23 Tewet – Deportacja Żydów z Portugalii

20 Styczeń, 2020 r.
Dekret o wydaleniu portugalskich Żydów (1496 r.) Po śmierci króla  Portugalii Joao w 1494 roku, jego syn, na tron wstąpił jego syn - król Manuel I.  Gdy zakwestionowano jego legalność jako następcy tronu, Manuel chciał poślubić księżniczkę Isabel z Hiszpanii, córkę Ferdynanda i Izabeli, aby umocnić swoją pozycję. Jako wstępny warunek małżeństwa, hiszpański monarcha zażądał, aby Portugalia wydaliła wszystkich Żydów tan mieszkających - wielu z nich było banitami z Hiszpanii z 1492 r., którzy znaleźli schronienie w sąsiedniej Portugalii. Manuel zgodził się, a pięć dni po podpisaniu kontraktu małżeńskiego, dnia 23 miesiąca Tewet roku 5257 od stworzenia świata wydał dekret, który zobowiązywał Żydów zamieszkałych w Portugalii w ciągu jedenastu miesięcy opuścić kraj. Doceniając wartość i znaczenie Żydów dla ekonomiki Portugalii, Manuel był niezadowolony z potencjalnej utraty tego atutu ekonomicznego i wymyślił sposób, aby Żydzi pozostali w Portugalii - ale .... jako chrześcijanie... Początkowo wydał rozporządzenie, by Żydzi opuścili jeden z trzech portów, ale wkrótce ograniczył  deportację tylko z Lizbony. Gdy nadszedł październik 1497 r., tysiące Żydów zgromadziło się tam. Zostali ochrzczeni siłą, pod przymusem. Wielu Żydów zdecydowało się pozostać i trzymać swoje pochodzenie i wiarę w tajemnicy; nazywano ich Marranos lub Krypto-Żydami. Przez następne 350 lat "osławiona" Inkwizycja prześladowała, torturowała i paliła na stosach tysiące "marranos" w całej Hiszpanii, Portugalii i ich koloniach za kontynuowanie potajemnego praktykowania wiary żydowskiej i tradycyjnycyjnych rytuałów żydowskich.