26 Kislew

r.

Drugi dzień Cudu Chanukowego (rok 139 p.n.e.)
W dniu 25 Kislew w roku 3622 od stworzenia świata Machabeusze wyzwolili Świątynię Jerozolimską, po zwycięstwie nad znacznie liczniejszą i potężniejszą armią króla syryj-sko-greckiego Antyocha IV, który próbował siłą wykorzenić wiarę Żydów, praktyki i tradycje Judaizmu. Zwycięscy Żydzi dokonywali napraw, oczyszczali, sprzątali, koszerowali i ponownie wyświęcali Świątynię. Lecz cały olej Świątyni niezbędny do świecenia menory świątynnej został splugawiony przez pogańskich najeźdźców. Gdy Żydzi przystąpili do zapalenia świątynnej menory, okazało się, że pozostała tylko jedna mała porcja rytualnie czystej oliwy z oliwek. Cudownie, jednodniowa miarka oliwy paliła się przez osiem dni, aż udało się wyprodukować nową czystą koszerną oliwę. Upamiętniając to cudowne zjawisko, Mędrcy ustanowili 8-dniowe Święto Chanuka, w którym to okresie zapalamy ogień na menorach chanukowych – co wieczór, po zachodzie słońca dodajemy kolejne światło świecy lub oliwne, by przypomnieć i po raz kolejny przeżyć tam ten Cud.

(Ilustracja: malowidło upamiętniające zwycięstwo Machabeuszy zdobi Synagogę Or Tora w Akrze w Izraelu)