej w Chabad-Lubawicz.

16 faktów o Mezuzie, które każdy Żyd powinien znać.

  1. Wyraz Mezuza w tłumaczeniu dosłownym oznacza „słupek drzwi”.  

W biblijnym języku hebrajskim słowo mezuza oznacza odrzwia. 1 Przykazanie o mezuzie brzmi: „… wypisz je [te słowa] na odrzwiach twojego domu i na bramach waszych” (Bamidbar, 15:37-41). Literatura talmudyczna przyjęła ten wyraz do nazywania zwoju pergaminu, na którym są wypisane słowa modlitwa Szma, przymocowanego do odrzwi. 

2.  Odręcznie napisany na pergaminie.                                     Mezuza musi być napisana na pergaminie pochodzącego z koszernego zwierzęcia. Pergamin musiał być wyraźnie przygotowany do użycia jako święty przedmiot. Słowa muszą być napisane odręcznie przez skrybę znającego się na zawiłościach prawa i tradycji. Nawet atrament i pióro są wykonane na zamówienie, aby spełnić niezbędne wymagania. 

3.  Wyraz Szma (lub Szema).                                                          Każdy zwój mezuzy zawiera dwie pierwsze części modlitwy Szema – codziennej deklaracji wiary, począwszy od wersetu: „Słuchaj Izraelu, Haszem jest naszym B-giem , Haszem jest Jedyny”. 3

 4. Zawiera Sza-dai zapisane na rewersie. 

Na odwrotnej stronie zwoju skriba zapisuje jedno z imion B-ga: Sza-dai. Trzy litery tej nazwy tworzą akronim od hebrajskich słów Szomer daltot Jisrael , „Strażnik drzwi Izraela”. Na ‚obudowie’ zwoju mezuzy można często zauważyć ozdobną literą szin , to dlatego, że to imię B-ga zaczyna się od szin . 

5. Tajny kod. 

Trzy dodatkowe słowa są zapisane na odwrocie zwoju: כוזו במוכסז כוזו. To pozornie niezrozumiałe zdanie obejmuje trzy imiona B-ga, które pojawiają się w wersecie Szema – Haszem Elokeinu Haszem – zastępując każdą literę następującą literą alfabetu hebrajskiego (np. Yud zastępuje się chaf , hei zastępuje się vav itd.). Te trzy słowa są zapisane na odwrotnej stronie zwoju pergaminu, w tym samym miejscu, w którym odpowiednie imiona B-ga są zapisane na prawej stronie zwoju. Ten rodzaj pisowni, nazywany „skryptem mezuzy ”, był często używany przez Żydów w radzieckiej Rosji do pisania listów zawierających „obciążające” informacje. 

6. Obudowa może być wykonana z czegokolwiek. 

Skrzynia mezuzy służy do ochrony pergaminu, ale nie jest wymagana halachicznie. Jako taka, obudowa może być wykonana z niemal wszystkiego, chociaż bardziej powszechne materiały to metal, drewno, ceramikę lub plastik. Style i projekty ewoluowały i teraz możesz znaleźć bardzo różne, od prostych plastikowych rurek po ozdobne skrzynki wykonane z egzotycznych materiałów, z popularnymi motywami żydowskimi. Aczkolwiek „upiększanie” micwy jest czymś pozytywnym, priorytetem jest inwestowanie w jakość samego zwoju. 

7. Mezuza może kosztować nawet ponad 40 USD. 

Koszerne zwoje mezuzy mogą kosztować od 40 do 175 USD za sztukę. Różnica w cenie zależy od rozmiaru, jakości i rodzaju skryptu. Ponieważ nawet niewielki błąd może sprawić, że mezuza będzie niezdatna, ważne jest, aby została zakupiona od renomowanego skryby lub sprzedawcy. Warto wydać więcej pieniędzy na zwoje wysokiej jakości, zaprojektowane i wykonane z większą starannością i precyzją. 

8. Mezuza jest umieszczona po prawej stronie 

Mezuza jest umieszczana po prawej stronie drzwi od strony wejścia do pomieszczenia. W przypadku drzwi wejściowych prawe wejście jest zawsze uważane za prawą stronę, wewnątrz domu jako prawą stronę określa się sposób otwierania drzwi. Każde pomieszczenie, w którym otwierają się drzwi, jest uważane za pomieszczenie podstawowe, a mezuza jest umieszczana z boku po prawej stronie, gdy wchodzi się do tego pomieszczenia. Właściwe miejsce dla mezuzy znajduje się na dole górnej trzeciej części ościeżnicy drzwi. Innymi słowy, zmierz wysokość drzwi i podziel przez trzy; następnie dopasuj dolną część mezuzy do punktu 2/3 wysokości mierżąc od dołu do drzwi. Jeśli nie masz pewności, wskazane jest, aby rabin odwiedził Twój dom w celu ustalenia właściwej lokalizacji mezuzah . 9. Jest zawieszony. 

W tradycji aszkenazyjskiej mezuza jest umieszczona pod niewielkim kątem, z górną częścią mezuzy skierowaną do wnętrza pokoju, a dolną skierowaną na zewnątrz. Jednak w społecznościach sefardyjskich mezuza jest umieszczana pionowo. 10. Jest za to błogosławieństwo. 

Przed umieszczeniem mezuzy (lub, jeśli na wielu drzwiach się umieszcza, to przed umieszczeniem pierwszej) odmawia się specjalne błogosławieństwo: Baruch atah A-do-nai Elo-heinu melech haolam asher kideshanu bemicvotav vecivanu likboa mezuzah. Błogosławiony jesteś, Panie nasz, B-że, Królu Wszechświata, któryś nas oświęcił Swoimi przykazaniami i nakazał nam umieścić mezuzę . 

11. Nie każdy pokój potrzebuje mezuza. 

Aby prawidłowo spełnić micwę, na odrzwiach każdego pokoju w domu lub biurze – z pewnymi wyjątkami – powinna być umieszczona oddzielna mezuza . Pokoje mniejsze niż 6,3 stopy na 6,3 stopy (np. Szafa), łazienki lub pokoje pozbawione drzwi z dwoma słupkami i nadprożem nie potrzebują mezuza . 

12. Największa na świecie mezuza ma ponad metr długości. 

W 2010 r. Urzędnicy umieścili największą na świecie koszerną mezuzę (do zainstalowania w drzwiach) w wewnętrznym wejściu na izraelskie lotnisko Ben Gurion. Gotowy pergamin i skrzynia razem mają ponad metr długości. Od tego czasu w innych miejscach zainstalowano inne i nawet większe mezuzy. 

13. Należy to sprawdzać dwa razy co siedem lat. 

Mezuzy powinny być sprawdzane przez certyfikowanego skrybę dwa razy na siedem lat, aby sprawdzić, czy zostały dotknięte niekorzystnymi warunkami pogodowymi lub fałdowaniem (które może powodować pęknięcia liter), czy też wystąpiły inne wady. Niektórzy sprawdzają mezuzy co roku, podczas hebrajskiego miesiąca Elul .

      Rebbe, Rabin M.M. Schneerson, Błogosławionej Pamięci, często wzywał ludzi, którzy napotkali problemy zdrowotne lub inne trudności, do sprawdzenia swoich mezuz (i tefilin), aby upewnić się, że każdy zwój jest w dobrym stanie i prawidłowo umieszczony na framudze drzwi. 

14. Obdarza B-ską Ochroną. 

Podczas gdy wszystkie micwoty są wykonywane w celu wypełnienia polecenia B-ga , umieszczenie mezuzy w drzwiach twojego domu ma dodatkową korzyść w postaci „zaproszenia” B-skiej ochrony domu i jego mieszkańców. Per Talmud : „Król ciała i krwi siedzi w [swoim pałacu], a jego słudzy strzegą go z zewnątrz. Z kolei G-d Jego słudzy siedzą w [swoich domach] i strzeże ich z zewnątrz ” 

15. Ludzie całują mezuzę. 

W wielu żydowskich domach tradycją jest kładzenie ręki na mezuzie podczas przechodzenia przez drzwi, a są tacy, którzy całują rękę, która ją dotknęła. Niektórzy mają dodatkową praktykę wychowywania swoich małych dzieci, aby ucałowały mezuzę przed pójściem spać, wzbudzając w nich uczucie do B-ga i Jego przykazań.

 

16. Jego prawa są w mocy Menachot.                                                                          Zaskakujące, że w Talmudzie nie ma traktatu poświęconego prawom mezuzy . Zamiast tego prawa mezuzy – wraz z prawami o cicit i tefilin – można znaleźć w Traktacie Menachot, części omawiającej ofiary mącznej przynoszonej do Świątyni. M.in.dlaczego tekst wypisany na mezuzie zawiera dwa elementy z Chumaszu Mojżeszowego. Umieszczenie mezuz w domu służy jako deklaracja i przypomnienie naszej wiary, a także symbol czujnej troski B-ga.

Kolel Tora – 06.08.2019

Omawiany jest rozdział Bava Mecja 10A – ciąg dalszy tematu
Jaka jest naprawdę opinia mędrców?….
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.http://

Jerozolima i Jerycho: wyjątkowe połączenie duchowe

Miszna (Tamid 3:8) mówi, że dźwięk otwierających się bram świątynnych można było usłyszeć nawet Jerycho – z odległości około 25 kilometrów od Jerozolimy!
Ale, jak napisane, nie było to dlatego, że dźwięk był szczególnie hałaśliwy lub ogłuszający. Z mistycznego punktu interpretacji, miasta te są połączone, ponieważ są to dwa miasta, w których Izraelici rozpoczęli i zakończyli zdobywanie Erec Israel – Ziemi Izraela. Joszua wszedł do Erec przez Jerycho; było to konieczne, aby najpierw podbił Jerycho. Podbój Dawida przez Jebusytów mieszkających w Jerozolimie był działaniem, które dopełniło ustanowienia Erec Israel jako siedziby chwały B-ga.
Oprócz dźwięku otwierania tych bram, Miszna wymienia także osiem innych dźwięków, które pochodziły ze Świątyni i były słyszane w całym Jerycho, m.in był to dźwięk Muchni Bena Katina, dźwięki niektórych instrumentów muzycznych i śpiewy Lewitów oraz głos Kohen Gadol (Najwyższego Kapłana) w Dzień Pojednania – Jom Kippur.
Jest też zapisane, że zapach kadzidełek można było poczuć w Jerychu a to powodowało…. kichanie kóz w całej tej okolicy!
Te fragmenty opisów Miszny mają wielką głębię znaczenia. To, co wydarzało się w Świątyni, rozbrzmiewało w Jerychu, ponieważ na płaszczyźnie duchowej Jerycho jest lustrzanym odbiciem Jerozolimy, a zatem są ze sobą powiązane na wiele sposobów. Co ważniejsze, Jerycho nazywa się „śluzą ziemi Izraela” (Bamidbar Rabba 15:15), dlatego Joszua musiał przejść przez Jerycho i zawojować jako pierwsze na drodze do Ziemi Świętej. Obecnie Jerycho jest w rękach nieprzyjaciela, tak więc Erec Israel nie ma jakby odciętą część…..

(na podstawie opracowania Rabiana Zadok HaCohen z Lublina, DowBer Cedek 73: A).

29 Tammuz

29 Tammuz – data śmierci Rabina Szlomo Jicchaki, znanego jako „Raszi”.

Raszi jeden z najwybitniejszy komentatorów Tory i in. ksiąg żydowskich. Człowiek nieprzeciętnej wielkiej mądrości. Cadyk.                                                                                    Urodził się w Troyes we Francji w 1040r.                                                                                       Jego komentarze do Tory, Ksiąg Proroków i Talmudu są powszechnie akceptowane i uznawane jako podstawowe do  zrozumienia tych tekstów zarówno dla studiujących, jak i uczonych. Jego komentarze z kolei są powszechnie studiowane oraz liczne komentarze zostały napisane też do komentarzy Raszi.                                                                             Odwołując się do słynnego opracowania „Rozmowy z Raszi”, Lubawiczer Rebbe wielokrotnie powtarzał, jak za pomocą “prostych tekstów”,  sposóbu narracji Raszi obejmuje wiele warstw znaczeniowych, często dających odpowiedzi na nieproste zagadnienia, kwestie problematyczne zawarte w tekstach są przedstawione po nowemu, innowacyjne interpretacje przy prostym wyborze słów lub nawet nowatorskie nowe sformułowania tekstów Midraszowych.

Kolel Tora – 30.07.2019

Omawiany jest rozdział Bava Mecja  10A – ciąg dalszy tematu.
Jaka jest naprawdę opinia mędrców?….
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

 
 

27 Tammuz

Francja – trzecie wygnanie (1322)
Po powrocie do Francji w 1315 r. (po wygnaniu w 1306 r. zarządzonym przez Filipa IV), Żydzi ponownie zostali wygnani z Francji, tym razem na skutek zarządzenia Króla Karola IV, który w ten sposób złamał przysięgę złożoną przez swoich poprzedników w 1315 r., że Żydzi będą mogli pozostać we Francji przez co najmniej 12 lat.

Kolel Tora – 29.07.2019

Omawiany jest rozdział Bava Mecja 10A – ciąg dalszy tematu
Jeżeli pozuskujesz dla kogoś innego – oszukujesz pozostałych…
W jaki sposób nabywa się zwierzę …? Różne poglądy mędrców.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

Tammuz 26

Studiując Torę skupiamy się na tym, co chcemy zrozumieć i zgłębić. Modląc się skupiamy się na słowach modlitwy, na czymś, co przekracza rzeczowe pojmowanie.
Ucząc się Tory, Żyd czuje się jak uczeń ze swoim Mistrzem; modląc się – jak dziecko z Ojcem.

26 Tammuz

Frankiści pokonani (1759)
Sekta frankistów została utworzona przez Jacoba Franka, który twierdził, że jest reinkarnacją (fałszywego) Mesjasza Szabbetai Zvi.
W połowie XVII wieku podejmował próby stworzenia nowej religii, która obejmowałaby zarówno judaizm, jak i chrześcijaństwo; doprowadził do powstania sekty frankistowskiej, której centralny ośrodek znajdował się w Polsce.
W roku 5519 (1759 r.) Biskup lwowski zorganizował debatę między frankistami a trzema wybitnymi przywódcami żydowskimi: Rabinem Izraelem z Międzyrzecza (Baal Szem Tow), Rabinem Chaimem Rappaportem i Rabinem Icchakiem Dovberem Margulym. Czterodniowa debata zakończyła się doniosłym zwycięstwem rabinów, a data ta została ustanowiona jako dzień radości, świętujący udane zatrzymanie złych wpływów frankistów.

(Hatamim, str. 550, 558. Patrz także Igros Kodesh, tom 19, str. 81)

Tammuz 25

Tammuz 25
Istnieją dwa charakterystyczne wyrażenia w Chasydyźmie:
A . Żyd rozpoznaje i czuje nadprzyrodzoną  Boskość. Do tego nie są mu potrzebne żadne dowody.
B . Żyd nie chce, a także nie może odłączyć się od Boskości.
Prawdę mówiąc to obie te wypowiedzi są tym samym: Żyd rozpoznaje Boskość i czuje nadprzyrodzoność i właśnie dlatego nie może zostać oderwany od Boskości.

24 Tammuz

Synagoga Jerozolimska w ogniu (1099)

Gdy krzyżowcy zajęli Jerozolimę podczas pierwszej krucjaty, Żydzi jerozolimscy schronili się do synagogi. Wtedy Krzyżowcy podpalili synagogę, paląc żywcem wszystkich – żydowskich mężczyzn, kobiety i dzieci, którzy schronili się tam.
Żydom zakazano przbywania i zamieszkiwania w Jerozolimie przez następne 88 lat.

(ilustracja Sean’a Munger’a)

Tammuz 24

Tamuz 24
Wybrane z aforyzmów Cemach Cedek:
Dla dobra pnimi (“wewnętrznej” osobowości), prośba o błogosławieństwo na awoda streszcza się do “Nie zwracajcie uwagi na puste słowa”. Trzeba “utrudnić awodę (służbę Bożą) ludziom”. 

Tammuz 23

Mój ojciec mawiał: Chasydzki aforyzm sprawia, że w głowie się rozjaśnia, a serce się oczyszcza; cnotliwa chasydzka praktyka wypełnia dom światłem; chasydzka melodia wzmacnia nadzieję i zaufanie, przynosi radość i pozostawia dom i rodzinę w stanie “światła”.

Kolel Tora – 25.07.2019

…Przez same patrzenie się nie nabywa…
Omawiany jest rozdział Bava Mecja 9B – 10A – ciąg dalszy tematu
Kto nabywa…?!
W jaki sposób nabywa się zwierzę …? Różne poglądy mędrców.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

Tammuz 22

Lekcje Tory: Chumasz: Matot-Massai, pierwsza parsza z komentarzem Rasziego.
Mój ojciec mówił:
Chasydzki aforyzm rozjaśnia umysł i oczyszcza serce;
Cnotliwe czyny chasydzkie wypełniają dom światłem;
Chasydzka melodia wzmacnia nadzieję i wiarę, przynosi radość tak, że dom i rodzinę w nim mieszkającą napełnia “światło”.

O postach w tradycji żydowskiej

O różnych rodzajach postów w judaizmie – w tradycji żydowskiej opowiada Rabin Szalom Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska:

http://

Kolel Tora – 24.07.2019

Omawiany jest rozdział Bava Mecja 9B – ciąg dalszy tematu
Kto nabywa…?!
W jaki sposób nabywa się zwierzę …? Różne poglądy mędrców.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

 

 

 
 

Tammuz 21

Nie odmawiamy “szehehianu” w czasie tych Trzech Tygodni i to nawet w Szabbat.
Jak napisane: Oni Mi zrobią przybytek święty i zamieszkam wśród nich”. Wśród nich to znaczy w każdym synu Izraela. W sercu każdego Żyda jest sanktuarium dla B-ga (oby był błogosławiony).
Miejsce sanktuarium pozostaje święte i to nawet podczas wygnania na pustyni. W Midraszu Szmot Raba rzd 2, R. Acha pisze: “Szchina (Obecność Boga) nigdy nie opuszcza HaKotel (Ściany Płaczu)”. Całe to spustoszenie odnosi się jedynie do budynków. Podobnie jest z osobistym sanktuarium w każdym Żydzie; fundamenty są nietknięte i czyste jak o tym napisano w Szir Haszirim: Ja śpię ale moje serce jest czujne. Midrasz Raba komentuje to jako: Śpię jeżeli chodzi o micwot, ale zawsze gotów je wykonywać. Śpię jeżeli chodzi o dobroczynność, ale moje serce jest zawsze gotowe by czynić. Wszelkie przejawy spustoszenia duchowego (oby Bóg nas przed nim chronił) odnosi się jedynie do aspektów porównywalnych do budynków znajdujących się ponad fundamentami, natomiast osobiste fundamenty sanktuarium pozostają w stanie świętości

Kolel Tora – 22.07.2019

Kto nabywa…?!
W jaki sposób nabywa się zwierzę …? Różne poglądy – ciąg dalszy tematu
Omawiany jest rozdział Bava Mecja 9B.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

Tammuz 20

Tammuz 20
Istnieją trzy rodzaje hitbonenut (kontemplacji, medytacji):
Medytacja w celu nauki: po gruntownym zrozumieniu samego konceptu, staramy się medytacją zgłębić jeszcze bardziej dany  temat aż do dotarcia do jego intelektualnej podstawy.
Medytacja przed modlitwą: ta skierowana jest na żywotność poznanego konceptu w przeciwieństwie do wyczucia intelektualnego jak to się dzieje podczas medytacji w celu nauki.
Medytacja podczas modlitwy: aby poczuć  “Element Boski” w danej koncepcji.
Wszystkie trzy stanowią szczeble emocjonalne. Tylko dzięki życzliwości w stosunku do nas jesteśmy w stanie od czasu do czasu poczuć Boskość spontanicznie bez jakiegokolwiek wysiłku. Dzieje się tak dzięki wartości zwanej “Najwyższą Esencjonalną Boskością” wewnątrz duszy. Aby jednak uzyskać ten stan własnymi siłami, niezbędna jest awoda w formie powyższych trzech rodzajów medytacji.

Tammuz 19

Tammuz 19
Zwyczajem mojego ojca było: podczas podróży, kiedy zatrzymywał się w jednym miejscu na kilka miesięcy, odmawiać tfilat haderech, modlitwę podróżujących (str. 86), codziennie podczas modlitwy nie wymawiając imienia Bożego na końcu.

17 faktów o chasydzkich Żydach – warto wiedzić

17 faktów, które warto wiedzieć o chasydzkich Żydach

1. Ruch chasydzki to ruch społeczności żydowskiej pełen miłości, radości i pokory.

Chasydzi należą do ruchu założonego przez Rabina Izraela Baala Szem Towa, który nauczał miłości, radości i pokory – zarówno w naszej służbie dla B-ga, jak iw naszym traktowaniu innych ludzi.

Na początku XVII wieku, na obszarze znanym dziś jako Ukraina, chłopak, sierota o imieniu Izrael ben Eieazer, lubił  wędrować po okolicznych lasach, nawet nocując tam. Ostatnie słowa jego ojca rozbrzmiewały echem w jego umyśle: „Nie lękaj się niczego, nie bój się nikogo, ale samego B-ga, i kochaj każdego Żyda, tak jak siebie kochasz”.

W końcu trafił i dołączył do grupy ukrytych cadyków, którzy podróżowali po Europie Wschodniej, zachęcając Żydów do  podtrzymywania żydowskich tradycji oraz studiowania Tory, Talmudu i innych ksiąg żydowskiej mądrości. 

Młody Izrael mówił o miłości B-ga do każdego Żyda i o tym, jak Stwórca bardzo ceni ich każdy dobry uczynek. 

Dzięki swoim naukom, nieustannym wędrówkom stał się znanym, zdobył zaufanie społeczności żydowskiej. 

W 1740 r. znany już jako „ Baal Szem Tow ” („Mistrz Dobrego Imienia”) osiadł w miasteczku Międzybóż, Ukraina. Tam tysiące  Żydów przybywało, aby słuchać jego nauk, porozmawiać, prosić o radę. 

Baal Szem Tow nauczał, że każdy Żyd, uczony i niewykształcony, może łączyć się z B-giem poprzez uczenie się Tory i przestrzeganie micw z miłością, radością i prostotą, gorliwą pokorą.

2. Chasydzcy Żydzi są mistykami

Nauki chasydyzmu są przedłużeniem kabbalistycznych dzieł Rabina Szymona bar Jochai , Rabina Izaaka Lurii i innych. Mistrzowie chasydzcy uczynili te mistyczne nauki dostępnymi i praktycznymi dla każdego.

Chasyd studiuje dogłębnie i zastanawia się nad tym, w jaki sposób te nauki mają wpływ na nasz związek z B-giem, Jego relacją ze światem i tym, jak micwot wzmacniają ten związek. Te studia nazywają się Chassidus.

Chasyd jest zatem tym, który stara się stać się lepszą osobą, bardziej pobożną osobą poprzez studiowanie, kontemplowanie i zgłębianie nauk chasydzkich.

3. Nie wszyscy chasydzi są tacy sami

Każda grupa chasydzka ma swój niepowtarzalny charakter. 

Na przykład grupy chasydzkie  z ruchu mistrzów Pszischy i (zwłaszcza Gur Hasidimów dzisiaj) cenią prostotę, wyrzeczenie i oddanie się surowej, szczerej prawdzie. Chasydzi z Breslawia przywiązują najwyższą wagę do zachowania radosnego usposobienia, „ hitbodedut ” („prywatna rozmowa z B- giem”) i bezgranicznej wierze w B- ga. Jeszcze inni chasydzi skupiają się na życzliwości dla innych jako nadrzędnej jakości.

Wiele grup chasydzkich przyjęło dziś „wyspiarskie” podejście do samozachowawczości – niektóre bardziej inni mniej. Chasydyzm Chabadu bierze osobistą odpowiedzialność za każdego Żyda, z całkowitym lekceważeniem denominacji lub stylu życia.

4. Żydzi chasydzcy używają technologii

Chasydzi używają telefonów komórkowych, jeżdżą samochodami i używają innych technologii. Jednym słowem żyją w pełnie z duchem czasu i współczesności. Dlaczego nie? Przecież mędrcy nauczali, że „Wszystko, co Bóg stworzył w swoim świecie, stworzył dla Swej sławy” ( Awot 6:11)

W Chabadzie się uważa, że dotyczy to zwłaszcza odkryć naukowych ostatnich lat – ich celem jest dodanie czci B-gu dzięki wykorzystaniu ich do studiowania ksiąg, Tory i micwot oraz doprowadzeniu świata do ostatecznego, mesjańskiego Zbawienia. Jednocześnie chasydzi są bardzo ostrożni i uważni w korzystaniu z Internetu, podobnie jak każdy, kto jest zainteresowany swoim moralnym i psychicznym dobrostanem.

W praktycznie wszystkich społecznościach chasydzkich małe dzieci mają zerowy lub bardzo ograniczony dostęp do Internetu. Osoby korzystające z Internetu dla biznesu powinny stosować filtry i inne zabezpieczenia. Główne obawy dotyczą narażenia na pornografię, rozmaitych programów zachęcających do używek, rozwiązłości etc…

W chasydzkiej enklawie Meah Shearim, Jerozolima © Norman Frankel

5. Chasydzi a  wskazówki Rebbe

Wyraz „rebbe” to po prostu wymowa wyrazu „rabin” w języku jidysz. Jednak zaczęło się odnosić do przywódców różnych grup chasydzkich.

