Wezot Habracha

r.
Wezot Habracha – Księga Dwarim (Księga Powtórzonego Prawa) 33:1-34:12 Wezot Habracha— w tłumaczeniu z języka Hebrajskiego oznacza "a oto błogosławieństwo..” – są to pierwsze słowa tej Parszy.  Wezot Habracha jest 54 i ostatnim rozdziałem cotygodniowego czytania Tory w cyklu rocznym i 11 - również ostatnim w Księdze Dwarim.  Parsza zawiera najmniejszą liczbę wyrazów w stosunku do poprzednich, jej tekst składa się z 1’969 hebrajskich liter i 512 hebrajskich słów.  Czytana w Szmini Aceret Krótki opis Parszy Wezot Habracha „A oto błogosławieństwa, którym błogosławił Mojżesz, mąż B-ży, synom Izraela przed śmiercią soją….” W Parszy zawarte są pożegnalne Błogosławieństwa Mojżesza dla każdego z 12 plemion Izraela, wygłoszone tuż przed śmiercią Mojżesza. Wtórując błogosławieństwom, które Jakob przekazał swoim synom pięć pokoleń wstecz, Mojżesz każdemu z plemion z osobna przypisuje ich znaczenie i rolę, którą ma spełniać będąc częścią narodu Izraela. Zakończenie Księgi Dwarim i zarazem całej Tory jest w miejscu, gdy Mojżesz wstępuje „ze stepów Moabu na górę Nebo, na szczyt Pigi, która naprzeciw Jerecha………” „…….I umarł tam Mojżesz sługa Wiekuistego……” „….I nie powstał więcej prorok w Izraelu jako Mojżesz…….” Kolejność czytania Parszy Wezot Habracha:
  • Pierwsze czytanie — Dwarim 33:1 – 7
  • Drugie czytanie – Dwarim 33-8 - 12
  • Trzecie czytanie – Dwarim 33:13 - 17
  • Czwarte czytanie – Dwarim 33:18 – 21
  • Piąte czytanie – Dwarim 33:22 – 26
  • Szóste czytanie – Dwarim 33:27 – 29
  • Siódme czytanie – Dwarim 34