Tammuz 21

24 Lipiec, 2019 r.

Nie odmawiamy "szehehianu" w czasie tych Trzech Tygodni i to nawet w Szabbat. Jak napisane: Oni Mi zrobią przybytek święty i zamieszkam wśród nich". Wśród nich to znaczy w każdym synu Izraela. W sercu każdego Żyda jest sanktuarium dla B-ga (oby był błogosławiony). Miejsce sanktuarium pozostaje święte i to nawet podczas wygnania na pustyni. W Midraszu Szmot Raba rzd 2, R. Acha pisze: "Szchina (Obecność Boga) nigdy nie opuszcza HaKotel (Ściany Płaczu)". Całe to spustoszenie odnosi się jedynie do budynków. Podobnie jest z osobistym sanktuarium w każdym Żydzie; fundamenty są nietknięte i czyste jak o tym napisano w Szir Haszirim: Ja śpię ale moje serce jest czujne. Midrasz Raba komentuje to jako: Śpię jeżeli chodzi o micwot, ale zawsze gotów je wykonywać. Śpię jeżeli chodzi o dobroczynność, ale moje serce jest zawsze gotowe by czynić. Wszelkie przejawy spustoszenia duchowego (oby Bóg nas przed nim chronił) odnosi się jedynie do aspektów porównywalnych do budynków znajdujących się ponad fundamentami, natomiast osobiste fundamenty sanktuarium pozostają w stanie świętości