Nie ma formalnego opisu stanowiska Rebbe, ani nie istnieje procedura składania wniosków lub selekcji, aby zostać jednym z nich. Czym jest rebe?

Przez cały czas byli ludzie, którzy poświęcili swoje życie zjednoczeniu z B-giem i służbie Jemu. Ale często oddalali się od zwykłego ludu, aby zanurzyć się w nauce, kontemplacji i modlitwie.

Pierwsi przywódcy ruchu chasydzkiego powierzyli takim ludziom zadanie udzielania wskazówek i inspiracji każdemu członkowi swojej społeczności, aby każdy mógł czuć się blisko Boga i służyć Mu z miłością, podziwem i radością.

Związek między chasydem a jego lub jej rebe jest bliski i intymny – o wiele głębszy, niż nauczyciela i ucznia. Chasyd musi podejmować własne decyzje i ciężko pracować, aby osiągnąć swoje cele, ale rebbe zawsze służy pomocą i wsparciem, aby prowadzić i pomagać.

6. Chasidim Value Song.

Nie bez powodu współczesna muzyka żydowska jest często określana jako muzyka chasydzka. Wielki chasydzki mistrz, rabin Schneur Zalman z Liadi , nauczał, że „muzyka jest piórem duszy”. Niektóre utwory chasydzkie budzą i ożywiają, a niektóre są kontemplacyjne i otrzeźwiające, z których każdy wyraża inny aspekt ludzkiego doświadczenia i połączenie man-G-d.

7. Chasydzi lubią opowiadać historie.

Opowieść chasydzka może przybierać różne formy. Często jest to opowieść starannie przygotowana, z puentą. W innych przypadkach historia chasydzka opowiada o czynach, pobożności lub o przygodach lub walce chasydów z poprzednich pokoleń. Pięknie opowiadania i chasydzkie historie stanowią bogatą tradycję ustną i pisemną.

W tym obrazie chasydzki artysta Zalman Kleinman pokazuje „ farbrengen ”, chasydzkie zgromadzenie, które zawiera pieśń, opowieści, nauki Tory i inspirację.

8. Hojność i dobroczynność Chasydzów.

Chasydzi działają w ochotniczych korpusach pogotowia ratunkowego i innych społecznych organizacjach pomocy ludności w swoich krajach. Bikur cholim – odwiedziny chorych w szpitalu społeczności chasydzkiej są legendarne, podobnie jak gemachim – bezpłatne organizacje pożyczkowe na każdą potrzebę: od nauki po suknie ślubne. Chabadnicy mawiają: „ten kawałek chleba jest twój jak mój”, umieszczając „twój” przed „mój”…. Chodzi o pomoc drugiej osobie.

9. Ubrania wyróżniają chasydów.

Nakrycia głowy i ubrania chasydów mogą wskazywać na grupę, do której należy. Szeroki aksamitny kapelusz jest znakiem rozpoznawczym węgierskiego chasyda, wyższy aksamitny kapelusz noszony do tyłu jest  ‚wyróżnikiem’ dla chasydów Vishnitzerów, zaokrąglony filcowy kapelusz wskazuje na chasydów Gur – zwykle (ale nie zawsze) jest noszony na szczycie głowy chasyda z Chabadu.

Jednak ubranie nie zawsze jest bezbłędnym wskaźnikiem.

Naprawdę istnieją dwa sposoby definiowania chasydzkich Żydów: jako grupy socjologicznej lub jako zwolenników określonej ideologii i określonego sposobu życia.

Naprawdę, aby być chasydem, istnieje bardzo prosta formuła: jeśli studiujesz nauki chasydzkich mistrzów i mocno łączysz się z jednym z kierunków, okazujesz miłość każdemu Żydowi, starasz się spełniać micwy B-ga i poznawać Jego Torę z miłością i radością, wtedy jesteś chasydem, niezależnie od tego jak się ubierasz .

10. Chasydzi byli kiedyś prześladowani

Kiedy chasydzi pojawili się w drugiej połowie XVIII wieku, wielu z nich tworzyli nowe grupy, wobec których była nieufność  ze strony społeczności żydowskiej. Czy chasydzcy Żydzi byli naprawdę pobożni? Czy pozostawali wierni przestrzeganiu Tory i micw? Niektórzy nadgorliwi przedstawiciele społeczności powzięli na siebie nękanie i zastraszanie chasydzkich Żydów.

W 1798 r. Rabin Schneur Zalman z Liadi został aresztowany przez władze carskie na podstawie zmyślonych oskarżeń o działalność rewolucyjną wymyśloną przez zazdrosnych przeciwników. Jego uwolnienie z więzienia w dniu 19 Kislew jest obchodzony w Chabadzie jako „Nowy Rok Chasydyzmu”.

Wiele lat później, w komunistycznej Rosji, chasydzi ryzykowali życiem, aby utrzymać żydowskie życie i tradycje w Związku Radzieckim. Podczas gdy wielu chasydów zginęło z rąk władz sowieckich, a inni prze dziesiątki lat w gułagu, ale zwyciężyli, a płomień judaizmu płonął jasno nawet w najciemniejszych czasach caratu i komuny.

11. Chasydzcy Żydzi nie identyfikują się jako „ultra-ortodoksyjni”

Jeśli chodzi o chasydzkich Żydów, to są oni po prostu Żydami, którzy starają się postępować właściwie i zachować żydowską tradycję w najlepszy możliwy sposób. Wielu uważa termin „ultra-ortodoksyjny” za pejoratywny.

Więc jaki jest lepszy termin? Chasydzcy Żydzi lub  Chasydzi ? Lub wspólnoty chasydzkie mogą zostać włączone do większego grona „Hareidim”, terminu odnoszącego się do wszystkich, którzy naprawdę troszczą się o zachowanie Tory B-ga z największą możliwą starannością.

Albo po prostu nazywaj ich Żydami.

12. Chasydzi są najszybciej rozwijającą się grupą w judaizmie

Do połowy XIX wieku co najmniej połowa Żydów wschodnioeuropejskich uważała się za chasydów – a większość światowego żydostwa żyła w Europie Wschodniej.

Ale w XX wieku antyreligijne reżimy komunistyczne, wraz ze zniszczeniami w okresie Holokaustu, niemal całkowicie zmiotły chasydzkie żydostwo z mapy. Jednak dzisiaj wspólnota chasydzka rozwija się w sposób, w jaki ocaleni z Holokaustu, którzy zasiedlili korzenie swoich zrujnowanych młodych Europejczyków w Izraelu i Ameryce Północnej, nie mogliby nawet sobie tego wyobrazić.

Jak doszło do takiego cudu?

Po pierwsze, charyzmatyczni przywódcy o silnej woli ciężko pracowali, aby podnieść na duchu tych uchodźców z Europy, aby budować dzielnice ze szkołami i miejscami pracy.

Po drugie, chasydzcy Żydzi mają tendencję do poślubiania młodych, mają duże rodziny, w których się pielęgnuje tradycje.

Nauki chasydzkie szybko zaczynają nadążać za nowoczesnością. Chociaż nie wszyscy studiujący te nauki dołączają do grupy chasydzkiej, to jednak często przyjmują chasydzki styl życia.

13. Największe grupy chasydzkie

Nie ma oficjalnych wykazów i spisów grup chasydzkich i trudno byłoby w wielu przypadkach je określić. Na przykład szacunki liczby chasydów Chabadu wahają się od 50 000 do 200 000 osób. W sumie, licząc dorosłych i dzieci, liczba chasydów na całym świecie w 2005 r. została oszacowana na 400 000 osób i szybko rosła z powodu wysokiego wskaźnika urodzeń. Prawdopodobnie połowa mieszka w Izraelu, kolejne 30-40% w Ameryce (głównie Brooklyn i New Jersey), a reszta rozciąga się na cały świat, szczególnie w Wielkiej Brytanii, Antwerpii i Montrealu.

Grupy chasydzkie są na ogół nazywane po mieście, w którym ich Rebbe mieli skupione grono zwolenników, uczniów (tzw „dwór”). Niektóre z największych i najbardziej rzucających się w oczy grup dzisiaj (bez szczególnej kolejności) to:

  • Gur (Polska, dziś głównie zamieszkali w Izraelu).
  • Chabad Lubawicz (Litwa i Białoruś, dziś głównie zamieszkali w Crown Heights, Brooklyn USA oraz Kfar Chabad, Izrael, ale również rozprzestrzenił się po całym świecie).
  • Satmar (pochodzący z Satu Mara, Rumunia, dziś skoncentrowani w Williamsburg, Brooklyn, a także Kiryas Yoel , Monsey i in.).
  • Bobow (Galicja, dziś bardzo znani w Borough Park, Brooklyn).
  • Belz (Galicja, dziś głównie w Izraelu ze znaczącymi społecznościami w Nowym Jorku i Montrealu).
  • Visznitz (pochodzący z Ukrainy, głównie w Izraelu i Monsey, NY).
  • Breslow (Ukraina, dziś rozpowszechniony na całym świecie).
  • Czarnobyl (pochodzący z Ukrainy, dziś w New Square, NY i na całym świecie).
  • Sanz-Klausenburg (Galicja, dziś skoncentrowani w Netanji, Izrael).

14. Kobiety zamężne zakrywają włosy

Nie jest to wyjątkowe dla chasydów, ponieważ prawo żydowskie tego wymaga od wszystkich kobiet zamężnych. Podczas gdy niektóre chasydzkie kobiety wolą chustki lub chusty. Lubawiczer Rebbe zachęcał kobiety do używania peruk. Często wykonana z ludzkich włosów dobrej jakości peruka może być elegancka i atrakcyjna.

15. Mężczyźni zapuszczają swoje brody

Pełna broda nie jest „zastrzeżona” wyłącznie dla chasydów, ponieważ Żydzi zapuszczali sobie brody od czasów biblijnych. Bierze się to z przykazań Tory – Tora zabrania mężczyźnie ciąć zarost dwóch różnych miejscach na twarzy. Ponadto Kabbała przywiązuje wielką wagę do brody, nauczając, że „broda odzwierciedla trzynaście niebiańskich atrybutów B-skiego Miłosierdzia”.

16. Jidysz jest „lingua franca” chasydzkich Żydów

Ruch chasydzki rozpoczął się w Europie Wschodniej, gdzie ogromna większość Żydów mówiła w jidysz. Nawet dzisiaj język jidysz jest językiem podstawowym z wyboru wielu chasydzkich Żydów. Ponieważ chasydzi są ruchem otwartym, który stale zdobywa nowych zwolenników, wielu chasydów mówi po. hebrajsku, angielsku, francusku, rosyjsku i hiszpańsku.

17. Chasydzi są zwykłymi ludźmi.

Nie zrzucaj stroju. Chasydzi są wyjątkowymi jednostkami z własnymi upodobaniami, skłonnościami, niechęciami, hobby, zainteresowaniami i doświadczeniami życiowymi. Podobnie jak każdy z nas, mają złe dni, dobre dni i dni między nimi. Niektórzy są nieśmiali, inni są hałaśliwi; niektórzy są pracowici, a inni są marzycielami, „fruwającymi w niebie”; niektórzy są liderami, a niektórzy są naśladowcami.

Więc następnym razem, gdy spotkasz chasyda. Pamiętaj, że jest on zwykłym człowiekiem, który stara się jak najlepiej służyć B-gu w świecie, który On stworzył dla nas wszystkich.

Ilustarcja:  Chasydzcy Żydzi w Jerozolimie © Norman Frankel.   W tym obrazie chasydzki artysta Zalman Kleinman pokazuje farbrengen 17 Faktów  chasydzkie zgromadzenie, które zawiera pieśń, opowieści, nauki Tory i inspirację.

Tammuz 18

Tammuz 18
Alter Rebe powiedział o R. Mosze Wilenker: “Mosze posiada mochin de gadlut (wielkość intelektualną) i w trakcie dziesięciu lat ciężkiej harówki nabrał silnej i obszernej intelektualności sięgającej bardzo daleko” (mochin rechawim).
Przez trzy lata przygotowywał  się R. Mosze Wilenker do jechidus z Alter Rebe. Potem pozostał  w Lioznie przez następnych siedem lat przetwarzając jechidus na awoda (czyny).

Tammuz 17

Tammuz 17
Różnica pomiędzy pierwszymi tablicami z Dziesięcioma Przykazaniami a drugimi jest następująca:
_ Tablice (jako takie): Pierwsze były dziełem Bożym natomiast drugie, “….wyciosaj sobie sam….” (Szmot, 32:17)
_W dziełach: Według mędrców z Eiruvin 54a, tylko pierwsi mieli (jakość duchowa opisana słowami) 3 „wyryta na tablicach”. Mianowicie. Raszi w Eiruvin 54a: “Gdyby pierwsze tablice nie zostały rozbite, Tora pozostałaby na zawsze wyryta w sercu Izraela i nigdy nie zostałaby zapomniana. Ta ogromna „duchowa jakość” była nieobecna na drugich tablicach, chociaż i one zostały wyryte w Boski, cudowny sposób.    ( Likutei Sichot Vol. 14, str. 31 i nast. wraz z przypisem 11 tamże.)
_Duchowość narodu Izraela: Kiedy pierwsze tablice zostały dane, wszyscy byli cadykami, bowiem stojąc u stóp Góry Synaj “skończyła się ich hańba”. Przy drugich tablicach byli oni baalei tszuwa, nawróceni.
_Duchowość Mojżesza: w duchowej pozycji Mosze: Gdy Tora została nadana, Mojżesz otrzymał tysiąc „świateł” jako dar; wraz z grzechem Złotego Cielca zostały mu odebrane i nie zostały już przywrócone  (z wyjątkiem Szabatu, jak stwierdzono w P’ri Eitz Chaim).

Drugie tablice miały jednak jedną  dodatkową wartość: zostały one dane wraz z halachot (prawa), midrasz i agadot  i.t.p. “podwójny dar mądrości Tory”, jak to zostało wytłumaczone w Nedarim 22b. Poza tym przy drugich tablicach twarz Mojżesza promieniała, gdy wracał do ludu z góry…

17 Tammuz

Mojżesz roztrzaskuje Tablice Kamienne (1313 r. p.n.e.)

Talmud (Taanit 28b) wymienia pięć tragicznych wydarzeń w dziejach biblijnych historii żydowskiej, które miały miejsce dnia 17 miesiąca Tamuz. Ku pamięci tych tragicznych wydarzeń został ustanowiony Post 17 Tammuz.

Pierwsze z tych wydarzeń miało miejsce w roku 1313 p.n.e., czterdzieści dni po nadaniu Tory na górze Synaj(w dniu 6 Siwan). 

Gdy Mojżesz schodził z Góry Synaj, niosąc Tablice Kamienne z wyrytymi na nich Dziesięcioma Przekazaniami Boskimi, ujrzał rozbawione tłumy synów Izraela czczącymi bałwochwalczego Złotego Cielca, który został wykonany dnia poprzedniego – 16  Tammuz. 

W geście gniewu i rozpaczy Mojżesz roztrzaskał Tablice od Haszem, uznając, że ci ludzie nie są ich godni. 

17 Tammuz

17Tammuz.JPG

W 17 dniu żydowskiego miesiąca Tamuz, Żydzi na całym świecie poszczą  i lamentują w pamięć o licznych katastrofach, jakie dotknęły nasz naród w ten  złowieszczy dzień.

Celem, dla którego żydowski kalendarz zawiera takie dni postu, według Rabina Eliyahu Kitov’a – “Księga Naszego Dziedzictwa”,  jest “przebudzenie w naszych sercach pokuty poprzez przypomnienie nam o grzechach naszych przodków, które doprowadziły do katastrof…”

(więcej…)

Tammuz 16

Tammuz 16
Ahawat Israel (miłość do bliźniego Żyda) Baal Szem Towa była niewyobrażalna. Magid powiedział: Obyśmy potrafili całować Księgę Tory z taką samą czułością z jaką mój nauczyciel całował dzieci, które brał do chederu do pomocy.

Świątynne Wzgórze – Har HaBajit

Za czasów króla Salomona Wzgórze Świątynne mierzyło 500 x 500 łokci. Na jej teren można było dostać się przez 5 wejść:

Od strony południowej – podwójne wrota Chułdy

Od strony zachodniej – wrota Kifonus

Od strony północnej – wrota Tadi

Od strony wschodniej – wrota Szuszan

(Król Herod przy zwiększeniu terenu Wzgórza Świątynnego wybudował dodatkowe trzy bramy od strony zachodniej.)

Główną część Wzgórza Świątynnego stanowił przestrzenny plac, na którym wznosiła się Świątynia. Na pozostałej przestrzeni znajdowały się rożne budowle, w tym m.in.:

 Dwór Żeński

– Dom Nauki, gdzie studiowano oraz omawiano prawo talmudyczne.

– Sala, gdzie mogli przebywać służące w Świątyni niższej rangi.

– Zbrojownia, wypełniona bronią na wypadek ataku wroga.

– Pomieszczenie gospodarcze z narzędziami do przeprowadzenia prac remontowych.

– Budynek trębaczy, z którego dachu rozbrzmiewał dźwięk szofaru z nadejściem Szabatu, by ludność wiedziała, kiedy zaprzestać wszelkiej pracy.

– Wewnętrzne pomieszczenia Świątyni „Beis Hamokad”.

– Wzorcownia – pomieszczenie „Pinhas Hamalbisz

 

 

Miejsce Najświętsze – Kodesz-HaKodaszim

Kodesz-HaKodaszim – Najświętsze, jak sama nazwa wskazuje, był najświętszą częścią Świątyni.  Do tego miejsca mógł wstępować jedynie arcykapłan i tylko raz w roku na Jom Kippur.  Wymiary Kodesz-HaKodashim były następujące:  20 łokci długości, 20 łokci szerokości i 40 łokci wysokości. Podłoga i ściany były pokryte złotem, podobnie jak w Sanktuarium. W Kodesz-HaKodashim znajdował się kamień, wznoszący się nad ziemią na wysokość trzech palców. Po raz pierwszy ten kamień był odkryty przez przez Króla Dawida i Proroka Szmula. Na tym kamieniu w czasach Pierwszej Świątyni znajdowała się złota Arka z tablicami Przymierza. Za czasów Króla Josziachu Arka była ukryta, natomiast w Drugiej Świątyni Arki nie było. 

Kolejność przygotowań do dnia roboczego w Świątyni
Traktat Middot opisuje następującą kolejność czynności przygotowawczych: wyznaczony na stanowisko budzącego – “mamuna” o świcie budzi innych Kohenów. Wszyscy Koheni zanurzają się w mykwie po czym rzucają losy, kto dostaje, jakie zadanie na ten dzień. Koheni są podzieleni na 2 oddziały i obchodzą całą Świątynię z dwóch stron (jedna grupa idzie na Wschód, druga na Zachód). Każdy Kohen ma pochodnię. Gdy oba oddziały się spotykają, witają się okrzykiem: „Szalom – wszystko w porządku!”. Miejscem spotkania obu oddziałów jest “Beis osej chawitin” (miejsce przygotowania zaproszenia dla Kohena Gadol (Najwyższego Kapłana).
 

BARKAI!

Za oficjalny początek pracy w Świątyni uważano moment szhity (rytualnego uboju) pierwszego ofiarnewgo baranka – „tamid”. 

Jak ustalano właściwy moment dla szhity każdego dnia?
Wyznaczony na określenie czasu szhity danego dnia Kohen (Mamun al Zmanim) wysyłał dowolnego “szeregowego” Kohena na obserwacyjną wieżę. Zadaniem tego Kohena było dostrzec początek świtu na Wschodzie. Gdy tylko ten Kohen-obserwator odnotowywał powiające się zalązki świtu i stwierdzał, że nadszedł czas na rozpoczęcie służby (pracy) w Świątyni, głośno ogłaszał: „Barkai!” – co oznacza „świt!”.
„BARKAI” – znak rozpoczęcia dnia pracy w Świątyni.
(na ilustracji: Kohen na wieży, który sygnalizuje pochodnią i krzyczy „Barkai”).
 
 
Jak w Świątyni odbywało się losowanie stanowisk służby
O tym, jak rzucali losy w Świątyni opisuje w RaMBaM:
Kohanim ustawiali się w półkolu. Jeden z Kohenów zdejmował swoje nakrycie głowy (widać to na zdjęciu). Od tego Kohena zaczynali liczyć. Każdy ustalał dla siebie dowolny numer (na przykład 80 lub 100). Wtedy Mamun (w środku, specjalny wyznaczony Kohen) ogłaszał: „podnieście palce!”. Każdy Kohen mógł podnieść 1, 2 lub 3 palce (kciuka nie wolno był podnosić, ponieważ któryś z Kohanim mógł by przchytrzyć swoich towarzyszy, szybko podnosząc lub chowając kciuk, gdyby zauważyli, że jego kolej właśnie dochodzi). Liczono ilość podniesionych palców odpowiednio do wybranej liczby (80 lub 100). Kohen, na którego spadła wybrana przez niego na początku losowania liczba, otrzymał stanowisko, które było losowanie.W ten sposób były rozdzielane wszystkie stanowiska danego dnia.

Szaar Nicanor – Brama Nikanora – wejście do Świątyni.

Brama Nikanora prowadziła z Dworu Kobiet (Ezrat-Naszim) do wewnętrznego dziedzińca Świątyni (Azar). Skrzydła bramy wykonane z brązu zdobiły wyszukane płaskorzeźby na całej powierzchni. Każde skrzydło mierzyło 5 x 20 łokci.

Bramę ofiarował Świątyni człowiek o imieniu Nikanor – stąd nazwa: „Brama Nikanora”. 

Podczas transportu skrzydeł bramy wraz z całym osprzętem z Egiptu do Judei, rozpętał się straszliwy sztorm. Załoga statku była zmuszona wyrzucić jedno ze skrzydeł za burtę. Gdy sztorm nieco zmalał, żeglarze postanowili pozbyć się też drugiego skrzydła, ale Nikanor, dowiedziawszy się o tych zamiarach, oświadczył, że jeżeli wyrzucą bramę za burtę, to niech wyrzucą też jego. Dzięki jego poświęceniu, zdarzył się cud –  nagle burza całkowicie ucichła. A gdy statek przycumował do brzegu Judei, żeglarze ujrzeli  wyrzucone skrzydło bramy kołyszące się tuż obok na powierzchni wody w zatoce. 

Wszystkie drzwi Świątyni były pokryte złotem, z wyjątkiem Bramy Nikanora.  Mędrcy chcieli, by lud widział  “cudowną bramę” w jej oryginalnej formie. Zresztą bramę wypolerowano na wysoki połysk, tak że lśniła jaśniej niż złoto.

Jak były otwierane drzwi świątyni (Heichal).
Wejście do Świątyni  było otwierane dwuetapowo.
Najpierw Kohen otwierał okienko na dole małych bocznych drzwi (klucze trzymano w Beys Hamoked, gdzie spali Kohanim), dopiero potem Kohen wciskał rękę aż po ramienie i otwierał zamek drugim kluczem, który znajdował się wewnątrz przy podłodze. Włłaśnie to oznaczają słowa Miszny: „….jedno otwiera się do łokcia, zaś jedno otwiera się na wprost …”
Potem Koheni wchodzili przez małe drzwiczki i otwierali od wewnątrz główne drzwi prowadzące do Swiątyni.
Jak były otwierane „duże drzwi” Świątyni.
W traktacie Tamid opisane:
Po tym jak Kohanim otworzyli boczne drzwiczki i wcgodzili do bocznego pomieszczenia budynku Świątyni, pospieszyli bocznymi korytarzami do „dużych drzwi” Świątyni. Tam oni odsuwali wielki złoty rygiel i otwierali szeroko drzwi.
Otwarte drzwi Świątyni były sygnałem dla rozpoczęcia szhity dla pierwszej ofiary – “Korban Tamid”.
Odgłos otwieranej bramy był słyszalny aż Jeriho.
Kohen, który wykonywał “Korban Tamid”, stał odwrócony plecami do słońca, aby w niczym nie przypominać zachowania bałwochwalców czczących słońce.
Korban Tamid wykonuje się na drugim pierścieniu (jak widać na rysunku).

Mizbeach Achocon – Zewnętrzny Ołtarz do składania ofiar.

Ołtarz do składania ofiar miał kilka zastosowań. 

W części górnej spalano różne ofiary znoszone do Świątyni.

Ściany ołtarza były wykorzystywane do skraplania krwią określonych ofiar,

zgodnie z przepisami Tory (Zrikat-Adam).

Przy ołtarzu było kilka ramp zbudowany na południowej ścianie.

Ołtarz do składania ofiar był wykonany z niedużych kamieni, wapna, żywic i glazury. Kamienie były idealnie gładkie, bez jakichkolwiek nierówności  czy zarysowań. Kamieni tych nigdy nie dotykały narzędzia metalowe, gdyż metal może skrócić życie człowieka, przeznaczeniem zaś Mizebach-Achocon było przedłużenie życia człowieka.

