Miszkan – 15 faktów

16 Marzec, 2020 r.
O tym warto wiedzieć:   15 faktów na temat Miszkanu. 1. To była przenośna  Świątynia. Miszkan oznacza „mieszkanie” i odnosi się do przenośnego kompleksu, w którym B-g postanowił zamieszkać wśród Izraelitów. Zbudowany wkrótce po wyjściu z Egiptu, był prekursorem Świątyni w Jerozolimie zbudowanej przez Salomona, a następnie odbudowany przez tych, którzy powrócili z niewoli babilońskiej. 2. W języku angielskim  nazywany jest jako „Tabernakulum”. W języku angielskim jest powszechnie znany jako Tabernakulum, od łacińskiego tabernaculum („namiot”). Prawdopodobnie jest to bardziej zgodne z jego drugą hebrajską nazwą - Ohel Mo’ed = „Namiot spotkań”(Szmot, 39:32), tak nazwanym, ponieważ właśnie tam B-g spotkał się z Mojżeszem i przekazywał instrukcje. W Torze spotyka się też określenie Mikdasz = Święte Miejsce (25:8). Każda z tych nazw podkreśla inny element tej tymczasowej budowli, w której B-g postanowił przebywać by być wśród Jego Wybranego Narodu. 3. Dopiero po „złotym cielcu”….  Nakaz Tory o zbudowanie Miszkanu występuje w Księdze Szmot, rzd 25–3. Przekaz o popełnieniu przez naród Izraela tragicznego grzechu „złotego cielca” występuje w Księdze Smot, rzd 32, dopiero później jest opis faktycznej budowy Miszkanu (Szmot, rzd 35).   Według Rasziego, który przyjmuje podejście, zgodnie z którym Tora niekoniecznie jest ułożona w chronologiczny porządek dziejów (historycznie), nakaz budowy Miszkanu został faktycznie wydany po popełnieniu grzechu.   Przesłanie jest ważne i głęboko inspirujące: chociaż ludzie zgrzeszyli, Mojżesz modlił się za nich przed Wszechmogącym i wybaczono im. Nadal otrzymali zaufanie, by zbudować dom dla B-ga. 4. Głównymi wykonawcami Miszkanu byli Becalel i Aholiaw.  Większość materiałów budowy dla Miszkan'u została przekazana przez izraelitów, którzy dostarczali tak hojnie i tak obficie, że Mojżesz musiał w pewnym momencie zastopować akcję (Szmot, 36:6). Samą budowlę wykonał zespół natchnionych i wykwalifikowanych mężczyzn i kobiet. Według nakazu B-ga dowodzili nimi dwaj mężczyźni o imieniu Becalel i Aholiaw. Becalel pochodził z wybitnej rodziny, spokrewnionej z  Mojżeszem. Natomiast Aholiaw pochodził z rodziny niezamożnej, prostej, z pokornego plemienia Dana. Ale to nie miało znaczenia; każdy przysłużył się wybitnie, zgodnie ze swoimi umiejętnościami i talentami. 5. Była to Główna Budowla.  Tora zawiera bardzo szczegółowe informacje dotyczące dokładnych wymiarów Miszkanu i materiałów, z których został wykonany (podstawowe informacje zawarte są w Ks. Szmot, 25–31). Sam Miszkan był konstrukcją podobną do skrzyni, która mierzyła 30 łokci długości i 10 łokci szerokości (łokieć to długość przedramienia i dłoni dorosłego mężczyzny). Jego ściany były wykonane z grubych pozłacanych belek z drzewa akacjowego, stojących obok siebie, tworząc trzy boki prostokąta. Belki włożono do blokujących się srebrnych gniazd i były stabilnie utrzymywane przez długie pozłacane drewniane słupy. Wisząca zasłona zakrywała czwartą stronę. 6. Miszkan był pokryty tkaniną i skórą zwierzęcą. Drewniana konstrukcja została przykryta gobelinem tkanym z lnu i wełny barwionej na czerwono, niebiesko i fioletowo. Gobelin miał dwie sekcje, które były połączone ze sobą rzędem haczyków. Pokryta była warstwą koziej skóry, podobnie jak panele przymocowane haczykami. Te dwie warstwy pokrywały szczyt konstrukcji i wisiały nad drewnianymi ścianami Miszkanu. Dodatkowo barwiona na czerwono barania skóra i skóra borsucza pokrywała sam dach (Szmot, 26:14). 7. Były tam dwa ołtarze. W całym kompleksie Miszkanu znajdowały się dwa ołtarze. Na zewnątrz na dziedzińcu znajdował się duży miedziany ołtarz, na który składano wiele ofiar. Wewnątrz znajdował się mały złoty ołtarz, na którym codziennie palono kadzidło. 