Meron

18 Wrzesień, 2013 r.

Opis
Kilka mil od Kineret (jeziora Genezaret), na północ od starożytnego miasta Safed, stoi góra Meron. Wielu znaczących mędrców jest tam pochowanych, ale Meron jest znane przede wszystkim z miejsca spoczynku Rabina Szymona bar Jochaja. Rabin Szymon, który żył w II wieku n.e., był pierwszą osobą publicznie nauczającej mistycznego wymiaru Tory znanego jako Kabała i jednocześnie autorem podstawowego tekstu Kabały – Zoharu.
Każdego roku, w rocznicę jego odejścia, setki tysięcy osób przybywa do Meron dla radosnego uczczenia życia Rabina Szymona oraz objawienia ezoterycznej duszy Tory. Dodatkowo, w ciągu całego roku, rodziny przyprowadzają swoich trzy letnich chłopców by urządzić tam postrzyżyny.
Duchowe znaczenie
Uroczystości w Meron są celebracją ezoterycznego wymiaru Tory. Przed napisaniem Zoharu, najgłębsze tajemnice Tory były przekazywane jedynie drogą wskazówek i aluzji. Rabin Szymon był pierwszym, który otwarcie uczył tych sekretów swoich studentów. On W dzień odejścia, wyjawił niektóre z wzniosłych sekretów, wnosząc nowy poziom B-żego światła w świat. Dlatego też, tego dnia dziedzińce wokół nagrobka pełne są śpiewów i tańców. Ogniska reprezentują światło Tory, które Rabin Szymon wniósł w świat.


Roczica odejścia cadyka (sprawiedliwego) jest szczególnie pomyślnym czasem by modlić się do B-ga za pośrednictwem danego cadyka. Cadyk nie jest już w ludzkiej postaci, ale dzięki temu jest jeszcze bardziej dostępny, szczególnie w miejscu, w którym jest pochowany.
Tradycja powiada, że ktokolwiek modli się przy grobie Rabina Szymona, szczególnie w Lag baOmer, będzie wysłuchany. Opowiada się wiele historii o cudach, których doświadczyli ludzie modlący się przy grobie Rabina Szymona. Dzieci zostawały cudownie uzdrowione; bezpłodne kobiety rodziły.
Powiązana z Meron jest również wiekowa tradycja żydowska obcinania po raz pierwszy włosów małego chłopca kiedy ma trzy lata, znana jako  U ps zerin. (Strzyżenie wtedy jest wypełnieniem przykazania pozostawienia kosmyka włosów przed uszami, i symbolizuje przejście z dzieciństwa w młodzieńczość). Wiele rodzin podróżuje do Meron by przeprowadzić tam tę ceremonię. Ci, których dzieci osiągają wiek trzech lat w tygodniach poprzedzających Lag baOmer czekają na ten szczególny dzień by właśnie wtedy celebrować w Meron kamień milowy w życiu swoich dzieci. Odnotowano, że Rabin Izaak Luria, który zrewolucjonizował nauczanie Kabały i wprowadził nauki Zoharu do głównego nurtu Judaizmu, przyprowadził swojego syna do Meron, w Lag baOmer, na jego postrzyżyny.
Podstawowa historia
Każde opowiadanie o Meron należy rozpocząć opowieścią o Rabinie Szymonie bar Jochaju. Rabin Szymon był prominentnym mędrcem Talmudu, który żył w Izraelu po zniszczeniu Drugiej Świątyni. Dowodem tego, że był ekspertem w Prawie Żydowskim i tradycji jest fakt, że jego imię i opinie halachiczne są rozsiane po całej Misznie i Talmudzie. Ale, być może, jest lepiej znany jako autor Zoharu, głównego tekstu Kabały.
Zgodnie z Talmudem, Rabin Szymon bar Jochaj krytykował rzymską okupację i został zmuszony do ucieczki przed pragnącymi stracić go władzami. Wraz ze swoim synem, przez trzynaście lat ukrywał się w jaskini w pobliżu Peki'in. Przetrwali tam dzięki drzewu chlebowemu, które w cudowny sposób wyrosło w pobliżu jaskini i strumieniowi świeżej wody, który tam wypłynął. W tym właśnie okresie Rabin Szymon napisał Zohar.
Rabin Szymon zmarł w  Lag ba Omer (33. dzień liczenia Omeru) 18-tego dnia miesiąca Ijar. Przed śmiercią, odnosił się do dnia swojego odejścia jako "dnia mojego szczęścia" i poinstruował swoich uczniów, by obchodzili ten dzień każdego roku radosnymi uroczystościami. Od tego czasu, dzień ten stał się dniem świątecznym w żydowskim kalendarzu.
W ten dzień, żałobne praktyki  okresu liczenia o meru są zawieszone. Zwyczajem jest, by spędzać czas na zewnątrz i rozpalać ogniska. Jednakże, główne celebracje zarezerwowane są dla małego miasteczka Meron, gdzie Rabin Szymon jest pochowany.
Wiadomo, że w przeszłości, pięćset lat temu, ponad tysiąc osób gromadziło się w Meron na Lag baOmer. Rozpalali ogniska, grali muzykę, tańczyli, modlili się i studiowali Zohar. Dzisiaj, liczba pielgrzymów wzrosła astronomicznie.
Dziś
Lag baOmer przypada czasami w maju albo w czerwcu. A już w grudniu, rozpoczyna się planowanie tego wielkiego dnia. Namioty zostaną rozstawione. Zostaną zorganizowane miejsca parkingowe dla setek autokarów; autostrady zostaną zamknięte dla zwykłego ruchu. Sprzedawcy przygotują jedzenie dla napływających tłumów.
W samo Lag baOmer, Meron wibruje z dużą prędkością przez pełne 24 godziny: kółka tancerzy, ogromne ogniska i śpiewanie tradycyjnych pieśni wychwalających Rabina Szymona, podczas gdy rosnące w oczach tłumy podążają do grobowca, pojedyncze osoby studiują Zohar, inni modlą się, całe rodziny kempingują i grillują – a wszystko to dzieje się wokół grobu.
Niesamowita liczba 250,000-300,000 osób odwiedza Meron w Lag baOmer. Liczba ta obejmuje Sefardyjczyków i Aszkenazyjczyków, Chasydów i nie-Chasydów, religijnych i nie-religijnych.
W ciągu roku, ludzie przybywają by modlić się w miejscu pochówku Rabina Szymona a rodziny – by świętować postrzyżyny ich trzyletnich synów. Po więcej informacji dotyczących wizyt w Meron, można skontaktować się z organizacją, która zajmuje się opieką nad miejscem i gościną odwiedzających – "Ohel HaRaszbi-Meron". Można odwiedzić ich stronę: www.rashbimeron.org.
Uwaga: Zgodnie z większością autorytetów Halachicznych, Kohanim nie wolno wchodzić do kompleksu budynków w miejscu pochówku.
Interesujące fakty
    Zaledwie dzisięć minut samochodem z góry Meron, rzut kamieniem od granicy z Libanem leży Bar'am. W Bar'am, możesz zobaczyć pozostałości po pięknej synagodze z czasu Miszny i Talmudu (około III wieku n.e.).
    Kiedy Rabin Szymon odszedł, wiele wspólnot nalegało, by pochować go w ich mieście. Zgodnie z legendą żydowską, pierścień ognia okrążył trumnę Rabina Szymona. Wtedy trumna uniosła się i przeniosła się sama na górę Meron. To wydarzenie ostatecznie rozwiązało wszelkie dyskuje na temat miejsca pochówku