Składanie ofiar i „zrika” (zraszanie) krwią w Mizbeah.
Zrika jest jedną z czterech głównych czynności służby w Świątyni, które  są wykonywane nad ofiarnymi zwierzętami: 1 – szhita; 2 –  zlewanie krwi do specjalnego naczynia; 3 – udnoszenie do fundamentów Mizbeah, 4 – zrika (zraszanie).
(na ilustracji: udnoszenie wykonywane przez Kohena po prawej stronie i zrika wykonywana przez Kohena po lewej)
Komentarz RAMBAMa: Jak się odbywała zrika? Kohen rozbryzgiwał krew z dwóch przeciwległych rogach Mizbeaha, tak by krople trafiały na wszystkie cztery strony Mizbeah. Powinien był trafić celnie w narożniki Mizbeah. Rozbryzgując krew Kohen wykonywał ruch w kształcie hebrajskiej litery “Reisz”. 
W przypadku niektórych ofiar krew nie była rozbryzgiwana po ścianach, lecz natychmiast była rozlewana po fundamencie Mizbeah. W ten sposób postępowano z barankiem na Pesach (na ilustracji – w środku)
Wewnętrzne pomieszczenia Świątyni „Beis Hamokad” :
O świcie specjalny wyznaczony Kohen budzi innych Kohenów, aby przygotować się do służby: zanurzenie w mykwie i rozdzielenie zadań odbywało się poprzez losowanie (widać to na zdjęciu obok otwartych drzwi).
W „Beis Hamokad” znajduje się ogrodzenie z kamieni – jest to podział między świętymi (Kodesz) a zwykłymi (chol) przestrzeniami.  (przestrzeni Kodesz można było wejść tylko w stanie rytualnej czystości).
Z  „Beis Hamokad” prowadziły schody w dół do mykwy.
„Bais Hamokad” to duże pomieszczenie, w którego  centrum znajduje się duży “gryl” z palącym się drewnem, aby ogrzać całe pomieszczenie (w tym pomieszczeniu spał Kohen) – stąd nazwa – „Bais Hamokad” – pokój z płonącym ogniem)
W „Beis Hamokad” znajdują się wbudowane półki, gdzie mogli nocować głowy rodzin kohenów, którzy przybyli do służby w Świątyni.
Młodzi kohenim sypiali na podłodze w pobliżu tych półek. 
Po prawej na zdjęciu Kohen unosi płytę z podłogi i wyjmuje klucz do otwarcia głównej bramy Świątyni:
 
‘Wzorcownia” – pomieszczenie „Pinhas Hamalbisz”:
Wszystkie ubrania ze wszystkich 24 zmian kohenów były przechowywane w pomieszczeniu  “Pinhas Hamalbisz”. Koheni każdej kolejnej zmiany, przychodzący do Świątyni, natychmiast udawali się do Pinchas Hamalbish, aby wybrać odpowiednie ubrania. Kohen powinien był pełnić swoją służbę w specjalnym odpowiednim dla niego stroju.
W Pinchas Hamalbisz każdy Kohen był już oczekiwany przez specjalnych asystentów, którzy dobierali odpowiednie ubrania (w ścianach znajdowały się wnęki z oknami – swoiste szafy, gdzie przechowywane były ubrania kohenów). Każda zmiana kohenów miała 4 „szafy z oknami”: jedna na koszule, druga na spodnie, trzecia na pasy, jedna na turbany. 
Na zdjęciu widać kohena, który pomaga swojemu przyjacielowi założyć pasek (avnet). Długość tego pasa wynosiła 32 ama (16 metrów!)
Modlitwa Kohanim.
W środku porannego ofiarowania – Tamid Kohanim zatrzymywali swoją służbę i zbierali się w Liszkat HaHazit by odmówić modlitwę Szma, a także 10 wypowiedzi, które wszyscy Żydzi słyszeli podczas darowania Tory (ponieważ są to fundamenty wiary żydowskiej). Recytowali także krótkie fragmenty modlitw (na przykład „Roce …” , „Osim szalom …” i in.)
Koanim modlili się wcześniej niż wszyscy inni.
Zawsze był wyznaczany Kohen prowadząy modlitwę, jak to przedstawia ilustracja.
 
 
Nocna straż świątynna:
W traktacie Middot jest opisany porządek ochrony Świątyni.
W 24 miejscach w Świątyni koheni oraz lewici wystawiali straż nocną.
W Sifri znajduje się zdanie: „… nie da się porównać Wielkości Pałacu, który jest strzeżony,  z pałacem, który został pozostawiony bez ochrony …”,  dlatego Świątynia była strzeżona zarówno w dzień, jak iw nocy.
Porządek był następujący: Oficer ochrony (isz ar habajt) przechadzał się z jednego posterunku do drugiego z zapaloną pochdnią. Każdy strażnik, gdy Oficer się zbliżał, musiał wstać i przywitać go słowami: „Isz ar Habajt – Szalom!”. Jeśli przywitania nie było, oznaczało to, że strażnik zasnął na posterunku! W tej sytuacji Isz ar Habayt miał prawo pobić go śpiącego, a nawet podpalić jego ubranie (ubrania Kohena były droższe niż niejeden dom).
W Jerozolimie znane było powiedzenie: „Co za krzyk w środku nocy? To  śpiący Lewita krzyczy, gdyż jego ubranie podpalono!”  
Rabin Eliezer ben Lewy mówi, że kiedyś Isz ar Habajt znalazł swego wujka na służbie śpiącego i podpalił jego ubranie. 
Zdięcie to pokazuje:
Eezrat Haszim – Dziedziniec Żeński
Zewnętrzny dziedziniec Świątyni o wymiarach 135 na 135 łokci (ok. 60 metrów) otoczony był balkonem dla kobiet, stąd jego nazwa – Dziedziniec Żeński. W czterech rogach tego Dziedzińca wybudowano pomieszczenia wykorzystywane do różnych potrzeb świątyni: Liszkat-HaNesirim – Izba Nazirytów. (Nazirejczyk to osoba, która zobowiązuje się m.in. nie ścinać włosów, nie pić wina ani żadnego produktu z winogron przez pewien oznaczony czas). Naziret miał ofiarować trzy ofiary – dostarczyć do Świątyni po spełnieniu swojego ślubowania. Mięso jednej z tych ofiar oraz podroby były gotowane w tym pomieszczeniu, do ognia były rzucane były włosy po ostzreżynach nazira (które ściął przed złożeniem przysięgi); Liszkat HaEizim – skład drewna. Drewno używane do służby w Świątyni było przechowywane w tym pomieszczeniu; Liszkat HaMetsoraim – Izba Trędowatych. Po uzdrowieniu trędowaty miał przyjść do Świątyni i oczyścić się poprzez kąpiel w mykwie znajdującej się w tym pomieszczeniu. Potem musiał złożyć ofiary, kończąc w ten sposób niezbędny proces oczyszczania; Liszkat HaSzmanim – magazyn oliwy. W pomieszczeniu tym znajdowały się olej, wino i mąka potrzebne do służby świątynnej. Jeśli ktoś chciał spełnić ofiarę wymagającą tych składników, powinien był je tutaj nabyć. Na zachodniej stronie Dziedzińca Żeńskiego znajdowało się 15 półokrągłych stopni wznoszących się do Bramy Nicanora. Każdy stopień mierzył pół-łokcia wysokości i pół-łokcia szerokości. Lewici, którzy śpiewali podczas nabożeństw w Świątyni, stali na tych stopniach. U podstawy tych stopni, po obu stronach, znajdowały się drzwi prowadzące do pomieszczenia znajdującego się pod Dziedzińcem, którego poziom był powyżej poziomu Dziedzińca Żeńskiego. To miejsce nazywano Izbą Instrumentów. Tutaj Lewici przechowywali swoje instrumenty muzyczne, tutaj odbywały się próby śpiewu i gry.
Również z Dziedzińcem Zeńskim sąsiadywał (prawdopodobnie) Liszkat HaKelim – pomieszczenie, w ktorym znajdowały się naczynia i inne akcesoria kuchenne.
Pokój na naczynia i inne artykuły (“Liszat HaKelim”)
Przebieg wydawania naczyń i innych akcesoriów kuchennych do pracy jest opisany w traktacie Middot: „Kohanim zabierali do pracy w Świątyni 93 naczynia ze złota i srebra…”
Dokładne miejsce, gdzie się znajdowało pomieszczenie Liszkat HaKelim nie jest znane (badaczom), ale najprawdopodobniej znajdowało się ono w sąsiedstwie z magazynem na instrumenty muzyczne. Do Liszkat HaKelim można było wejść również z Dziedzińca Żeńskiego – “Eezrat Haszim” .
Gdy ktoś chciał ofiarować dla Świątyni złote lub srebrne naczynie, mógł wrzucić je przez drzwi Liszkat HaKelim; skarbnicy Świątyni raz w miesiącu zbierali wrzucone przdmioty, liczyli je i przekazywali dalej według miejsca przeznaczenia (dlatego drzwi do Liszkat HaKelim znajdowały się od strony bardziej zaludnionego Dziedzińca Żeńskiego).
Dom Oliwny – Bajt Szmanja
Zapasy oleju i wina były magazynowane w pomieszczeniu „Bajt. Szmanja”, który znajdował się na Dziedzińcu dla kobiet w południowo-wschodnim rogu.To pomieszczenie nie miało dachu.
Świątynna służba – micwa “2 polana”:
Jedno z 613 przykazań stanowi o tym, by każdego dnia dodawać dwa  polana do głównego ognia płonąacego na dużym (zewnętrznym) dziedzińcu Świątyni – Mizbeah. Rozmiar każdego polana ma wynosić “am x am” czyli 50 cm na 50 cm. 
RAMBAM pisze: „przykazaniem “zrobić”  (nakaz)  jest utrzymanie stale płonącego ogniska w Świątynnym Mizbeah…  Również kolejnym przykazaniem nakazującym – “ose” jest dodawanie 2ch polan do istniejącego ognia wraz ze zwykłymi codziennymi ofiarami (Korban Tamid).
2 polana przeznaczonych dla ofiar późno popołudniowych były przynoszone przez 2ch kochenów, zaś dla ofiar porannych – przez 1go kohena.
(na zdjęciu widać Kohena, który niesie dwa polana na rozpoczęcie składania codzienneych ofiar.)
 
Pomieszczenie dla zwierząt (Liszkat Atkaim)
W tym pomieszczeniu zwierzęta były przygotowywane do wyprowadzenia dalej do Mizbeah.
Z traktatu Middot wynika: Liszkat Atlaim znajdował się w Beit Hamoked (miejscu, w którym spali Kohanim), południowo-wschodni narożnik dziedzińca.
W Liszkat Atlaim byki i owce pozostawały przez 4 dni przed złożeniem ofiar, w tym czasie był oceniany stan zdrowia zwierząt.
Z Miszny dowiadujemy się, że w Liszkat atlaim powinno znajdować się co najmniej 6 owiec.
Jak Kohanim składali ofiary do Mizbeach.
W traktacie Tamid opisano kolejność przynoszenia ofiar do Mizbeah:
Ilustracja przedstawia:
Na przednim planie – Kohen ze złotym dzbankiem do nalewania wina, następnie Kohen z ofiarą chleba, następnie Kohen ze specjalną ofiarą chleba Kohen Gadol, a następnie Kohanim z różnymi częściami zwierzęcia – razem 9 osób na każdą ofiarę.
(generalnie, jako pierwszi szli Kohanim z częściami ofiarnych zwierżąt, ale ilustracja przedstawia pierwszymi Kohenów z winem i chlebem w celach pogląowych).
Jak rzucano ofiary do Mizbeach.
Gdy Kohanim wnosili części ofiar w górę do Mizbeach, zatrzymywali się obok rowu pomiędzy krawędzią górki (kewesz) a samym Mizbeach’em, właśnie stamtąd wrzucano te części do ognia. W pierwszej kolejności rzucano głowy, potem tylną nogę, potem dwie przednie i tak dalej.
Kohen, który rzucał, nie mógł przekroczyć tego rowu pomiędzy Mizbeach’em  a górką.
 
Czytanie „Szma” na Górze Oliwnej.
Gdy poranny promień słońca padał na lustro umieszczone przy głównym wejściu do gmachu Świątyni, ludzie w całej Jerozolimie mogli zobaczyć odbicie tego promienia i wtedy już wiedzieli, że nadszedł czas, aby recytować poranne „Szma”   (na ilustracji widzimy promień, który odbija się od Świątyni oraz ludzi, którzy zasłaniają oczy, by zacząć czytać „Szma”)
 
Jak Koheni i Lewici szykowali się do pracy.
Przed rozpoczęciem pracy wszyscy Koheni musieli “się wyciągnąć”  (rozciągnięci, położyć się przed Świątynią, aby okazać pełne oddanie każdemu nakazowi Wszechmogącego), a Lewici powinni byli zająć swoje miejsca na stopniach orkiestry (dukhan) i dostroić instrumenty. 
W jaiki sposób dowiadywali się, że nadszedł czas na ‘zbiórkę’?
Jeden z Lewitów brał MAGREFę (dużą metalową osłonę o specyficznym kształcie, dla lepszego dźwięku) i rzucaŁ ją na stopnie pomiędzy budynkiem Świątyni a Dworem Kohenów. 
Traktat Middot opisuje: “….człowiek rzuca MAGREFę i nikt nie słyszy, co mówi się do drugiego w całej Jerozolimie! .. Kohen, który słyszy MAGREFę, biegnie przed Świątynię by się rozpłaszczyć, inny, który słyszy MAGREFę, biegnie, by zająć miejsce na dukhan….”
Zaopatrzenie w wodę pitną Świątyni – “Muchni Bena Katina”
„Muchni Bena Katina ” – był to “świątynny wodociąg”.
Muchni Ben Katin – mechanizm z drewnianym kołem, specjalnie zaprojektowayme przez jednego z Kohenów Gadol o imieniu Ben Katin (za czasów Drugiej Świątyni). Głownym elementem mechnizmu było duży blok w kształcie koła, za pomocą którego cała dźwignia w nocy była opuszczona do studni, a rano wciągana z wodą.
Dzwięk pracy Muchni Bena Katina był słyszany w całej Świątyni (a nawet w Jerycho oddalonym o 25 km od Jerozolimy) – Kohanim wtedy już widzieli, że nastał nowy dzień, trzeba szykować się do pracy…..
Kamień  uwielbienia (rozpostarcia się) „Ewen Amaszhit”
Rozpostrzeć się na kamieniu można było tylko w Świątyni (w każdym innym miejscu, nawet w synagodze, nie wolno tego robić).
Kamień Ewen Amaszhit był dokładnie wypolerowany i obramowany. Ilustracja pokazuje, jak ojciec i syn zaczynają rozpościerać się przed ogrodzeniem wokół Wzgórrza Świątynnego.
Nasi mędrcy ustanowili, by 13 razy rozpostrzeć się w ciągu dnia.
Na ilustarcji  również widzimy znak ostrzegawczy na ogrodzeniu mówiący o tym, że nie-Żydzi i ci, którzy są w stanie nieczystości, nie mogą przekraczać tej granicy, ponieważ mogą umrzeć.
To ogrodzenie nazywane jest „segerem”.
To (a także kamienie Ewen Amaszkhit) zostało ustanowione podczas wydarzeń chanukowych za czasów Hasmoneusz,  by błogosławić Wszechmogącego za zwycięstwo nad Grekami.
Rozpalanie świątynnych kadzideł.
Kolejność rozpalania kadzideł wewnątrz Świątyni opisuje Midot: 
Kohen, na którego wypadł los, aby nieść węgle na srebrnej tacy, zabierał niedużą ilość węgli z dużego Mizbeach (znajdującego się na dziedzińcu Świątyni), delikatnie rozrzucał je po powierzchni złotego Mizbeach, padał na twarz po czym wstawał i wychodził. Kohen, który wylosował rozpalanie kadzideł, brał specjalne naczynie “Bezech” (złota misa z kilkoma uchwytami), napełniał je z innej misy pachnidłami, zbierał garść z Bezecha i rozsypywał je po powierzchni płonących węgli, po czym również padał na twarz, wstawał i wychodził. (Ten Kohen zwykle korzystał z pomocy innego Kohena – kolegi). Kohen. który rozpalał kadzidła czekał na specjalny sygnał od kierownika.  
KIerownik (Mamuna) najpierw ostrzegał resztę Kohenów, aby odsunęli się od budynku Świątyni, a dopiero potem ogłaszał „Zapalaj!” …
Błogosławieństwo Kohanim w Świątyni.
Błogosławieństwo Kohanim w Świątyni było nieco inne niż nasze zwykłe.
Kohanim stali na 12 stopniach prowadzących do wnętrza Świątyni. Na niższych stopniach stawali Kohanim, którzy wylosowali różnego rodzaju prace wewnątrz Świątyni, jak: czyszczenie menory, kadzideł itp.  Każdy z nich trzymał w rękach przedmiot potrzebny do jego pracy.  Za nimi stali inni Kohanim, którzy błogosławili naród, ich ręce były uniesione ponad ich głowy.  (Kohen w Świątyni nie zakładał tałes).
Kohen Gadol [Najwyższy Arcykapłan] nie uniósł rąk wyżej niż napierśnik – choszen (pokazuje to ilustracja)
Kohanim powtarzali bez przerwy to samo błogosławieństwo.
 
 
 
 
 
 
 

                                                       

16 Tammuz

Wykonanie Złotego Cielca ; Zabicie Hur’a .

W roku 2448 od stworzenia świata (1313 p.n.e.), dnia 16 Tammuz, był to 40 dzień po nadaniu Tory na górze Synaj, a lud Izraela niecierpliwie oczekiwał powrotu Mojżesza z góry (liczyli, że wróci następnego dnia po tym, jak wszedł). Gdy jednak ich przywódca wciąż nie wracał, ludzie zarządali od Aarona: “Uczyń nam boga, który pójdzie przed nami”. Hur (bratanek Mojżesza, syn Miriam i Kaleba) próbował ich powstrzymać, za co został zabity przez rozgniewany tłum. Aaron w obawie przed jeszcze większymi tragicznymi wydarzeniami, zlecił zgromadzenie wykonanie cielca ze stopionego złota dostarczonego przez lud.

(ilustracja autorstwa Chabad.org)

Tammuz 15

Tammuz 15
Mój ojciec pisze w jednym ze swoich maamarim: Pulchność może być wynikiem duchowej przyjemności , którą czerpimy ze obcowania (służby) Haszem.

Opowiadają o Rabinie Naumie z Czernobyla, że utył odpowiadając “amen ihie szme raba.”

Tammuz 15

Mój ojciec napisał w jednym ze swoich maamarim: “Otłuszczenie ciała może wynikać z duchowej przyjemności i rozkoszy płynącej z Boskości. Tak mówią o R. Nachumie z Chernobil, że stał się korpulentny, odpowiadając *amein y’hei sh’mei raba* “.

Kolel Tora – 17.07.2019

Ten, kto ciągnie – nabywa… W jaki sposób nabywa się zwierzę …? Różne poglądy – ciąg dalszy tematu.
Omawiany jest rozdział Bava Mecja 9B.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

Tammuz 14

Tammuz 14
Cemach Cedek wskazał,  w jednym ze swoich traktatów : “We wtorek parszat Balak 5562 (1802), że nasz, błogosławionej pamięci nauczyciel powiedział zwracając się do swoich synów z następującym problemem: Aby zrozumieć problem astronomów dlaczego ludzie nie spadają z globu ziemskiego, który przecież jest okrągły na podobieństwo jabłka – szczególnie ci znajdujący się po przeciwnej stronie, na przykład w Ameryce?…trzeba uprzytomnić sobie, że ich odpowiedź jest błędna… Nasz nauczyciel, błogosławionej pamięci, stwierdził że właściwe wyjaśnienie dał nam Ec Chaim, a mianowicie, że Dziewięć Sfer są pielęgnowane przez stan, który się nazywa igulim, (kręgi) a w nich nie ma ani góry ani dołu. Z tego powodu ci żyjący z drugiej strony mają niebo będące kontynuacją naszego nieba. Tam ziemia także jest na dole w stosunku do nieba nad nią.”

14 Tammuz

14 Tammuz – ponura kartka z historii narodu żydowskiego.
1401 rok Schaffhausen (Szwajcaria) – barbarzyńska egzekucja.
Po tym, jak postilion (kierowca) gubernatora zabił czteroletniego syna radnego, oskarżono Żyda o imieniu Michael Vinelmann, byłego mieszkańca Bazylei, twierdząc, że obiecał mordercy trzy guldeny za krew dziecka. Morderca został złamany na kole, a Żyda spalono na stosie żywcem bez sądu.
Krótko przedtem, podobne oskarżenie zostało wniesione przeciwko Żydom w Schaffhausen i zostało skutecznie odrzucone. Gdy wiadomość o losie Michaela Vinelmanna została dotarła do Schaffhausen, kilku Żydów z miasta uciekło w obawie przed linczem, ale wkrótce zostali złapani. Zawieziono ich do Schaffhausen, gdzie zostali wrzuceni do lochu i bestialsko torturowani. Nie mogąc znieść bólu, “przyznali się do zbrodni”, o którą zostali oskarżeni. Na skutek tego “przyznania się do winy” wszyscy Żydzi mieszkający w Schaffhausen zostali skazani na śmierć.
Trzydzieści Żydów zostało spalonych żywcem. Cztery tygodnie później osiemnastu mężczyzn i kobiet zginęło na stosie w Winterthur pod podobnym pretekstem.

Kolel Tora – 16.07.2019

W jaki sposób nabywa się zwierzę …? Różne poglądy.
Omawiany jest rozdział Bava Mecja 9A.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

13 Tammuz

Rabin Szalom Dow Ber Stambler o ważnym wydarzeniu w historii Chabad Lubawicz – 13 Tammuz jest dniem, w którym Rabin Josef Jicchak został uwolniony z wygnania do radzieckiego gułagu.
chabad.org.pl/vi-rebbe/

http://

Tammuz 13

Tamuz 13,  Święto Wyzwolenia  

“W tym dniu Rebbe (R. Josef Icchak) został faktycznie zwolniony.
Był uwięziony o 2:15 w nocy w środę, Siwan 15, 5687 (15 czerwca, 1927). Został wysłany na wygnanie – do miasta Kostrama. Został zwolniony o 12:30 środy miesiąca Tamuz 13, 5687 (13 lipca, 1927).”
Fagment z listu Rebbego napisanego w dniu Swięta Wyzwolenia: “Przesyłam ci maamar (artykuł)…, który jest moim wkładem – w ogólnych dokonaniach – wraz z moimi przyjaciółmi chasydami, gdzie by nie byli. Jest to mój sposób na zjednoczenie się z wami w farbrengen w celu wzmacniania chasydzkiej drogi życia oraz ustalania i trzymania się ustalonego czasu przeznaczonego na naukę Tory i chasydyzmu w celu stymulacji praktycznego wprowadzania tych nauk…
Oby nasz B-g i Beńg naszych ojców pobłogosławił naszą społeczność chasydzką – ich, ich rodziny wraz z dziećmi i wnukami oraz całą społeczność żydowską (oby im Bóg dał wieczne życie) dobrami duszy i ciała.”

Tammuz 12

Tammuz 12, Święto Wyzwolenia
Urodziny Rebbego Josefa Jicchaka, w roku 5640 (1880).
W tym dniu roku 5687 (1927), otrzymał on [Rabin Josef Jicchak] dobrą wieść, że został zwolniony z wygnania, na które został skazany po aresztowaniu za jego wysiłki na rzecz umocnienia Tory i Judaizmu. Fragment z listu Rebbego [R. Josef Icchak]: “Podczas obchodów w następnych dwóch Dniach Wyzwolenia 12tego i 13tego Tammuz’a, chasydzi powinni spotykać się na farbrengen, dla dobra materialnego i duchowego, no i oczywiście w celu otrzymania błogosławieństwa, jak to zostało ustalone przez naszego pierwszego Ojca Alter Rebbe (oby pamięć tego świętego cadyka była błogosławieństwem teraz i na zawsze; jego dusza spoczywa na najwyższych ukrytych wysokościach; oby jego zasługi nas chroniły). Podczas tego farbrengen chasydzi powinni rozmawiać ze sobą w duchu braterstwa o powiększeniu ilości czasu na stałą naukę Tory. Przesyłam im moje błogosławieństwo aby Bóg ich wyróżnił w duszy i w ciele.”

Tammuz 11

Tammuz 11
W Tanii wydanej w Zołkwi w roku mewaser tow (“Zwiastun Dobrego”, co numerycznie odpowiada 5559, lub 1799), po raz pierwszy wydrukowano Igeret Hatszuwa. Nie ma w niej podziału na rozdziały i istnieją w niej odchylenia od dzisiejszego tekstu.

Tammuz 10

Tammuz 10
W początkowym okresie przewodnictwa Alter Rebe nauczał, że : “Kroki ludzkie kierowane są przez Boga”. Kiedy Żyd przychodzi gdziekolwiek to jest w tym jakaś wewnętrzna (wzniosła) intencja i cel – robienia micwy, czy to pomiędzy człowiekiem a Bogiem, czy też pomiędzy człowiekiem a jego bliźnim. Żyd jest wysłannikiem Boga. Gdziekolwiek by się ten wysłannik znajdował, to reprezentuje on tam Wysyłającego (Meszalejach). Najwyższą wartością jaką dusza posiada (wyższą od aniałów będących także wysłannikami Boga), jest fakt, że dusze są wysłannikami z ramienia Tory”.

