Szlach

r.
Parsza Szlach – Księga Bamidbar (Księga Liczb) 13:1 – 15:41 Szlach, Szelach, Sz'lah, Szlach Lecha lub Szh’lah L’kha ( w tłumaczeniu z języka hebrajskiego oznacza "wyślij”, “wyślij do ciebie” lub " wyślij do siebie ". Jest to 37-me cotygodniowe czytanie rozdziału Tory w cyklu rocznym i czwarte w czwartej Księdze Bamidbar. Tekst Parszy Szlach zawiera 5'820 hebrajskich liter, 1'540 hebrajskich słów i mieści się na ok. 119-ch wierszy w zwoju Tory. Krótki opis Parszy Szlach.  Parsza Szlach jest jedną z najistotniejszych parsz zbioru Chumasz, które pomagają zrozumieć historie i teraźniejszość narodu żydowskiego.  (13:1-2) I oświadczył Wiekuisty Mojżeszowi:„Wyszli sobie mężów, aby wypatrzyli ziemię Kanaan….”. Przed wprowadzeniem narodu Izraela do ziemi Kanaan, Mojżesz  według nakazu B-ga wysyła na zwiad dwunastu 'szpiegów' – po jednym przedstawicielu z każdego pokolenia. Tora w tym miejscu wymienia imiona wszystkich mężów-wysłanników (Bamidbar, 13:4-16). Celem wysłanników był nie „wywiad wojskowy”, ale zupełnie coś innego. Każdy z przedstawicieli pokolenia miał za zadanie przekonać się na własne oczy i opowiedzieć swoim współplemieńcom, jakim wspaniałym miejscem jest Erec Izrael, do której podążają prowadzeni przez B-ga. Po czterdziestu dniach szpiedzy wracają, niosąc ze sobą ogromne grona owoców dojrzałych winorośli, owoce granatu oraz fig, jako świadectwo obfitości i bogactwa Ziemi Obiecanej. Ale niestety, z dwunastu wysłanników-‘szpiegów’, dziesięciu powróciło z niepokojącą wiadomością, że ziemia nie jest zbyt płodna a ludzie tam zamieszkujący  są olbrzymami - zbyt wielcy i potężni, by z nimi walczyć i pokonać. Nie była ta wiadomość rzetelna i prawdziwa. Tylko Kalew i Joszua twierdzili, że naród „wielkoludów” zamieszkujących Kanaan może być pokonany i podda się Narodowi Izraela, jak przysiągł im Wszechmogący. Kobiety izraelskie nie uwierzyły w kłamstwa dziesięciu niewiernych, którzy skłamali w obawie utracenia swoich przywódczych pozycji  w swoich plemionach po wejściu do Kanaan. Jednak w większości te wieści od dziesięciu wysłanników bardzo zaniepokoiły Naród Żydowski. Rozpaczali i narzekali: „po co w ogóle uwierzyli, wyszli z Egiptu, podążali za Mojżeszem, najlepiej by było wrócić, skąd wyszli - do Micraim, nie ryzykować…”. Wiekuisty w gniewie uśmierca dziesięciu kłamliwych wysłanników, zaś cały naród izraelski skazuje na czterdzieści lat tułania się po pustyni, aż wymrze 'pokolenie Wyjścia', pokolenie niewolników, które zwątpiło w moc Stwórcy, mądrość i dobroć.  Micwy zawarte w Parszy Szlach: m.in. o składaniu menachot (modlitwy przedwieczorne, ofiary dziękczynne), w tym o oddzieleniu części ciasta przy pieczeniu chały; micwa o codziennym noszeniu przez mężczyzn cicit (frędzli), przywiązanych do czterech rogów talit, jako znak pamięci o wszystkich przykazaniach B-żych i ich przestrzeganiu….. Komentarze Rabina Szaloma Ber Stamblera do Parszy Szlach: http:// Kolejność czytania parszy Szelach
  • czytanie pierwsze – Bamidbar 13:1-20
  • czytanie drugie – Bamidbar 13:21–14:7
  • czytanie trzecie – Bamidbar 14:8–25
  • czytanie czwarte – Bamidbar   14:26–15:7
  • czytanie piąte – Bamidbar 15:8–16
  • czytanie szóste – Bamidbar   15:17–26
  • czytanie siódme – Bamidbar 15:27-41