8. Otoczony przez dziedziniec. Tabernakulum znajdował się na dużym dziedzińcu o długości 100 łokci i szerokości 50 łokci - "chacer" = dziedziniec. Oprócz miedzianego ołtarza na tej przstrzeni znajdował się także kijor (lawer = miedzina misa, Szmot 30:18), w którym kapłani myli ręce i stopy przed pełnieniem B-skiej służby. Lawer został wykonany z luster podarowanych przez kobiety Izraela. 9. Była tam "Komnata zewnętrzna"...  Wnętrze Miszkanu zostało podzielone na dwie części przez zawieszony gobelin. Oprócz złotego ołtarza w 'przedpokoju', nazywanym Kodesz - (Święty), zawierał wiele innych przedmiotów. Po południowej stronie stała złota menora, na której siedmiu gałęziach kapłani rozpalali każdego każdego dnia. W pobliżu północnej ściany stał złoty stół, na którym co tydzień kapłani ustawiali chleb wystawowy. 10 .… I "Komnata wewnętrzna". Drugi, najbardziej wewnętrzny pokój - to było pomieszczenie  Kodesz HaKodaszim (Przynajświętsze). Kodesz HaKodaszim zawierał arkę - złotą skrzynię, w której znajdowały się tablice kamienne z Dziesięcioma Przykazaniami (zarówno dwa oryginalny, roztrzaskane przez Mojżesza, jak i drugi kompletny zestaw) oraz inne święte przedmioty. Na pokrywie arki znajdowały się dwa złote cherubiny zwrócone ku sobie z rozpostartymi skrzydłami. Nikomu nie wolno było wchodzić do Kodzesz HaKodaszim, oprócz Arcykapłana, i nawet on wchodził tylko raz do roku w okresie służby w Jom Kippur (Ks. Kapłańska, 16:2). 11. Inauguracja trwała 12 dni.  Przez tydzień Mojżesz ćwiczył montowanie i rozmontowywanie Miszkanu. Następnie, dnia Pierwszego miesiąca Nissan, zaledwie rok po Wyjściu z Egiptu, Mojżesz oficjalnie zainaugurował Tabernakulum. Cały namiot był napełniony B-ską obecnością, o czym świadczył gęsty obłok, który uniemożliwiał wejście wszystkim - nawet Mojżeszowi (Szmot, 40:35). Przez 12 dni - przez pierwsze 12 dni miesiąca Nissan, książęta z 12 plemion Izraela przynosili inauguracyjne ofiary i dary (Bamidbar, 7). Zaszczyt zbliżenia się do Tabernakulum nie był wyłączną domeną jego szafarzy, lewitów (kapłanów), ale było dziedzictwem każdego Izraelity. 12. Był transportowany w 6 powozach.  Książęta przekazywali dla Miskanu wiele darów, w tym sześć przykrytych wozów zaprzężonych wołami, po jednym z każdych dwóch książąt. Dwa wozy (i cztery woły) - Gerszonitom, którzy transportowali nakrycia namiotów i gobeliny Miszkanu. Pozostałe cztery wozy (i osiem wołów) zostały przekazane rodzinom Merari, z Lewitów, które przetransportowały panele ścienne, gniazda, słupy i inne elementy konstrukcyjne Sanktuarium. Żaden nie został przekazany klanowi Kehat, który nosił na ramionach najświętsze przedmioty.(Bamidbar, 7:2-9). 13. Znajdował się w centrum obozu.  Podczas 40-letniego pobytu Izraelitów na pustyni, za każdym razem, gdy rozbijali obóz, Miszkan stanowił rdzeń obozu. Lewici, którzy zostali wybrani na ministrów - służących B-ga, rozbijali obóz wokół Miszkanu, zaś 12 plemion obozowało wokół niego, po 3 z każdej strony. 14. Stał w Szilo.  Gdy Joszua wprowadził lud do Ziemi Obiecanej, Miszkan przybył wraz z nimi. Przez 14 lat Miszkan stał w Gilgal, podczas gdy Izraelici podbijali i dzielili ziemię. Potem zbudowali kamienny dom w Szilo i rozłożyli nad nim zasłony z Miszkanu. Sanktuarium Szilo stał 369 lat. Pod koniec tego okresu Sanktuarium został przeniesione do Not, a następnie do Giw'on (Misznej Tora, Hilchot Beit Habechirah 1:2). 15. Nigdy nie został zniszczony. Według nakazu B-ga, Król Salomon zbudował wspaniały Dom dla B-ga na Wzgórzu Świątynnym w Jerozolimy. W tym czasie Miszkan nie był już potrzebny. Relikwie z Tabernakulum były następnie przechowywane głęboko w podziemiach góry. Zgodnie z tradycją, ponieważ Miszkan został zbudowany w świętej czystej intencji, nigdy nie został zniszczony. Pozostaje w gotowości, aby B-g znów tam spoczął (Tanna d’Vei Elijahu Rabbah 25). (Na podstawie opr. Menachem Posner, chabad.org;  ilustracja Chabad.org)  

udostępnij