10 Tammuz – Król Zedekiasz i Prorok Jeremiasz

Król Sedekiasz schwytany (423r. p.n.e.)
Kiedy Babilończycy przekroczyli mury Jerozolimy dnia 9 Tammuz, wówczas panujący Król Sedekiasz opuścił miasto.
Został schwytany przez wojska babilońskie na równinach Jerycha dnia 10 Tamuz i zaprowadzony do Króla Nabuchodonozora, który zmusił go do oglądania rzezi jego synów, a następnie kazał wyłupić mu oczy.

Sedekiasz miał dwadzieścia jeden lat, kiedy wstąpił na tron  Judei, był rok 3327 od stworzenia świata, niepewne czasy dla Judei. Właściwie osadził go na tronie Nabuchodonozor, Król Babiloński, którego potęga po jego zwycięstwie nad Faraonem Egiptu Necho, rozciągała się w owych czasach ponad Judeję i wszystkie inne sąsiadujące państwa. 

Sedekiasz (który nazywał się Mattaniasz zanim Nabuchodonozor nie nadał mu nowe “swoje” imię) zastąpił na tronie Judei swojego bratanka, Króla Jejaszyna, który podporządkował się Nabuchodonozorowi, aby ocalić Jerozolimę. 

Po zrabowaniu Swiątyni i królewskiego pałacu, Nebuchodonozor zażądał od ludu przysięgi lojalności wobec nowego króla i powrócił do swej ziemi, wyruszając z Jerozolimy “zagarnął” dziesięć tysięcy żydowskich jeńców, w tym króla i jego rodzinę, przedstawicieli szlachty Judei oraz przywódców wojskowych.

Sedekiasz został schwytany po nieudanej próbie ucieczki do doliny rzeki Jordanu, oślepiony i uwięziony w Babilonie, gdzie zmarł.

W małym żydowskim królestwie na Ziemi Świętej panował wielki smutek i rozpacz, jeszcze gorsze nastroje były wśród żydowskich wygnańców w Babilonie. Fałszywi prorocy  mamili ludzi fałszywymi nadziejami, że moc Babilonu wkrótce zostanie złamana, a wygnani wkrótce powrócą do domu, nawoływali do buntów. 

Prawdziwy prorok od Haszem, Jeremiasz był zdecydowany przeciwdziałać temu wpływowi, wygłosił wówczas następujące słowa:

„Budujcie domy i mieszkajcie w nich. Uprawiajcie ogrody, sadźcie drzewa i spożywajcie ich owoce. Zakładajcie rodziny, wychowujcie synów i córki; żony dla synów waszych, wychowujcie mężów dla córek waszych, aby rodziły synów i córki. Aby naród nasz zwielokrotnił, a nie umniejszał. I starajcie się o rozwój i dobrobyt miasta, gdzie zamieszkaliście, bo w dobrobycie leży wasz dobrobyt. I módlcie się do Boga. Bo to są słowa Boga: “Nie wierzcie fałszywym prorokom…”

Po upadku Jerozolimy Jeremiasz został najpierw włączony do grupy Judejczyków przeznaczonych do deportacji, a następnie ułaskawiony na osobisty rozkaz Nabuchodonozora. 

Prorok miał do wyboru: albo udać się do Babilonu, albo pozostać w Judei z nieliczną grupą ludności pozostawioną na miejscu. Wybrał opcję drugą. Udał się do Godoliasza, administratora kraju, aby czuwać nad życiem religijnym mieszkańców. Wkrótce jednak Godoliasz został zamordowany, a niedobitki Judejczyków po krótkiej wojnie domowej w obawie przed zemstą Babilończyków uciekli do Egiptu, zabierając przemocą Jeremiasza i jego sekretarza Barucha. Również w Egipcie Prorok poświęcał wiele wysiłku, by zwalczać wśród uchodźców synkretyzm religijny i bałwochwalstwo, co spotykało się ze sprzeciwem.

Podczas niewoli babilońskiej, Jeremiasz był zwolennikiem zachowania spokoju i uległości wobec Babilończyków. Uważał, że tylko za taką cenę można uratować Jerozolimę i Świątynię. Takie poglądy były przyczyną oskarżenia go o defetyzm i zdradę, co doprowadziło do jego uwięzienia. 

Prorok Jeremiasz, יִרְמְיָהוּ, Yirməyāhū jest twórca biblijnej księgi Jeremiasza, należącej do zbioru ksiąg Tanachu. Pochodził z rodziny kapłańskiej z Anatot na pn.-wsch. od Jerozolimy. Nie jest znany rok jego urodzenia, ale z dużą dokładnością można wskazać rok powołania go na Proroka. Stało się to w trzynastym roku panowania króla judzkiego Jozjasza, czyli w r. 627/626 p.n.e.

Prorok Jeremiasz działał przez 40 lata. Spisywanie swojej księgi, w której zawarł napomnienia i groźby dla Izraelitów, zapowiedzi upadku państwa i niewoli oraz proroctwa głoszące oswobodzenie z niewoli i ostateczne zbawienie, zakończył w 585 r. p.n.e.

Prorok Jeremiasz jest jednym z czterech Wielkich Proroków.

Tammuz 9

Największym gwarantowanym zapewnieniem (B-skiej pomocy) dla wszystkich żydowskich rodziców potrzebujących specjalnej pomocy i wyzwolenia (płynącej z Niebios) dla ich dzieci jest wsparcie ich dla tych, którzy studiują Torę.

9 Tammuz

Jerozolimskie mury runęły (423 p.n.e.)
Babilońskie armie Króla Nabuchodonozora wysadziły mury Jerozolimy w dniu 9 Tammuz w roku 3338 od stworzenia świata (423 p.n.e.); Król Zyddikiahu z Judy został schwytany i przewieziony do Babilonu (Jeremiasz 39: 5. Miesiąc później, zajęcie Jerozolimy zostało zakończone zniszczeniem Świętej Świątyni i wygnaniem wszystkich, z wyjątkiem niewielkiej liczby Żydów do Babilonu). Dzień 9 miesiąca Tammuz był dniem postu aż do drugiego zbużenia murów Jerozolimy (przez Rzymian) w dniu 17 Tammuz, 3829 (69 n.e.), kiedy to post został przeniesiony do tej daty. (Talmud, Rosz Haszana i Tur Orach Chaim 549)

Tammuz 8

Tammuz 8
Nauka Tory: Chumasz: Balak, pierwsza parsza z komentarzem Rasziego.
Tehilim: 44-48
Tanja: Tak naprawdę to, (str. 335)…wytłumaczone jest gdzieindziej. (str. 337).
Dowiadujemy się, że miłość Pana Boga do Abrahama była spowodowana głównie “…on nakaże (jecawe) swoim dzieciom oraz domownikom. W tym wypadku Jecawe trzeba rozumieć jako ” doprowadzić do związku z Bogiem. Cały wysiłek Abrahama w awoda (służba Boża) podczas wszystkich testów nie może być porównywalna z jego wpływem na innych w celu związania ich z Bogiem, czyli spowodowania spełnienia dobrego uczynku.

8 Tammuz – Żydzi wygnani z Genui

Żydzi wygnani z Genui (1567)
Stając się rzeczywistym wasalem Hiszpanii, Republika Genui wypędziła Żydów na rozkaz hiszpańskich władców.

8 Tammuz – hiszpańska inkwizycja

Hiszpańska inkwizycja zniesiona (1834)
15 lipca 1834 r. Urząd Hiszpańskiej Inkwizycji został zlikwidowany przez królową Matkę Marię Krystynę po prawie trzech i pół wieku.

Jednakże prawo do publicznego kultu (w tym prawo do oznaczania miejsc kultu i reklamowania usług religijnych) nie zostało przyznane Żydom do 1967 r.

Tammuz 7

Tammuz 7
Nauka Tory: Chumasz: Chukat, Szewii z komentarzem Rasziego.
Tehilim: 39-43.
Tania: Roz. 11. Dziesięciu (Str. 333)…w jego sercu. (Str. 335).
Mój ojciec powiedział: W chasydyźmie “początek jest zakotwiczony w końcu, a koniec jest zakotwiczony w początku” To jest stan igulim  – “kręgi”, bez początka ani końca. Mimo to porządek i systematyka  są konieczne.  Baal Szem Tow był bardzo systematyczny i uporządkowany. Jego następca Magid  też kładł nacisk na porządek –  a mój pra dziadek – Alter Rebe – nauczał chasydów porządku. Jest to widocznym w jego maamarim, listach i melodiach. Chasydom ustalającym harmonogram Rebemu w Liożnie – a potem w Liadi – zabronionym było zmieniać w nim cokolwiek bez zgody Rebego i każda taka zmiana musiała być logicznie uzasadniona.
Rebe miał specjalny komitet, na czele którego stał jego brat R. Jehuda Leib. Jego zadaniem było doglądanie porządku wśród chasydów. Dodatkowy komitet z Mitteler Rebe na czele zarządzał młodymi chasydami.

Kolel Tora – 09.07.2019

Kto właściwie nabywa zwierzę czy nabywa zwierzę, czy…?…..
Omawiany jest rozdział Bava Mecja 9A.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

Tammuz 6

Tammuz 6
Nauka Tory: Chumasz: Chukat, Sziszi z komentarzem Rasziego.
Tehilim: 35-38
Tanja: Na przykład, (str. 331)… w ogóle atrybuty. (str. 333).
(Efekt) każdego wykonywania poszczególnej micwy określamy jako dalej poprzez (wykonywanie) tych innych micw – są one makif – ogólne zawierające całą przyrodę. Taką na przyład wszechogarniającą (makif) jest micwa cdaki.  Wynika to z faktu, że wszystkie micwy nazywamy “cdaką” i dlatego dobrze jest dać monetę na cdakę przed każdą micwą bowiem ta czynność tworzy  wewnętrzną (pnimi) wszechogarniającą aurę – makif wokół każdej poszczególnej micwy. Tym niemniej tego rodzaju makif tworzy “bliską aurę” natomiast makif Tory jest aurą “oddaloną” i o wiele ważniejszą

6 Tammuz

Operacja Entebbe (zwana równieżOperacja Piorun”operacja odbicia pasażerów porwanego samolotu, przeprowadzona w Ugandzie w nocy z 3 na 4 lipca 1976  = 6 Tammuz 5736 . Misja ta została później też nazwana Operacją Jonatan (hebr.: מבצע יונתן, Miwca Jonatan), od imienia dowódcy, płk. Jonatana „Joniego” Netanjahu (brata późniejszego premiera Biniamina Netanjahu), który był jedyną śmiertelną ofiarą wśród oddziałów izraelskich[2].

Co się zdarzyło:

27 czerwca 1976 z lotniska w Tel Awiwie wystartował francuski samolot pasażerski. O godz. 12:20, po międzylądowaniu w Atenach wystartował do Paryża[3] z 248 pasażerami i 12 członkami załogi na pokładzie. Osiem minut po starcie samolot został uprowadzony i zmuszony do lądowania na lotnisku w Bengazi w Libii o godz. 14:58. Nikomu nie pozwolono wysiąść z wyjątkiem młodej kobiety w ciąży, którą zbadał libijski lekarz i stwierdził, że zachodzi ryzyko poronienia. Kobiecie, lecącej na pogrzeb matki do Manchesteru, pozwolono wsiąść na pokład samolotu do Anglii. 

Po długim oczekiwaniu na położonym na pustyni lotnisku w Benghazi, Airbus zatankował 42 tony paliwa, i wieczorem, o 21:50 wystartował do Entebbe, w Ugandzie (Afryka). Wylądował tam o 03:15 z pustym zbiornikiem, z zapasem paliwa na zaledwie jeszcze kilka minut, rankiem 28 czerwca[4].

Porywaczami byli dwoje członków Ludowego Frontu Wyzwolenia Palestyny oraz dwoje przywódców niemieckiej organizacji terrorystycznej Komórki Rewolucyjne – Wilfried Böse i Brigitte Kuhlmann. 

W Entebbe do czterech porywaczy dołączyło jeszcze trzech. Na miejscu okazało się, że ugandyjski dyktator Idi Amin jest jawnym współpracownikiem terrorystów.

Pasażerowie (wielu narodowości, głównie żydowskiej) przetrzymywani byli w starym terminalu lotniska w Entebbe. Terroryści żądali uwolnienia 40 palestyńskich bojowników więzionych przez Izrael, oraz 13 innych więźniów przetrzymywanych we Francji, Niemczech, Szwajcarii i Kenii. Zagrożono wysadzeniem samolotu w powietrze wraz z pasażerami, jeśli Izrael nie spełni żądań do 1 lipca do godz. 14:00. 

W tej sytuacji rząd izraelski, pod przywództwem ówczesnego premiera Icchaka Rabina, wstępnie zgodził się na spełnienie żądań bandytów. Emerytowany oficer izraelski, Baruch „Burka” Bar-Lev, były szef 470-osobowej misji izraelskiej w Ugandzie i przyjaciel Amina (ten ostatni uzyskał patent spadochroniarza w armii izraelskiej jeszcze w 1966; odznakę tę dumnie nosił zawsze ), na prośbę rządu wielokrotnie kontaktował się z nim telefonicznie namawiając (bez pozytywnej odpowiedzi rozmówcy) do zwolnienia zakładników.

Równocześnie, w ścisłej tajemnicy, Izrael przygotowywał akcję ratunkową. Misja ta wydawała się być niemożliwa do realizacji: odległość z Izraela do Ugandy wynosi 4000 km, ponadto władze tego kraju stały po stronie terrorystów. Dowództwo Izraelskich Sił Powietrznych stwierdziło jednak, że przerzucenie koniecznej liczby żołnierzy jest wykonalne.

W odpowiedzi na zgodę Izraela na spełnienie żądań, terroryści przedłużyli termin ultimatum do 4 lipca do godz. 14:00. Zdecydowali również, że uwolnią załogę i nieżydowskich pasażerów. Dowódca samolotu Michel Bacos ogłosił, że jako kapitan odpowiada za wszystkich pasażerów i odmówił opuszczenia ich. Cała jego załoga z własnej woli postąpiła tak, jak jej kapitan (po powrocie do Paryża Bacos spotkał się z upomnieniem ze strony kierownictwa Air France i został na pewien czas zawieszony). Francuska pielęgniarka domagała się, aby jej miejsce w samolocie zajął jeden z zakładników, jednak została zmuszona przez ugandyjskich żołnierzy do odlotu. Zwolnieni zakładnicy zostali załadowani do francuskiego samolotu, który przybył specjalnie w tym celu do Entebbe, a następnie odwiezieni do Paryża.

Zostało wówczas przetrzymywanych 105 zakładników – obywatele Izraela, obywatele żydowskiego pochodzenia innych państw oraz członkowie załogi samolotu.

Zwolnienie części zakładników uczyniło operację odbicia porwanych łatwiejszą do zrealizowania. Zwolnieni pasażerowie zostali przepytani przez agentów izraelskiego wywiadu. Pomiędzy nimi był oficer francuski żydowskiego pochodzenia z fenomenalną pamięcią, któremu pokazano plany portu lotniczego i który określił dokładnie, gdzie przetrzymywano zakładników, liczbę terrorystów, ich uzbrojenie, ubiór, zaniepokojenie perspektywą operacji wojskowej, ilu żołnierzy ugandyjskich było w pobliżu i jak się zachowywali[6]. Dostarczyło to wiedzy planistom akcji ratunkowej. Izraelczycy mieli plany i znali lotnisko w Entebbe, które (w okresie dobrej współpracy z Aminem) rozbudowywali na początku lat 70. Modernizowali też armię ugandyjską i szkolili jej oficerów.

Sztab operacyjny pod kierunkiem „Mukiego” Betsera z Mosadu (wcześniej członka misji w Ugandzie) opracował cztery propozycje opanowania lotniska, m.in. przez komandosów przebranych za rzekomo uwolnionych więźniów dzięki spełnieniu żądań terrorystów, spadochroniarzy lądujących w Jeziorze Wiktorii, komandosów-żeglarzy jachtowych z Nairobi oraz szturmu dużą grupą uderzeniową[6].

Wybrano czwarty wariant. W operacji „Piorun” miało uczestniczyć pięć samolotów transportowych C-130 Hercules (jeden był rezerwowy) i dwa samoloty Boeing 707 Sił Powietrznych Izraela. Jeden Boeing został zamieniony w centrum medyczne, drugi miał służyć jako centrum łączności.

Termin wygaśnięcia ultimatum zbliżał się, a rząd izraelski odwlekał wydanie zgody na rozpoczęcie akcji ratunkowej. W takiej sytuacji wydano samolotom rozkaz startu w kierunku Ugandy zastrzegając, że jeśli do określonej godziny nie otrzymają umówionego sygnału, mają zawrócić do Izraela. Dało to rządowi więcej czasu do namysłu. Samoloty wystartowały z bazy Ophira International Airport (dziś port lotniczy Szarm el-Szejk)[4] na południowym krańcu Półwyspu Synaj, będącego wówczas pod okupacją Izraela. Baza ta była najdalej na południe wysuniętym miejscem, z którego mógł odbyć się start.

Cud w Entebbe – Operacja Piorun – 

3 lipca o godz. 13:20 wszystkie Herculesy znajdowały się w powietrzu zmierzając w kierunku Entebbe. Samoloty po przelocie nad Szarm el-Szejk leciały nad Morzem Czerwonym na wysokości nieprzekraczającej 30 m, aby zapobiec wykryciu przez radary sił powietrznych państw arabskich: Egiptu, Sudanu i Arabii Saudyjskiej. Na południe od Dżibuti, przez Somalię i Ogaden wykorzystując potem także Wielki Rów Wschodni, pod osłoną nocy skierowały się w stronę Entebbe przelatując w końcu nad Jeziorem Wiktorii, nad brzegiem którego leży to lotnisko. Boeingi wystartowały z Izraela później od Herculesów, ze względu na większą prędkość przelotową. Na ziemi w wydarzeniach na lotnisku w Entebbe wzięły udział cztery Herculesy. Medyczny Boeing wylądował o godz. 22:25 w Nairobi, stolicy Kenii i tam oczekiwał na powrót grupy uderzeniowej. Drugi Boeing w trakcie całej akcji krążył nad lotniskiem Entebbe. Na jego pokładzie znajdował się dowódca operacji, generał-major Kuti Adam. Jego zastępcą był generał Mattan Wilnaj.

Grupa uderzeniowa pod dowództwem gen. bryg. Dana Shomrona liczyła około 100 żołnierzy i składała się z komandosów z 35 Brygady Spadochronowej oraz Brygady Piechoty Golani. Trzon grupy stanowili komandosi z Jednostki 269 (Sajjeret Matkal).

3 lipca o godz. 23:01 pierwszy Hercules z otwartą wcześniej rampą ładowni wylądował w Entebbe. Z samolotu wyjechał oddział uderzeniowy, który przypuścił atak na stary terminal – miejsce przetrzymywania zakładników. W celu dezorientacji żołnierzy ugandyjskich, Izraelczycy zastosowali ciekawy fortel. Jako pierwszy samochód z ładowni wyjechała czarna limuzyna Mercedesa, taka sama, jakiej używał Amin. Wprowadziło to chwilową konsternację, dzięki czemu Izraelczycy zyskali efekt zaskoczenia. Rajd ten trwał 3 minuty, licząc od chwili lądowania samolotu. Do godz. 23:08 cztery Herculesy znajdowały się już na ziemi. Kolejne oddziały izraelskich komandosów stoczyły bitwę z żołnierzami ugandyjskimi i zajęły kluczowe pozycje na terenie lotniska.

W ataku zginęło dwóch zakładników (w tym jeden zastrzelony omyłkowo przez komandosów, którzy wzięli go za porywacza, gdy wstał po komendzie „padnij!”), a 7 zostało rannych. Śmierć poniósł dowódca izraelskich komandosów Jonatan Netanjahu, a inny z żołnierzy został ciężko ranny i sparaliżowany. Zabito 6 terrorystów, w tym Niemców. W trakcie walki zginęło też 45 żołnierzy ugandyjskich.

Uratowani zakładnicy zostali załadowani do jednego z Herculesów. Trwało to siedem minut. Samolot z pasażerami wystartował (jako pierwszy) o godz. 23:52. Następnie komandosi ogniem karabinów maszynowych zniszczyli 11 ugandyjskich myśliwców MiG-17, stojących na lotnisku oraz lotniskowy radar. Miało to uniemożliwić ewentualny pościg. Ostatni Hercules wystartował o godz. 0:40. Następnym punktem planu było lądowanie w Nairobi.

4 lipca o godz. 0:43 pierwszy Hercules i drugi Boeing (koordynujący akcję) były już w Nairobi. Ranni pasażerowie i żołnierze zostali przeniesieni do oczekującego medycznego Boeinga. Dwoje ciężko rannych zakładników wymagało jednak hospitalizacji – zostali zabrani do szpitala w Nairobi. Jeden z nich później zmarł – była to trzecia ofiara wśród zakładników. Na lotnisku w Nairobi samoloty zostały zatankowane – było to niezbędne, aby mogły one wrócić do Izraela. Rząd izraelski postanowił nie udzielać władzom Kenii żadnych informacji o planach. Samoloty izraelskie zostały potraktowane jak zwykłe loty komercyjne. Kenijczycy na lotnisku nie zadawali pytań, a Izraelczycy nie udzielali żadnych informacji.

Po krótkim pobycie w Nairobi samoloty wyruszyły w drogę powrotną do Izraela. Hercules z uwolnionymi zakładnikami wystartował o godz. 2:04. Rankiem 4 lipca wylądował on na lotnisku Ben Guriona w Tel Awiwie, gdzie na uwolnionych czekały rodziny i bliscy.

Jeszcze jedną śmiertelną ofiarą była 75-letnia Dora Bloch, która ze względu na stan zdrowia została wcześniej przewieziona do szpitala w Kampali. W 1987 r. Henry Kyemba, minister zdrowia Ugandy w czasie tych wypadków, ujawnił, że Dora Bloch została po ataku wyciągnięta ze szpitala i zamordowana na rozkaz Amina przez jego dwóch oficerów. Po operacji dyktator zagroził, że w ramach odwetu wyśle do Izraela „pierwszą samobójczą dywizję pancerną”. Groźby nie zrealizował.

Prorocy – proroctwa

Czym jest prorok?

Prorok jest osobą, która odbiera sygnały/przekazy bezpośrednio od B-ga, aby dalej przekazać je ludziom. Majmonides uważa to za jedną z 13 podstaw żydowskiej wiary, że „B-g kontaktuje się ludzkości poprzez proroctwo”.

Co zawierają te przekazy ?

Celem sygnałów przekazywanych poszczególnym prorokom nie jest ustanawianie praw życia czy nakazów. To jest zawarte w Torze i jej 613 micwot (przykazaniach), które Haszem przekazał nam wszystkim na Górze Synaj, abyśmy studiowali i spełniali. Talmud opisuje nawet przypadek, w którym mędrcy Tory debatowali nad jednym punktem w prawie Tory a niebiański głos zabrzmiał na poparcie poglądu mniejszości; mędrcy byli nieco zdegustowani i…. uciszyli głos, wypowiadając w swoim imieniu: „Któż wstąpi dla nas do nieba, aby go nam dostał (*przykazanie) i obwieścił je, byśmy je pełnili?” ( Dwarim, 30:12)

Celem proroctwa jest ‚uściślenie’ przykazań z uwzględnieniem społeczeństwa żydowskiego lub w kierunku społeczeństwa ogólnie. 

Czasem zjawia się prorok, aby przepowiedzieć przyszłość, gdy B-g uzna to za konieczne, abyśmy wiedzieli, co ma nadejść, aby zmobilizować nas do spełnienia naszej misji życiowej. Innym razem ma nam przypominać, że oddalamy się od tego, czego On od nas oczekuje, i ostrzega nas przed strasznymi konsekwencjami oddalenia się…

Czasami B-g „posługiwał się” prorokiem, aby przekazywać komuś osobiste wiadomości (szczególnie ważnej osobie, której działania miałyby społeczne skutki, na przykład królowi). 

Prorok może również przekazać konkretną instrukcję, która nie jest zawarta w Torze jako polecenie jednorazowe z Wysokości; w takich przypadkach należy przestrzegać tej instrukcji, nawet jeśli jest sprzeczna z uniwersalnym nakazem Tory. Jednak proroctwo nigdy nie będzie zawierało nowej micwy ani anulowania micwy; prorok twierdzący o takim przekazie od B-ga okazuje się zawsze fałszywym prorokiem.

Tak Izajasz został wysłany, aby nakreślić erę mesjańską, która jest kulminacją i nagrodą naszych wysiłków. Jeremiasz przepowiedział zniszczenie Świątyni. Jonasz został wysłany do Ninveh, aby ostrzec jego mieszkańców, że miasto zostanie zniszczone, chyba że odpokutują zło. Samuel niósł przesłanie B-ga do króla Saula, aby toczyć wojnę z Amalekiem , podczas gdy Eliasz został wysłany, aby sprostać słynnemu wyzwaniu dwóch wołów na Górze Karmel (chociaż to chwilowo naruszyło zakaz Tory składania ofiar poza Świątynią). Ale żaden prorok nigdy nie powiedział niczego, co było by owocem jego własnego umysłu. Rozmawiali i działali tylko na polecenie B-ga Jedynego.

Kim byli prorocy?

W żydowskiej historii było tysiące proroków (znamy również przynajmniej jednego nieżydowskiego proroka – Belaama). Przeważająca większość z nich przekazywała jednak wiadomości specyficzne dla czasu i okoliczności, w których zostały wysłane przez Haszem. Dlatego ich proroctwa nie zostały zapisane dla potomności, a nawet ich imiona są nam nieznane. Wielu z tych proroków byli zwykłymi obywatelami – studentami, rzemieślnikami, rolnikami – którzy dzięki swojej prawości i wyjątkowej wrażliwości na duchowość zostali wybrani przez Najwyższego na proroctwo. Często nie nawet wiedzieli, co ich”nawiedziło”, dopiero później zdawali sobie sprawę…. Zawsze to byli ludzie o nienagannej uczciwości, prawości. 

Talmud liczy 55 „historycznych” proroków, których proroctwa zostały zapisane w Tanach (Biblii), ponieważ zawierają przesłania istotne dla wszystkich pokoleń. Większość z nich byli osobami publicznymi, które często przepowiadały i stały się przywódcami swojego narodu przez całe życie. Należą do nich 15 proroków, których słowa zostały zapisane w poszczególnych księgach, które noszą ich imiona: Izajasz, Jeremiasz, Ezechiel i dwanaście mniejszych, w tym Amos , Ozeasz , Nahum i inni.  40 proroków („mniejszych”) wymienia w różnych miejscach Tanach, takich jak Natan (Księgi Samuela) i Ido (Kroniki). Poza nimi była niezbadana liczba niezapisanych proroczych przypowieści. Król Saul przez jakiś czas „bawił się” w proroctwa, ale czy i jakie przekazy z Niebios otrzymywał, jest nieznane.

Proroctwo zdaje się być przeważnie „męskim zajęciem” – 48 z 55 „historycznych” proroków byli mężczyznami, aczkolwiek są to dane bardzo szacunkowe i nie wiadomo, czy odzwierciedlają ogólny stosunek proroka / prorokini. Siedem głównych prorokiń to: Sara (żona Abrahama , pramatka Żydów; nawiasem mówiąc, B-g powiedział Abrahamowi, że „ona jest twoją przełożoną w proroctwie”), Miriam (siostra Mojżesza), Debora (jedyna kobieta wśród Sędziów ), Chana (matka Samuela), Avigayil , Chuldah i Esther (pamiętamy Purim ).

Czy proroctwo istnieje dzisiaj?

Era proroctw oficjalnie dobiegła końca około 23 wieków temu. Ostatnim pokoleniem proroków było pokolenie tych, którzy zaczęli prorokować, zanim Pierwsza Świątynia została zniszczona w 423 r.p.n.e, aczkolwiek wielu przeżyło 70-letnie wygnanie babilońskie i doczekało się budowy Drugiej Świątyni. Najbardziej wybitnym był prorok Ezechiel w Babilonii, a trzej prorocy: Chaggaj , Zachariasz i Malachiasz byli członkami „Wielkiego Zgromadzenia”, które prowadziło lud w pierwszych latach powrotu z Babilonu. Mordechaj i Esther byli również członkami długowiecznego pokolenia, które opłakiwało zniszczenie Pierwszej Świątyni i było świadkiem budowy Drugiej Świątyni. 

Wraz z upadkiem tego pokolenia „proroctwo odeszło z Izraela”.

Niemniej jednak zasada, że „B-g przekazuje ludzkości za pośrednictwem proroków”, pozostaje fundamentem wiary żydowskiej. Mniejsza forma proroctwa, znana jako ruach hakodesh (boska inspiracja), pozostaje sferą cadyków , sprawiedliwych mężczyzn i kobiet wszystkich pokoleń. 

Zgodnie z tradycją, jeden z największych proroków, Eliasz, nigdy nie umarł, i będzie zwiastował nadejście Mesjasza. 

Sam Mesjasz jest prorokiem („zbliżając się do proroctwa Mojżesza” według Majmonidesa), zaś w epoce mesjańskiej proroctwo stanie się powszechnym fenomenem – słowami proroka Joela : „I stanie się potem, że będę wylewał Ducha mego na wszelkie ciało, a wasi synowie i córki będą prorokować, starsi wasi będą śnić sny, wasi młodzieńcy będą widzieć wizje”. A w liście do Żydów w Jemenie Maimonides opowiada o wielowiekowej tradycji, że „na krótko przed erą mesjańską proroctwo powróci do narodu żydowskiego”.

(na podstawie tekstu By Mendy Hecht; ilustarcja: obraz “Eliyahu Hanavi” – Zalmana Kleinmana)

5 Tammuz

• Wizja Ezechiela „Rydwanu” (429 p.n.e.)
W dniu 5 Tammuz roku 3332 od stworzenia świata Prorok Ezechiel, jako jedyny prorok, który prorokował poza Ziemią Świętą, ujrzał wizję Boskiego „Rydwanu” reprezentującego spiritualną infrastrukturę stworzenia…..

Więcej o prorokach: https://chabad.org.pl/prorocy-proroctwa/

Tammuz 5

Jeden z bardzo zdolnych i bardzo bliskich chasydów Alter Rebbe miał osobiste spotkanie z nim (yechidus), w trakcie którego (Alter) Rebbe pytał o jego sytuację. Chasyd narzekał z goryczą, że jego sytuacja finansowa uległa całkowitemu pogorszeniu. (Alter) Rebbe odpowiedział: Musisz oświecić swoje otoczenie Światłem Tory i awoda serca (głębokaą służbą B-gu). Natomiast środki do życia i to, czego potrzebujesz – to już, B-g musi ci zapewnić.
Ty robisz swoje a B-g robi swoje.

VI Rebbe – zwolnienie z więzienia – 3 Tammuz

Rabin Josef Jicchak – zwolniony z więzienia dnia 3 Tammuz (1927)
Szósty Lubawiczer Rebbe, Rabin Josef Icchak Schneersohn (1880-1950), który został aresztowany 15 stycznia 1927 r. przez agentów GPU (tajna policja sowiecka) i Jewrsekcję („sekcja żydowska” partii komunistycznej) za swoją pracę na rzecz zachowania i rozpowszechnienia żydowskich tradycji i nauk w całym imperium sowieckim. Był więziony w słynnym więzieniu Spalerno w Leningradzie, był wielokrotnie przesłuchiwany i bity. Początkowo skazany na śmierć. Jednak międzynarodowa presja zmusiła reżim radziecki, by wyrok został zamieniony: najpierw to były dziesięć lat ciężkiej pracy na Syberii, a następnie na trzyletnie wygnanie do miasta Kostrama, na prowincji Rosji.

Trzeciego dnia Tammuz, 18 dni po aresztowaniu, został zwolniony z więzienia i pozwolono mu spędzić sześć godzin w domu, przed wyjazdem na wygnanie. Wiele osób przyszło na stacji, żeby go pożegnać. Chociaż wiedział, że wśród zebranych są obecni są agenci GPU, przemówił do zgromadzonego tłumu, zachęcając wszystkich do wytrwania w działaniach, za które został aresztowany.  Powiedział wówczas: „Wszystkie narody świata muszą wiedzieć:  zostały zesłane na wygnanie jedynie nasze ciała, podporządkowane rządom obcych; nasze dusze nie zostały zniewolone, nie podporządkowały się obcej władzy. Musimy otwarcie, wobec wszystkich głosić, że nasza żydowska wiara i tradycja, Tora i jej micwot oraz zwyczaje nie podlegają przymusowi innych. Nikt nie może nam narzucić swojej wiary, ani zmusić nas do postępowania wbrew naszym przekonaniom! ”

(12 dnia Tammuz, po odbyciu zaledwie dziewięciu dni swojej trzyletniego wyroku, Rabin Josef Icchak został poinformowany, że może wrócić do domu. Wkrótce potem pozwolono mu opuścić Związek Radziecki i przesiedlić się do Rygi na Łotwie).

(ilustarcja z archiwum Chabad.org)

Egipskie ciemności

Parsza bieżącego tygodnia “Bo” (Szmot, 10:1-13:16) opowiada m.in. o jednej z dziesięciu plag zesłanych przez B-ga na Faraona i cały Egipt za nieposłuszeństwo – ciemności, które ogarnęły ziemię egipską przez siedem dni.      
Tora mówi nam, że w ciągu pierwszych trzech dni było tak ciemno, że “ludzie nie widzieli się nawzajem.”
Znana jest opowieść o tym, jak pewnego późnego wieczoru, młody rabin siedział pogrążony głęboko w studiowanie Tory. Jego malutkie dziecko obudzone, próbując wyjść z łóżeczka, wypadło. Maleństwo głośno płakało. Jednak pomimo tego, że młody rabin – tata dziecka był w pokoju obok, on nic nie słyszał, pogrążony w swoje studiowanie. Starszy Rabin – ojciec i dziadek maleństwa również był w tym domu, pracował w swoim pokoju na piętrze. Niemniej jednak, usłyszał płacz dziecka i zszedł na dół, aby go uspokoić.  który nawet nie zauważył, co się stało. „”Jak możesz zostawić dziecko płaczące?” – zaniepokojony zwrócił się do syna. Syn odpowiedział, że nawet nie słyszał płacz dziecka. Był pewny, że jest to dość dobry powód – pochłonięty studiowaniem Tory, po prostu nic nie słyszy i nie zauważa, co się dzieje wokół niego. Jego usprawiedliwienie nie zostało zaakceptowane przez Ojca-Rabina: ” “Nie możesz być pochłonięty swoimi własnymi sprawami, nawet duchowymi poszukiwaniami tak, że  nie usłyszysz płacz dziecka” – powiedział ojciec do syna. „Egipskie ciemności” – wyraz, jak najbardziej aktualny – to jest, gdy ludzie nie widzą się nawzajem. Oczywiście, jest to istotne dla naszego codziennego życia w odniesieniu do zaniedbania lub nadmiernego egocentryzmu i musimy uniknąć pojawiania się tych i innych podobnych cech negatywnych. Ale można spojrzeć głębiej. Czasami myślimy, że postępujemy ‘właściwie’ – jesteśmy zaangażowani w jakieś wzniosłe duchowe sprawy i z tego powodu nie widzimy, nie słyszymy, nie jesteśmy świadomi tego, co się dzieje w pokoju obok. Nasze zaangażowanie w duchowe samodoskonalenie i rozwój nigdy nie może być usprawiedliwieniem obojętności lub braku wrażliwości  na wołanie o pomoc tych, którzy są wokół nas.

3 Tammuz

Joszua zatrzymuje Słońce (1273 r. p.n.e.)

Dnia 3 miesiąca Tammuz  roku 2488 od stworzenia (1273 r. p.n.e.) Joshua poprowadził naród żydowski do kolejnej bitwy podboju Ziemi Izrael. Zwycięstwo było bliskie, ale zapadał zmierzch. “Słońce”- zawołał Joszua – zatrzymaj się! księżyc wciąż jest w dolinie Ajalon” (Księga “Joszue”, 10:12). Ciała niebieskie zgodnie powstrzymały swoją wędrówkę po niebie, dopóki wojownicy izraelscy nie doprowadziły walkę do pomyślnego zakończenia, do zwycięstwa. 

Tammuz 2

Alter Rebbe napisał w swoim Siddur: “Warto powiedzieć przed modlitwą: “Niniejszym podejmuję się spełnienia micwy – Kochaj bliźniego jak siebie samego”. Oznacza to, że przykazanie ahavat Jisrael jest bramą wejściową, przez którą człowiek może przejść, aby stanąć przed B-giem by służyć Jemu. Za sprawą tej achawat – miłości akceptowana, wysłuchna jest modlitwa modlącego się.

3 Tammuz – Gimel Tamuz

03 Tamuz – Gimel Tammuz  – to data Jorcajt – rocznicy śmierci Rebbe, Błogosławionej Pamięci Rabina Menachema Mendela Schneersona.
W rocznicę śmierci Cadyka całe światło, które rozprzestrzenił na tym świecie – jego nauki, dobre uczynki i wszystko, czemu poświęcił swoje życie i byt – wszystko to promirniuje jaśniej, aby każdy, kto jest z nim związany, mógł otrzymać błogosławieństwa na życie, szczęście, dostatek i mądrość…..

Wyślij list do Ohelu Rebbe.
Przez całe życie Rebbe otrzymywał codziennie setki listów od ludzi o każdym możliwym pochodzeniu, zawodzie i wierze. Dzisiaj ludzie nadal wysyłają listy, które mają być umieszczone w Ohelu – miejscu pochówku VII Rebbe, Rabina Menachema Mendela Schneersona, aby prosić o wskazówki z Niebios płynące i interwencję na wysokości, w wiekowej tradycji pisanych modlitewnych petycji w naszych najświętszych miejscach. Niezależnie od tego, czy odnosi się do własnego ja, czy też wspomina imię kogoś innego w liście, należy zawsze podać imię i nazwisko matki (np. Izaak, syn Sary) zarówno tych, którzy potrzebują błogosławieństwa, jak i osoby podpisującej. Lepiej jest użyć własnego żydowskiego imienia. (Zwyczajowo nie Żydzi używają nazwiska ich ojca.)

Listy można pisać w dowolnym języku. Wyślij swój list mailem na adres: ohel@ohelchabad.org aby rabini pełniące służbę w Ohelu Chabad Lubawicz osobiście donieśli twoje modlitwy do miejsca odpoczynku Rebbe: Skomponuj swój list (treść zależy od ciebie, o co chcesz poprosić Rebbe’go, co chcesz opowiedzieć…) dodaj następujące dane: Imię: Nazwisko: Adres e-mail (swój): Pamiętaj, aby podać wszystkie nazwiska i imiona matki (lub ojca) dla każdej osoby, zgodnie ze wskazówkami powyżej.

2 Tammuz

2 Tammuz – dzień odejścia z tego świata Rabina Nachmana z Horodenki.

Rabin Nachman z Horodenki był przyjacielem i bliskim współpracownikiem Baala Szem Towa. Jego syn, Rabbi Simcha, ożenił się z wnuczką Baal Szem Towa, Feigą. Ich syn, znany Rabin Nachman z Bresłowa, był założycielem gminy chasydów w Bresłowie. Baal Shem Tow raz zwrócił się do Rabina Nachmana z Horodenki, aby dostarczył list do rabina Dowa Ber z Mezritch (w późniejszym czasie znany jako Dow Ber z Międzyrzecza), w którym próbował przekonać rabina Dow Bera, aby został jego uczniem. Po otrzymaniu listu Rabbi Dow Ber powiedział: “Widzę w studencie, który dostarczył ten list, szczęśliwy znak. Jeśli Rabin Nachman z Horodenki jest tak świętym cadykiem, to o ile bardziej jest świętym jego nauczyciel – Baal Szem Tow “. Rabbi Dow Ber zgodził się spotkać się z Baal Szem Towem, a później dołączyć do ruchu chasydzkiego.

Rabin Nachman z Horodenki zmarł w czerwcu 1765 roku w Tyberii i tamże został pochowany.

1 Tammuz

1 Tammuz – Dzień urodzin i dzień śmierci Józefa

Józef, syn naszego Praojca Jakuba, urodzony w Charan (Mezopotamia) w dniu 1 Tamuz roku 2199 od stworzenia świata (1562 p.n.e.). Był pierwszym dzieckim ukochanej żony Jakuba, Rachel – długooczekiwanym dzieckiem, narodził się po 7 bezdzietnych latach małżeństwa. 

Zmarł w tym samym dniu 110 lat później, w Egipcie.

Gdy Józef miał sześć lat, Jakub i jego rodzina wróciła do Ziemi Świętej – Kanaan, osiedlili się w Hebronie. Choć był młodszy od dziesięciu ze swoich jedenastu braci, był ulubieńcem ojca. Wielka rywalizacja była między nim a jego starszymi braćmi. 

Uprzedzenie do Józefa starszych braci nasiliła się, gdy Józef opowiedział im swoje dwa sny, brzmiące proroczo, według interpretacji braci, Józefa przeznaczeniem jest panowanie nad nimi.

Gdy Jozef miał 17 lat, starsi bracia wiarołomnie, podstępem sprzedali do niewoli a w konsekwencji został przewieziony do Micraim (Egiptu) na służbę egipskiego urzędnika wysokiego szczebla. 

Jozef wyrósł na przystojnego mądrego młodzieńca, mężczyznę.  

Zauważyła Józefa młoda żona jego pracodawcy. Młoda kobieta na wszelkie sposoby wykazywała swoją sympatię i chęć zbliżenia się, lecz gdy Józef odmówił jej zalotów, ona, knując intrygę, spowodowała, by Józefa umieszczono w więzieniu. 

W więzieniu Józef pozostawał przez 12 lat. Miał 30 lat, gdy przypadek sprawił, iż trafnie zinterpretował dwa tajemnicze sny Faraona, które nie mogli zinterpretować nadworni mędrcy. Zdumiony a zarazem zachwycony mądrością Józefa Faraon mianował go doradcą i wicekrólem Egiptu, miał nadzorować zbiory i magazynowanie plonów, by odpowiednio przygotować się do siedmiu lat głodu, na które wskazywały sny Faraona według interpretacji Józefa.  

Wszystko się sprawdziło, jak przewidział i zorganizował – Józef  uratował Egipt i jego mieszkańców  przed głodem i zubożeniem. 

Józef poślubił Asnat i miał dwoje dzieci, Menasze i Efraima.

Wielki głód w całej okolicy, który również przewidział Józef, który dotknął również  Kanaan, spowodował, że starsi bracia Józefa, na polecenie ich ojca Jakuba, przywędrowali do Egiptu, by zakupić zboże. 

Józef poznał braci, ale oni jego nie poznali. Widzieli w nim wielkiego wicekróla Egiptu. Józef, chcąc upewnić się czy nie kłamią i czy żałują swoich dawnych czynów, poddał ich serii prób.  

Ostatecznie Józef ujawnił się i pogodził się z braćmi. Sprowadził całą swoją rodzinę, by osiedlili się razem z ojcem – razem 70 dusz – w Egipcie, na najlepszych ziemiach, gdzie wiedli dostatnie życie.

Józef zmarł w Egipcie w dzień swoich 110 urodzin. Wówczas sytuacja narodu żydowskiego zasadniczo się pogorszyła, z wolnych ludzi stawali się niewolnikami egipskich panów. Wtedy usłyszeli o Boskim przyrzeczeniu danemu Jakubowi, że jego dzieci będą wyprowadzone egipskiej niewoli, zostaną wolnym narodem na własnej ziemi – Świętej Ziemi Izrael. 

Szczątki Józefa, zgodnie z jego życzeniem za życia, zostały wyniesione przez synów Izraela, gdy Bóg ich wyprowadzał z Micraim, synowie Izraela zabrali je, by spoczęły w Świętej Ziemi.

 

Kolel Tora – 03.07.2019

“Mosera” – rozważanie mędrców
Omawiany jest rozdział Bava Mecja 8B, m.in. jak nabyć zwierzę.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

29 Siwan – Szpiedzy

“I oświadczył Wiekuisty Mojżeszowi:„Wyszli sobie mężów, aby wypatrzyli ziemię Kanaan….”.

Historia opisana w Parszy Tory “Szlach” zdarzyła się dnia 29 Siwan roku 1312 p.n.e.

Mojżesz wysłał 12 szpiegów by zwiedzili Ziemię Świętą. Była to operacja przygotowawcza do wejścia i podbicia ziemi obiecanej na polecenie Haszem.

(ilustracja: chbad.org)

Kolel Tora – 02.07.2019

“Mosera” to jest przekazanie…
Omawiany jest rozdział Bava Mecja 8B, m.in. jak nabyć zwierzę.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

Kolel Tora – 01.07.2019

Omawiany jest rozdział Bava Mecja 8B, m.in. jak nabyć zwierzę.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

Komentarz Rabina do Parszy Szlach

Komentarz do Parszy Szlach przedstawia Rabin Szalom Dow Stambler:

http://

Szlach, Szelach, Sz’lah, Szlach Lecha lub Szh’lah L’kha ( w tłumaczeniu z języka hebrajskiego oznacza “wyślij”, “wyślij do ciebie” lub ” wyślij do siebie “. Ta parsza stanowi 37-me cotygodniowe czytanie kolejnego rozdziału Tory w cyklu rocznym i czwarte w czwartej Księdze Bamidbar. Tekst Parszy Szlach zawiera 5’820 hebrajskich liter, 1’540 hebrajskich słów i mieści się na ok. 119-ch wierszy w zwoju Tory.Krótki opis Parszy Szlach. Parsza Szlach jest jedną z najistotniejszych parsz zbioru Chumasz, które pomagają zrozumieć historie i teraźniejszość narodu izraelskiego. (13:!-2) I oświadczył Wiekuisty Mojżeszowi:„Wyszli sobie mężów, aby wypatrzyli ziemię Kanaan….”.
więcej tu: chabad.org.pl/szlach/

Kolel Tora – 27.06.2019

“Jeden nabywa, drugi nie nabywa…”
Rozważania mędrców o zgubach i znaleziskach.
Omawiany jest rozdział Talmudu Bava Mecija 8B.
Ciąg dalszy tematu
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

Kolel Tora – 25.06.2019

Rami bar Hama a Rava – dwóch mędrców – dwie opinie – ciąg dalszy tematu.
Rozważania mędrców o zgubach i znaleziskach
Omawiany jest rozdział Talmudu Bava Mecija 8B.
Ciąg dalszy tematu
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

25 Siwan – Dziesięciu Męczenników

Trzech zabitych z „dziesięciu męczenników” (II wiek n.e.)
Wśród milionów Żydów okrutnie zabitych przez Rzymian było „Dziesięciu Męczenników” – wszyscy wielcy mędrcy i przywódcy Izraela – upamiętnieni w specjalnej modlitwie odmawianej w Jom Kippur. Trzech z nich – Rabin Szymon ben Gamliel, Rabin Jiszmael ben Elizeusz i Rabin Chanina S’gan Hakohanim – zginęło w dniu 25 miesiąca Siwanie.

Dziesięciu męczenników:
Dziesięciu Misznaickich Mędrców, którzy zostali zabici przez Rzymian w II wieku n.e. jako pokuta za sprzedaż Józefa.
Są to: Rabban Symeon ben Gamaliel II, Rabin Iszmael ben Elizeusz, Rabin Akiba, Rabin Hananiah ben Teradion, Rabin Hutzpit – tłumacz, Rabin Eleazar ben Samua, Rabin Hananiah ben Hakinai, Rabin Jeszuow – skryba, Rabin Juda ben Dama i rabin Juda ben Bava.
W Jom Kippur i Tisza B’Av czyta się elegię, która omawia męczeństwo tych wspaniałych ludzi. (w niektórych źródłach wymienia się nazwiska Rabina Hananiaszem – zastępca arcykapłana, Rabina Judy ben Teima, Rabinem Judą-piekarza i Rabina Tarfona).

23 Siwan – Dekret Hamana

Dekret Hamana zneutralizowany (357 r.p.n.e.)
Nawet po powieszeniu Hamana dnia 17 Nissana w 357 roku p.n.e. jego okrutny dekret: „zniszczyć, zabić i unicestwić wszystkich Żydów, od młodych do starych, niemowląt i kobiet, jednego dnia, 13 dnia 12 miesiąca (Adar ) ” nadal pozostawał w mocy. Królowa Esther błagała Króla Achaszwerosha, aby anulował dekret, ale Achaszwerwosz upierał się, że „pisma, które zostało napisane w imieniu Króla i zapieczętowane pieczęcią Króla, nie może zostać anulowane”. Zamiast tego zasugerował Esther i Mordechajowi, aby „wstawili się w imieniu społeczności Żydów, napisali pisemną odezwę, zapieczętowali ją pieczęcią Króla”.
Dnia 23 Siwan Mordechaj sporządził królewski dekret, na mocy którego Żydzi otrzymali pozwolenie na obronę i unicestwienie wszystkich, którzy powstali przeciwko nim, aby ich zabić, i wysłali go do wszystkich 127 prowincji imperium Achaszwerosz’a. (Księga Estery, rozdział 8)

23 Siwan – blokada Jerozolimy

Jeroboam zablokował wejście do Jerozolimy (797 r.p.n.e.)
Po śmierci króla Salomona w 797 r.p.n.e. dziesięć z dwunastu pokoleń Izraela, dowodzonych przez Jeroboama ben Nebata z plemienia Efraima, zbuntowało się przeciwko synowi i dziedzicowi Króla Salomona, Roboamowi. Ziemia Święta podzieliła się na dwa Królestwa: “Królestwo Izraela” na północy, gdzie Jeroboam mianował siebie na Króla i miastem Samarią jako stolicą; i południowe “Królestwo Judy” ze swą stolicą w Jerozolimie, gdzie Roboam panował nad dwoma plemionami (Judą i Beniaminem), które pozostawały wierne królewskiemu domowi Dawida. Duchowym centrum kraju pozostała jednak Jerozolima, gdzie stała Świątynia zbudowana przez Króla Salomona i gdzie każdy Żyd był zobligowany do pielgrzymki trzy razy do roku na święta Paschy, Szawuot i Sukkot. Wypatrując w tym zagrożenie dla swojej suwerenności, Jeroboam ustanowił na dnia 23 Siwan tego roku blokady dróg, aby uniemożliwić ludziom wejście do Jerozolimy. Wystawił na obrzeżach swojego Królestwa “zastępcze rekwizyty dwóch bożków”, w postaci złotych cieląt, które umieścił na północy i południu granic.

Blokady utrzymywały się przez 223 lata, dopóki Hoszea ben Elah, ostatni Król Królestwa Północnego, nie usunął ich w dniu 15 Aw roku 574 p.n.e. Do tego czasu dziesięć plemion, które tam pierwotnie zamieszkiwały, ale zostały wypędzone z kraju w konsekwencji serii inwazji różnych asyryjskich i babilońskich królów. Ostatnia z nich miała miejsce w 556 roku p.n.e., kiedy to Szalamaneser z Asyrii całkowicie podbił Królestwo Izraela, zniszczył jego stolicę, wygnał pozostałych z przebywających tam Izraelitów i zasiedlił ziemię z obcymi ludami z Kutha i Babilonu. Te ludy – później znane jako “Samarytanie” – przyjęły judaizm jako swoją religię, ale nigdy nie zostały zaakceptowane jako takie przez naród żydowski; następnie zbudowali własną świątynię na górze Garizim i stali się zaciekłymi wrogami Żydów.
“Dziesięć Zaginionych Plemion Izraela” już nigdy się nie ujawniły w oczekiwaniuna nadejście Mesjasza, aby ponownie połączyć się z narodem żydowskim.

22 Siwan – Kwarantanna Miriam

Kwarantanna Miriam (1312 r.p.n.e.)
Miriam, starsza siostra Mojżesza i Aarona, cierpiała z powodu trądu (caraat) – była to kara za negatywnie wypowiedzi (plotkowanie – “leszon ha-ra) na temat Mojżesza. Została poddana kwarantannie poza obozem przez siedem dni celem oczyszczenia. Była bardzo lubiana i szanowana przez Żydów, więc czekali na jej powrót z nadzieją i wiarą

20 Siwan

Dzień 20 Siwan to rocznica tragicznej śmierci Żydów z Blois.

Zdarzyło się to ponad 800 lat temu, w miasteczku Blois.
Blois jest miasteczkiem we Francji, nad rzeką Loarą, było przez wiele wieków siedzibą królewską niedaleko Orleanu. To nie jest duże miasto (jego obecna liczba ludności wynosi około 25 000), a jego “wyróżnikiem” jest to, że jest jednym z niewielu miast we Francji, czy też w całej Europie, gdzie nie było społeczności żydowskiej. Przez przeszło 800 lat Żydzi po prostu omijali to okropne miejsce, gdzie Żydzi byli bestialsko wymordowani na skutek fałszywego oskarżenia o mord rytualny w roku 1171.
Było na wskroś fałszywe oskarżenie antysemickie – wrogów Żydów, którzy zazdrościli wszystkiemu, czym Bóg Żydów obdarzył, szukali pretekstu do bezkarnego przeprowadzania pogromów, do zabijania i okradania Żydów. Najdrastyczniejszym krokiem było oskarżenie, że Żydzi potrzebują krwi chrześcijańskiej do wypiekania macy na Święto Paschy oraz innych rytuałów, całkowicie oszczerczo i bezpodstawnie wymyślonych przez nienawistników.
Pierwsze takie oskarżenie padło w Norwich, w Anglii, w 1144 roku. Powtarzano to w kilku innych brytyjskich miastach w późniejszych latach. Stamtąd „przesiąkło” na kontynent – do Europy.
To okrutne oszczerstwo pochłonęło życie setek, może tysięcy, niewinnych Żydów, kobiet i dzieci. Ale nienawiść, którą została „wyhodowana” i utrwalona na skutek tego oszczerstwa wśród chrześcijan wobec Żydów była jedną z głównych przyczyn żydowskich pogromów, cierpienia i prześladowań na chrześcijańskich ziemiach przez stulecia.
Opowieść o spaleniu ponad trzydziestu Żydów (czterdzieści, według niektórych relacji), mężczyzn i kobiet, w Blois została zapisana przez żyjącego w tamtych czasach Rabina Efraima z Bonn, wielkiego uczonego talmudycznego (był jednym z Tosafistów ) i żydowski poeta religijny. Rabin Efraim Ben Yaakow (ur. W 1132 r. / zmarł około roku 1200) był świadkiem straszliwych okrucieństw wobec Żydów popełnianych przez krzyżowców. Zapisywał fakty o wszystkich zasłyszanych lub widzianych tragediach i bohaterstwie męczenników, archiwizował w swoich pamiętnikach, zapisywał pokutne modlitwy i lamenty.
Ta historia o Męczennikach z Blois pochodzi z jego opracowania historycznego.
Stało się to w roku 4931 (1171). W tym czasie mieszkało w Blois około czterdziestu Żydów. Jeden z nich, Isaac ben Eleazar, wracał do domu na paschalny seder, tuż przed Pesach. Stało się tak, że do zajazdu, gdzie się zatrzymał, by odpocząć w długiej podróży, w tym samym czasie podjechał chrześcijanin, aby napoić konia swego pana. Żyd skulił, by się ukryć, ale koń coś wyczuł i spłoszył się.
Chrześcijanin był prostym człowiekim, który często słyszał, jak ksiądz w swoich kazaniach w kościele mówił, że Żydzi używają krew chrześcijańskich dzieci do swego paschalnego pieczenia macy oraz piją zamiast wina (?!) podczas religijnych rytuałów, ostrzegając wszystkich, aby w okresie Paschy mieli czujne oko nad swoimi dziećmi. Teraz, gdy jego koń tak się przestraszył, popędził przestraszony do swego pana i powiedział: “Słuchaj, panie mój, widziałem co pewien Żyd zrobił. Kiedy prowadziłem konia do wodopoju, aby koń się napił, zobaczyłem w chowającego się Żyda, który ukrywał małe chrześcijańskie dziecko, które Żydzi zabili, kiedy to zobaczyłem, byłem przerażony i pośpieszył z miejsca, z obawy, że i mnie też zabije. Nawet koń był tak spłoszony, że nie chciał się napić! Pewnie coś złego wyczuwał”
Sługa wiedział, że jego pan był zagorzałym antysemitą i cieszył się z każdego nieszczęścia Żydów, bo nienawidził pewnej Żydówki, bogatej i wpływowej w mieście i nie mylił się – “Teraz mogę zemścić się na tej kobiecie i reszcie Żydów” – zadowolony wyszeptał.
Następnego ranka Pan ten pojechał do władcy miasta, Theobalda, syna Theobald, Hrabiego z Blois (zięcia króla Louisa VII Francji). Chrześcijanie nazywali go “Dobrym”, ale był złym, mściwym, okrutnym człowiekiem.
Kiedy władca usłyszał oskarżenie, wściekł się i rozkazał wszystkich Żydzów z Blois aresztować, skuć łańcuchami i wrzucić do więzienia. Jedynym wyjątkiem była ta wpływowa Żydówka, Dame Pulcelina, którą Hrabia adorował i podziwiał za jej mądrość i piękno. Często udawało się namówić władcę do pobłażliwości wobec żydowskich kupców z Blois. Ale tym razem żona Hrabiego (Alix, córka króla) wydała ścisłe rozkazy służbie, by za nic nie dopuścili do spotkania i rozmowy Pani Dame Pulcelina z mężem z obawy, że ta może zmusić go do zmiany zdania.
Władca nie miał żadnych dowodów przeciwko Żydom, oprócz niedorzecznego opowiadania sługi, był nawet gotów zawrzeć ugodę z Żydami i uwolnić ich za dużą sumę pieniędzy okupu. Wysłał jednego z uwięzionych do sąsiednich gmin żydowskich i zapytał ich, ile by dali za uwolnienie braci. Jednak uwięzieni w lochu Żydzi, w trakcie spotkań z przedstawicielami sąsiednich społeczności mówili swoim braciom, aby nie płacili wysokiego okupu za swoje życie, aby nie prowokować kolejnych tego typu incydentów, by chrześcijanie nie znajdywali kolejnych pretekstów do poniżania Żydów i zarabiania na ich nieszczęściu. Negocjacje trwały, aż przybył do Blois biskup z wyraźnym poleceniem, aby Żydzi byli skazani na śmierć, gdyż jakoby ma „dowody” winy.
Na rozkaz wrogiego władcy, wszyscy uwięzieni Żydzi zostali zgromadzeni w drewnianym domu, wokół którego rozłożono ciernie i suche gałęzie. Gdy wprowadzano skazanych wewnątrz, każdemu oświadczano: “Możesz ocalić swoje życie, jeśli zrezygnujesz ze swojej religii i przyjmiesz naszą – chrześcijańską”. Żydzi odmówili. Byli bici i torturowani, zmuszani do przejścia na religię chrześcijańską, ale nadal odmawiali, byli jeszcze bardziej niezłomni w swojej decyzji, by umrzeć uświęcając swoim poświęceniem imię Boga Jedynego .
Na rozkaz Hrabiego dwóch przywódców żydowskich: Rabin Yechiel, syn Rabina Dawida HaKohenna oraz Rabin Yekuthiel, syn Rabina Judy HaKohnena, zostali wyprowadzeni i przywiązani do słupa, miała to być “pokazowa” śmierć przez spalenie na oczach wszystkich. Była to kolejna nikczemna próba “nawrócenia” Żydów na chrześcijaństwo.
Potem zabrzmiały fanfary. Wokół domu z uwięzionymi Żydami zapłonął ogień. Trzech Żydów nagle wyszło z płonącego pomieszczenia na zewnątrz i zawołało do chrześcijan, którzy zebrali się, aby obserwować, jak umierają: “Dzięki waszemu prawu, jesteśmy wolni bo widzicie, że wyszliśmy żywymi z ognia!”. Próbowali uciec, jednak zostali schwyceni i wepchnięci do płonącego domu. Wyskoczyli znowu, złapali jednego ze strażników i usiłując wciągnąć go do płonącego domu. Kiedy byli już prawie w środku płomieni, rzucili się na nich żołnierzy straży i zabili mieczami.
Był tam pewien Żyd imieniem Rabbi Baruch ben David HaKohen, widział to wszystko własnymi oczami. Mieszkał we włościach tego hrabiego w sąsiedniej miejscowości, przybył tam, aby umówić się na zwolnienie żydowskich męczenników z Blois, ale niestety nie zdążył. Napisał o tym w swoich pamiętnikach, opowiedział innym.
Ten okrutny mord zdarzył się w środę, 20-go dnia Siwan, w roku 4931 (ok. 26 maja 1171). Przez długi czas ciała męczenników z Blois nie można było pochować, pozostawały na wzgórzu w miejscu tragedii. Dopiero później Żydzi z okolicznych miejscowości mogli przybyć, by pochować szczątki.
Wszystkie fakty zostały spisane przez Żydów z pobliskiego Orleanu, m.in. przez Rabina Yaakowa Ben Rabbi Meira, wnuka Raszi’ego, jednego z największych tamtych czasów.
Wszystkie wspólnoty Francji, Anglii i Nadrenii podjęły decyzję o obchodzeniu dnia 20 Siwan jako dzień żałoby i postu.

18 Siwan

Przywrócenie wolności Żydom w Hiszpanii.

Po prawie półwieczu 475 latach został odwołany w Hiszpanii dekret o całkowitym zakazie praktyk . 

W 1492 za namową  inkwizycji, para królewska wydała dekret o zakazie praktyk religijnych i wygnaniu z Hiszpanii wyznawców judaizmu. 

Dopiero w 1967 roku, dnia 18 Siwan dekret, zakazujący praktyki religijne Żydom, który również dotyczył innych mniejszości narodowych Hiszpanii, został oficjalnie odwołany. 

Hiszpańska komisja zatwierdziła projekt ustawy, który przyznałwał Żydom mieszkającym w tym kraju (też wyznawcom innych mniejszości religijnych) prawo do praktyk religijnych. 

Jednak pomimo całkowitego zakazu, był on nierzadko łamany przez Żydów, którzy nie chcieli, nie mogli zrezygnować ze swojej religii, ze swojej tradycji, ryzykując przy tym sankcjami ze strony kolejnych rządów hiszpańskich.

Nazir i przysięga nazirejska.

Nazir i przysięga nazirejska.

W parszy Naso (rozdział 6: 2-8) Tora mówi o Nazirach 

Są to Żydzi (mężczyźni i kobiety), którzy z jakiegoś powodu przysięgają na pewien czas nie pić wina, nie ciąć włosów i nie dotykać zmarłych, by się zanieczyścić duchowo, Wszechmogący mówi o nich: „….Przez wszystkie dni jego ślubu będzie święty….”.

Właściwie – kto to jest Nazir ?

Nazir ( nazirita ) to osoba, która postanowiła przyjąć na siebie zobowiązanie do życia w ścisłym i świętym stylu życia. Głównymi ślubowanymi ograniczeniami nazirańskimi są, że nazirowi nie wolno pić wina, ścinać włosów ani dotykać  zmarłych. Gdy Nazir kończył okres złożonego ślubowania, składał ofiarę zagrzeszną w Świątyni w Jerozolimie, w tamtej epoce.

Nazir w Biblii

Czytamy w  Księdze Bamidbar, 6:2-8

„ …Jeżeli mężczyzna  albo niwiasta złoży ślubowanie, ślubując naziret, aby być nazirem gwoli Wiekuistemu, wtedy winien powstrzymać się od picia wina i mocnego napoju; nie będzie pić  nawet octu zrobionego z nowego wina lub wina dojrzałego, ani też nie będzie pił niczego, w czym moczono winogrona, i nie będzie jadł ani świeżych winogron, ani suszonych. Przez cały czas naziretu swojego nie będzie jadł żadnego produktu z winorośli, z nasion do skór.

Przez wszystkie dni ślubowania naziretu żadna brzytwa nie przejdzie nad jego głową; aż do zakończenia okresu ślubowania, gwoli Wiekuistemu, będzie świętym i pozwoli, aby wzrost włosów jego głowy dziko wzrastał.

Przez wszystkie dni swojego naziretu do ciała zmarłego nie przystąpi – ani przy ojcu, ani przy matce, bratu lub siostrze nie zanieczyści się, jeśli umrą, gdyż uświęcenie B-ga swojego ma na głowie swojej..…”

Co oznacza „Nazir”?

Słowo nazir oznacza „oddzielić / odseparować”, co ma sens, biorąc pod uwagę, że nazir separuje się od ziemskich przyjemności i trywialnych dążeń społeczeństwa. Dodać trzeba, że hebrajskie litery, z których się składa słowo „nazir” mogą być również czytane jako „neizer”, co oznacza „korona”. Do tego nawiązuje również Tora: „… gdyż uświęcenie B-ga swojego ma na głowie swojej (koronę)..…”

Na czym polega bycie nazirem?

Ogólnie rzecz biorąc, nazir ślubuje separację od uciech życia doczesneggo na określony czas. Jeśli nie określił, zakłada się, że okres trwa 30 dni.

Żydzi płci męskiej lub żeńskiej mogą zostać nazirami.

Śluby nazirejskie mają zastosowanie przez cały czas. Jeśli ktoś decyduje się wziąć ślub nazirejski w obecnej epoce, musi go przestrzegać już na zawsze, ponieważ obecnie nie mamy Świątyni, w której składało się ofiary po zakończeniu ślubowanego okresu. Prawa naziretu są przestrzegane tylko w Ziemi Świętej, a ten, kto podejmuje ślub w diasporze, jest zmuszony przenieść się do Izraela, aby tam przestrzegać naziretu .

Nazirowi zabrania się spożywania czegokolwiek związanego z winem lub produktów pochodnych. Jako dodatkowy środek ostrożności mędrcy zabraniają nazirowi nawet przechodzić w pobliżu winnicy lub siedzieć wśród pijących. Jednakże napoje alkoholowe innego pochodzenia niż z winorośli są dozwolone.

Nazir powinien uważać, aby nie wyrwać ani nie obciąć ani jednego włosa. Nie należy też czesać włosów, tak by nie wyrwać ani włoska podczas czesania (można stosować bardzo rzadkie grzebienie); jednak dopuszczalne jest pocieranie lub drapanie głowy. Gdy przed ślubowaniem większość włosów była usunięta, nazir musi poczekać, aż włosy odrosną (30 dni), a następnie przestrzegać pozostałą część naziretu terminu.

Prawa nazira są zapisane w talmudycznym traktacie „Nazir” i skodyfikowane przez Maimonidesa w “Prawa Naziretu”

Znani nazirowie

Samson był potężnym przywódcą żydowskim, który prowadził wojny przeciwko Filistynom, arcy-wrogom Żydów. Zanim się urodził, anioł B-ga powiedział rodzicom, że przyjdzie na świat szczególne dziecko i powinni pozwolić, aby jego włosy rosły; jego nadludzka siła pochodzi z jego długich włosów. Jego matka została również ostrzeżona, aby nie piła wina ani nie jadła niczego, co było nieczyste w czasie ciąży. Ostatecznie żona Samsona, Delilah , zdradziła ten sekret Filistynom i w ten sposób udało im się go pokonać, obcinając mu jego włosy. Samson zmarł w budowli pełnej Filistynów..…

Samuel , wielki prorok i przywódca narodu żydowskiego, był nazirem od urodzenia. Jego matka, Chanah , początkowo nie została pobłogosławiona dziećmi; żarliwie modliła się do B-ga w Przybytku Przymierza, by urodzić syna, mówiąc: „Jeśli ześlesz Swojej niewolnicy dziecko-mężczyznę, a ja poświęcę go B-gu przez wszystkie dni jego życia i żadna brzytwa nie dotknie jego głowy.”  Samuel był przywódcą Izraelitów do końca życia, mianował Króla Saula, a następnie jego sukcesora – Króla Dawida.

Dzisiaj, gdy nie ma Świątyni (oby została szybko odbudowana), nazir nie może zakończyć okresu naziretu, bowiem nie ma możliwości zakończyć naziretu zgodnie z prawem Tory poprzez złożenie ofiary zagrzesznej. , a zatem rzadko zdarza się, aby ktokolwiek złożył śluby naziretu. Istnieją jednak godne uwagi wyjątki. Jednym z nich był Rabin David Cohen (1884-1972), znany jako Nazir z Jerozolimy. Pochodzący z rabinackiej rodziny wywodzący się z oddziału Kopust w ruchu Chabad , był talmudystą, kabbalistą i filozofem, z unikalnym światopoglądem, z których wiele zostało odnotowane w jego pismach.

(Opracowanie i ilustracja: Chabad.org – https://www.chabad.org/library/article_cdo/aid/287358/jewish/The-Nazir-and-the-Nazirite-Vow.htm)

 

17 faktów o chasydach

17 faktów, które warto wiedzieć o chasydzkich Żydach

1. Ruch chasydzki to ruch społeczności żydowskiej pełen miłości, radości i pokory.

Chasydzi należą do ruchu założonego przez Rabina Izraela Baala Szem Towa, który nauczał miłości, radości i pokory – zarówno w naszej służbie dla B-ga, jak iw naszym traktowaniu innych ludzi.

Na początku XVII wieku, na obszarze znanym dziś jako Ukraina, chłopak, sierota o imieniu Izrael ben Eleazar  lubił  wędrować po okolicznych lasach, nawet nocując tam. Ostatnie słowa jego ojca rozbrzmiewały echem w jego umyśle: „Nie lękaj się niczego, nie bój się nikogo, ale samego B-ga, i kochaj każdego Żyda, tak jak siebie kochasz”.

W końcu trafił i dołączył do grupy ukrytych cadyków, którzy podróżowali po Europie Wschodniej, zachęcając Żydów do  podtrzymywania żydowskich tradycji oraz studiowania Tory, Talmudu i innych ksiąg żydowskiej mądrości. 

Młody Izrael mówił o miłości B-ga do każdego Żyda i o tym, jak Stwórca bardzo ceni ich każdy dobry uczynek. 

Dzięki swoim naukom, nieustannym wędrówkom stał się znanym, zdobył zaufanie społeczności żydowskiej. 

W 1740 r. znany już jako „Baal Szem Tow” („Mistrz Dobrego Imienia”) osiadł w miasteczku Międzybóż, Ukraina. Tam tysiące  Żydów przybywało, aby słuchać jego nauk, porozmawiać, prosić o radę. 

Baal Szem Tow nauczał, że każdy Żyd, uczony i niewykształcony, może łączyć się z B-giem poprzez uczenie się Tory i przestrzeganie micw z miłością, radością i prostotą, gorliwą pokorą.

2. Chasydzcy Żydzi są mistykami

Nauki chasydyzmu są przedłużeniem kabbalistycznych dzieł Rabina Szymona bar Jochai , Rabina Izaaka Lurii i innych. Mistrzowie chasydzcy uczynili te mistyczne nauki dostępnymi i praktycznymi dla każdego.

Chasyd studiuje dogłębnie i zastanawia się nad tym, w jaki sposób te nauki mają wpływ na nasz związek z B-giem, Jego relacją ze światem i tym, jak micwot wzmacniają ten związek. Te studia nazywają się Chassidus.

Chasyd jest zatem tym, który stara się stać się lepszą osobą, bardziej pobożną osobą poprzez studiowanie, kontemplowanie i zgłębianie nauk chasydzkich.

3. Nie wszyscy chasydzi są tacy sami

Każda grupa chasydzka ma swój niepowtarzalny charakter. 

Na przykład grupy chasydzkie  z ruchu mistrzów Pszischy i (zwłaszcza Gur Hasidimów dzisiaj) cenią prostotę, wyrzeczenie i oddanie się surowej, szczerej prawdzie. Chasydzi z Breslawia przywiązują najwyższą wagę do zachowania radosnego usposobienia, „ hitbodedut ” („prywatna rozmowa z B- giem”) i bezgranicznej wierze w B- ga. Jeszcze inni chasydzi skupiają się na życzliwości dla innych jako nadrzędnej jakości.

Wiele grup chasydzkich przyjęło dziś „wyspiarskie” podejście do samozachowawczości – niektóre bardziej inni mniej. Chasydyzm Chabadu bierze osobistą odpowiedzialność za każdego Żyda, z całkowitym lekceważeniem denominacji lub stylu życia.

4. Żydzi chasydzcy używają technologii

Chasydzi używają telefonów komórkowych, jeżdżą samochodami i używają innych technologii. Jednym słowem żyją w pełnie z duchem czasu i współczesności. Dlaczego nie? Przecież mędrcy nauczali, że „Wszystko, co Bóg stworzył w swoim świecie, stworzył dla Swej sławy” ( Awot 6:11)

W Chabadzie się uważa, że dotyczy to zwłaszcza odkryć naukowych ostatnich lat – ich celem jest dodanie czci B-gu dzięki wykorzystaniu ich do studiowania ksiąg, Tory i micwot oraz doprowadzeniu świata do ostatecznego, mesjańskiego Zbawienia. Jednocześnie chasydzi są bardzo ostrożni i uważni w korzystaniu z Internetu, podobnie jak każdy, kto jest zainteresowany swoim moralnym i psychicznym dobrostanem.

W praktycznie wszystkich społecznościach chasydzkich małe dzieci mają zerowy lub bardzo ograniczony dostęp do Internetu. Osoby korzystające z Internetu dla biznesu powinny stosować filtry i inne zabezpieczenia. Główne obawy dotyczą narażenia na pornografię, rozmaitych programów zachęcających do używek, rozwiązłości etc…

W chasydzkiej enklawie Meah Shearim, Jerozolima © Norman Frankel

5. Chasydzi a  wskazówki Rebbe

Wyraz „rebbe” to po prostu wymowa wyrazu „rabin” w języku jidysz. Jednak zaczęło się odnosić do przywódców różnych grup chasydzkich.

Nie ma formalnego opisu stanowiska Rebbe, ani nie istnieje procedura składania wniosków lub selekcji, aby zostać jednym z nich. Czym jest rebe?

Przez cały czas byli ludzie, którzy poświęcili swoje życie zjednoczeniu z B-giem i służbie Jemu. Ale często oddalali się od zwykłego ludu, aby zanurzyć się w nauce, kontemplacji i modlitwie.

Pierwsi przywódcy ruchu chasydzkiego powierzyli takim ludziom zadanie udzielania wskazówek i inspiracji każdemu członkowi swojej społeczności, aby każdy mógł czuć się blisko Boga i służyć Mu z miłością, podziwem i radością.

Związek między chasydem a jego lub jej rebe jest bliski i intymny – o wiele głębszy, niż nauczyciela i ucznia. Chasyd musi podejmować własne decyzje i ciężko pracować, aby osiągnąć swoje cele, ale rebbe zawsze służy pomocą i wsparciem, aby prowadzić i pomagać.

6. Chasidim Value Song.

Nie bez powodu współczesna muzyka żydowska jest często określana jako muzyka chasydzka. Wielki chasydzki mistrz, rabin Schneur Zalman z Liadi , nauczał, że „muzyka jest piórem duszy”. Niektóre utwory chasydzkie budzą i ożywiają, a niektóre są kontemplacyjne i otrzeźwiające, z których każdy wyraża inny aspekt ludzkiego doświadczenia i połączenie man-G-d.

7. Chasydzi lubią opowiadać historie.

Opowieść chasydzka może przybierać różne formy. Często jest to opowieść starannie przygotowana, z puentą. W innych przypadkach historia chasydzka opowiada o czynach, pobożności lub o przygodach lub walce chasydów z poprzednich pokoleń. Pięknie opowiadania i chasydzkie historie stanowią bogatą tradycję ustną i pisemną.

W tym obrazie chasydzki artysta Zalman Kleinman pokazuje „ farbrengen ”, chasydzkie zgromadzenie, które zawiera pieśń, opowieści, nauki Tory i inspirację.

8. Hojność i dobroczynność Chasydzów.

Chasydzi działają w ochotniczych korpusach pogotowia ratunkowego i innych społecznych organizacjach pomocy ludności w swoich krajach. Bikur cholim – odwiedziny chorych w szpitalu społeczności chasydzkiej są legendarne, podobnie jak gemachim – bezpłatne organizacje pożyczkowe na każdą potrzebę: od nauki po suknie ślubne. Chabadnicy mawiają: „ten kawałek chleba jest twój jak mój”, umieszczając „twój” przed „mój”…. Chodzi o pomoc drugiej osobie.

9. Ubrania wyróżniają chasydów.

Nakrycia głowy i ubrania chasydów mogą wskazywać na grupę, do której należy. Szeroki aksamitny kapelusz jest znakiem rozpoznawczym węgierskiego chasyda, wyższy aksamitny kapelusz noszony do tyłu jest  ‚wyróżnikiem’ dla chasydów Vishnitzerów, zaokrąglony filcowy kapelusz wskazuje na chasydów Gur – zwykle (ale nie zawsze) jest noszony na szczycie głowy chasyda z Chabadu.

Jednak ubranie nie zawsze jest bezbłędnym wskaźnikiem.

Naprawdę istnieją dwa sposoby definiowania chasydzkich Żydów: jako grupy socjologicznej lub jako zwolenników określonej ideologii i określonego sposobu życia.

Naprawdę, aby być chasydem, istnieje bardzo prosta formuła: jeśli studiujesz nauki chasydzkich mistrzów i mocno łączysz się z jednym z kierunków, okazujesz miłość każdemu Żydowi, starasz się spełniać micwy B-ga i poznawać Jego Torę z miłością i radością, wtedy jesteś chasydem, niezależnie od tego jak się ubierasz .

10. Chasydzi byli kiedyś prześladowani

Kiedy chasydzi pojawili się w drugiej połowie XVIII wieku, wielu z nich tworzyli nowe grupy, wobec których była nieufność  ze strony społeczności żydowskiej. Czy chasydzcy Żydzi byli naprawdę pobożni? Czy pozostawali wierni przestrzeganiu Tory i micw? Niektórzy nadgorliwi przedstawiciele społeczności powzięli na siebie nękanie i zastraszanie chasydzkich Żydów.

W 1798 r. Rabin Schneur Zalman z Liadi został aresztowany przez władze carskie na podstawie zmyślonych oskarżeń o działalność rewolucyjną wymyśloną przez zazdrosnych przeciwników. Jego uwolnienie z więzienia w dniu 19 Kislew jest obchodzony w Chabadzie jako „Nowy Rok Chasydyzmu”.

Wiele lat później, w komunistycznej Rosji, chasydzi ryzykowali życiem, aby utrzymać żydowskie życie i tradycje w Związku Radzieckim. Podczas gdy wielu chasydów zginęło z rąk władz sowieckich, a inni prze dziesiątki lat w gułagu, ale zwyciężyli, a płomień judaizmu płonął jasno nawet w najciemniejszych czasach caratu i komuny.

11. Chasydzcy Żydzi nie identyfikują się jako „ultra-ortodoksyjni”

Jeśli chodzi o chasydzkich Żydów, to są oni po prostu Żydami, którzy starają się postępować właściwie i zachować żydowską tradycję w najlepszy możliwy sposób. Wielu uważa termin „ultra-ortodoksyjny” za pejoratywny.

Więc jaki jest lepszy termin? Chasydzcy Żydzi lub  Chasydzi ? Lub wspólnoty chasydzkie mogą zostać włączone do większego grona „Hareidim”, terminu odnoszącego się do wszystkich, którzy naprawdę troszczą się o zachowanie Tory B-ga z największą możliwą starannością.

Albo po prostu nazywaj ich Żydami.

12. Chasydzi są najszybciej rozwijającą się grupą w judaizmie

Do połowy XIX wieku co najmniej połowa Żydów wschodnioeuropejskich uważała się za chasydów – a większość światowego żydostwa żyła w Europie Wschodniej.

Ale w XX wieku antyreligijne reżimy komunistyczne, wraz ze zniszczeniami w okresie Holokaustu, niemal całkowicie zmiotły chasydzkie żydostwo z mapy. Jednak dzisiaj wspólnota chasydzka rozwija się w sposób, w jaki ocaleni z Holokaustu, którzy zasiedlili korzenie swoich zrujnowanych młodych Europejczyków w Izraelu i Ameryce Północnej, nie mogliby nawet sobie tego wyobrazić.

Jak doszło do takiego cudu?

Po pierwsze, charyzmatyczni przywódcy o silnej woli ciężko pracowali, aby podnieść na duchu tych uchodźców z Europy, aby budować dzielnice ze szkołami i miejscami pracy.

Po drugie, chasydzcy Żydzi mają tendencję do poślubiania młodych, mają duże rodziny, w których się pielęgnuje tradycje.

Nauki chasydzkie szybko zaczynają nadążać za nowoczesnością. Chociaż nie wszyscy studiujący te nauki dołączają do grupy chasydzkiej, to jednak często przyjmują chasydzki styl życia.

13. Największe grupy chasydzkie

Nie ma oficjalnych wykazów i spisów grup chasydzkich i trudno byłoby w wielu przypadkach je określić. Na przykład szacunki liczby chasydów Chabadu wahają się od 50 000 do 200 000 osób. W sumie, licząc dorosłych i dzieci, liczba chasydów na całym świecie w 2005 r. została oszacowana na 400 000 osób i szybko rosła z powodu wysokiego wskaźnika urodzeń. Prawdopodobnie połowa mieszka w Izraelu, kolejne 30-40% w Ameryce (głównie Brooklyn i New Jersey), a reszta rozciąga się na cały świat, szczególnie w Wielkiej Brytanii, Antwerpii i Montrealu.

Grupy chasydzkie są na ogół nazywane po mieście, w którym ich Rebbe mieli skupione grono zwolenników, uczniów (tzw „dwór”). Niektóre z największych i najbardziej rzucających się w oczy grup dzisiaj (bez szczególnej kolejności) to:

  • Gur (Polska, dziś głównie zamieszkali w Izraelu).
  • Chabad Lubawicz (Litwa i Białoruś, dziś głównie zamieszkali w Crown Heights, Brooklyn USA oraz Kfar Chabad, Izrael, ale również rozprzestrzenił się po całym świecie).
  • Satmar (pochodzący z Satu Mara, Rumunia, dziś skoncentrowani w Williamsburg, Brooklyn, a także Kiryas Yoel , Monsey i in.).
  • Bobow (Galicja, dziś bardzo znani w Borough Park, Brooklyn).
  • Belz (Galicja, dziś głównie w Izraelu ze znaczącymi społecznościami w Nowym Jorku i Montrealu).
  • Visznitz (pochodzący z Ukrainy, głównie w Izraelu i Monsey, NY).
  • Breslow (Ukraina, dziś rozpowszechniony na całym świecie).
  • Czarnobyl (pochodzący z Ukrainy, dziś w New Square, NY i na całym świecie).
  • Sanz-Klausenburg (Galicja, dziś skoncentrowani w Netanji, Izrael).

14. Kobiety zamężne zakrywają włosy

Nie jest to wyjątkowe dla chasydów, ponieważ prawo żydowskie tego wymaga od wszystkich kobiet zamężnych. Podczas gdy niektóre chasydzkie kobiety wolą chustki lub chusty. Lubawiczer Rebbe zachęcał kobiety do używania peruk. Często wykonana z ludzkich włosów dobrej jakości peruka może być elegancka i atrakcyjna.

15. Mężczyźni zapuszczają swoje brody

Pełna broda nie jest „zastrzeżona” wyłącznie dla chasydów, ponieważ Żydzi zapuszczali sobie brody od czasów biblijnych. Bierze się to z przykazań Tory – Tora zabrania mężczyźnie ciąć zarost dwóch różnych miejscach na twarzy. Ponadto Kabbała przywiązuje wielką wagę do brody, nauczając, że „broda odzwierciedla trzynaście niebiańskich atrybutów B-skiego Miłosierdzia”.

16. Jidysz jest „lingua franca” chasydzkich Żydów

Ruch chasydzki rozpoczął się w Europie Wschodniej, gdzie ogromna większość Żydów mówiła w jidysz. Nawet dzisiaj język jidysz jest językiem podstawowym z wyboru wielu chasydzkich Żydów. Ponieważ chasydzi są ruchem otwartym, który stale zdobywa nowych zwolenników, wielu chasydów mówi po hebrajsku , angielsku, francusku, rosyjsku i hiszpańsku.

17. Chasydzi są zwykłymi ludźmi.

Nie zrzucaj stroju. Chasydzi są wyjątkowymi jednostkami z własnymi upodobaniami, skłonnościami, niechęciami, hobby, zainteresowaniami i doświadczeniami życiowymi. Podobnie jak każdy z nas, mają złe dni, dobre dni i dni między nimi. Niektórzy są nieśmiali, inni są hałaśliwi; niektórzy są pracowici, a inni są marzycielami, „fruwającymi w niebie”; niektórzy są liderami, a niektórzy są naśladowcami.

Więc następnym razem, gdy spotkasz chasyda. Pamiętaj, że jest on zwykłym człowiekiem, który stara się jak najlepiej służyć B-gu w świecie, który On stworzył dla nas wszystkich.

(Na dołączonym  obrazie chasydzki artysta Zalman Kleinman pokazuje „ farbrengen ” – chasydzkie zgromadzenie, podczas którego są śpiewy, opowieści, nauki Tory i inspirację…)

(Opracowanie na podstawie tekstu Tzvi Freeman i Menachem Posner, Chabad.org)

17 Siwan – Arka Noego

Arka Noego spoczęła na górze Ararat dnia 17 Siwan

Siedem miesięcy od momentu początku Wielkiego Potopu, po 17 dniach ulewy, gdy woda pokryła cały ląd, ziemia zaczęła się zapadać. 

Arka, w której schronił się Noah wraz z rodziną oraz przedstawicielami wszystkich gatunków zwierząt, spoczęła (wciąż zanurzona w wodzie) na szczycie góry Ararat dnia 17 Siwan roku 2105 p.n.e

Kolel Tora – 19.06.2019

Rami bar Hama a Rava – dwóch mędrców – dwie opinie.
Rozważania mędrców o zgubach i znaleziskach
Omawiany jest rozdział Talmudu Bava Mecija 8A.
Ciąg dalszy tematu
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http:/

Kolel Tora – 18.06.2019

Czyj jest przedmiot znaleziony?….
Rozważania mędrców.
Omawiany jest rozdział Talmudu Bava Mecija 8A.
Ciąg dalszy tematu

Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

Kolel Tora – 17.06.2019

“Nie możesz pozyskać dla kolegi problemu…..”
Mowa o znaleziskach….
Omawiany jest rozdział Talmudu Bava Mecija 8A.

Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

15 Siwan

15 Siwan – data urodzin i śmierci Judy (1565 i 1446 r. p.n.e.)

Juda, czwarty syn Jakuba i Lei, urodził się w Charanie w dniu 15 miesiąca Siwan, w roku 2196 od stworzenia świata (1565 r. p.n.e.). Zmarł w tym samym dniu, 119 lat później, w Egipcie.

Juda odegrał decydującą rolę zarówno przy sprzedaniu Józefa w niewolę, jak i w późniejszych próbach odnalezienia go przez braci, uwolnieniu go i ochronie Benjamina, młodszego ukochanego syna Jakuba..
Na łożu śmierci Jakub pobłogosławił właśnie Judę jako “przywódcę”, głosząc: “Berło nie odejdzie od Judy, ani ustawodawca przed jego stopami, dopóki nie nadejdzie Szilo (Mesjasz) …”.
Ród Króla Dawida, jak i wielu wielkich mędrców i przywódców Izraela w ciągu pokoleń żydowskiej historii pochodzą z rodu Judy.

Juda miał pięciu synów: Era i Onana, którzy zmarli nie mając potomków oraz Szela; oraz bliźniaczki od ukochanej żony Tamar: Peretz i Zerach. Ich potomkowie utworzyli plemię Judy, najbardziej zaludnione i prestiżowe z dwunastu pokoleń Izraela.

Po śmierci króla Salomona w 797 r.p.n.e. lud Izraela podzielił się na dwa królestwa: dziesięć plemion utworzyło Królestwo Izraela na północy, z Szomronem (Samarią) jako stolicą; tylko plemiona Judy i Benjamina pozostały lojalne wobec syna Salomona, Rechawam, i utworzyły Królestwo Judei na południu, w okolicach stolicy Jerozolimy. Ostatecznie Królestwo Północne zostało podbite przez Asyrię, a dziesięć pokoleń tam żyjących zostało zesłanych i w większości straconych dla narodu żydowskiego; mieszkańcy Judei również zostali zesłani (do Babilonii), ale następnie powrócili do Ziemi Świętej i odbudowali Jerozolimę oraz Świątynię.
Z czasem pojęcia “Judejczyk” i “Żyd” – które pierwotnie odnosiły się do członka plemienia Judy – stały się synonimami słowa “Izraelita” i były używane w odniesieniu do potomków wszystkich dwunastu synów Jakuba – tj. naród żydowski.
Godłem rodu Judy jest Lew.

14 Siwan

Żydowskie Księgi uratowane (1510)

W 1509 r. Niemiecki Cesarz Maksymilian nakazał zniszczenie wszystkich żydowskich ksiąg w Kolonii i Frankfurcie nad Menem. Nakaz wydał na prośbę Pfefferkorna, ochrzczonego Żyda, który twierdził, że literatura żydowska obraża chrześcijaństwo.
Cała społeczność żydowska wystąpiła przeciwko temu rozporządzeniu. Żydzi zaapelowali do Cesarza o ponowne rozpatrzenie tego edyktu i Cesarz Maksymilian zgodził się ponownie zbadać tę sprawę. Wyznaczył Johanna Reuchlina, słynnego niemieckiego uczonego, do przeprowadzenia śledztwa. Raport wydany przez Reuchlin’a był bardzo pozytywny – wykazał, że te niektóre księgi, w których są treści otwarcie nieprzychylne wobec chrześcijaństwa były uważane za bezwartościowe i praktycznie nieznane przez większość Żydów. Inne zaś książki były potrzebne i zawierały wiele wartości w dziedzinie teologii i nauki nie tylko judaizmu, lecz dla całej ludzkości.
Cesarz unieważnił edykt dnia 14 dnia Siwan, 1510 r.
 

13 Siwan

Mojżesz wstępuje na szczyt góry Synaj (1313 r. p.n.e.)

“Mojżesz wszedł na górę, a chmura okryła górę… przez sześć dni, dnia siódmego B-g zawołał do Mojżesza z obłoku … i Mojżesz wszedł w obłok, wszedł on na szczyt góry, a Mojżesz przebywał na górze przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy “(II Mojżeszowa – Szmot, 24: 15-18). Następnego dnia po otrzymaniu Dziesięciu Przykazań (było to dnia 6 Siwan), Mojżesz był na Górze Synaj, aby otrzymać od B-ga pozostałą część Prawa Ustnego (Ustnej Tory) – t.j. pozostałe przykazania.
Po oczyszczeniu przez chmurę przez sześć dni, został wprowadzony przed oblicze Stwórcy dnia 13 miesiąca Siwan.
 
(ilustracja: obraz Davida Robertsa Pinora)

6 Siwan – Darowanie Tory

Darowanie Tory (1313 r.p.n.e.)
Dnia 6 Siwan roku 2448 od stworzenia świata (1313 p.n.e.), siedem tygodni po Wyjściu w Egiptu, B-g objawił się na górze Synaj.
Cały lud Izraela (600 000 głów rodzin wraz rodzinami), a także dusze wszystkich przyszłych pokoleń Żydów, usłyszały, że B-g ogłasza pierwsze dwa z Dziesięciu Przykazań. Naród był świadkiem obecności B-ga, gdy przekazywał pozostałe osiem Przykazań poprzez Mojżesza. Po objawieniu Mojżesz wstąpił na górę Synaj na 40 dni, aby otrzymać już całą Tory od B-ga.
Na Synaju Stwórca unieważnił „dekret” i „podział” (gezeirah), które obowiązywały od drugiego dnia stworzenia świata, oddzielając duchowość i fizyczność na dwa hermetyczne światy; od tego momentu „wyższe królestwa mogłyby zejść do niższych wymiarów, a niższe mogły wznieść się do wyższych”. Tak narodziła się „micwa” – fizyczny czyn, który z racji tego, że jest nakazem B-skim, wprowadza B-skość w świat fizyczny.

Rozmowa na temat Szawuot

Rozmowa na temat Święta Szawuot.
Prowadzi Rabin Szalom Ber Stambler

 

://

 

 

4 Siwan

Dnia 4 Siwan – Mojżesz zapisuje pierwszą część Tory.

Dnia 4 miesiąca Siwan roku 2448 od stworzenia świata (1313 p.n.e.) – na dwa dni przed Objawieniem na górze Synaj – Mojżesz spisał pierwsze 68 rozdziałów Tory począwszy od Księgi Rodzaju 1:1 ( “Bereszit bara Elochim et haszamaim we’et ha’arec…” / „Na początku B-g stworzył niebiosa i ziemię… “) do momentu nadania Tory – Smot – Księga Wyjścia, rzd19 (Szmot 24: 4; Rashi ibid.).

Kolel Tora-06.06.2019

“Machlokes oznacza podział pół-na-pół”
O wekslach ciąg dalszy – obie strony “trzymają” weksel…
Jaki jest status i znaczenie weksla?
Rozdział – Bawa Mecja 7B.
Rozstrzygnięcie sporów – propozycje rozwiązań.
Mowa o wekslach oraz stronach – pożyczkobiorca – pożyczkodawca.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

3 Siwan – trzy dni do darowania Tory

Od dnia 3 Siwan roku 1313 p.n.e. Żydzi na pustyni rozpoczynają przygotowania.

Przygotowują się do otrzymania Tory.

* I rzekł Wiekuisty do Mojżesza: ” Idź do ludu, a przygotuj ich dziś i jutro, i niech wypiorą szaty swoje. Aby byli gotowi na dzień trzeci, gdyż dnia trzeciego zstąpi Wiekuisty przed oczyma całego ludu, na górę Synaj, i ograniczysz lud wokoło i powiesz: strzeżcie się wstępować na górę, albo dotykać jej….”  (Szmot/Ks.Wyjścia, 9:10-12)

Od dziś oznaczamy “Trzy dni z Hagbalą” („granice”) – trzy do  momentu nadania Tory w dniu 6 miesiąca Siwan.

2 Siwan

Naród wybrany (1313 r.p.n.e.)
Dzień 2 miesiąca Siwan w kalendarzu żydowskim jest oznaczony jako Jom HaMeyuchas (“Dzień Wyróżnienia”). Tego dnia B-g powiedział do Mojżesza, gdy Mojżesz wstąpił na Górę Synaj po raz pierwszy – aby powiedzieć ludowi Izraela: “….A teraz – jeśli usłuchacie głosu Mojego i będziecie przestrzegać przymierza Mojego, tedy staniecie się skarbem Moim spomiędzy wszystkich ludów, bo Moja cała ziemia, a wy będzie dla mnie królestwem kapłanów i świętym narodem … “(Księga Wyjścia / Szmot, 19: 4-6).

2 Siwan – Wzgórza Golan Zdobyte

Izrael odzyskuje Wzgórza Golan (1967)
Do czasu wojny sześciodniowej armia syryjska była na pozycjach z potężnymi umocnieniami na Wzgórzach Golan, z których wielokrotnie ostrzeliwała izraelskie okoliczne osady znajdujące się poniżej. Piątego dnia wojny armia izraelska przedarła się przez front syryjski. W obliczu bardzo trudnych warunków topograficznych – strome skały strome i nierówne wysokości. Korpus Inżynierski wytyczył drogę poprzez podkop, a następnie buldożery, które wyrównały trasę dla czołgów na skalistej ścianie. Po ponad 24 godzinach ciężkich walk syryjskie oddziały poddały się a syryjskie siły uciekły w odwrocie.

1 Siwan – u podnoża Góry Synaj

Izrael na Synaju (1313 r. p.n.e.)

W dniu 1 Sivan roku 2448 od stworzenia (1313 r.p.n.e.), sześć tygodni po wyjściu z Egiptu, Izraelici przybyli na górę Synaj na pustyni Synaj i rozbili obóz u stóp góry „jako jeden człowiek, jedno serce ”, przygotowując się do przyjęcia Tory od B-ga. W tym dniu jednak „Mojżesz nic im nie powiedział z powodu ich zmęczenia i wyczerpania w podróży”.

 

Dzień, w którym nic się nie wydarzyło.

“Mojżesz nic nie mówił do narodu żydowskiego, ponieważ byli zmęczeni podróżą.” — Talmud, Szabat 86b.
Pierwszego dnia miesiąca Siwan roku 2448 od stworzenia (1313 p.n.e.), sześć tygodni po Exodusie, lud Izraela przybył na górę Synaj. Sześć dni później cały naród stanął u podnóża góry, gdzie B-g ujawnił się im i dał im Torę. Od tego czasu obchodzimy święto Szawuot (6-7 Siwan) jako „TEN CZAS – czas dawania naszej Tory”.
Dziewiętnasty rozdział Księgi Wyjścia opisuje ostatni tydzień przygotowań do objawienia na Synaju. Analizując relację Tory, Talmud (Szabat 86b-88a) łączy następującą kronikę wydarzeń z tych sześciu dni:
1 Sivan: Mojżesz nic nie mówił do narodu żydowskiego, ponieważ byli zmęczeni podróżą.
2 Sivan: O świcie Mojżesz wstępuje na górę Synaj. Przywraca następujące przesłanie z B-ga: „Widzieliście, co uczyniłem Egiptowi, i jak cię uniosłem na skrzydłach orłów i przyprowadziłem cię do Siebie. Teraz, jeśli będziecie posłuszni Mojemu głosowi i zachowacie przymierze ze Mną, będziecie Moim wybranym skarbem spośród wszystkich narodów, gdyż cała ziemia jest Moja. Będziecie dla mnie królestwem kapłanów i narodem świętym ”(II Mojż. 19: 4–6). Tymi słowami B-g wyraził pragnienie, abyśmy stali się Jego ludem wybranym. Dzień ten jest odpowiednio oznaczony w naszym kalendarzu jako Yom HaMeyuchas, „Dzień Desygnacji”.
3 Siwan: B-g nakazuje Mojżeszowi, aby ogrodził górę Synaj, zaznaczając granice, na których każdy ma stanąć, gdy B-g objawia się na górze, by przekazać ludowi Torę. Kohanim (kapłani) mogą zbliżyć się bliżej niż reszta ludzi, Aaron może zbliżyć się bliżej niż kohanim, podczas gdy tylko Mojżesz zostanie wezwany przez B-ga do wejścia. (Ibid., W. 12, 22, 24)
4 Siwan: Naród żydowski jest pouczony, aby oczyścić się i uświęcić w przygotowaniu do nadania Tory, zawieszając stosunki małżeńskie i zanurzając się w mykwie. (Tamże, w. 14)
5 Siwan: Mojżesz buduje ołtarz u stóp góry i pieczętuje przymierze między B-ga a Izraelem. Cały lud głosi: „Wszystko, co nakazuje B-ga, uczynimy i usłuchamy (zrozumiemy)” (tamże 24: 4–8)
6 Siwan: Dawanie Tory. „Gdy nadszedł poranek, rozległ się grzmot i błyskawica, a na górze gęsta chmura. . . Głos szofaru brzmiał coraz silniej. . . B-g zszedł na górę Synaj. . . i wypowiedział następujące słowa, mówiąc: „Ja jestem twoją B-giem, który wyprowadził cię z ziemi egipskiej. . . ” (Tamże 19: 16–20: 2)

Objawienie na Synaju było kulminacją i ostatecznym spełnieniem Wielkiego Wyjścia. Wiele miesięcy wcześniej, także na Synaju, kiedy B-g objawił się po raz pierwszy Mojżeszowi w płonącym krzewie i nakazał mu wyprowadzić naród żydowski z Egiptu, powiedział: „To jest twój znak, który ci posłałem: kiedy wyprowadzisz ten naród z Egiptu, będziecie służyć B-gu na tej górze ” (2 Moj. 3:12). Od chwili, gdy Mojżesz przyniósł im słowo obiecanego wyzwolenia i odkupienia, lud Izraela z niecierpliwością oczekiwał objawienia na Synaju. Mojżesz obiecał im bowiem więcej niż wyjście z Egiptu, ucieczkę od ich ciężkej pracy niewolników; obiecał im najwyższą wolność – wolność od własnej śmiertelności niewolniczej, wolność duchową oraz spełnienie materialnej egzystencji jako ludzi wolnych. Tak więc od dnia, w którym opuścili Egipt, lud Izraela dosłownie liczył dni do rana, w których zbierał się, aby „służyć B-ga na tej górze” i otrzymać wyzwalającą prawdę o prawdach. Po dziś dzień odtwarzamy ich 49-dniową “drogę” za pomocą naszego własnego „Liczenia Omerów”.
Tak więc dzień pierwszy miesiąca Siwan, kiedy “nic się nie wydarzyło” – Mojżesz milczał – jest dniem uciszenia umysłu… Czy to możliwe, że tego samego dnia, w którym przybyli na górę Synaj, nie zrobili niczego w ramach przygotowań do otrzymania Tory? Uciszenie umysłu żydowskiego. Przyjrzyjmy się jednak bliżej, co Tora mówi nam o czynach narodu żydowskiego na pierwszym z Siwan: “W trzecim miesiącu Exodusu Dzieci Izraela z ziemi egipskiej tego dnia przybyli na pustynię Synaj. Wyruszyli z Refidim i przybyli na pustynię Synaj i rozbili obóz na pustyni; i obozował tam Izrael naprzeciw góry” (Szmot, 19:1-2)

 

(Opracowanie na podstawie nauk Rebbe, dzięki uprzejmości MeaningfulLife.com – dnia 1 Siwan)

29 Ijar – wyzwolenie Hebronu

29 Ijar rok 1967

Dzień po wyzwoleniu przez izraelską armię Wschodniej Jerozolimy (co się zdażyło dnia 28 Ijar 5727 roku) w trakcie wojny sześciodniowej, żołnierze sił zbrojnych Izraela wyzwolili także kolejne z czterech najświętszych miast  Erec Israel – święte miasto Hebron, gdzie m.in. w pieczarze Makpela znajdują się groby naszych praojców oraz (według tradycji) szczątki Abrahama.

W Hebronie znajduje się również dąb, zwany Dębem Abrahama, pod którym według tradycji znajdował się namiot Abrahama. 

Hebron jest otoczony murem, wysokim na niemal dwanaście metrów, wzniesionym przez Heroda Wielkiego.

Po utworzeniu państwa Izrael w 1948 r., aż do tego dnia – 29 Ijar 1967 roku (5727r.), Jordan przejął kontrolę nad Hebronem wraz z resztą Zachodniego Brzegu. W tym czasie Izraelczycy nie mogli wejść na Zachodni Brzeg. Dzielnica żydowska została zniszczona, cmentarze żydowskie były zbezczeszczone, zniszczono 58 synagog, na ruinach Synagogi Abrahama zbudowano farmę dla bydła.

Ijar 29, 44 Omer

Wzlot duszy przeżywa się trzykrotnie w ciągu dnia podczas trzech davening (modlitw). Jest to szczególnie prawdziwe w duszach cadyków, którzy “idą na całość.” Pewne jest, że w każdej chwili i w każdym miejscu świętym, oferują oni inwokacje i modlitwę za tych, którzy są związani z nimi i z ich naukami, i którzy przestrzegają przekazań. Oferują oni modlitwę w szczególności za swoich uczniów i uczniów ich uczniów, by B-g im pomógł materialnie i duchowo.

49 dni doskonalenia

Oto kilka (sparafrazowanych) stwierdzeń, które możesz przeciwstawić:
Twierdzenie A: „Żydzi w Egipcie byli na 49 poziomie nieczystości”. (Jeden krok od samego dołu, 50 poziom nieczystości.) [1]
Twierdzenie B: „Żydzi byli na 49 poziomie świętości, kiedy otrzymali Torę”. (Jeden krok od szczytu, 50. poziom świętości). [2]
Twierdzenie C: 49 dni Sefirat HaOmer (Liczenie Omeru) pomaga nam przejść te 49 poziomów, abyśmy byli gotowi przyjąć Torę. Każdego dnia Omeru pracujemy nad udoskonaleniem jednej cechy postaci i podniesieniem poziomu, aż 49 dni – po czym jesteśmy gotowi na przyjęcie Tory. [3]
Dobra, teraz to już prosta matematyka.
Żydzi zaczęli na poziomie -49, a 49 dni później byli już na poziomie 49 – poziomie świętości, prawda?
Jak daleko jest od -49 do + 49?
Pomyślmy/policzmy.
Otóż prawidłowa odpowiedź to 98. 49y poziom świętości/czystości jest o 98 poziomów wyżej od 49 poziomu nieczystości.
Tak więc Żydzi powinni byli przeżyć 98 dni, aby osiągnąć poziom świętości/czystości wymagany do przyjęcia Tory. W czasie nadawania Tory, która trwała zaledwie 49 dni od opuszczenia Egiptu, powinni byli być na poziomie zerowym! Jak dotarli do +49 tylko w połowie czasu?Odpowiedź brzmi: po prostu ‘przerabiali’ dwa poziomy dziennie. Jak oni to zrobili? No cóż, zamiast niszczyć negatywne cechy charakteru, a następnie odbudowywać nowe, pozytywne cechy, które byłyby procesem dwudniowym, w rzeczywistości przekształcali owe negatywne cechy charakteru w pozytywne – proces jednodniowy. Co to dla nas znaczy? Jak cała ta matematyka wpływa na życie człowieka?Oznacza to, że musimy zmienić nasze rozumienie negatywnych cech charakteru. Weźmy cechę gniewu. Gniew to tak naprawdę pasja, która nie została właściwie nakierowana. Jak negatywne jest to, co zależy od okoliczności: co go spowodowało i jakie działania powoduje, że je podejmujesz? Wyobraź sobie oburzenie, gdy niesprawiedliwość jest popełniana przed tobą, i stawanie w obronie uciskanych z powodu tej emocjonalnej reakcji. Czy teraz to juz nie wygląda to na tak negatywną cechę charakteru? To samo dotyczy każdej cechy człowieka. Nie ma złych cech charakteru. Są tylko źle skierowane.
Tak więc każdego dnia liczenia Omeru, zamiast próbować tworzyć zupełnie nowe emocje i cechy, spróbuj dowiedzieć się, gdzie te emocje już istnieją. Następnie przekieruj je do miejsca, do którego naprawdę mają się udać. A już za 49 dni będziesz gotowy przyjąć Torę.

[1]
Zohar Hachadash, Jitro 31a; Och Hachajim, Szemot 3: 8.
[2].
Och Hachajim, Szemot 3: 8.
[3].
Zohar, Parszat Emor p. 36 i 97; Likkutei Torah, Parshat Emor p. 35.
 
(wg Mendel Adelman na podstawie Netivot Shalom, Parshat Emor.)

28 Ijar – Dzień Jerozolimy

28 Ijar – tego dnia Jerozolima została wyzwolona.
Stare Miasto w Jerozolimie i Wzgórze Świątynne zostały wyzwolone w trakcie wojny sześciodniowej z 1967 roku (patrz “Kartki z historii” – 26 Ijar).
Dzień ten jest obchodzony w Izraelu jako “Dzień Jerozolimy”.

 
 
 

Ijar 28, 43 Omer

Pewnej nocy, we śnie Cemach Cedek widział Alter Rebe (jego dziadka), w okresie trzydziestu dni żałoby po śmierci Alter Rebe, później recytował dla niego maamar, Al shlosha dvarim. Pomaamar Alter Rebe powiedział: “Jeśli człowiek emituje nasienie pierwsze, ona urodzi dziewczynkę” – to jest twoja matka; “Jeśli kobieta wydziela nasienie pierwsze, urodzi chłopca” – to jesteś ty.

Ijar 27, 42 Omer

Mój ojciec opowiadał, że usłyszał od swojego ojca, cytując swojego ojca (Cemach Cedek), który słyszał, że Alter Rebe nazywa siebie synem Maggida (jego Rebbe) i wnukiem Baala Szem Tow'a.

26 Ijar

Wojna sześciodniowa (rok 1967)

Wiosną 1967 r. w stolicach arabskich państw były urządzane demonstracje sił zbrojnych, podczas których otwarcie padały hasła o inwazji na Państwo Izrael i wyrzuceniu jego mieszkańców do morza. Praktycznie wszystkie międzynarodowe media powszechnie odnotowując te wydarzenia, wątpiły w to, że niewielkie państwo żydowskie, okrążone przez wrogów, ma szanse na przetrwanie. Wydawało się, że po raz drugi w ciągu jednego pokolenia świat nie zamierzał wyciągnąć rękę pomocy Państwu Izrael, by zapobiec tragedii, by nie pozwolić na zagładę Żydów mieszkających w Izraelu.

Dnia 26 Ijar (5 czerwca 1967 r.) Izrael rozpoczął prewencyjne natarcia sił zbrojnych na swoich południowych i północnych granicach. Miało to być ostrzeżenie wroga. W ciągu zaledwie sześciu dni armia Izraela pokonała pięć armii arabskich na trzech frontach i zjajęła terytorie swojej Żiemi Obiecanej – Erec Israel o powierzchni większej niż cała dotychczasowa powierzchnia Izraela, w tym Stare Miasto Jerozolimy z Wzgórzem Świątynnym włącznie.

Cudowne zwycięstwo Izraela spowodowało globalne przebudzenie duszy żydowskiej i poczucie swojej tożsamości Żydów na całym świecie. Na nowo odżyły, wzmogły się działania w kierunku nawrócenia – TESZUWY oraz odrodzenia prastarych żydowskich tradycji.
Rebbe, Rabin Menachem Mendel Schneerson, B”P, nazwał ten okres momentem biblijnych powrotów, “sposobnością, której nie odnotowano od tysięcy lat”.
Wiele tysięcy Żydów gromadziło się, aby nałożyć tefilin i modlić się przy wyzwolonej Ścianie Płaczu – HaKotel.

Ijar 26, 41 Omer

Nakaz “Będziesz upominać” jest poprzedzony słowami “Nie będziesz nienawidził brata,” bo jest to warunkiem nakazu. Tora kontynuuje: “… i nie będziesz przypisywał grzechu mu,” bo gdyby nakaz nie był przestrzegany, tylko ty będziesz odpowiedzialny za twoje słowa, płynące z serca.

Kolel Tpra – 30.05.2019

“Jeżeli nie jesteś pewny, że nie robisz dobrze, nie rób nic….”
O wekslach ciąg dalszy – obie strony “trzymają” weksel…
Jaki jest status i znaczenie weksla?
Rozdział – Bawa Mecja 7B.
Rozstrzygnięcie sporów – propozycje rozwiązań.
Mowa o wekslach oraz stronach – pożyczkobiorca – pożyczkodawca.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

Ijar 25, 40 Omer

Spośród maamarim Alter Rebego z 5555 (1795) w Lyozna: “nagrodą micwy jest micwa.” Micwa w jej ostatecznej istocie – jest nagrodą. Objawienie tej istoty będzie miało miejsce w nadchodzącym okresie. To jest “trwała dyrektywa micwy”. Aczkolwiek człowiek również “zjada swoje owoce w tym świecie,” każda micwa, odpowiada jej szczególnej naturze, to znaczy, kiedy człowiek ma tę szczególną potrzebę, on odpowiada.

Kolel Tora – 29.05.2019

O wekslach ciąg dalszy – obie strony “trzymają” weksel…
Jaki jest status i znaczenie weksla?
Rozdział – Bawa Mecja 7B.
Rozstrzygnięcie sporów – propozycje rozwiązań.
Mowa o wekslach oraz stronach – pożyczkobiorca – pożyczkodawca.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy

.http://

Ijar 24, 39 Omer

„Jeśli będziesz przestrzegał Moich ustaw”. Nasi mędrcy interpretują słowo “jeśli” jako apel, w znaczeniu, “jeśli tylko chcesz przestrzegać Moich ustaw.” Błaganie B-ga (jak to było) z Izraelem, aby zachować Torę, samo w sobie pomaga człowiekowi i daje mu możliwość pozostania wytrwałym w wyborze dobra. Co więcej, “… przestrzegasz moich ustaw” – dusza staje się mehaleich, ona się rozwija.

****

Wraz z nadejściem Mesjasza, zostaną ujawnione w najwyższej jakości cechy prostoty i całym sercem znalezione w avoda prostych ludzi, którzy daven i recytują z prostą szczerością Tehillim.

Kolel Tora – 28.05.2019

O wekslach ciąg dalszy – obie strony “trzymają” weksel – do kogo należy?
Rozdział – Bawa Mecja 7B.
Rozstrzygnięcie sporów – propozycje rozwiązań.
Mowa o wekslach oraz stronach – pożyczkobiorca – pożyczkodawca.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

23 Ijar

Zbawienna woda ze skały na Refidym.

Dnia 23 Ijar 1313 roku p.n.e. Dzieci Izraela dotarli do Rafidym. Był to 38 dzień po wyjściu z Egiptu.
Rafidym był pustynnym obszarem, ludzie narzekali z powodu braku wody, zrzędzili, że oni i ich stada były w niebezpieczeństwie śmierci z pragnienia. 
Wówczas Haszem nakazał Mojżeszowi wyznaczyć przedstawicieli spośród starszyzny, by stawili się przed skałą. Wtem Mojżesz uderzył w suche kamienie skały, utworzyła się szczelina, z której trysnął strumień wody. Naród ukoił pragnienie.

Ijar 23, 38 Omer

Na początku naszej porażki, Bóg nas ratuje, jest to brak avoda w davening. Wszystko staje się wyschniętym i zimnym. Nawet micwa wykonywana z przyzwyczajenie staje się uciążliwa. Wszystko jest niedbałe. Człowiek traci poczucie przyjemności ze studiowania Tory. Sama atmosfera staje się rażąca. Nie trzeba dodawać, że człowiek jest całkowicie zdolny do oddziaływania na innych.

22 Ijar, 37 Omer – Lechem Miszneh

Lechem Miszneh

„Szabatów Moich przestrzegajcie…”

Gdy manna – cudowny “Chleb z Niebios” spadła, ratując  Izraelitów na pustyni, Haszem nakazał Dzieciom Izraela Szabatów przestrzegać. Ten pierwszy Szabat wypadł na dzień 22 Ijar roku 2448 od stworzenia świata (1313 r p.n.e.). Tego dnia (wtedy to był piątek) rano z nieba spadła manna w ilości wystarczającej na dwa dni, gdyż w Szabat wszelka praca jest zabroniona, nie wolno było też zbierać mannę. 

“Dwa bochenki chleba” (Lechem Miszneh) tworzą fundament naszego Szabatu, przypominają o podwójnej ilości manny, która spadła nam z nieba w przeddzień pierwszego naszego Szabatu.

Ijar 22, 37 Omer

Niektórzy z wczesnych chasydów mieli farbrengen kiedyś w latach 5544-47 (1784/87) i istotą dyskusji było to: Rebe (Alter Rebe) osiągnął coś nowego – że nie jesteśmy osamotnieni. W pewnym momencie, Master – Rosz Jesziwy lub Talmudyczny mędrzec – był “samotny” i jego uczniowie byli “osamotnieni”. Chasydzki sposób ustanowiony przez Rebe jest ogromnym Boskim osiągnięciem, że Rebe nie jest samotny ani chasydzi nie są osamotnieni.

Ijar 21, 36 Omer

Każdy człowiek powinien wiedzieć, że Bóg, poprzez Jego wyjątkową Opatrzność, daje każdemu człowiekowi możliwość przenieść B-oską Wolę ze stanu potencjalnego w stan rzeczywisty. Odbywa się to poprzez wypełnianie micwot i wzmocnienie judaizmu i naszej świętej Tory w każdej chwili w każdym miejscu. Wszystko zależy wyłącznie od własnej avoda.

20 Ijar

Od Synaju do Ziemi Świętej – 1312 p.n.e.
W dniu 20 Ijara 2449 roku (1312r. p.n.e.) – prawie rok po otrzymaniu Tory na Górze Synaj – Izraelici opuścili swoje obozowisko w pobliżu Góry. Wznowili swoją podróż pod przywództwem Mosze Rabejnu do Ziemi Obiecanej. Wyruszyli, gdy słup obłoku objawił się po raz pierwszy nad “Tabernakulum” – był to B-ski znak, który sygnalizował wznowienie podróży, opuszczenie obozowiska – droga daleka i długa, przez następne 38 lat, aż dotarli do wschodniego brzegu rzeki Jordan w przededniu ich wejścia do Ziemi Świętej.

Ijar 20, 35 Omer

Zwykle człowiek nie jest dumny sam z siebie. Trzeba ciężko pracować . Dzięki cierpliwości i życzliwości, z Bożej pomocą, możemy nad wszystkim zapanować. Natomiast poniżając innych, wywyższając siebie, wszystko tracimy – B-g zabronił.

Ijar 19, 34 Omer

Chassidus jest Boską inteligencją człowieka, pozwala zrozumieć, jak mały jest, i jak wielkim może się stać.

18 Ijar – Plaga ustąpiła

Śmiercionośna zaraza wśród uczniów Rabbi Akiwy (około 120 r.n.e.)
W tygodniach między Pesach a Szawuot plaga zdziesiątkowała 24 000 uczniów wielkiego mędrca Rabbiego Akiwy – był to skutek, jak mówi Talmud, sytuacji że „nie szanowali się nawzajem”.
Śmiercionośna plaga ustąpiła w dniu Ijar 18 – 33 dzień liczenia Omeru inaczej – „Lag B’Omer” – jest jednym z powodów, dla których dzień ten jest obchodzony każdego roku.

18 Ijar – 33 Omer

Rocznica odejścia z tego świata Rabina Szymona bar Jochaj (II w.n.e.)
Rabin Shimon bar Jochai („Rashbi”) był wybitnym uczniem Rabina Akiwy i jednym z najważniejszych tana’im, których nauki prawa Tory zebrano w Misznie. Był także pierwszym, który publicznie nauczał mistycznego wymiaru Tory znanego jako „Kabbała” i jest autorem podstawowego dzieła Kabbały, Zoharu – “księga Blasku”. Przez 13 lat Rabin Szymon ukrywał się w jaskini, aby uciec przed prześladowaniami Rzymian, których rząd Raszbi krytykował.
W dniu jego śmierci – Iyar 18, 33 dzień liczenia Omeru – Rabin Szimon zebrał swoich uczniów i ujawnił wiele najgłębszych tajemnic B-skiej Mądrości i polecił im obchodzić tę datę jako „dzień mojej radości.”

Ijar 18, 33 Omer

Lag Ba’Omer był świętem, zasługującym na szczególną uwagę Mitteler Rebe. On wraz z Chasydami wychodzili tego dnia na zewnątrz, w pole i choć nie obmywali rąk i nie przełamywali chleb, zabierał ze sobą mashkeh (mocny drink), którego z powodów zdrowotnych nie wolno mu było pić. Wiele cudownych momentówl można było zaobserwować w tym czasie, większość z nich dotyczyły błogosławieństw dla par bezdzietnych dzieci – i przez cały rok ludzie czekali na Lag Ba’Omer.

Ijar 17, 32 Omer

Tzidkat’cha się nie wypowiada.

Niektórzy recytują sz’ma rano, przed poranną modlitwą, aby spełnić swój obowiązek odmawiania sz’ma we właściwym czasie; powinni powtarzać (jak to należy czynić według tradycji przy czytaniu sz’ma poza wspólnotą) trzy wyrazy Ani Haszem Elokeichem oraz na zakończenie wyraz Emet. Gdy recytuje się sz’ma według tefilinu RabeinuTam lub Szimusza Raby, trzy słowa nie są powtarzane, ale jeden wyraz na zakończenie: Emet należy powiedzieć.

Na Lag Ba’Omer, około roku 5604 (1844), według nauczania Cemach Cedek Baal Szem Tow: Jest napisane: “Dla ciebie (Izrael) ma być lądem pożądanym, powiedział Pan Zastępów”. Podobnie jak najwięksi naukowcy nigdy nie poznają wielkości ogromnych zasobów naturalnych, którymi Wszemogący obdarzył ziemię (“wszystko pochodzi z ziemi”), nie jest w stanie człowiek kiedykolwiek poznać granice wielkich skarbów, które kryje ziemia Izraela – B-ga “ziemia pragnienia.

Baal Szem Tow podsumował: „Chcę, aby ziemia Izraela rodziła takie płony, które tylko B-ska “ziemia pożądania” jest zdolna rodzić.

 

16 Ijar – Zburzenie ściany jerozolimskiej

W roku 70 n.e. (rok 3830 od stworzenia świata) Tytus wraz ze swoją armią oblegli Jerozolimę. Ciągłymi atakami znacznie nadwerężyli siły obrońców. Dnia 16 Ijar Rzymianom udało się zrównać z ziemią środkową ścianę Jerozolimy. Później miasto Według Józefa Flawiusza przed wojną około pół miliona ludzi mieszkało w Jerozolimie oraz prawie tyle samo tylu pielgrzymów przybyło z okazji Pesach. Bardziej wiarygodne szacunki wskazują liczbę mieszkańców od 50 000 do 75 000 osób. W przeddzień oblężenia miasto było również pełne uciekinierów, którzy przybywali do niego ze spustoszonych obszarów Rzymu; z czego 23 400 było żołnierzami.zostało spalone, jego mieszkańcy sponiewierani.
Przez długi czas trwało oblężenie Świętego Miasta. Świątynia została całkowicie zniszczona w dniu 9 Aw.

Ijar 16, 31 Omer

Gdy mój ojciec podcinał paznokcie, umieszczał mały kawałek drewna między nimi przed ich spalaniem.

Z punktu widzenia umiejętności i zdolności Chasyd Reb Elyeh Abeler był prostym człowiekiem. Pewnego razu, kiedy wszedł do yechidus, mój dziadek powiedział do niego: “Elyeh, zazdroszczę ci. Podróżujesz po różnych do różnych targach, gdzie można spotkać wielu ludzi. Zdaża się, że w trakcie biznesowej transakcji, zaczynacie przyjemną dyskusję o żydowskich obyczajach, zaczynając od z Ein Jakowa itp. To wzbudza zainteresowanie kolegów do studiowania nigleh (Talmud, halacha etc.) i Chassidus. To wywołuje radość Na Wysokości i B-ską nagrodę, taki “handel” – błogosławieństwo dla dzieci, zdrowie i życiowe powodzenie; im większy, uczciwszy jest wysiłek pracy, tym bardziej obfita jest nagroda “.

Kolel Tora – 20.05.2019

O wekslach ciąg dalszy – obie strony “trzymają” weksel.
Rozdział – Bawa Mecja 7B.
Rozstrzygnięcie sporów – propozycje rozwiązań.
Mowa o wekslach oraz stronach – pożyczkobiorca – pożyczkodawca.
Kolel lub kollel (hebrajski: כולל) oznacza zebranie się uczonych, studentów w celu studiowania Tory, Talmudu, innej lektury rabinicznej. Podobnie jak jesziwa, kolel składa się z sziurim (wykłady) i nauk sedarim(sesje).
Sesję prowadzi Rabin Szalom Dow Ber Stambler, Chabad Lubawicz Polska. przy aktywnym udziale słuchaczy.

http://

15-16 Ijar – “Manna z nieba”

Manna z Nieba (1313r. p.n.e.)
Dnia 15 miesiąca Ijar roku 1313 p.n.e. wyczerpały się zapasy macy, którą Żydzi zdołali zabrać ze sobą w pośpiechu wychodząć z Egiptu. Zapasów starczyło dla każdego tylko na 60 posiłków, zostały wyczerpane po 30 dniach po Wiekim Wyjściu.

Ludzie skarżyli się Mojżeszowi, że nie mają nic do jedzenia, że skazani na śmierć głodową na pustyni.

Haszem przemówił do Mojżesza, by uspokoił naród żydowski, by się ludzie nie martwili, że nie dopuści do ich śmierci głodowej na pustyni – będą mieli “chleb z nieba”
Manna, “chleb z nieba”, który podtrzymywał Dzieci Izraela przez 40 lat ich przejścia przez pustynię, zaczął spadać 16 dnia miesiąca Ijar 2448 roku od stworzenia świata – miesiąc po wyjściu z Egiptu.

Ijar 15, 30 Omer

W czasach Alter Rebbe wśród Chasydów znane było powiedzenie: „Kawałek chleba, który mam, jest twój, tak samo, jak jest mój”. Przy tym pierwszym było słowo „twój”, dopiero potem „… twój, tak samo jak mój”.

14 Ijar – Palenie ksiąg żydowskich

Po powstaniu partii nazistowskiej w Niemczech w 1933 r. Naziści spalili tysiące książek napisanych przez Żydów – i innych uznanych za “nie-niemieckich” – na 14 Ijar tego roku.

Ijar 14, Pesach Szeini, 29 Omer

Treścią Pesach Szeini jest to, że nigdy nie jest za późno. Zawsze jest możliwość naprawy sytuacji. Nawet jeśli ktoś był tamei (rytualnie nieczysty), lub był daleko, a nawet w przypadku, gdy lachem (nieczystość etc.) była z powodów zamierzonych – mimo to naprawa jest możliwa.

Ijar 13, 28 Omer

Podczas Minchi, odmawia się tachanun.

Pewnego razu Alter Rebe powiedział (w ciągu tam tych lat, kiedy wygłaszał krótkie maamarim): “Trzeba wiedzieć, co jest nad tobą.”  Musisz wiedzieć, że wszystko co “ponad” jest z Niebiańskich Sfirot i Parcufim (Święte emanacje i konfiguracje), wszystko pochodzi “od ciebie “; wszystko zależy od tego, jak się poświęcasz.